Tibetan
་ལྔར་ལམ་དུ་བྱས་པས་འཁོར་བ་མ་སྤངས་གནས་སུ་དག་པའོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་ནས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལའང་སྐུ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་དབྱེ་རུང་ངོ་། །གཞན་དཀྱིལ་འཁོར་བདུན་དུ་དབྱེ་བ་སོགས་ཀྱང་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་མ་འདུས་པ་མེད་དོ། །ཡང་དབྱེ་སྒོ་གསུམ་སྟེ། རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ལྟེ་བ་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་བཀོད་པས་ཀུན་ནས་བསྐོར་བའི་གལ་ཏེ་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །བརྟེན་པ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་གཙོ་བོ་ལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་སྟེ་སྟོན་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་དྲན་རིག་གི་ཤེས་པས་བསྐོར་བ་སྟེ། དེ་ཡང་གཡོ་བྱེད་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་བྲལ་ནང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། དེའི་ངང་ལས་འཕྲོས་པའི་དུག་ལྔ་སོགས་རྟོག་ཚོགས་ནི་རྩལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་སོགས་སངས་རྒྱས་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་གནས་པ་དང་འཕྲོ་བ་ཉིད་ཡེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྟན་པའོ། །དེ་ནི་ཆོས་དང་དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གཞན་ཡང་། རང་བཞིན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་དབྱེ་བསྡུ་སྣ་ཚོགས་ ཡོད་ལ། རྒྱུད་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི་མ་ལས། འདིས་ནི་རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། །གཟུགས་བརྙན་ལྷག་པའི་གཟུགས་བརྙན་གསུམ། །ཏིང་འཛིན་ལྷག་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ཚོགས་མཆོག་བསྟན། །ཞེས་དཀྱིལ་འཁོར་བདུན་དུ་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་གནས་ལུགས་གཞི་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བྲལ་ནས་གཞི་ཇི་བཞིན་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ཡོད་ན་ཡང་། དོན་ལ་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་མ་བྱས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་མ་དག་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་སྣང་བ་རྣམས་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་སྟེ། དག་པའི་རྟེན་བརྟེན་པ་རྣམས་དང་རྣམ་པ་ཆ་འདྲ་ལ་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་དག་པར་གནས་པའི་ཕྱི
Chinese
以五者为道，不舍轮回而于其处清净。三者，果究竟之坛城：道圆满时，获得普贤之果位，身与智慧无有分离。其中也有身三和智慧五之坛城，身语意功德事业五之坛城等种种差别。其他分为七坛城等，也无不包含于此基道果之坛城中。又分三种：所依宫殿之坛城，是于中心以方位的排列而周遍围绕，即处所圆满。能依本尊之坛城，是以主尊为中心，由眷属本尊众围绕，即导师眷属圆满。无二大智慧之坛城，是以自生之智慧为中心，由忆念明觉之识围绕。其中，能动、所执、离戏、内住之智慧普贤，从其自性中显现的五毒等分别念，即是功用的智慧，显现为五如来等四十二佛，即是觉性安住和显现本身，本来就显现为坛城。这是法和时圆满。此外，还有自性、三摩地和影像之三坛城，身语意智慧金刚之四坛城等，有次第的分类和归纳等种种。此续的后面说：“此乃自性坛城，影像殊胜之三影像，禅定殊胜之禅定，菩提心与胜妙会众。” 如此宣说了七坛城。第一，一切法本来清净，是安住之基的坛城。远离了突发的垢染，基如实显现，是究竟果的坛城。虽然分为二者，但实际上基果无别，清净平等大坛城，是不作任运成就的自性坛城。第二，显现为不清净轮回之法者，称为影像坛城，与清净的所依能依等形象相似，但体性本来清净的缘故。
English
By making the five as the path, one purifies the samsara without abandoning its place. The third is the mandala of the ultimate fruition: When the path is completely perfected, one attains the state of Samantabhadra, and body and wisdom are inseparable. There are also the mandalas of the three bodies and the five wisdoms, the mandalas of the five aspects of body, speech, mind, qualities, and activities, and so on, with various distinctions. Other divisions into seven mandalas, etc., are all included in this mandala of the ground, path, and fruition. Furthermore, there are three divisions: The mandala of the supporting palace is the arrangement of directions around the center, which is the perfection of the place. The mandala of the supported deities is the assembly of deities surrounding the main deity, which is the perfection of the teacher and retinue. The mandala of great non-dual wisdom is the wisdom of self-origination surrounded by the consciousness of memory and awareness. Among these, the wisdom of Samantabhadra, which is moving, grasping, free from elaboration, and dwelling within, and the conceptualizations such as the five poisons that arise from its nature, are the wisdom of function, which manifests as the five Tathagatas and the forty-two Buddhas. The abiding and arising of awareness itself is shown to be the mandala from the beginning. This is the perfection of dharma and time. Furthermore, there are the three mandalas of nature, samadhi, and image, and the four mandalas of body, speech, mind, wisdom, and vajra, and so on, with various classifications and collections in order. In the latter part of this tantra, it says: "This is the nature mandala, the three images of superior image, the samadhi of superior samadhi, the bodhicitta and the supreme assembly." Thus, seven mandalas are taught. First, all dharmas are primordially pure, which is the mandala of the ground of reality. When the adventitious stains are removed and the ground manifests as it is, it is the mandala of the ultimate fruition. Although there are two divisions, in reality, the ground and fruition are inseparable, and the great mandala of pure equality is called the nature mandala, which is unmade and spontaneously accomplished. Second, those that appear as impure samsaric dharmas are called the image mandala, which is similar in appearance to the pure support and supported, but whose essence is primordially pure.
Tibetan
ར་རོ། །གསུམ་པ་དག་པའི་རྟེན་བརྟེན་པ་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཚོན་ལ་སོགས་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་རྣམ་པ་དང་། སྐུ་གཟུགས་དང་གསུང་རབ་མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་མར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་མ་དག་འཁོར་བའི་མཚན་མ་རྣམས་ལས་ཐ་སྙད་དུ་ལྷག་པའི་ཕྱིར་ལྷག་པ་ གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་ལ། དབང་དང་སྒྲུབ་མཆོད་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་དོན་དུ་ལྷག་པ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བ་ལ་སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་གནམ་ས་བར་སྣང་གི་དཔྱད་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ས་བརྟག་པ་དང་། རུང་བར་མཐོང་ན་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བའི་བདག་པོ་ལས་ས་བསླང་བ་དང་། ཕུར་བུ་པདྨ་ཀཱི་ལ་ཡར་བསྐྱེད་པ་གདབ་སྟེ་ས་དབང་དུ་བྱ་བ་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་བརྟག་པ་དང་གཏེར་སྦ་བ་དང་བསྙོམས་ལ་སྐྱང་ནུལ་བྱ་བའི་ལས་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དང་། སྔགས་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྔས་ས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དང་། མཚོན་ཆ་ལྔས་མཚམས་བཅད་དེ་ས་གཞི་བསྲུང་བ་དང་། ལྷ་ཡབ་ཡུམ་རོལ་པའི་འོད་ས་ལ་བསྟིམས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བསམས་པས་ས་བཟུང་བ་སྟེ་ལས་རིམ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་ས་གཞི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བའི་གཞིར་རུང་བར་བྱ་བའོ། །དངོས་གཞི་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕུར་བུ་དང་སྲད་བུ་ཚོན་ཕྱེ་འདུས་བྱས་ལ། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་གྲོགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བསྐོར་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་མ་ནོར་བའི་སྒོ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེ་ཆུང་གི་ཚད་དང་འཚམས་པའི་ཐིག་གདབ་པ་དང་། ཚོན་དགྱེ་བ་དང་། མཚན་མ་འགོད་པ་ དང་། རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ་བ་དང་། དེར་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་སྦྱིན་སྲེག་གི་མཐར་ཐུག་པར་བྱ་བ་དང་ལྔས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གཞིར་རུང་བར་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བདག་ཉིད་འཇུག་ཅིང་སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་བྱ་བའོ། །བཞི་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་བསྒོམ་པ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །ལྔ་པ་གཞི་དེ་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཞི་བ་དང་བདུད་འདུལ་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་ཡང་རུང་བའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་མ་འདྲེས་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་སྒོ་ནས་སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་ཀྱི་རིམ་པ་རྣམས་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ནི་ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །དྲུག་པ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ལ
Chinese
如是。第三，为了表示清净的所依和能依，用彩粉等制作坛城的样子，以及身像、经书、佛塔等成为手印的象征，这些比不净轮回的象征在名言上更殊胜，所以称为殊胜形象坛城。为了灌顶、修供、事业的目的，绘制殊胜形象坛城，有前行、正行、后行三个阶段。第一，通过了解天地虚空的观察，来勘察土地。如果认为合适，就从显现和不显现的主人那里祈请土地。竖立起橛、莲花、金刚橛，使土地成为自己的。进行观察腹部、埋藏宝藏、平整和清除污垢的工作。通过火供、咒语、手印和五种三摩地来完全净化土地。用五种武器划定界限，守护土地。将本尊父母嬉戏的光芒融入土地，观想为坛城的自性，从而占据土地，通过六个步骤使土地适合作为绘制坛城的基础。正行是混合加持过的橛、线和颜料粉。与具有特征的同伴一起，按照不错误的顺序进行环绕等工作，绘制与坛城大小相符的线条。涂抹颜料，安置标志，进行开光，在那里进行各种供养，直至火供的终结，通过这五种方式使之适合作为成就的基础。第三，在这种坛城中，自己进入并为弟子灌顶等，进行所有的工作程序。第四，观想一切法无别，安住于身语意的自性中的自性坛城，称为三摩地坛城。第五，从那个基础上，特别是慈悲寂静和降伏魔怨忿怒的坛城，无论是哪个，以所依和能依的形象不混杂，以完全圆满的方式获得明亮显现，按照从修法中出现的前行、正行、后行的次第进行观修，这称为殊胜三摩地坛城。第六，关于脉、气、明点。
English
Thus. Third, in order to represent the pure support and supported, the appearance of the mandala made of colored powder, etc., and the symbols of the body, scriptures, stupas, etc., which have become symbols of mudras, are more superior in name than the symbols of impure samsara, so it is called the Superior Image Mandala. In order to empower, practice offerings, and accomplish activities, drawing the Superior Image Mandala has three stages: preliminary, main, and subsequent. First, by understanding the analysis of heaven, earth, and space, examine the land. If it is deemed suitable, request the land from the lords of appearance and non-appearance. Erect the stake, lotus, and kila, making the land one's own. Perform the work of examining the abdomen, burying treasures, leveling, and removing impurities. Purify the land completely through fire offerings, mantras, mudras, and the five samadhis. Cut the boundaries with the five weapons and protect the land. Dissolve the light of the playful deities, father and mother, into the land, and contemplate it as the nature of the mandala, thereby occupying the land. Through six steps, make the land suitable as the basis for drawing the mandala. The main part is to mix the blessed stake, thread, and colored powder. Together with a qualified companion, perform the steps of circumambulation, etc., in an unerring order, and draw lines that correspond to the size of the mandala. Apply colors, place symbols, perform consecration, and make various offerings there, culminating in the fire offering. Through these five methods, make it suitable as the basis for accomplishment. Third, in such a mandala, one enters oneself and empowers the disciples, etc., performing all the work procedures. Fourth, contemplating all dharmas as inseparable, abiding in the nature of the self-nature of body, speech, and mind, is called the Samadhi Mandala. Fifth, from that basis, especially the mandala of compassionate peace and wrathful subduing of demons, whichever it may be, obtaining clear appearance in a completely perfect manner without mixing the images of the support and the supported, and meditating according to the order of preliminary, main, and subsequent stages that arise from the sadhana, is called the Superior Samadhi Mandala. Sixth, regarding the channels, winds, and bindus.