Tibetan
ན་གཅིག་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་བརྟེན་ཏེ་དབང་དང་མན་ངག་ལྷན་དུ་ནོད་པ་རྡོ་རྗེའི་སྤུན་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་བར་དུ་འགྲོགས་པའི་བརྩེ་གདུང་རྒྱུན་བཅད་པར་མི་བྱ་སྟེ། སྙིང་ནས་འདོར་བ་སོགས་རྩ་ལྟུང་ངོ་། །སྤྱིར་མཆེད་ལ་བཞིར་བཤད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གཅིག་གིས་བསྡུས་པས་སྤྱི་ཡི་མཆེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་རིང་བའི་མཆེད། ལྟ་སྤྱོད་མཐུན་པ་ཉེ་བའི་མཆེད། དབང་ལྷན་གཅིག་ཞུས་པ་ནང་འདྲེས་པའི་མཆེད་དོ། །ཡང་བཞི་པོ་དེ་སྟེང་། བླ་མ་གཅིག་པ་མཛེས་པའི་མཆེད། ཆོས་ལྷན་ཅིག་ཉན་པ་ཉེ་བའི་མཆེད་གཉིས་བསྣན་ཏེ་དྲུག་ཏུ་ཡང་བཤད་ལ། ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བྱམས་པའི་སེམས་བཏང་བར་མི་བྱའོ། །ལྔ་པ་གསང་བའི་དོན་ཕྱིར་སྨྲ་མི་བྱ། ཞེས་གསང་བ་མི་སྨྲ་བ་ནི། གང་ ཞིག་སྨྲ་བའི་སྣོད་མ་ཡིན་པ་ཕྱིར་གྱུར་པ་གཞན་ལ་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་སྤྱོད་ཟབ་མོ་དང་སྔགས་འཛིན་པ་བླ་མ་མཆེད་ལྕམ་གྱི་སྐྱོན་སོགས་བཤད་པར་མི་འོས་པ་ཤེས་བཞིན་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་སྤྱིར་གསང་བཞི་ནི། སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཟབ་མོ་སྤྱོད་པ་བརླིང་པོ་དང་། ལྷ་ཡི་མིང་གཟུགས་དང་། གྲུབ་རྟགས་རྣམས་དུས་རྒྱུན་དུ་ཡང་དོན་མེད་པར་མི་བཤད་པ་དང་། བར་གསང་བཞི་ནི་སྒྲུབ་པའི་གནས་དུས་གྲོགས་རྫས་བཞི་སྒྲུབ་པ་མ་ཚར་བར་དུ་གསང་དགོས་པ་དང་། གསང་བར་འོས་པ་ནི་གཞན་མ་དད་པ་སྐྱེ་བའམ་དངོས་གྲུབ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་དམ་རྫས་ཡོ་བྱད་རྣམས་སྦས་ཏེ་སྤྱད་པ་དང་། གསང་བར་གཉེར་གཏད་པ་བླ་མ་དང་མཆེད་ལྕམ་གྱིས་གསང་བར་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་དག་སུ་ལ་གསང་ན་དམ་ཉམས་དང་དབང་མ་ཐོབ་པ་དང་། མ་དད་པ་རྣམས་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཅི་རིགས་པར་གསང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ཡིད་བླ་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་གནས་པ་དང་། ངག་སྔགས་བཟླ་བ་དང་། ལུས་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་པར་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་སྟེ། འདི་གསུམ་པོའང་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ལ་སྔགས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེར་དོན་གྱིས་འདུའོ། །གཞན་གསུམ་ནི་སྔ་མ་དེའི་གྲོགས་སུ་ གྱུར་པ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བསྲུང་བའི་དམ་ཚིག་སྟེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཐུགས་དང་འགལ་བ་ལ་སོགས་སྤང་བའམ་སྲུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་འབྱུང་གནས་བླ་མ་བཀུར་བའང་སྒྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་ཏུ་བསྡུ་སྟེ། དེ་མཉེས་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡང་གཞིར་གནས་སོ། །འདི་ལྔ་ནི་ལྗོན་ཤིང་གི་རྩ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་འཛིན་པའོ། །དེ་ལྔ་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་པས་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་ཆ་ཡོད་ལ་སྲུང་བ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཆ་ཡང་དབྱེ་རུང་ངོ་། །གཉིས་པ་གཏི་མུག་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་།ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་མི་སྤོང་ངོ་། །དཀར་རྩི་དམར་རྩི་དྲི་ཤ་ཆེན། དག་པའི་སྣོད་ཆུ་མི་འདོར་རོ། །ཞེས་པ་ལྟར་དུག་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཉན་ཐོས་པས་སྤང་བྱར་འཛིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྦྱང་བྱར་འཛིན། སྔགས་ཀྱིས་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་མ་རྨོངས་པ་དང་ཐབས་ཀྱིས་འཕགས་སོ། །དེ་ལ་དུག་ལྔ་པོ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྤོང་ན། དོན་དམ་པར་སྤང་བྱའི་རྫས་མ་གྲུབ་སྟེ་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་ཆུ་རགས་མི་དགོས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་ན་ལམ་གྱི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་ཏེ་དུག་བདུད་རྩིར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་ཡེ་ནས་ དག་མཉམ་ཆེན་པོར་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་དགྲ་རུ་འཁྲུལ་བའི་གཉེན་ངོ་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལས་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱི་དོན་བཤད་ཟིན་ལ། ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་ན་ལམ་གྱི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་ལ། ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་ལྟར་ན་ཡང་། ཉོན་མོངས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོགས་རྫོགས་པ་ནི་ཡོ་བྱད་བྱིན་པ་ལས་ལུས་བྱིན་པ་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་དེ་དག་ལུས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་དབང་གིས་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དགེ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དབང་མ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་ཆེད་དུ་མི་སྤོང་བར་འདོད་པར་སྐྱེས་ནས་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་དགེ་བར་གྱུར་པའང་ཡོད་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པས། སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་འདོད་པས་གདུང་བའི་བུད་མེད་ཀྱི་རེ་བ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་ཆེད་དུ་བསྐྱེད་ནས། ཆགས་པ་སྐྱེས་པ་དང་དགའ་བའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཆགས་པ་ཡིན་ཀྱང་སྙིང་རྗེའི་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་གཞན་ལའང་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་དུ་ཡོད་ལ། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདིར་ནི་ཉོན་མོངས་ལྔ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཡིན་པ་དང་། ཐབས་ཀྱིས་ལམ་དུ་བྱས་ན་དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་འཆར་བ་དང་། དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་ཟིན་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་དང་གསུམ་གྱིས་མི་སྤོང་བར་གྲུབ་བོ། །དང་པོ། འདོད་ཆགས་ནི་སེམས་ཡུལ་ལ་འདུན་ཅིང་དང་དུ་ལེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་རྩལ་སེ
Chinese
依靠一个本尊和一个坛城，共同接受灌顶和口诀的金刚兄弟们，不应断绝直至菩提的友爱之情，从内心舍弃等是根本堕罪。总的来说，道友分为四种：一切有情被一个如来藏所摄持，是总的道友；一切进入佛陀教法的是远处的道友；见解行持相同的是近处的道友；一同接受灌顶的是亲密的道友。又在那四种之上，加上上师相同的是美妙的道友，一同听闻佛法的是亲近的道友，也说是六种。对一切也不应舍弃慈爱之心。第五，不应为了秘密的意义而说。所谓不说秘密，是指对于不是说法之器皿的其他人，明知不应说甚深的密咒见解行持和密咒持有者上师道友的过失等而说。对此，总的来说有四种秘密：密咒甚深的见解和坚定的行持，以及本尊的名号形象和成就的征相，任何时候也不应无意义地说。中间的四种秘密是，修法的处所、时间、道友、物品四者，在修法未完成之前必须保密。应保密的，是指为了避免他人产生不信任或损害成就，而隐藏使用密咒的誓言物和用具。被委托保密的，是指上师和道友说“请保密”的任何事物。对哪些人保密呢？对破誓言者和未获得灌顶者，以及不信任者，通过身语意三门，尽其所能地保密。因此，心安住于无上意义，语念诵密咒，身具足手印，是成办殊胜功德的誓言。这三者也是所要成办的，而且所有的密咒学处也都在那里汇集。另外三种是成为前面那些助伴的，守护不做之事的誓言，即舍弃或守护与上师心意相违背等。或者，将成就之源的上师视为可敬，也归摄于成办的誓言中，成办令其欢喜是前两种的基础。这五种就像树根一样，是所有密咒功德的基础。
English
Relying on one deity and one mandala, the Vajra brothers who have jointly received empowerment and instructions should not sever the bond of affection that accompanies them until enlightenment. Abandoning from the heart, etc., are root downfalls. In general, spiritual friends are explained as four types: all sentient beings are gathered by one Sugata-garbha, so they are general spiritual friends; all who have entered the Buddha's teachings are distant spiritual friends; those who share the same view and conduct are close spiritual friends; those who have jointly received empowerment are intimate spiritual friends. Furthermore, on top of those four, adding that the guru is the same makes them beautiful spiritual friends, and jointly listening to the Dharma makes them close spiritual friends, so they are also explained as six. Towards all, one should not abandon the mind of loving-kindness. Fifth, one should not speak for the sake of secret matters. Not speaking of secrets means that knowingly speaking to others who are not vessels for speech, about the profound view and conduct of mantra, and the faults of the mantra-holder guru and spiritual siblings, etc., which should not be spoken about. Regarding that, in general, there are four secrets: the profound view and firm conduct of mantra, and the names and forms of deities, and the signs of accomplishment, should not be spoken meaninglessly at any time. The four intermediate secrets are that the place, time, companions, and materials for practice must be kept secret until the practice is completed. What should be kept secret is that in order to avoid others developing disbelief or harming accomplishment, the pledge substances and implements of mantra should be hidden and used. What is entrusted to be kept secret is whatever the guru and spiritual siblings have said, "Please keep it secret." From whom should these be kept secret? From those who have broken their vows, those who have not received empowerment, and those who do not have faith, they should be kept secret as appropriate through the three doors of body, speech, and mind. Therefore, the mind abiding in the supreme meaning, the speech reciting mantras, and the body possessing mudras are the vows for accomplishing special qualities. These three are also what is to be accomplished, and all the precepts of mantra are also gathered there in essence. The other three are the vows to protect against doing what is not to be done, which become the companions of the former ones, that is, abandoning or protecting against things that contradict the guru's mind, etc. Alternatively, honoring the guru, who is the source of accomplishment, is also included in the vows to accomplish, and accomplishing his satisfaction is the basis of the first two. These five are like the roots of a tree, the basis of all the qualities of mantra.
Chinese
是也。那五者各自也从身语意之门而入，因此有身语意的誓言之分，守护和修持之分也容易区分。二是愚痴、贪欲和嗔恨，以及我慢、嫉妒不舍弃。白供、红供、香肉盛，清净器水不抛弃。如是说，这五毒小乘人认为是舍弃的，菩萨认为是净化的，以密咒作为道用的差别，越来越不迷惑，以方便而殊胜。那么，为什么不舍弃五毒呢？胜义谛中没有成立所舍弃的自性，就像海市蜃楼的水不需要水坝一样。世俗谛中如果以方便摄持，则会变成道的助伴，就像毒药变成甘露一样。究竟的意义上，本来就是清净平等大，因为证悟成佛的缘故，如同认识错认为敌人的亲人一般。其中前后二者的意义已经解说完毕。以方便摄持则成为道之助伴的方式是，如波罗蜜多乘中也说，依靠烦恼而圆满资粮，比如布施财物不如布施身体功德大，那些都是因为对身体特别贪执的缘故等等。也有成为成办广大善业之因的，比如没有得到灌顶的菩萨，为了不舍弃贪欲的烦恼，而投生于欲望中，从而圆满资粮等等。以方便摄持则自性转为善也有，比如安住于菩萨胜解行地的菩萨，以慈悲心的力量，为了圆满被欲望所困扰的妇女的愿望，特意生起贪欲，生起贪欲并体验欢喜的安乐而感到满足一样。那是贪欲，但因为以慈悲方便摄持的缘故，所以是善。如是其他烦恼也应各自相应地配合。而密咒乘中，五烦恼是如来种姓，以方便作为道用，则从中生起智慧，证悟彼性则转为智慧的自性，以这三点成立不舍弃。第一，贪欲是心希求对境并接受的相状，如是的威力
English
It is so. Each of those five also enters through the gates of body, speech, and mind, so there are aspects of the vows of body, speech, and mind, and the aspects of guarding and practicing are also easy to distinguish. Secondly, ignorance, desire, and hatred, as well as pride and jealousy, are not abandoned. White offerings, red offerings, fragrant meat offerings, pure vessel water is not discarded. As it is said, these five poisons are considered by the Shravakas to be abandoned, by the Bodhisattvas to be purified, and by the Mantrayana to be used as the path, so that they are increasingly not confused and are superior by means of skillful means. So why are the five poisons not abandoned? In the ultimate truth, the substance to be abandoned is not established, just as the water of a mirage does not need a dam. In the conventional truth, if it is grasped by skillful means, it will become a companion on the path, just as poison turns into nectar. In the ultimate meaning, it is originally pure, equal, and great, because of the realization of Buddhahood, just like recognizing a relative who was mistaken for an enemy. The meaning of the former and latter two has been explained. The way in which grasping with skillful means becomes a companion on the path is, as it is said in the Paramita Vehicle, relying on afflictions to perfect the accumulations, such as the merit of giving the body being greater than giving wealth, those are all due to being particularly attached to the body, and so on. There are also causes for accomplishing vast virtuous deeds, such as Bodhisattvas who have not received empowerment, in order not to abandon the afflictions of desire, being born into desire, thereby perfecting the accumulations, and so on. There is also the transformation of one's own nature into virtue by grasping with skillful means, such as a Bodhisattva abiding on the stage of aspiration and conduct, by the power of compassion, in order to fulfill the wishes of a woman afflicted by desire, deliberately generating desire, generating desire and experiencing the bliss of joy and feeling satisfied. That is desire, but because it is grasped by compassionate skillful means, it is virtue. Likewise, other afflictions should also be applied accordingly. And in this Mantra Vehicle, the five afflictions are the Tathagata lineage, and if skillful means are used as the path, then wisdom arises from them, and realizing that nature transforms into the nature of wisdom, with these three points it is established that they are not abandoned. First, desire is the aspect of the mind desiring and accepting an object, such power