Tibetan
ཀྱང་འདི་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། རིམ་གྱིས་ལས་ལམ་དེ་དག་གི་ཐབས་གོམས་པ་ལས་གདོད་འདི་ལ་འཇུག་ནུས་ཤིང་། གཅིག་ཆར་བའམ་རྫོགས་ཆེན་གྱིས་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དག་ནི་ཐབས་ཞུ་བདེ་སོགས་ལ་མི་ལྟོས་པར། བླ་མའི་མན་ངག་དང་བྱིན་རླབས་འཕོ་བ་ཁོ་ནའི་སྟོབས་ལས་ཚུལ་འདི་ལ་འཇུག་ནུས་སོ། །གང་ལྟར་ཀྱང་འདི་ནི་རྫོགས་རིམ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དམ་པའོ། །དེ་ཡང་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་རང་གི་སེམས་ཉིད་རིག་སྟོང་གཉུག་མ་སྤྲོས་བྲལ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཐད་ཀར་རྗེན་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ལྟར་དགག་སྒྲུབ་བཅོས་བསླད་མེད་པར་འཇོག་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་མན་ངག་ཐོས་པ་ནི་བསྙེན་པའི་ཚུལ་ཏེ། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མིག་ཕྱེ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་དོན་རང་གིས་གོ་བ་ནི་ཉེར་བསྙེན་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་ལྟ་བུའོ། །གོ་བ་བཞིན་དུ་གོམས་པར་བྱས་པས་རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་མྱོང་བ་ཐོན་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གོམས་པ་བརྟན་ནས་ལམ་གྱི་བྱ་རྩོལ་དང་ཐེག་བརྒྱད་གྲུབ་ མཐའི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་འཛིན་པ་ཞིག་སྟེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་གདེང་ཐོབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར་འཇུག་པ་ནི་མཚན་མ་རྫས་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་མི་ནུས་ཏེ་རང་རིག་པ་རྩལ་གྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་ནི་བཞག་ཐབས་ཡིན་ལ། དེ་ལས་རང་བཞིན་མ་བཅོས་པའི་དོན་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་དུ་ཤར་བ་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ལམ་སྟེ་བཞག་ཐབས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་ལམ་བསྒྲུབས་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་འཆར་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས། སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས། ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དང་པོ་ནི་བསྐྱེད་རིམ་པའི་ངོར་བཅོས་མའི་ལྷ་སྐུར་ཤར་བ་དང་། རྫོགས་རིམ་པས་འོད་གསལ་གྱི་ངང་ལས་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་མཚོན་པ། རླུང་སེམས་ཙམ་ལས་གྲུབ་པའི་ལྷ་སྐུ་སོགས་སྣང་བ་མུ་མེད་པ་རང་སྣང་ཙམ་དུ་ཤར་བའོ། །གཉིས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཏིང་འཛིན་བརྟན་པས་ལྷར་སྣང་བསྡུས་ཏེ་མི་དམིགས་པར་བསམ་པ་དང་། རྫོགས་རིམ་པས་མཚན་བཅས་ཐབས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་པ་བཞི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཐ་མའི་དུས་སུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འོད་ གསལ་མཐོང་བའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་དབྱིངས་རིག་ཟུང
Chinese
然而這僅僅是了解它的方法。逐漸地，通過熟悉那些業道的方法，才能進入這個境界。對於那些適合以頓悟或大圓滿來引導的根器敏銳的弟子來說，他們不依賴於易於應用的方法等，僅僅通過上師的口訣和加持的傳遞的力量，就能夠進入這種方式。無論如何，這是一切其他圓滿次第的殊勝果實。也就是說，通過上師的口訣，直接、赤裸地將自己的心性認識為本初、無造作、自生的智慧，並將其安住於無有破立、改造和混淆的狀態中。其中，聽聞認識的口訣是近事之行，如同為了進入自性任運成就的大壇城而睜開眼睛一般。自己理解其含義是近依，如同看見壇城一般。如所理解的那樣去修習，從而對自性智慧產生體驗是修持，如同進入壇城一般。當修習穩固，對道的行為和八乘宗義的執著消失，對大圓滿的意義獲得確信時，就是大修持，如同在壇城中獲得灌頂一般。因此，進入這個自性的大壇城，不能通過相、物質等方式進入，而是通過自覺的能量進入。對此，不加改造地安住是安住的方法，從中，自然顯現出見到自性無造作之義的智慧，這就是大圓滿之道，是安住方法的果實。第二，從這樣修道中生起智慧的方式有三種：顯現的智慧、空性的智慧、雙運的智慧。第一種是在生起次第的層面上，顯現為人造的本尊形象；在圓滿次第的層面上，從光明之中，以十二種幻喻為代表，由風心所構成的本尊形象等，無邊的顯現僅僅是自顯現。第二種是通過生起次第的禪定穩固，將顯現的本尊收攝，思維無所緣，以及圓滿次第通過有相方便的瑜伽，體驗四空性，也就是在最後的空性之時，見到俱生光明。第三種是一切法的本性，法界智
English
However, this is merely a means of understanding it. Gradually, one can enter this state by becoming familiar with the methods of those paths of action. For those sharp-witted disciples who are to be guided by sudden enlightenment or Dzogchen, they do not rely on easily applied methods, etc., but are able to enter this way solely through the power of the guru's oral instructions and the transmission of blessings. In any case, this is the supreme fruit of all other completion stages. That is, through the guru's oral instructions, one's own mind-essence is directly and nakedly recognized as primordial, uncreated, self-born wisdom, and it is placed in a state free from affirmation and negation, fabrication and confusion. Among these, hearing the oral instructions of recognition is the approach, like opening the eyes in order to enter the great mandala of self-existing perfection. Understanding its meaning oneself is the near approach, like seeing the mandala. Practicing as understood, thereby experiencing the wisdom of one's own nature, is the accomplishment, like entering the mandala. When practice is stable, and the clinging to the activities of the path and the sectarianism of the eight vehicles disappears, and confidence in the meaning of Dzogchen is gained, it is the great accomplishment, like receiving empowerment in the mandala. Therefore, entering this great mandala of self-nature cannot be done through characteristics, substances, etc., but is entered through the energy of self-awareness. To that, abiding without fabrication is the method of abiding, and from that, the wisdom that sees the meaning of self-nature without fabrication arises as self-illumination, which is the path of Dzogchen, the fruit of the method of abiding. Second, there are three ways in which wisdom arises from practicing the path in this way: the wisdom of appearance, the wisdom of emptiness, and the wisdom of union. The first is, on the level of the generation stage, appearing as artificial deity forms; on the level of the completion stage, from the state of clear light, represented by the twelve similes of illusion, deity forms composed only of wind and mind, etc., infinite appearances are merely self-appearances. The second is, through the stability of the generation stage's samadhi, the deity appearances are withdrawn, and one contemplates non-objectification, and the completion stage experiences the four emptinesses based on the yoga of methods with signs, that is, seeing the co-emergent clear light at the time of the final emptiness. The third is the nature of all phenomena, the wisdom of the sphere of reality