Tibetan
་ཤེས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་ལུགས་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གྲུབ་ཅིང་སྣང་བ་ཡང་མ་དག་པ་གནས་ཚུལ་ལ་མེད་པས་ན། གནས་ལུགས་འོད་གསལ་བའི་ངང་ན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་སྣང་ཞིང་། དེའི་དབྱེ་བ་ཚད་མེད་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་རྡུལ་གྱི་གྲངས་ལས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྔགས་སུ་མ་ཟད་ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ཡང་འདོད་དེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གཞལ་མེད་གང་གཱའི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པ། །བསམ་མེད་མཉམ་མེད་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ལྡན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲི་མེད་དབྱིངས་དེ་ནི། །བག་ཆགས་བཅས་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་སྤངས་པའོ། །ཞེས་ཡོངས་སུ་དག་པ་འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ལ་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་འགྱུར་བ་དང་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མཉམ་ བཞག་ཏུ་ཆོས་ཉིད་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་མཐུ་ལས་འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་ལས་མི་འདའ་ཞིང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་སྣང་བ་མ་ལུས་པ་ཡེ་ནས་དག་པའི་དོན་ལ་ངེས་པ་མཆོག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ནི་རྗེས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བའོ། །དེ་ལྟར་འོད་གསལ་བའི་དབྱིངས་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟིགས་པ་མདོ་ཡི་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པས་ནི། མཉམ་བཞག་ཏུ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་དབྱིངས་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དོན་གཟིགས་པ་ན། དེའི་ངོར་དག་མ་དག་དང་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་མི་མངའ་ཡང་། ཆོས་དབྱིངས་མངོན་དུ་མཐོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ངེས་ངོར་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས་ཀྱང་། སེམས་དེ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བས་ན་ཉོན་མོངས་ངོ་བོ་མེད་གཟིགས་པས། །གང་དག་འགྲོ་ཀུན་བདག་མེད་མཐའ་ཞི་ཡང་དག་རྟོགས་ནས་ཐམས་ཅད་ལ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྗེས་ཞུགས་གཟིགས་པ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་བློ་མངའ་བ། །སེམས་ཅན་རྣམ་དག་མཐའ་ཡས་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་མངའ་དེ་ལ་འདུད། ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྒྱུ་འབྲས་ དབྱེར་མེད་སྔགས་ཀྱི་ལམ་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་འདི་ལྟ་བུ་མ་རྟོགས་པར་སངས་རྒྱ་བ་ཕར་ཞོག །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་མི་ནུས་སོ། །འོ་ན་མདོ་ལམ་ན་སྣང་སྲིད་ཀུན་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་དག་པ་ཆེན་པོར་མ་བསྟན་པས་མདོ་ལམ་ཁོ་ནས་བདེན་པ་མཐོང་བ་མི་སྲིད་སྙམ་ན། མདོ་
Chinese
是故，了知自性，与体性无别而任运成就。法性成立为显空双运，且显现之不净于实相中本无。故法性于光明之状态中，自显为身与智慧。其差别无量，具有超越恒河沙数之诸佛法。不仅是密咒，亦为共同之大乘所许。如《宝性论》云：“无量恒河沙，超越诸功德，无思无等比，如来无垢界，离诸习气障。”如是，显示了于完全清净之果位时，界与自性安住之种性，于体性之分上，无有改变及好坏之差别。因此，于等持中，由获得法性之明相之威力，如此显现之诸法，皆不超出法性大平等之界，且于平等性中，所有无别之显现，皆为本来清净之义，对此生起殊胜之定解，即是后得之特殊定解，亦即密咒之见解。如是，如实照见光明之界，获得显宗见道之智慧，于等持中，以无二取之方式照见法界大平等之义时，于彼境上，虽无有净与不净、有与无等之戏论，然由现见法界之威力，于后得之定解境中，如实证悟清净大平等之义。如《宝性论》亦云：“心性本净光明故，见诸烦恼体性无，若谁如实证悟已，一切有情无我寂，圆满正觉随入见，无有障碍具慧者，顶礼无垢无边众，有情清净境智前。”如是宣说。是故，若未证悟此种因果无别之密咒道清净大平等之义，莫说成佛，亦不能如实照见法性之真谛。或者有人会想，显宗道中，未曾开示一切显有皆为本初成佛之自性清净大平等，故仅凭显宗道不可能照见真谛。显
English
Therefore, knowing the self-nature, it is spontaneously accomplished without separation from the essence. The nature of reality is established as the union of appearance and emptiness, and impure appearances do not exist in reality. Therefore, the nature of reality manifests as body and wisdom in the state of luminosity. Its distinctions are immeasurable, possessing the Buddha's teachings that surpass the number of grains of sand in the Ganges River. It is accepted not only in mantra but also in the common Great Vehicle. As the Uttaratantra Shastra says: "Immeasurable, surpassing the sands of the Ganges, endowed with qualities that are inconceivable and incomparable, the stainless realm of the Thus-Gone One is free from all faults with habitual tendencies." Thus, it shows that in the state of complete purity, the lineage that abides as the realm and self-nature of the fruition, in terms of essence, has no change or difference of good or bad. Therefore, in meditative equipoise, through the power of obtaining the clear appearance of the nature of reality, all phenomena that appear in this way do not go beyond the realm of the great equality of the nature of reality, and in equality, all inseparable appearances are the meaning of primordial purity. The supreme certainty that arises from this is the special subsequent cognition, which is the view of secret mantra. Thus, seeing the realm of luminosity as it is, obtaining the wisdom of the path of seeing of the sutras, in meditative equipoise, seeing the meaning of the great equality of the dharmadhatu in a non-dualistic way, in that state, although there are no elaborations such as pure and impure, existent and non-existent, by the power of directly seeing the dharmadhatu, in the state of subsequent cognition, the meaning of pure great equality is realized as it is. As the Uttaratantra Shastra also says: "Since the nature of mind is naturally luminous, seeing that the nature of afflictions is non-existent, whoever truly realizes that all beings are selfless and peaceful, and sees that all have entered into complete Buddhahood, is a wise one without obscurations. Homage to the immaculate, infinite beings, before the wisdom that sees the pure realm of beings." Thus it is proclaimed. Therefore, if one does not realize this kind of meaning of the pure great equality of the mantra path of inseparable cause and effect, let alone attain Buddhahood, one cannot see the truth of the nature of reality as it is. Or one might think that in the sutra path, it has not been taught that all appearances are the self-nature of primordial Buddhahood, the great purity, so it is impossible to see the truth by the sutra path alone. Sutra
Tibetan
ལམ་ན་ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་དེ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གཅིག་གི་ཚོགས་བསགས་དང་ལྡན་པར་གོམས་པས་རང་ལམ་ན་སྦས་དོན་དུ་སོང་བ་ལྟ་བུའི་སྣང་སྲིད་དག་པ་ཆེན་པོ་ལའང་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ན་ངེས་པ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འདྲེན་ཐུབ་སྟེ། དཔེར་ན་དག་ས་གསུམ་ན་སྣོད་བཅུད་དག་པར་མཐོང་བ་དང་། སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དག་ས་པའི་ཉམས་ལེན་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་དང་ཞིང་དག་སྦྱོར་གཉིས་པོ་འདི་ནི་སྔགས་ནས་བཤད་པའི་དག་མཉམ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དེས་ཐབས་མཁས་སྦྱོར་བས་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་རྣམས་ཀྱང་རང་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེར་མ་ཟད་ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས་འདོད་ན་ཞག་བདུན་གྱིས་སངས་རྒྱ་ནུས་པར་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྔགས་ལ་བརྟེན་ནས་མྱུར་ དུ་སངས་རྒྱ་བ་དང་། སྔགས་ནས་བསྟན་པའི་དོན་རིང་མོ་ཞིག་ན་རྟོགས་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་གནས་ཀྱི། དགོངས་པ་མི་འགལ་བར་གནད་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐབས་འདིར་བརྗོད་དགོས་པ་མང་ཡང་གཞན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་གནས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་འབྲས་སྤང་བླང་ཐ་དད་དུ་བྱེད་ཀྱི་འཁོར་བ་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འདོད་པ་དེས་ན་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེའི་དབང་གིས་བདེན་དོན་མངོན་སུམ་མ་མཐོང་བར་དུ་ཆོས་ཀུན་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་ལ་རྨོངས་པའི་ཆ་ཡོད་ལ། སྔགས་ལམ་དུ་དང་པོར་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པའི་དུས་ནས་ཀྱང་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་དག་པ་ཆེན་པོར་ལྟ་བས་ན་ལྟ་བ་མ་རྨོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་ལམ་བདེན་དང་སྡུག་བསྔལ་འགོག་བདེན་གྱི་ངོ་བོར་ཤར་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཡེ་ཤེས་དང་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གྲོལ་བས་ན་རྒྱུ་འབྲས་དབྱེར་མེད་དུ་ལྟ་བས་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལའང་རྡོ་རྗེའི་མིང་གིས་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ལ། སོ་སོར་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་བསྒྲུབ་པ་ གཉིས། དང་པོ་ལ། དག་པར་བསྒྲུབ་པ། མཉམ་པར་བསྒྲུབ་པ། དབྱེར་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་དག་པའི་ཚུལ་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེ་ལ་མི་འཐད་པ་སྤང་པའོ། །དང་པོ་ལ་སྣང་བ་ལྷར་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པ་ཚད་མས་དངོས་སུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཚད་མའི་སྟོ
Chinese
在道中，将一切法显现为平等性的意义，由于习惯于积累无数劫的资粮，如同在自己的道中成为隐藏的意义一般，对于显现世间的大清净，也能在长久的时间里自然而然地引出确定性。例如，在三个清净刹土中，能见到器情清净，并且证悟轮涅平等。清净刹土者的修持，轮涅平等和净土结合这二者，就是密咒中所说的清净平等现前。因此，以方便善巧结合，能迅速成佛，密咒的方便也能自然而然地显现。不仅如此，如经中所说，获得初地后，如果愿意，七天就能成佛。因此，依靠密咒能迅速成佛，以及密咒中所说的意义在长久的时间里才能证悟，这两者是并存的。应当理解为，其意不相违背，关键在于一个要点。此处需要讲述的很多，将在其他地方讲述。因此，究竟而言，一切法安住于大平等中，但在世俗中，因果取舍各不相同，不希望轮回本身成为佛，因此称为因缘乘。由于它的影响，在没有亲眼见到真谛之前，对于一切法成佛的意义，存在着迷惑之处。在密咒道中，即使从最初通过闻思断除增益的阶段开始，也观轮回涅槃无别的大清净，因此见解上没有迷惑。因此，显现为集起道谛和痛苦灭谛的自性，烦恼解脱为智慧，痛苦解脱为大乐，因此以因果无别的方式看待，称为果乘和金刚乘。由于它的影响，对于蕴、界、处也用金刚的名称来表示。第二，确立密咒的见解本身，分为各自确立和共同确立两种。第一种分为：确立为清净，确立为平等，确立为无别。第一种分为：确立清净之理，以及遣除对此的不合理之处。第一种分为：确立显现为本尊，以及确立有境为智慧。第一种分为：以名言理证直接确立，以及以胜义理证的力量
English
The meaning of showing all dharmas as equality in the path, due to the habit of accumulating countless eons of accumulations, it is as if it has become a hidden meaning in one's own path. Even for the great purity of appearance and existence, certainty can be drawn naturally after a long time. For example, in the three pure lands, one can see the purity of the environment and beings, and realize the equality of samsara and nirvana. The practice of the pure land practitioner, the equality of samsara and nirvana and the union of pure lands, is the manifestation of pure equality spoken of in mantra. Therefore, by skillfully combining methods, one can quickly attain Buddhahood, and the methods of mantra can also be manifested by their own power. Moreover, as stated in the sutras, after obtaining the first bhumi, if one wishes, one can attain Buddhahood in seven days. Therefore, relying on mantra to quickly attain Buddhahood, and the meaning taught in mantra can only be realized after a long time, these two exist together. It should be understood that their intentions do not contradict each other, the key lies in one point. There are many things that need to be said here, but they will be discussed elsewhere. Therefore, ultimately, all dharmas abide in great equality, but in the relative truth, cause and effect, acceptance and rejection are different, and one does not wish for samsara itself to become a Buddha, therefore it is called the causal vehicle. Due to its influence, until one has not directly seen the truth, there is a state of confusion regarding the meaning of all dharmas becoming Buddhas. In the mantra path, even from the stage of initially cutting off superimpositions through hearing and thinking, one views the great purity of non-differentiation between samsara and nirvana, therefore the view is not confused. Therefore, since it appears as the nature of the origin, the path truth, and the cessation of suffering truth, afflictions are liberated as wisdom, and suffering is liberated as great bliss, therefore, viewing cause and effect as non-different, it is called the fruit vehicle and the vajra vehicle. Due to its influence, the aggregates, elements, and sense bases are also indicated by the name vajra. Second, establishing the view of mantra itself, divided into individually establishing and commonly establishing. Two. The first is: establishing as pure, establishing as equal, establishing as non-different. The first is: establishing the way of purity, and refuting the unreasonableness of this. The first is: establishing appearance as deities, and establishing the object of awareness as wisdom. The first is: directly establishing with valid cognition that examines conventional terms, and the power of valid cognition that examines ultimate meaning.