Tibetan
མ་དུ་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གནས་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་ཤར་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དམ་པའོ། །བདུན་པ་ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བོ་ཕོ་མོ་རྣམས་སྒྲུབ་པ་ཟབ་མོའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་ནི་ཚོམ་བུ་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་ པ་ནི། འདི་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པས་ན། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། །ཐོབ་པར་བྱ་བའང་ཡིན་ཏེ་གཞི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ལམ་བསྒོམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་དང་། ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོའང་ཡིན་ཏེ། སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ཤེས་བྱ་གཞི་རྒྱུད་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་ལས་མི་འདའ་བས་ན་དེའི་ངོ་བོ་དང་། ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་ངོ་བོའམ། དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་ལ། གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་པས་ན་གཞི་དང་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་ཐོབ་བྱ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའང་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཤེས་པར་བྱར་མེད་པ་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱར་མེད་པ་དང་། ཐོབ་པར་བྱར་མེད་པའང་ཡིན་ཏེ། །གཞི་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ནི་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བས་ན་བློ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་དེ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱར་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ནས་ གནས་པའི་ཕྱིར་ད་ལམ་གྱིས་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱང་བརྟགས་ན་དབེན་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་གསར་དུ་ཐོབ་པ་མེད་ལ་དོན་དམ་པར་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་པ་མེད་པའང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་སྣང་ཚུལ་ཐ་སྙད་ལ་བསྒྲུབ་པ་དང་གནས་ཚུལ་དོན་དམ་ལ་བསྒྲུབ་པ་མེད་པར་གནས་པའི་བདེན་གཉིས་ཟབ་མོའི་དོན་མཐོང་བའི་བློས། སྒྲུབ་མེད་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚུལ་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་ཡི་གཙོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལམ
Chinese
依靠不净行，使自生俱生大乐之智慧显现，称为菩提心坛城，是道之坛城中的殊胜者。第七，具有天瑜伽的男女为了修持甚深法而聚集在一起，称为会众坛城。第三，如此坛城之名，总摄了金刚乘的基础、道和果的所有意义。因此，它是应知的，应修的，也应证得的，即应知基础自性坛城，应修道之坛城，通过修持而证得，以及应证得果位智慧坛城。此外，它也是应知的体性，应修的体性，以及应证得的体性。因为所有显现存在的法都无一例外地是所知的基础、传承、真谛无二之义，所以是它的体性。所有道的修持都是应修坛城的体性或事物本身。由于基础和结果无二，因此基础和道之阶段的所有显现，实际上都是自然成就的应证果位的体性。此外，它也是不可知的，不可修的，以及不可证得的。基础清净、平等、真谛无二的实相，是远离一切言说、思虑、表达的，因此是超越心识的。因此，它以所缘的方式是不可知的。由于本来就存在，所以不需要通过现在的方法来修持，而且如果考察应修之法，也是空寂的，因此是不可修的。由于本来就自然成就，所以没有新获得的，而且由于在胜义中不可见应证之法，所以也是不可证得的。如此，在显现名言中存在修持，而在实相中则不存在修持，以证悟二谛甚深之义的智慧。 无修无余皆成就。 如是说，应进入对坛城之理的了解。第四，大自在者们为了成就法之王位，其主要原因在于法王本身。因此，依靠此，密咒之道。
English
Depending on impure conduct, the wisdom of spontaneously born great bliss manifests, which is called the mandala of bodhicitta, the most excellent of the mandalas of the path. Seventh, the gathering together of men and women who possess the yoga of deities for the sake of practicing profound dharma is called the mandala of the assembly of groups. Third, in this way, the name mandala encompasses all the meanings of the basis, path, and result of the Vajrayana. Therefore, it is that which should be known, that which should be practiced, and that which should be attained, namely, the basis, the mandala of self-nature, that which should be known, the mandala of the path of meditation, which should be practiced by taking it into experience, and the mandala of the result of wisdom, which should be attained. Furthermore, it is also the nature of that which should be known, the nature of that which should be practiced, and the nature of that which should be attained. Because all phenomena of appearance and existence without exception are the knowable basis, lineage, and the meaning of the indivisibility of truth, therefore it is its nature. All practices of the path are the nature or the very substance of the mandala that should be practiced. Since the basis and the result are indivisible, all appearances of the stages of the basis and the path are in reality spontaneously accomplished as the nature of the result to be attained. Furthermore, it is also unknowable, unpracticeable, and unattainable. The reality of the basis, purity, equality, and the indivisibility of truth is beyond all speech, thought, and expression, and therefore transcends the mind. Therefore, it is unknowable in the manner of an object of focus. Since it has always existed, there is no need to practice it through the present method, and if the dharma to be practiced is examined, it is also solitary, and therefore it is impossible to practice. Since it is spontaneously accomplished from the beginning, there is nothing newly attained, and since the dharma to be attained is not perceived in ultimate truth, it is also unattainable. Thus, there is practice in apparent convention, and there is no practice in the ultimate state of affairs, with the wisdom that sees the profound meaning of the two truths. All that is without practice is accomplished. As it is said, one should enter into the understanding of the nature of the mandala. Fourth, for great beings to accomplish the kingdom of dharma, the main cause is the king of dharma himself. Therefore, relying on this, the path of mantra.
Tibetan
་ཀུན་འབྱུང་ཞིང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ན་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བའོ། །མདོར་ན་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་ནི། ལྟ་བས་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། བསྒོམ་པས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བའི་གཞིར་གྲུབ་ལ། སྤྱོད་པའང་འདི་དང་མ་བྲལ་བར་འཇུག་དགོས་པ་དང་། དབང་འབྱུང་བའི་གནས་དང་། སྒྲུབ་པས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་གཞི་དང་། མཆོད་པ་སྟོབ་པའི་ཡུལ་དང་། ཕྲིན་ལས་དང་སྔགས་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་ལ། དེ་ལས་མི་འདའ་ བ་དམ་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསླབ་པའི་གནས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་འགྲོ་ཞིང་། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངང་དུ་བྱ་རྩོལ་མེད་པར་རྫོགས་པ་ན་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་བཞི་དབུས་བརྟགས་ཏེ། །དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་ཡས་ལྷུན་གྲུབ་ནི། །རྫོགས་ཆེན་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཀུན་འབྱུང་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་སྤྱོད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་བསྟན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྐབས་བཤད་པའོ། །ལྔ་པ་དབང་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། དེ་དབང་དུ་གྲུབ་ཚུལ། དགོས་པ་བཞི་ལས། དང་པོ། དད་བརྩོན་བརྟུལ་ཞུགས་རབ་རྟོགས་ན། །ཕན་པའི་དབང་སྦྱིན་ནུས་པའི་དབང་། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པར་བྱ། །སྙིང་རྗེས་ཆུད་མ་ཟོས་པར་གཟུད། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་ཨ་བྷི་མངོན་པ་ཥིཉྩ་གཏོར་བ་འམ་བླུགས་པའི་དོན་ཡིན་པས་སྔགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་ཟབ་མོ་ལ་བརྟེན་ནས། སློབ་བུའི་སྒོ་གསུམ་ཆ་མཉམ་དང་བཅས་པའི་དྲི་མ་འཁྲུད་པའམ་གཏོར་བར་བྱེད་ཅིང་། རྡོ་རྗེ་བཞིར་སྨིན་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་པའི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་འཇོག་པའམ་བླུགས་པར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་གཞི་ དུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་བཞི་ཡི་དྲི་མ་སེལ་ཞིང་། ལམ་བཞི་བསྒོམ་པ་དང་། འབྲས་དུས་སྐུ་བཞི་ཐོབ་པའི་དོན་གྱིས་དབང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ལུས་དང་རྩ་སྤྲུལ་སྐུར་དག་པར་བྱེད་པ་བུམ་པའི་དབང་། ངག་དང་རླུང་ལོངས་སྐུར་དག་པར་བྱེད་པ་གསང་བའི་དབང་། ཡིད་དང་ཐིག་ལེ་ཆོས་སྐུར་དག་པར་བྱེད་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་། སྒོ་གསུམ་ཆ་མཉམ་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུར་དག་པར་བྱེད་པ་ཚིག་གི་དབང་སྟེ་བཞིར་ཡོད་ལ། འདི་ཡི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། སློབ་དཔོན་གསང་བ་ཤེས་རབ་དང་། །དེ་མ་ཐག་པ་བཞི་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པའང་དེའོ། །ཡང་དབང་བཞི་པོ་དེ་ལ་དབྱེ་བསྡུའི་རིམ་པ་དང་སོ་སོའི་ཆོ་གའི་བྱེ
Chinese
因为生起次第和道、果全部都变成这个的自性，所以非常重要。总之，这个坛城是：成为以见而知，以修而取的所依处，行也必须不离此而行，是灌顶生起之处，是修行进入之所依，是供养积资之境，成为事业和真言手印等的所依，不越离它即是誓言，因此周遍于一切所学之处，在自性任运成就的坛城的状态中，无勤任运而圆满就是究竟。经中说：『智慧四方及中央，坛城思议任运成，大圆满悟入瑜伽士，受用生起大坛城。』如是宣说。这些显示了智慧的自显现以坛城的方式显现，因此宣说了智慧波罗蜜多坛城之品。第五，关于灌顶。本体、分类、成为灌顶之理、必要四者。首先，『信勤苦行善通达，利益灌顶能力灌顶，次第如是应赐予，悲心莫令空耗损。』如是说。如果从ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་（藏文，梵文天城体：अभिषिञ्च，梵文罗马拟音：abhiṣiñca，汉语字面意思：灌顶）这个词来解释，ཨ་བྷི་（藏文，梵文天城体：अभि，梵文罗马拟音：abhi，汉语字面意思：现前）是显现，ཥིཉྩ་（藏文，梵文天城体：सिञ्च，梵文罗马拟音：siñca，汉语字面意思：倾注）是倾注或灌注之义，因此依靠甚深真言灌顶之仪轨，洗涤或倾泻学子的身语意平等的一切垢染，并将成熟为四金刚的智慧生起的特殊能力安置或灌注于相续中。第二，清除基础时四种状态的垢染，修持四道，以及获得果时四身之义，有四种灌顶，即：使身体和脉清净为化身的宝瓶灌顶；使语和气清净为报身的秘密灌顶；使意和明点清净为法身的智慧智慧灌顶；使三门平等清净为自性身的句义灌顶。此之续部后篇中说：『师长秘密智慧及，紧随其后第四者。』说的也是这个。又，对于这四种灌顶，有分类归纳的次第和各自仪轨的差
English
Since the arising stage, path, and all fruits become the very nature of this, it is extremely important. In short, this mandala is: established as the basis for knowing through seeing and experiencing through meditation, and conduct must also be inseparable from this, it is the place where empowerment arises, the basis for entering through practice, the object for accumulating offerings, and the basis for activities, mantras, and mudras, and not transgressing it is the samaya, therefore it pervades all places of learning, and completion without effort in the state of the spontaneously accomplished mandala is the ultimate. As the tantra says: 'Wisdom in the four directions and center, the mandala is inconceivable and spontaneously accomplished, the yogi who realizes the Great Perfection, enjoys the great mandala of arising.' As it is said. These show that the self-appearance of wisdom arises in the form of a mandala, therefore the chapter on the mandala of the Perfection of Wisdom is explained. Fifth, regarding empowerment. Essence, divisions, how it becomes empowerment, and four necessities. First, 'If faith, diligence, and asceticism are well understood, the empowerment of benefit and the empowerment of ability, should be given in order, and compassion should not be wasted.' As it is said. If we derive it from the word ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: अभिषिञ्च, Sanskrit Romanization: abhiṣiñca, Chinese literal meaning: empowerment), ཨ་བྷི་ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: अभि, Sanskrit Romanization: abhi, Chinese literal meaning: manifest) means manifestation, and ཥིཉྩ་ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: सिञ्च, Sanskrit Romanization: siñca, Chinese literal meaning: pour) means pouring or anointing, therefore, relying on the profound ritual of mantra empowerment, washing away or pouring out all the impurities of the disciple's body, speech, and mind equally, and placing or pouring into the continuum the special ability to generate the wisdom that matures into the four vajras. Second, clearing away the impurities of the four states of the ground time, meditating on the four paths, and the meaning of obtaining the four kayas at the time of fruition, there are four types of empowerment, namely: the vase empowerment that purifies the body and channels into the nirmanakaya; the secret empowerment that purifies speech and wind into the sambhogakaya; the wisdom-jnana empowerment that purifies mind and bindu into the dharmakaya; and the word empowerment that purifies the three doors equally into the svabhavikakaya. In the latter part of this tantra it says: 'The master, secret, wisdom, and the fourth immediately following.' This is also what it says. Also, for these four empowerments, there are differences in the order of classification and summarization and the individual rituals.