Tibetan
དུ་ཡོད་ལ། དེ་གསུམ་ནི་སྐབས་འདིར་མ་ཟད་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དང་། དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་དང་། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་ངེས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་སྐབས་འདིའི་དེ་གསུམ་ནི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཚུལ་དུ་གནས་ཏེ། དེ་ལ་ཆོས་ཅན་ལྟ་བ་ནི་སྣོད་བཅུད་རྟེན་བརྟེན་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་པ་ཆེན་པོར་ལྟ་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་ལྟ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ལྟ་བ་དང་། ལྷག་པའི་བདེན་པ་དག་མཉམ་གཉིས་པོ་དབྱེར་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་ལྟ་བའི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་དེའི་ཚུལ་རིགས་པས་སྒྲུབ་པ་ལ། མདོ་ལས་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་འཕགས་ཚུལ་སྒྲུབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་འཕགས་པ་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཟབ་མོ་ཉིད་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་ མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དམ་མེད་ཅེ་ན། གཞལ་བྱ་ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཙམ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། ཆོས་དབྱིངས་མཐོང་ཚུལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ལ་ཁྱད་ཡོད་ལ། ལྟ་བ་ནི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོས་ནས་འཇོག་པས་ན་ཁྱད་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །དེ་ལ་ལྟ་བས་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཡུལ་ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་མིན་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རིགས་མི་འདྲ་བར་ཡོད་པར་ཐལ་བ་དང་། མདོ་ཡི་མཐོང་ལམ་གྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་མཐོང་བར་ཐལ་བ་དང་། མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་ལས་ལྷག་པའི་སྤྲོས་པ་གཅོད་རྒྱུ་རིགས་པས་གྲུབ་དགོས་པས་ན། མདོ་སྔགས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་ལ་གནད་གཅིག་པར་མཁས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བཞེད་པ་མཐུན་ནོ། །འོ་ན་ལྟ་བའི་ཡུལ་གཅིག་པས་ན་ལྟ་བ་འཕགས་པར་མི་གྲུབ་སྙམ་ན་ཤིན་ཏུ་ཡང་གྲུབ་སྟེ། དོན་གཅིག་ན་ཡང་མ་རྨོངས་དང་། །ཐབས་མང་དཀའ་བ་མེད་པ་དང་། །དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་བྱས་པས། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་རྨོངས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། གནས་ལུགས་མྱུར་དུ་མཐོང་བའི་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མང་བ་གཉིས་ཀྱིས་འཕགས་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་བདེ་ཞིང་མྱུར་བས་དཀའ་བ་མེད་པ་ དང་། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་རྒྱུའི་ཐེག་པ་ཁོ་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལས་དབང་པོ་རྣོན་པོར་གྱུར་པ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱང་རིང་པོའི་གཟུགས་གཅིག་ལ་མིག་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བས་བལྟས་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་མདོ་ལས་སྔགས་ནི་མཉམ་བཞག་ཏུ་གསལ་སྣང་ཐོབ་ཚུལ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ངེས་པ་སྐྱེ་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་འཕགས་སོ། །དང་པོ་མདོ་ལམ་དུ་ཆོས་དབྱིངས་དེ་རྗེས་དཔག་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས་སྒོམ་ཞིང་། ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསགས་པ་དང་བཅས་པས་གདོད་རིང་མོ་ཞིག་ན་མངོན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ། འདིར་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཡིད་དཔྱོད་དང་བྲལ་བར་ཐད་ཀར་མྱོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་ནུས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དབང་གིས་སྨིན་པར་བྱས་པ་དང་། མན་ངག་གི་གནད་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གནས་ལུགས་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པ་ནི། མིག་སྨན་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་རྒྱང་རིང་པོའི་གཟུགས་གསལ་བར་མཐོང་བའམ། འཕྲུལ་འཁོར་གཅད་པའི་གནད་ལ་མཁས་པས་གསང་ཐག་བཀྲོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་མདོ་ཡི་ལམ་གྱིས་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས་སྒོམ་པའི་གནད་ཀྱང་མཐར་ གཏུག་ན་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ལ་འབབ་ཀྱང་། ལས་དང་པོ་པས་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་རོ་མཉམ་དུ་ངེས་པ་དང་མྱང་བར་དཀའ་བས། མཐའ་རྣམས་སོ་སོ་ནས་བཀག་པའི་སྟོང་པར་ཞེན་པ་གཙོ་ཆེ་ཞིང་། སྔགས་སུ་ཟུང་འཇུག་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་རང་སར་སྟོན་པ་སྟེ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། དོན་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་ལྟར་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་རྡུལ་དང་ཤེས་པ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གཟུགས་སུ་གྲུབ་པ་མིན་ཏེ་འདིར་ནི་གཟུངས་འཛིན་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྲུབ་བོ་ཞེས་སེམས་ཙམ་པས་འདོད་ལ། དེ་ཡང་དཔྱད་ན་རྡུལ་ཕྲན་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་གང་དུའང་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་ཚིག་ནི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་གང་གིས། འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་དང་བྲལ་ཏེ་དེ་དང་མི་ལྡན་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཙམ་ཡིད་ལ་བཟུང་ནས་སྟོང་པར་ལྟ་བར་བྱེད་ཅིང་དམིགས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་མི་ནུས་པ། དེས་ན་གཙོ་བོས་ཏེ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་གང་ཞིག་འཕོ་བའི་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལྷན་སྐྱེས་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ལུས་གནས་ལུས་ལས་མ་སྐྱེས་པ་དག་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བདེ་ སྟོང་ངམ་དབྱིངས་རིག་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་རྗེན་པར་མྱོང་བ་ནི་མཉམ་བཞག་ཏུ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུར་བདེ་སྟོང་ངམ་དབྱིངས་རིག་ཟུང་འཇུག་ཏུ་མྱོང་བ་ན། ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་དེ་ནི་རིག་པའི་ཆ་ལ་སྐུ་དང་ཡེ
Chinese
存在。这三者不仅适用于此，而且普遍适用于所有观点，因为它们是名相的范畴，包括世俗的对境、胜义的对境以及证悟真俗二谛无别的对境。然而，此处的这三者以其独特的性质存在。其中，有法见是指将外器内情、所依能依的佛身和智慧坛城视为大清净；法性见是指将一切法视为无别大平等；殊胜的真谛是证悟清净和平等二者无别，即法身大平等，各自由自证智所证悟，这就是自证智见的观点。第三，以理证成其理，包括从显宗角度证明密宗观点的殊胜，以及尤其殊胜的密宗观点之甚深性。首先， 如果问显宗和密宗的观点有差别吗？在确定所量为离戏法界方面没有差别，但在法界显现方式的对境上有差别。观点是从对境的角度来确立的，因此差别非常大。如果观点所要确立的对境法界真如不是一，那么就会导致诸法的真如存在不同种类，并且会导致显宗的见道没有见到真如，以及必须以理证成超出四边的戏论之外的戏论。因此，所有智者和成就者都一致认为，显宗和密宗的见道在现量见到法性上是相同的。如果认为观点的对境相同，因此观点不成立为殊胜，那么就非常成立，如云：意义虽一亦无迷，方便众多无艰难，根器利者所依故，密咒乘法尤殊胜。如是，以智慧不迷乱的差别，以及迅速见到实相之方便众多的差别而殊胜。依靠于此，道路安乐且迅速，因此无有艰难，并且作为所依的补特伽罗，仅仅是因乘所调伏的众生中根器锐利者之行境，因此尤为殊胜。这就像用清晰和不清晰的眼睛观看远处的一个物体一样，因为所见有优劣之别。例如，显宗中
English
exist. These three are not only applicable here, but also universally applicable to all views, because they are categories of names that include the objects of convention, the objects of ultimate reality, and the objects of certainty that realize the indivisibility of the two truths. However, these three here exist in their unique nature. Among them, the view of entities is to regard the outer and inner worlds, the dependent and the depended, the body and wisdom mandala as great purity; the view of the nature of phenomena is to regard all phenomena as inseparable great equality; the supreme truth is to realize the indivisibility of purity and equality, which is the great equality of the Dharmakaya, each to be realized by one's own self-awareness, which is the view of self-awareness. Third, to prove its reason with logic includes proving the superiority of the Tantric view from the perspective of Sutra, and especially the profoundness of the superior Tantric view. First, If asked whether there is a difference between the views of Sutra and Tantra? There is no difference in determining the object to be measured as the non-elaborate Dharmadhatu, but there is a difference in the object of how the Dharmadhatu is seen. Since the view is established from the perspective of the object, the difference is very large. If the object to be established by the view, the Suchness of Dharmadhatu, is not one, then it would lead to the Suchness of all phenomena existing in different kinds, and it would lead to the path of seeing in Sutra not seeing the Suchness, and it would be necessary to logically prove an elaboration beyond the elaboration of the four extremes. Therefore, all scholars and accomplished ones agree that the path of seeing in Sutra and Tantra is the same in directly seeing the nature of phenomena. If one thinks that since the object of the view is the same, the view is not established as superior, then it is very much established, as it is said: "Although the meaning is one, there is no confusion, many methods without difficulty, because of relying on sharp faculties, the Mantrayana is especially superior." Thus, it is superior because of the difference of wisdom not being confused, and the difference of many methods of quickly seeing reality. Relying on this, the path is easy and quick, therefore there is no difficulty, and as the basis, the individual is only the object of those with sharp faculties among the beings tamed by the causal vehicle, therefore it is especially superior. This is like looking at a distant object with clear and unclear eyes, because there is a difference between good and bad in what is seen. For example, in Sutra
Chinese
真言是通过等持中获得显现的方式和后得中生起决定的方式这二者而超胜的。首先，在显宗道中，法界是依靠后来的推测，通过意识分别来修习，并伴随着积累广大的资粮，在漫长的时间里才能现证的。而在这里，能够在自己的心性上，不离意识分别而直接体验的方式来证悟。也就是，通过灌顶使之成熟，以及具有诀窍的特殊力量，而获得对实相的显现，就像通过眼药等药物的调配，能清晰地看到遥远的物体，或者精通机械切割要点的人解开秘密的绳索等等一样。而且，显宗的道路，虽然最终以意识分别来修习的要点也归于二谛无别，但对于初学者来说，很难确定和体验二谛双运的平等性，所以主要执着于从各个方面遮止的空性。而在真言中，则是将双运光明智慧显示于自性之中。如时轮金刚续中说：按照有意义的说法者的意愿，三有不是由微尘和极微细的意识的形象所组成的，而在这里，唯有无所执着的识才成立，这是唯识宗的观点。但如果进行分析，就像微尘一样，识本身也是不成立的。因为佛陀的智慧不住于任何法中，这就是中观之道。这段话是指佛陀们所教导的内容，哪些人远离了不变的安乐，不具备这种安乐的人，仅仅执着于空性，并观空，无法脱离一切对境。因此，主尊，即时轮金刚所说的，没有迁变的不变，俱生身的安乐，身体的本性，不是由身体所生的，这些都是在真言乘中宣说的。如是宣说，体验乐空或者法界智双运的意义，就是以在等持中获得显现的方式而超胜的。第二，像这样体验乐空或者法界智双运时，一切法的实相，法性自性清净的法界，在明觉的方面是佛身和
English
Mantra is superior through two ways: how to gain clarity in equipoise and how to generate certainty in post-equipoise. Firstly, in the Sutra path, the Dharmadhatu is meditated upon through conceptual mind based on subsequent inference, and with the accumulation of vast collections, it is to be realized manifestly after a long time. Here, on one's own mind-essence, one can realize it in a way that directly experiences it without conceptual mind. That is, through the power of maturing through empowerment and possessing special key points of the oral instructions, obtaining clarity on the nature of reality is like clearly seeing distant objects through the application of eye medicine, or like an expert in cutting machines unraveling a secret thread, and so on. Moreover, the key point of meditating with conceptual mind on the Sutra path ultimately leads to the inseparability of the two truths, but for beginners, it is difficult to ascertain and experience the equality of the union of the two truths. Therefore, attachment to emptiness, which is negated from all sides, is predominant. In Mantra, the union of luminous wisdom is shown in its own place. As the Kalachakra Tantra says: According to the wishes of meaningful speakers, the three realms are not formed by particles and subtle consciousness, but here, only consciousness without grasping is established, which is the view of the Mind-Only school. However, upon examination, just like particles, consciousness itself is not established. Because the wisdom of the Buddhas does not abide in any dharma, that is the Middle Way. These words refer to what the Buddhas teach, those who are separated from unchanging bliss, those who do not possess this bliss, merely hold onto emptiness and view emptiness, unable to separate from all objects. Therefore, the chief, that is, the Kalachakra, says that the unchanging, immutable, innate bodily bliss, the nature of the body, not born from the body, these are taught in the Mantra Vehicle. As it is said, experiencing the meaning of bliss-emptiness or the union of Dharmadhatu-wisdom nakedly is superior through the way of gaining clarity in equipoise. Secondly, when experiencing bliss-emptiness or the union of Dharmadhatu-wisdom in this way, the reality of all phenomena, the Dharmadhatu, which is naturally pure in its own nature, is the aspect of awareness, which is the Buddha's body and