Tibetan
ན་ཐུན་མོང་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་མཆོད་པ་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་མཆོད་པ་ཀུན་ལས་འཕགས་པ་སྟེ། བསོད་ནམས་ནང་ནས་ཚོགས་འཁོར་མཆོག །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ་སྐལ་ལྡན་འདུས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས། འབྱོར་ ལྡན་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཚོགས་འདུ་བྱས་ལ། དངོས་གྲུབ་ལྷའི་ཚོགས་ལ་ཕུལ་བས། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་སྔོན་འགྲོ། དངོས་གཞི། རྗེས་ཀྱི་བྱ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྔགས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་ཟབ་མོ་ལ་འདུ་བར་འོས་པའི་གནས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པའམ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་བཀོད་པའམ། མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་ལྷ་གྲངས་དང་མཉམ་པ་བཀོད་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཚོགས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་མཆོད་རྫས་སུ་འོས་པ་ཅི་འབྱོར་བར་བསགས་ཤིང་། ཐ་ནའང་ཤ་ཆང་ནི་མེད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ནས་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་ཐབས་ཤེས་ཟུང་དུ་ཚོགས་པ་སྟེ། གཉིས་ནས་རབ་ཏུ་མང་པོའི་བར་ཅི་ཙམ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡབ་ཡུམ་ཟུང་དུ་ལྡན་པ་ཤ་སྟག་ཏུ་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཟུང་དུ་མ་ལྡན་པར་དཔའ་བོ་མང་ན་ནི་དཔའ་བོའི་དགའ་སྟོན་དང་། དཔའ་མོ་མང་ན་ནི་དཔའ་མོའི་སྟོན་མོ་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི་ཚོགས་མཆོད་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ནོ། །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་འདུ་བར་འོས་པ་དེ་དག་ཞི་ཁྲོ་གང་བྱེད་པའི་རང་གི་མེ་ཏོག་ཕོག་པའི་ལྷའི་ཆས་སུ་བྱས་ཏེ་ཚོགས་ཁང་དུ་ཞུགས་པ་ན། སྒོ་བཞིའི་ཁྲོ་བོའི་ཚུལ་དུ་སྒོ་ཁང་ན་སྡོད་པས་ལེགས་ པར་འོངས་སམ་ཞེས་དྲི་བའི་བརྡར་མཛུབ་མོ་གཅིག་བསྒྲེངས་པའི་ལན་དུ་འོངས་སོ་ཞེས་མཛུབ་མོ་གཉིས་བསྒྲེངས་ཏེ་བསྟན་ལ་ནང་དུ་ཞུགས་པ་ན། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་རིགས་གང་ཡིན་ཞེས་པའི་བརྡར་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་གདེངས་པའི་ལན་དུ། རིགས་གང་ལ་མེ་ཏོག་ཕོག་པའི་གཙོ་བོ་དེའི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། དབང་ཐོབ་སྔ་ཕྱི་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བ་སོགས་ཀྱི་གྲལ་རིམ་བཞིན་དུ། གཙོ་བོའི་གཡས་གཡོན་དང་གུང་གྲལ་ལ་རིགས་ལྔའི་གྲལ་མཚོན་པའི་ཕྱག་མཚན་སོགས་བཞག་པ་དེར་རང་གི་རིགས་གང་ཡིན་པའི་གྲལ་ལ་འཁོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་ཕྱག་འཚལ་ལ་ཏིང་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པར་གསོལ་བ་གདབ་པ་རྣམས་ནི་སྔོན་འགྲོའོ། །གཉིས་པ་བགེགས་ལ་གཏོར་མ་བྱིན་ཅིང་མཚམས་བཅད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ལས་གཞུང་རྒྱས་པར་བསྲངས་ལ། ཚོགས་མཆོད་རྣམས་བསང་སྦྱང་སྤེལ་བསྒྱུར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱས་ལ་བདག་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལྷ་རྣམས་མཆོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ལས་རྡོར་གྱིས་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་རྫས་པདྨའི་ཕྱག་རྒྱས་བྲིམས་ལ། བརྡ་དང་བརྡ་ལེན་གྱི་ ཚུལ་དུ་རོལ་པས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཟག་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཚིམ་པར་བྱའོ། །ཚོགས་ཀྱི་གྲལ་དུ་ཐ་མལ་པའི་སྣང་ཞེན་སྤངས་ཏེ་ལྷ་སྔགས་ཏིང་འཛིན་གྱི་རོལ་པ་འབའ་ཞིག་གི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་ལས། ཐ་མལ་གྱི་རྩེད་མོ་ཅ་ཅོ་འཕྱ་སེམས་སོགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་རུང་སྟེ་གཙང་དམེ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་ཚོགས་རྫས་རྣམས་ལ་མཉམ་པར་རོལ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་གླུ་དང་གར་དང་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་དང་སྦྱར་ལ་ཅི་རིགས་པར་བྱ་སྟེ་མདོར་ན་ཕྱི་ནང་གསང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་མཇུག་ཚོགས་ཀྱི་ལྷག་མ་བསོགས་འཇོག་མེད་པར་བསྡུས་ལ་གཏོར་མ་བཏང་། རྡོ་རྗེའི་གླུ་བྲོ་སོགས་དཀྱིལ་འཁོར་རྗེས་ཀྱི་བྱ་བ་རྣམས་ཚང་བར་བྱའོ། །གསང་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་མཆོད་པ་རྣམས་ནི་འོག་མའི་མཆོད་སྦྱིན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཏེ། ཡུལ་དང་བསམ་པ་དང་དངོས་པོ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་སོ། །ཡུལ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་གི་མཐར་ཐུག་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སྣང་སྲིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་ པོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་ལྷ་གཅིག་མཆོད་ཀྱང་སྲིད་ཞི་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཚིམ་པ་དང་། སྒོ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པས་ཡུལ་ལ་རོལ་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་དངོས་སུ་མཆོད་པ་དང་ཁྱད་མེད་པས་འཕགས་སོ། །དེ་ཡང་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མཉེས་མི་མཉེས་ཀྱི་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་གདུལ་བྱའི་བློ་དང་མོས་པ་དང་འཚམས་པར་འཇུག་པས་ན་སྔགས་ཀྱི ལྷ་ཤིན་ཏུ་མཉེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་བདེ་བླག་ཏུ་ཐོབ་པའོ། །གཉིས་པ་བསམ་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་འཛིན་ཞེན་མེད་པར་རོལ་པས་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་དང་དད་དང་སྙིང་རྗེ་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཡི་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རོ་གཅིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཀུན་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བཀག་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་བརྩལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་
Chinese
此乃共同之义。第二，以供养非一时之物等特点，使供养超越一切，如云：“功德之中，会供最胜。”如是说。第三，略说和广说二者。首先，有缘者聚集之会众，聚集丰裕之资具，献于成就诸天之会众，圆满了福德与智慧之资粮。第二，分为前行、正行、后行三者。首先，于适宜聚集甚深密咒行之所，布置广大坛城，或安置身语意之所依，或布置与本尊数量相等之花束，加持后，积聚会供之物，凡是适宜作为外内密供品者皆积聚，即便最少，肉酒也是不可或缺的。然后，具足誓言之男女瑜伽士，以方便智慧双运而聚集，从二人到极多之间，无论聚集多少，都应全部是父母双运。如果不是双运，而是勇士众多，则仅成勇士之欢宴，勇母众多，则仅成勇母之宴会，而非具足特征之会供。然后，那些适宜聚集之瑜伽士，无论修寂静或忿怒，都应以自己所中之花朵的本尊之装束进入会供殿。四门之忿怒尊应以忿怒之姿守于门房，以询问“是否安好到来”之姿势竖起一指，回答者应竖起二指表示“已到”，然后进入。业金刚以“是何部族”之姿势，结三股金刚杵之手印，回答者应结自己所中花朵之本尊的手印。然后，向金刚上师顶礼，按照得灌顶之先后和掌握智慧等次第，于主尊之左右和中间，放置象征五部之法器等，于自己所属之部族的行列中安坐。然后，业金刚顶礼并祈请安住于三摩地之坛城中，以上皆为前行。第二，从向魔障施食子并遮止结界开始，详细展开仪轨正文，对所有会供品进行清净、增
English
This is the common meaning. Second, the offering surpasses all others due to the characteristics of offering non-ephemeral items, as it is said, "Among merits, the Tsokhor is supreme." As it is said. Third, there are two aspects: brief explanation and detailed explanation. First, the assembly of fortunate ones gathers abundant resources and offers them to the assembly of accomplished deities, thus completing the accumulation of merit and wisdom. Second, it is divided into three parts: preliminary, main practice, and subsequent activities. First, in a place suitable for gathering profound mantra practices, either arrange a vast mandala, or arrange supports for body, speech, and mind, or arrange flower bouquets equal to the number of deities, bless them, and accumulate the materials for the Tsok, gathering whatever is suitable as outer, inner, and secret offering substances. Even at the very least, meat and alcohol are indispensable. Then, male and female yogis who possess vows gather in the union of skillful means and wisdom. Whether the gathering is from two to many, all those who gather should be in union as father and mother. If they are not in union, but there are many heroes, it will only become a feast of heroes, and if there are many heroines, it will only become a feast of heroines, and not a Tsok offering with characteristics. Then, those yogis who are suitable to gather, whether practicing peaceful or wrathful deities, should enter the Tsokhang in the attire of the deity of their own flower. The wrathful deities of the four doors should stand in the gatehouse in a wrathful manner, and as a gesture of asking "Have you arrived well?" raise one finger. The respondent should raise two fingers to indicate "I have arrived," and then enter. The Karma Vajra, as a gesture of asking "Which lineage do you belong to?" makes the hand gesture of a three-pronged vajra. The respondent should make the hand gesture of the main deity of the flower they have received. Then, prostrate to the Vajra Master, and according to the order of receiving empowerment and mastering wisdom, etc., place the emblems representing the five families on the left and right of the main deity and in the middle row, and sit in the row of your own lineage. Then, the Karma Vajra prostrates and requests to abide in the mandala of Samadhi. All of the above are preliminaries. Second, starting from giving Torma to the obstacles and cutting off the boundaries, expand the main text of the ritual in detail, purify and increase all the Tsok offerings.
Chinese
应当如仪轨所说，供养与我无二无别的诸神。然后，事业金刚顶礼，以方便智慧的莲花手印布施，以表法和领会表法的方式嬉戏，使蕴、界、处的一切诸神都以无漏大乐而满足。在会供的行列中，抛弃庸俗的显现执着，安住于唯一的神、咒语、禅定的嬉戏方式中。庸俗的玩乐、喧哗、嘲讽等稍微也不行，应当以清净无垢的方式平等享用会供品。然后，金刚歌舞和乐空双运的供养等，结合修证而尽力行之。总之，应当圆满一切内外秘密的真实供养。第三，结束会供时，将剩余的食物无积聚地收拢，施放朵玛。金刚歌舞等坛城之后的行为应当完备。无上密法的供养超胜于下部的供施，因为处所、发心和事物都是最殊胜的。处所是福田的究竟，即是佛陀本身。对于佛陀，要知道包含显有和世间的一切法，本来就是清净的大坛城自然成就。因此，供养一位神，也能使一切轮回和寂灭都平等满足。以身语意三门金刚三的方式享用处所，与真实供养佛陀本身没有差别，因此是殊胜的。而且，对于具有平等性智慧身的诸佛，虽然没有喜欢或不喜欢的分别，但是，为了使智慧身以一切形象与所化众生的根器和意乐相符，因此，以咒语之神极其欢喜的方式，能轻易获得两种成就。第二，发心是在法性清净大平等的状态中，无执着地嬉戏，从而使布施等波罗蜜多，以及信心和慈悲等菩提之因的诸法，无一遗漏、无一不全地转变为具足一切殊胜的空性和大乐一味的自性。对于一切法，无有执取和禁锢地行持，从而使布施波罗蜜多及其果报，无需勤作而自然圆满。
English
One should perform the offerings to the deities who are non-dual with oneself, according to the ritual. Then, the Karma Vajra prostrates and distributes the substances of method and wisdom with the lotus mudra. By playing in the manner of symbols and understanding symbols, all the deities of the aggregates, elements, and sense bases are satisfied with the great bliss free from outflows. In the assembly of the gathering, abandoning ordinary appearances and attachments, one should abide in the manner of solely playing with deities, mantras, and samadhi. Ordinary games, noises, mockery, and the like are not allowed even a little. One should equally enjoy the gathering substances in a pure and undefiled manner. Then, vajra songs, dances, and the offering of union of bliss and emptiness, and so forth, should be combined with experience and done as appropriate. In short, all the outer, inner, and secret suchness offerings should be completely perfected. Third, at the end of the gathering, the leftovers of the feast should be collected without accumulation and the torma should be cast. Vajra songs, dances, and other activities following the mandala should be fully performed. The offerings of unsurpassed secret mantra are superior to the lower offerings and generosity because the place, intention, and objects are supreme. The place is the ultimate field of merit, which is the Buddha himself. For him, all phenomena included in appearance and existence are known to be the great mandala of primordial purity, spontaneously accomplished. Therefore, even if one deity is worshiped, all samsara and nirvana are equally satisfied. By enjoying the place in the form of the three vajras of body, speech, and mind, it is no different from actually worshiping the Buddha himself, and therefore it is superior. Moreover, although the Buddhas with the body of equality wisdom do not have the concept of liking or disliking, the wisdom body itself, in all its forms, engages in accordance with the minds and inclinations of those to be tamed. Therefore, the deities of mantra are extremely pleased, and the two types of attainments are easily obtained. Second, the intention is to play without clinging in the state of the great equality of the nature of reality, so that generosity and other perfections, as well as faith and compassion and other causes of great enlightenment, are transformed into the nature of emptiness and great bliss, which is one taste, complete with all supreme aspects, without omission or deficiency. By practicing without clinging or restriction to all phenomena, the perfection of generosity and its result are spontaneously perfected without effort.