Tibetan
རྙེད་ནས་དེ་ལྟར་ཡེ་ནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྤང་དུ་མེད་པར་ཤེས་པ་ན་ངེས་པས་འཛིན་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། ཕྱི་མ་ལ་ནི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མེད་དེ་ལམ་དམན་པར་འཇུག་པ་སོགས་ཀྱང་ངེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འགོག་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་རང་རྒྱུད་ལ་བཟུང་ནས་སྲིད་ཞིའི་རྒུད་པ་ཀུན་གྱི་ཕྱོགས་འཇོམས་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་མི་སྤོང་སྟེ་དོན་དམ་མཐར་ཐུག་པ་གནས་ལུགས་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་མི་སྤོང་སྟེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྒུད་པ་ལས་སྐྱོབ་པའི་དོན་དུ་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་མི་གཏོང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་ལ། འདིར་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི་དོན་རྟག་ཁྱབ་ཏུ་མཛད་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྲུབ་ངེས་པར་མཐོང་ནས། དེ་ལས་བློ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་དང་སེམས་ཞུམ་པ་དང་ འཁོར་བར་སྐྱོ་བ་ལ་སོགས་པ་དམན་ལམ་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་ཀུན་གཏན་ནས་ཁེགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་ལས། བདག་དང་མཐའ་ཡས་སེམས་ཅན་རྣམས། །ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ལ། །ཡིན་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་གདོད་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་། རང་དོན་ཡིད་བྱེད་དང་འཁོར་བར་སྐྱོ་བ་སོགས་ཀྱི་བློ་དང་སེམས་ཞུམ་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་དེ་འདོར་བའང་སྲིད་དེ་འདི་ལྟར་རྒྱུ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ལ་རྒྱུ་མ་ཚང་ན་ས་བོན་ཚིག་པའི་མྱུ་གུ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་མི་འགྲུབ་པས་བདག་གི་སྟོབས་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་པར་མཐོང་ལ། བདག་གི་ཡིད་ཀྱང་རྐྱེན་གྱི་ཁ་ན་ལས་པའི་ཕྱིར་སེམས་བསྐྱེད་ལ་དམ་བཅའ་བརྟན་པོར་བྱ་བ་ཙམ་ལས། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་གཏོང་བའི་གདེང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་མི་ཐོབ་ཀྱང་། འདིར་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་སེམས་དབྱེར་མེད་པར་བསྐྱེད་ཚུལ་ལ་མ་རྨོངས་པའི་སྒོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་གཏོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཚུལ་དུ་ཆེས་བརྟན་པའི་གདེང་སོ་སོ་སྐྱེ་ བོའི་ས་ནས་ཀྱང་ཐོབ་པ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་ལས་དང་པོ་པའང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་
Chinese
一旦认识到它原本就是如此，因此无法舍弃，就会产生坚定的执着，这有两种情况。对于后者来说，没有退转，因为这种坚定能够阻止进入低劣道等情况。因此，具备这种见解的人被称为金刚持，因为他将密咒的真如，如同金刚一般，掌握在自己的相续中，并具备摧毁一切轮回和寂灭衰败的力量。也不会舍弃胜义菩提心，因为他掌握了胜义的究竟，即实相的清净、平等、真实和无别。也不会舍弃世俗菩提心，因为不放弃为了救度一切众生脱离衰败，而成就自己为佛陀的意乐和行为，这就是世俗菩提心。在此，由于见到为了无量众生的利益而恒常遍及的佛陀必定能够成就，因此，从那之后，所有背离、灰心和 对轮回感到厌倦等低劣道意念的污垢都会彻底消除。如经中所说：“我和无量众生，原本就是佛陀，在认识到是佛陀的自性中，发起殊胜菩提心。”同样，那些认为仅仅依靠因道的力量，果位佛陀才能最初成就的人，即使发起了菩提心，也可能会因为执着自利和厌倦轮回等念头，以及灰心而舍弃菩提心。因为像这样，对因造成障碍是可能的，如果因不圆满，就像种子腐烂的幼苗一样，无法成就佛陀，所以他们认为这完全依赖于自己的力量。而且，由于自己的心容易受到因缘的影响，所以只能尽力坚定菩提心的誓言，但凡夫俗子无法获得在任何情况下都不放弃的把握。然而，在这里，由于不迷惑于生起世俗和胜义菩提心的方式，因此，以不可能舍弃世俗菩提心的方式，即使是凡夫俗子也能获得非常坚定的把握，因此，进入密咒真如的最初行者，也被证明与不退转的菩萨具有相同的命运。就这样
English
Once it is recognized that it is inherently so, and therefore cannot be abandoned, a firm grasp arises, which has two aspects. For the latter, there is no turning back, as this certainty can prevent entering inferior paths and the like. Therefore, one who possesses such a view is called Vajradhara, because he holds the suchness of mantra, like a vajra, in his own continuum, and possesses the power to destroy all the downfalls of samsara and nirvana. One also does not abandon the ultimate bodhicitta, because one holds the ultimate truth, the purity, equality, truth, and non-duality of reality. One also does not abandon the relative bodhicitta, because one does not give up the intention and effort to attain Buddhahood in order to save all sentient beings from suffering, which is the relative bodhicitta. Here, having seen that Buddhahood, which constantly pervades for the benefit of limitless sentient beings, will definitely be attained, all the defilements of inferior paths, such as turning away from that, discouragement, and disgust with samsara, are completely eliminated. As it is said in the tantra: "I and limitless sentient beings, are inherently Buddhas, in the nature of knowing that, I generate the supreme bodhicitta." Similarly, those who think that the result, Buddhahood, is initially attained only by the power of the causal path, even if they generate bodhicitta, they may abandon it due to thoughts of clinging to self-interest and weariness of samsara, and discouragement. Because like this, it is possible to create obstacles to the cause, and if the cause is not complete, like a sprout from a rotten seed, Buddhahood cannot be attained, so they think that it depends entirely on their own power. Moreover, since one's own mind is easily influenced by conditions, one can only try to strengthen the vow of bodhicitta, but ordinary people cannot obtain the confidence to never give up in any situation. However, here, since one is not confused about how to generate relative and ultimate bodhicitta, therefore, in a way that it is impossible to abandon relative bodhicitta, even ordinary people can obtain very firm confidence, therefore, it is shown that the first practitioner who enters the suchness of mantra has the same destiny as a non-returning bodhisattva. Like that
Tibetan
བླ་ན་མེད་པ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་ལྷ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རྣམ་པ་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་ཤར་བའི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདིའི་སྒོ་ནས་མི་སྤོང་བར་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་དམ་ཚིག་དང་སྒོམ་སྒྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲོག་ལྟ་བ་འདིས་བཟུང་ནས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བླ་ན་མེད་པའི་དོན་ལ་ངེས་པ་གདིང་དུ་གྱུར་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་ན་རྩ་བ་གནད་ནས་ཉམས་པ་མི་སྲིད་ཀྱང་། མོས་པས་སྔགས་ལ་ཞུགས་པ་དག་གིས་བླ་མེད་སྤོང་བའི་ཚུལ་ནི། ལྟ་བ་ཟབ་མོ་དག་མཉམ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་དང་། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བརླིང་པོ་རྣམས་ལ་མི་དད་ཅིང་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞིར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྣོད་བཅུད་ལྷར་དག་པའི་དོན་ལ་འདི་ནི་གདུལ་བྱ་བཀྲི་བའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དོན་ལ་དག་པ་མིན་ནོ་སྙམ་དུ་སོམ་ཉི་ཟ་བ་དང་། མཉམ་པའི་དོན་ལ་དམིགས་གཏད་ཀྱི་མཚན་མ་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་ མཉམ་པ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པར་འཛིན་པའི་རྩ་ལྟུང་གཉིས་ནི་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པས་ན། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་ཡང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རྩ་ལྟུང་ཡིན་ལ། ཕུང་པོར་གདུང་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། དམ་རྫས་དང་དུ་མི་ལེན་པ་དང་། བྱང་སེམས་ཀུནྡ་ལྟ་བུ་སྤང་བ་དང་བུད་མེད་ལ་སྨོད་པ་དང་། བསྒྲལ་བྱ་མི་སྒྲོལ་བ་རྣམས་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དང་འགལ་བས་ན། དང་དུ་བླང་བྱ་འདི་དག་ལ་གཏན་དུ་ཡིད་ལོག་པའི་རྣམ་པས་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ན་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཟབ་མོ་དེ་དག་རང་གིས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྐལ་བ་ཆད་པས་ན་རྩ་ལྟུང་ཡིན་ལ། རྩ་ལྟུང་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཟབ་མོ་རང་ལ་དངོས་སུ་སྟོན་པ་སློབ་དཔོན་དང་སྔགས་དོན་འཛིན་པ་མཆེད་དང་། སྔགས་ཀྱིས་གདུལ་བར་བྱ་བ་སེམས་ཅན་དང་། སྔགས་རྒྱུད་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར་གསང་བ་དང་། སྔགས་ཀྱི་དོན་དེ་ཉིད་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་སྟོན་པ་རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་གསུང་རྣམས་དང་། སྔགས་ཀྱི་མཐའ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་དོན་དུ་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཏེ་རྩ་ལྟུང་བཞག་པ་ནི། ལྟ་སྤྱོད་ཕུལ་དུ་ བྱུང་བའི་སྔགས་ཉིད་དང་འབྲེལ་བ་ལས་ཡུལ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་ལྟར་གཉན་པར་གྲུབ་པས་དེ་རྣམས་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་མ་བྱས་ན། སྔགས་ཆུད་འཛའ་བའི་ཕྱིར་རྩ་ལྟུང་དུ་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ
Chinese
无上密咒之真如，乃法性义之本尊。彼之形相，显现为表征之手印的一切本尊，亦由此门而不舍弃而成立。是故，以见地执持一切誓言与禅修之命脉，则能完全不衰损且清净。如是，若有对密咒之真如，无上之义，确信无疑之见地，则根本要害之处不可能衰损。然以信向而入密咒者，舍弃无上之方式乃是：若不信解甚深见地，平等无别之义，以及与之相符之密咒坚定行持，而背离之，则将堕落，如所说之十四根本堕。又，对于器情清净为本尊之义，认为这仅仅是为了引导所化众生而宣说，实际上并非清净，心生犹豫，以及对于平等之义，执着于具有所缘之相，执持为非大平等之二种根本堕，乃是背离密咒之见地，故与密咒之真如在自相续中生起极相违背之故，是根本堕。制造对蕴的痛苦，不接受誓言物，舍弃菩提心如根达（kunda），呵责妇女，不度化应度化者等，乃是与密咒之殊胜行持相违背，故若以永远不信解之相背离这些应受持者，则断绝了自己修持这些甚深密咒行持之机会，故是根本堕。其余根本堕，乃是依赖于直接向自己开示密咒甚深义之上师，以及执持密咒义之道友，以及应以密咒调伏之有情，以及为了不浪费密咒传承之秘密，以及直接或间接开示密咒义之诸佛之教言与上师之语，以及为了分辨密咒之各种边际而显现之各种宗派而安立根本堕者，乃是由于与见行殊胜之密咒本身相关联，故彼等对境亦如是成为重要，若不对彼等加以珍视，则为了不使密咒衰损而安立为根本堕也。
English
The suchness of the unsurpassable mantra is the deity of the meaning of dharmata. All the deities that appear as symbolic mudras of that very nature are established through this gate without being abandoned. Therefore, if the lifeblood of all samayas and meditations is held by this view, it will become completely undiminished and purified. Thus, if there is a view that has become a firm conviction in the suchness of mantra, the meaning of the unsurpassable, then it is impossible for the root to be damaged from the essential point. However, the way those who enter mantra through faith abandon the unsurpassable is: if they do not believe in the profound view, the meaning of equality and non-duality, and the firm conduct of mantra that is in accordance with it, and turn their backs on it, they will fall, as the fourteen root downfalls are taught. Furthermore, regarding the meaning of the purity of the vessel and its contents as deities, thinking that this is only taught for the purpose of guiding disciples, but in reality it is not pure, and doubting, and regarding the meaning of equality as having a sign of focus, and holding it as not being great equality, these two root downfalls are turning away from the view of mantra. Therefore, since it is extremely contradictory to the arising of the suchness of mantra in one's own mindstream, it is a root downfall. Creating suffering for the aggregates, not accepting samaya substances, abandoning bodhicitta like kunda, reviling women, and not liberating those who should be liberated are contradictory to the extraordinary conduct of mantra. Therefore, if one turns one's back on these things that should be accepted with an attitude of eternal disbelief, one will cut off the opportunity to practice these profound mantra practices oneself, so it is a root downfall. The remaining root downfalls are established by relying on the teacher who directly shows oneself the profound meaning of mantra, and the vajra brothers and sisters who hold the meaning of mantra, and the sentient beings who are to be tamed by mantra, and the secrecy for the sake of not wasting the mantra lineage, and the words of the Buddhas and the words of the teacher who directly or indirectly show the meaning of mantra, and the various philosophical tenets that appear for the purpose of distinguishing the various boundaries of mantra. Because of the connection with the mantra itself, which is excellent in view and conduct, those objects also become important in that way. If they are not cherished, then it is established as a root downfall in order not to diminish the mantra.