Tibetan
དག་པ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་རྡུལ་ཕྲ་བ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ངེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། དབང་རྣོན་ཁ་ཅིག་སེམས་ལ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ཙམ་དཔྱད་པས་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་སྟོང་པའི་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་མྱོང་བའི་སྟོབས་ཙམ་ལས་སྣང་སྟོང་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཅིག་ཅར་དུ་ངེས་པ་སྐྱེ་བའང་ཡོད་མོད། མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་དབང་དུ་ན། ལས་དང་པོ་པས་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་སྟོང་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་ཚེ། བུམ་སོགས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་བསམས་ནས། མ་དཔྱད་པའི་ངོར་ཡོད་ཀྱང་དཔྱད་ན་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ གནས་ལུགས་སོ་སྙམ་པས་སྣང་སྟོང་རེས་འཇོག་གི་ཚུལ་དུ་སྟོང་པའི་རྣམ་པ་ཞིག་འཆར་ཞིང་། དེའི་ཚེ་དེའི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པའམ། ཡེ་ནས་སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ལ་བསམས་པས་ཆུ་ཟླ་ལྟར་སྣང་བཞིན་སྟོང་ལ་སྟོང་བཞིན་སྣང་བའི་ངེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་འགལ་མེད་དུ་ཤར་བའམ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གོ་བ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་དུས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་དེ་གཉིས་ཚིག་གིས་བརྗོད་ཚུལ་ལ་ཐ་དད་ཡོད་ཀྱང་ངོ་བོ་ལ་ཐ་དད་ཅུང་ཟད་མེད་པར་དབྱེར་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པས། དགག་གཞི་སྣང་བ་དང་དགག་བྱ་བཅད་པ་སྦྱར་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་རང་སར་ཞིག་སྟེ། དགག་སྒྲུབ་བསལ་བཞག་མེད་པར་སོར་བཞག་ཏུ་ནུས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པར་འཆར་ཞིང་། དེ་འདྲའི་སྤྲོས་བྲལ་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པས། ཆོས་ཅན་རེ་རེ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཉིད་སོ་སོ་ལྟ་བུའི་བློ་རིས་ཆད་ཀྱི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དག་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བས་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་དང་། ཟུང་འཇུག་དང་། སྤྲོས་བྲལ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་དེ་དེ་བཞི་པོ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་གི། སྔ་མ་ལ་ངེས་པ་མ་རྙེད་བར་དུ་ཕྱི་མ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེས་ན་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་མེད་རྐྱང་པ་ཙམ་ལ་གནས་ལུགས་སོ་སྙམ་དུ་བློ་རྩེ་གཏད་པས་ནི་སྐབས་འདིའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཙམ་དུ་ཡང་མི་ཕྱིན་ཏེ། བདེན་གྲུབ་བཅད་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པ་ཀ་བ་དང་བུམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྟེང་ན་སོ་སོར་ཡོད་པ
Chinese
应当确信，在清净的佛身和智慧所包含的一切法中，连微尘许的真实成立之事物也不存在。第二，对于一些根器敏锐者，仅仅通过对心之生处、住处、灭处这三者进行观察，就能体验到以因、果、自性这三者为空性的解脱三门之自性，从而立即对显空平等之义产生定解。如果说对平等性的定解是逐渐产生的，那么对于初学者来说，如果以一异离等成立空性的理路如理观察，思及瓶等不成立之义，因为在未观察时存在，但观察时却无法找到，所以会认为不成立本身就是实相，从而以显空交替的方式出现一种空性的形象。此时，如果思及那时的不存在也仅仅是假立，实际上并不成立，或者本来就是空性而显现的道理，就会产生如水中月般显现即空、空即显现的特殊定解。此时，无自性和缘起会无矛盾地显现，或者说是理解为双运。此时，无自性和缘起这两者，虽然在语言表达方式上有所不同，但在本体上却没有丝毫差别，从而对无二无别的道理产生定解。这样，将所破的显现和能破的断除结合起来执着的分别念就会自行消散，从而显现出一种如能无有破立、取舍般任运自成的离戏之相。通过反复习惯于这种离戏，就会断除对于所依有法各自不同的法性等分别念，从而使二取对境的一切法相清净，并对一切法自性平等性产生特殊的定解，从而达到究竟。因此，空性、双运、离戏和 平等性这四者，是依靠对前者的了解而进入后者的。如果对前者没有获得定解，那么后者就无法确定。因此，如果仅仅将注意力集中在名相上的胜义谛无实有上，那么连此时的平等性的一点边都无法达到，因为断除真实成立仅仅是存在于柱子和瓶子等之上
English
It should be ascertained that in all the dharmas encompassed by the pure body and wisdom, there is not even a mote of dust of truly established entities. Secondly, for some with sharp faculties, merely by examining the mind's arising, abiding, and ceasing, they can experience the nature of the three doors of liberation, which are empty of the three—cause, effect, and essence—and thereby immediately generate certainty in the meaning of appearance and emptiness being equal. If certainty in equality is generated gradually, then for beginners, if they properly examine with reasonings that establish emptiness, such as one and many being separate, and contemplate the meaning of things like pots not being established, because they exist when not examined but cannot be found when examined, they will think that non-establishment itself is the reality. Thus, a form of emptiness will appear in the manner of alternating appearance and emptiness. At that time, if they contemplate that even that non-existence is merely imputed and not actually established, or that it appears while being empty from the beginning, a special certainty will arise, like a moon in water, that appearance is emptiness and emptiness is appearance. At that time, selflessness and dependent arising will appear without contradiction, or it will be understood as union. At that time, selflessness and dependent arising, although different in verbal expression, have no difference in essence, and certainty will be generated in the manner of being indivisible. Thus, the conceptual thought that grasps by combining the basis of negation, appearance, and the object of negation, the severance, will dissolve on its own. A form of freedom from elaboration will appear, like the ability to be self-sufficient without affirmation or negation, acceptance or rejection. By repeatedly familiarizing oneself with such freedom from elaboration, the conceptual constructs of separate natures dependent on each phenomenon will be cut off, thereby purifying all aspects of phenomena from the objects of the two graspers, and a special certainty will arise in the equality of the nature of all phenomena, thereby reaching the ultimate. Therefore, emptiness, union, freedom from elaboration, and equality—these four are entered into the latter by relying on understanding the former. If certainty is not gained in the former, then the latter cannot be determined. Therefore, if one merely focuses on the nominal ultimate truth of mere non-existence, one will not even reach a fraction of the equality of this context, because the negation of true establishment merely exists separately on things like pillars and pots.