Tibetan
བཞིན་འདུ་བ་དེ་ཞི་བར་བྱས་པ་ནི་དྲུག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཞི་བར་གྱུར་ན་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པའི་ཆུ་རྙོག་པ་དྭང་བ་ལྟ་བུ་དེ་མི་བསྒུལ་བར་བཞག་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ངལ་གསོ་བ་ལྟར་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ངང་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱའོ། །རྣམ་རྟོག་ཅུང་ཟད་ཞི་བའི་ཚུལ་དེ་གོང་འཕེལ་དུ་གྱུར་པ་ལས། རྣམ་རྟོག་རྣམས་རྒྱས་པར་ཕྱེད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་། ཆུ་རྙོག་རིམ་གྱིས་དྭངས་པ་བཞིན་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཡེང་བ་སྤོང་བ་ནི་བདུན་པའོ། །གཡེངས་བའི་སྐྱོན་རྣམས་ཐག་བསྲིང་པར་གྱུར་པ་ཞི་བ་དང་ཉེར་ཞི་གཉིས་པོ་འདིའི་ཚེ་ན་གོམས་པའི་ཉམས་ཆུ་ཀླུང་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆུ་ཀླུང་དལ་འབབ་ལ་རྒྱང་ནས་བལྟས་ན་གཡོ་བ་མེད་པར་འདྲ་ཡང་། དྲུང་ནས་བལྟས་ན་བར་མ་ཆད་པར་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་གནས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཞིབ་ཏུ་བལྟས་ན་གཡོ་བ་ཕྲ་མོ་མང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དུས་ན་བརྩོན་པས་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤེལ་བར་བྱ་བ་ གནད་དོ། །བླ་ན་འཇོག་ནས་བརྩམས་ཏེ་འདིའི་བར་དུ་བྱིང་རྒོད་ཀྱིས་བར་བཅད་ནས་སླར་ཡང་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པས་ཤེས་བཞིན་སེམས་པ་བཏང་སྙོམས་གསུམ་གྱིས་ཅི་རིགས་པར་འདུལ་བ་གནད་ཆེའོ། །བརྩོན་པ་བསྐྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྔ་མ་ལས་འཕགས་ཏེ་རྩོལ་བ་མ་བཏང་ན་རྟོག་པས་བར་བཅད་མི་ནུས་པར་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་གནས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་དང་བཅས་པའམ་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ། །འདི་ལ་བརྟན་པའི་ཉམས་རྒྱ་མཚོ་རླབས་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་ཟེར་ཏེ། དམིགས་པ་ལ་གནས་ཤིང་རྩོལ་བ་དང་བཅས་ན་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་ལ་འདི་དུས་དམིགས་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་གལ་ཆེའོ། །འདུ་བྱེད་དང་བཅས་པའི་སྐབས་དེ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བ་ལས་རྩོལ་མི་དགོས་པར་ངང་གིས་འཇུག་པའི་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཐོབ་པ་ནི་སེམས་གནས་པ་དགུའི་ཐ་མ་སྟེ། འདོད་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ལ། སྔ་མ་རྣམས་གོམས་ཞིང་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །མཐར་ཕྱིན་པའི་ཉམས་རི་བོ་ལྟ་བུ་གཡོ་འགུལ་མེད་པ་ནི་འདི་ནས་མགོ་བརྩམས་ཏེ་འབྱུང་བའོ། ། དེ་འདྲའི་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་དེ་གྲུབ་ན་སེམས་གཏད་པའི་དམིགས་པ་ལ་རྩོལ་བ་མེད་པར་འདྲེ་ཞིང་། སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་ངང་གིས་གནས་པ་དང་། རང་གར་ཅི་ཡང་མི་བསམ་པར་བཞག་ན་སྣང་བ་འགག་ཅིང་སེམས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲེས་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འཆར་ལ། དེ་ལས་ལང་ཚེ
Chinese
平息昏沉和掉举的扰动是第六步。像这样平静下来之后，就像没有昏沉和掉举过失的清水一样，不要搅动它，而是要保持静止。就像一个人在休息一样，要在舍的状态中保持觉知。当稍微平息分别念的状态得到提升时，由于分别念得以扩展，接近的烦恼也会像浑水逐渐澄清一样，以接近寂静的方式来避免散乱，这是第七步。当散乱的过失被拉长时，在寂静和近寂静这二者的时候，习惯的体验被称为像河流一样。就像从远处看缓慢流动的河流，看起来没有波动一样，但是从近处看，它是不间断地流动的。同样，虽然看起来心在安住，但仔细观察，会发现有很多微小的波动。在那个时候，重要的是要通过精进来不断提升。从安住开始到这里，由于昏沉和掉举的干扰，需要再次进入专注的目标，因此，以适当的方式运用觉知、心和舍这三者来进行调伏非常重要。通过生起精进的力量，比之前更加殊胜，如果不放弃努力，念头就无法中断，心一缘安住于目标，这被称为有作意或一缘性，这是第八步。这被称为像平静无波的大海一样的稳定体验。如果安住于目标并伴随着努力，那么这就是不间断地进入专注目标的阶段，在这个时候，重要的是对目标保持舍的状态。从有作意的阶段不断提升，从而获得无需努力就能自然进入的等持，这是九种心住的最后一个，也被称为欲的一缘性。这是通过对之前所有阶段的习惯和完全熟悉的力量而获得的。像山一样不动摇的最终体验是从这里开始出现的。 如果成就了这样的一缘欲心，那么心就会毫不费力地融入所专注的目标，并且在所有的行为中都会自然而然地安住。如果什么也不想，而是保持自然状态，那么现象就会停止，并且会出现一种感觉，就像心与天空融为一体一样。从那之后，
English
Pacifying the disturbance of dullness and agitation is the sixth step. After becoming calm in this way, like clear water without the faults of dullness and agitation, it should not be stirred, but kept still. Like a person resting, one should remain aware in a state of equanimity. When the state of slightly pacifying discursive thoughts is enhanced, because discursive thoughts are able to expand, the afflictions that are close by will also, like muddy water gradually clearing, avoid distraction in a way that approaches tranquility, this is the seventh step. When the faults of distraction are stretched out, at the time of both tranquility and near tranquility, the habitual experience is called like a river. Just as a slow-flowing river looks still from a distance, but from nearby, it flows continuously. Similarly, although it seems that the mind is abiding, if you look closely, you will find many subtle fluctuations. At that time, it is important to continuously improve through diligence. From abiding onwards, up to here, due to the interruption of dullness and agitation, it is necessary to re-enter the focused object, therefore, it is very important to subdue appropriately with these three: awareness, mind, and equanimity. Through the power of generating diligence, being more excellent than before, if effort is not abandoned, thoughts will not be able to interrupt, and the mind will abide one-pointedly on the object, this is called with effort or one-pointedness, this is the eighth step. This is called a stable experience like a calm, waveless ocean. If one abides on the object and is accompanied by effort, then this is the stage of entering the focused object without interruption, and at this time, it is important to remain in a state of equanimity towards the object. From the stage of with effort, continuously improving, thereby obtaining samadhi that enters naturally without needing effort, this is the last of the nine stages of mind abiding, and is also called one-pointedness of desire. This is obtained through the power of habituation and complete familiarity with all the previous stages. The ultimate experience of being unmoving like a mountain begins to arise from here. If such a one-pointed mind of desire is accomplished, then the mind will effortlessly merge into the focused object, and will naturally abide in all activities. If one does not think of anything, but remains in a natural state, then phenomena will cease, and a feeling will arise like the mind merging with the sky. After that,
Tibetan
་ལུས་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་ལྟ་བུ་དང་། རྗེས་ཀྱི་ཚེའང་ཆགས་སྡང་སོགས་ཤུགས་ཞན་ཅིང་རྒྱུན་མི་མཐུད་ལ། གསལ་ཉམས་ཆེ་དུས་ཀ་བ་སོགས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་བགྲང་ཐུབ་སྙམ་བྱེད་པ་སོགས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཅི་རིགས་སྐྱེ་ཞིང་།གཉིད་ཀྱང་ཏིང་འཛིན་དང་འདྲེས་པ་ལྟ་བུ་དང་རྨི་ལམ་ཕལ་ཆེར་དག་པ་འབྱུང་ཡང་། འདི་འདྲའི་ཏིང་འཛིན་དེ་ཡང་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནམ་ཞི་རགས་རྣམ་ཅན་གྱི་ཕྱི་ནང་ཐུན་མོང་གི་ལམ་གྱི་གཞིར་སྒྲུབ་དགོས་ཀྱི། ད་རུང་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་ཞི་གནས་མཚན་ཉིད་པའང་མིན་ན་ལྷག་མཐོང་ག་ལ་ཡིན། དེས་ན་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཉམ་བཞག་གི་སྒོམ་གྱི་ཉམས་ཡིན་མིན་གཉིས་སུ་ཡོད་པས། སེམས་གནས་པའི་ཉམས་ཐན་ཐུན་ལ་ལམ་མཐོན་པོར་རློམ་པ་མི་བྱ་བར་ལམ་གྱི་གནད་ལ་མཁས་པར་བྱ་དགོས་སོ། ། དེ་འདྲའི་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དེ་ཡི་ངང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པས་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་གྱུར་པ་ནི་ཤིན་སྦྱངས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་དེ་རྟ་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་ཇི་འདོད་བཀོལ་དུ་བཏུབ་ཅིང་། སེམས་འཚེར་བག་སོགས་མི་བདེ་བ་ལྟ་བུའི་གནས་ངན་ལེན་དང་ཡོངས་སུ་བྲལ་ཏེ་བདེ་བ་དང་། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་སུ་རུང་བའི་རླུང་ལུས་ལ་རྒྱུ་བས་ལུས་ལྕི་བ་སོགས་བཀོལ་དུ་མི་བཏུབ་པའི་གནས་ངན་ལེན་དང་བྲལ་ཏེ། རྒལ་ཚིགས་གསེར་གྱི་དོང་རྩེ་བརྩེགས་པ་ལྟ་བུ་དང་ལུས་ཤིང་བལ་གྱི་འདབ་མ་ལྟར་ཡང་བ་འོ་མའི་ཆུ་རྒྱུན་དྲོན་མོས་ལུས་ལ་ཅིག་ཅར་ཁྱབ་པ་ལྟར་བདེ་བའི་རྣམ་པས། དགེ་བ་ལ་འདོད་དགུར་བཀོལ་དུ་བཏུབ་པ་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་ཏེ། དེ་འདྲའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དེ་ཡང་དང་པོ་རགས་པ་དང་། དེ་ནས་ཕྲ་བ་རིམ་བཞིན་སྐྱེ་ལ། རགས་པའང་དང་པོ་ཕྲ་མོ་ནས་བརྩམས་མཐར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གསལ་པོར་འབྱུང་ཞིང་། རགས་པ་དེས་སེམས་གཡོ་བས་ན་རིམ་བཞིན་དེའི་ཤུགས་ཟད་ནས། གྲིབ་མ་ལྟར་སྲབ་པའི་ཤིན་སྦྱངས་ཕྲ་མོ་མི་གཡོ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཐུན་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་ཞི་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚུལ་དེས་བསྐྱེད་རྫོགས་གང་ བསྒོམས་ཀྱང་ཚད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །ཚུལ་དེ་དག་ནི་ཏིང་འཛིན་སྒྲུབ་ཚུལ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་སྟེ། བསྡུ་ན་ཏིང་འཛིན་ལ་སྤྲོ་བས་དམིགས་པ་ལ་བཞག །དེའི་རྩོལ་བ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བསྐྱེད། དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བཟུང་། ཤེས་བཞིན་གྱིས་བྱིང་རྒོད་སྤངས། སྐྱོན་མེད་པ་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་འདུག་པ་སྟེ་སྤྲོ་རྩོལ་དྲན་དང་ཤེས་བ
Chinese
身體如突發事件一般，之後的（修行）階段，貪嗔等力量微弱，且不持續，當清晰度降低時，會覺得連柱子等的微小粒子也能數清，會產生各種各樣的樂、明、無念。睡眠也像與禪定混合一般，且夢境大多清淨。然而，這樣的禪定也必須作為具有真實相或寂靜粗猛相的內外共同道之基礎來修持。如果尚未被輕安所掌握，就連具備寂止特徵的（禪定）都不是，更何況是勝觀呢？因此，樂、明、無念也有是否為彼性之等持禪修體驗的兩種情況。不要將心安住的片刻體驗視為高深的道，而必須精通道的要點。 像這樣，習慣於專注一境的意念，使身心變得堪能，這被稱為輕安。心像一匹非常馴服、獲得自在的馬一樣，可以隨意運用於善的目標上。遠離憂慮等不適的惡劣狀態，感到快樂。由於其力量，堪能的氣在身體中流動，使身體遠離沉重等無法運用的惡劣狀態。脊椎像堆疊的金柱頂端一樣，身體像棉花瓣一樣輕盈，溫熱的乳汁水流瞬間遍布全身一樣，以快樂的狀態，可以隨意運用於善，這是身體的輕安。這樣的輕安也是先粗後細，逐漸產生。粗的也是先從微細開始，最終圓滿顯現。由於粗的會擾動心，所以逐漸耗盡其力量。產生像影子一樣稀薄、不擾動的微細輕安，與禪定相符。這被稱為寂止。通過這種方式，無論修持生起次第還是圓滿次第，都會變得有尺度。這些方式是廣泛展示禪定的修持方法。總之，以對禪定的喜愛安住於目標。不間斷地產生那份努力。持續保持正念。以正知捨棄沉沒和掉舉。沒有過失時，保持捨，即喜愛、努力、正念和正
English
The body is like a sudden occurrence, and in the subsequent stages (of practice), the strength of attachment, aversion, etc., is weak and not continuous. When clarity diminishes, one might feel that even the minute particles of pillars, etc., can be counted, and various kinds of bliss, clarity, and non-thought arise. Sleep is also like being mixed with samadhi, and dreams are mostly pure. However, such samadhi must also be practiced as the basis for the common path of inner and outer, which has the aspect of truth or the aspect of peace and roughness. If it is not yet mastered by pliancy, it is not even a samadhi with the characteristics of calm abiding, let alone vipassana. Therefore, bliss, clarity, and non-thought also have two situations: whether they are the experience of meditative equipoise on that very nature or not. Do not regard a fleeting experience of the mind abiding as a profound path, but you must be skilled in the key points of the path. Like this, becoming accustomed to the one-pointed mind, making body and mind serviceable, is called pliancy. The mind, like a very tame and independent horse, can be used as desired for virtuous objects. Being completely free from unpleasant states such as anxiety, one feels happiness. Because of its power, the serviceable winds flow through the body, freeing the body from unpleasant states such as heaviness that cannot be used. The vertebrae are like the stacked tops of golden pillars, and the body is as light as cotton petals. Like a stream of warm milk spreading throughout the body at once, in a state of bliss, one can use it as desired for virtue, this is physical pliancy. Such pliancy also arises gradually, first coarse and then subtle. The coarse also starts from the subtle and eventually manifests completely and clearly. Because the coarse agitates the mind, its strength gradually diminishes. A subtle pliancy, as thin as a shadow, unmoving, arises in accordance with samadhi. This is called calm abiding. In this way, whether one practices the generation stage or the completion stage, it will become measured. These methods are an extensive presentation of the practice of samadhi. In short, abide in the object with joy in samadhi. Generate that effort continuously. Maintain mindfulness continuously. Abandon sinking and excitement with awareness. When there is no fault, remain in equanimity, that is, joy, effort, mindfulness, and aware