Tibetan
བ་མེད་པ་འགྱུར་བ་མེད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པའི་སླད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྟོས་པ་མེད་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་དང་། ས་སོགས་ཀྱི་ཁམས་དང་། མིག་སོགས་ཀྱི་ཁམས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། དེ་ལྟར་བསམ་པ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ལ་ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་སོགས་རྣམ་རྟོག་གི་བསམ་པ་འཇུག་པ་ནི་འཁོར་བའོ། །འཁོར་བ་དང་བྲལ་ན་བསམ་དུ་མེད་པར་འཇུག་པས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་གྱི། བསམ་ཞིང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཅི་ཡང་མི་བསམ་པ་ཙམ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་པ་ནི་མི་མཁས་པ་རྨོངས་པ་ཆེན་པོའི་ཚིག་ཆད་པ་ཆེན་པོར་ལྷུང་བའི་གནས་ཏེ། བསམ་པའི་ཤེས་པ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་གཉིད་འཐུག་པོ་ལོག་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་སངས་རྒྱས་སུ་ཅིས་མི་འགྱུར་ཏེ། གནས་སྐབས་དེར་ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་གྱི་བསམ་པ་ཅི་ཡང་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཅི་ཡང་མ་བསམ་པ་ཙམ་ཞིག་ལ་དངོས་པོའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལྷག་མཐོང་མེད་པས་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པར་རང་གར་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས་སངས་རྒྱས་སུ་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ནི་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ཤིང་དངོས་པོ་མ་ལུས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཁྱེན་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། ཅི་ཡང་མ་བསམ་པ་ལ་ཚོགས་གཉིས་པོ་རྫོགས་པ་ཡང་མེད་ལ་དངོས་པོའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡང་མེད་པས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲོ་བའི་ལམ་གྱི་གེགས་ཆེ་ཤོས་ཞིག་ཏུ་ལམ་ངན་པ་འདི་འགྱུར་གྱི་སངས་རྒྱས་པའི་ལམ་གྱི་ཕྱོགས་སུའང་མི་ཉེའོ། །འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལེའུ་ལས་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུངས་པ་དེ་རྣམས་སོ་སོ་རང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་དོན་རབ་ཏུ་གསལ་ཞིང་སྣང་བ་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། བེམས་པོའི་སྟོང་པ་དངོས་མེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསམ་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་པ་མེད་པ་ནི་ཅི་ཡང་མ་བསམ་མ་ཤེས་པའི་མུན་ནག་ལྟ་བུ་ཡིན་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ནི་དངོས་འཛིན་གྱི་དམིགས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤྲིན་ལྟ་བུ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཉིན་མོར་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་བསམ་མེད་ག་ལ་ཡིན། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པ་རང་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཅི་སྟེ་གསུངས་ཞེ་ན། རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བཟུང་བ་དེ་ཤིན་ཏུ་ནོར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་མི་སྣང་ཞིང་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་བ་ཤིན་ཏུ་གཉིད་ལོག་ གི་སེམས་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེར་ཕྱིན་ལས་སེམས་གང་ཞིག་ཡོད་པའི་སེམས་དེ་ནི་སེམས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ། སེམས་འདི་ལ་བརྟག་ན་རང་གི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པས། སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་འོད་གསལ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྐབས་འདིར་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཚིག་གི་དོན་ལ་འདི་ལྟར་ཤན་འབྱེད་པ་གལ་ཆེ་བས་དེ་ཡི་གནད་མདོར་བསྡུས་བརྗོད་ན། མཐའ་བཞིའི་དམིགས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་འདོད་པས། ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་། མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་མངའ་བ་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གསུམ་གྱི་ལམ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་སྤྲོས་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དོན་ལ་ངེས་ཤེས་ཚུལ་བཞིན་བསྐྱེད་ནས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་རང་རིག་པ་ཉིན་མོར་བྱེད་པ་ལྟ་བུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་བྱ་དགོས་ཀྱི། དེ་ལྟ་བུའི་གནད་དང་མི་ལྡན་པར་རང་གར་ཅི་ཡང་མི་བསམ་པར་བཞག་པ་ཙམ་ལ་ལམ་མཆོག་ཏུ་འདོད་ཅིང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པར་གསུངས་པའི་ཚིག་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོད་མེད་སོགས་ཡིད་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རུང་ངོ་སྙམ་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སོ་སོ་རང་རིག་པས་མངོན་དུ་བྱ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབ་པའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་མི་དགོས་པར་འདོད་པ་ནི་སྔོན་དུས་ཀྱི་རྒྱ་ནག་ཧ་ཤང་གི་སྒོམ་ལྟ་བུ་སྟེ་གོལ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། མདོ་དགོངས་པ་འདུས་པ་ལས། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་མི་ཤེས་པར། །བསམ་མེད་ངང་དུ་གང་འཇོག་པ། །བྱིས་པ་དེ་ནི་བླུན་པ་སྟེ། །མུན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འདི་འདྲའི་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་བསྐལ་པ་བརྒྱར་གནས་ཀྱང་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཅི་ཡིན་འདི་ཡིན་གྱི་ངེས་ཤེས་ཅི་ཡང་མི་འབྱུང་ བར་མུན་པའི་ཀློང
Chinese
因为说无有生灭，不可思议，所以为了获得一切智，菩萨应当修习一切法无所依，不住于色。同样地，不住于受、想、行、识，以及地等界，眼等界。如是说，因此，什么也不想是成佛之道，而生起贪着和离贪着等分别念则是轮回。脱离轮回，进入无思，才能成佛。如果思虑和分别，则不能成佛。因此，仅仅认为什么也不想就是成佛之道的智慧，这是不智之人，是堕入巨大愚痴的罪过之处。如果因为没有思虑的智慧就能成佛，那么所有沉睡的众生为什么不能成佛呢？因为在那时，他们没有任何贪着和离贪着的想法。因此，仅仅什么也不想，没有见到事物实相的胜观，不了解事物的真相，随意什么也不想，怎么能成佛呢？佛陀是圆满二资粮，并且彻底了解一切事物真相而证得的。而什么也不想，既不能圆满二资粮，也不能见到事物的真相，因此这种邪道会成为成佛道路上最大的障碍，甚至无法接近成佛之道。在此，世尊在《般若波罗蜜多经》的禅定品中，所说的宝灯等禅定，都是各自情况下意义非常清晰，并且显现自证的特征。因为不是无情物的空性，不是不存在的事物，所以不是没有想法。如果没有想法，就像什么也不想、什么也不知道的黑暗一样。如来和菩萨的无量陀罗尼和禅定之门，是远离了执着事物目标的如云般的障碍，如同自性光明智慧的显现，如同白昼一样，怎么会没有想法呢？如果成
English
Because it is said that there is no birth, no death, and it is inconceivable, therefore, in order to attain omniscience, Bodhisattvas should meditate on all dharmas without dependence, not abiding in form. Similarly, do not abide in feeling, perception, volition, consciousness, and the realms of earth, etc., and the realms of eye, etc. It is said, therefore, not thinking of anything is the path to Buddhahood, while the arising of thoughts of attachment and detachment, etc., is samsara. By being free from samsara and entering into non-thought, one can become a Buddha. If one thinks and discriminates, one cannot become a Buddha. Therefore, merely thinking that not thinking of anything is the wisdom of the path to Buddhahood is the place where the unwise fall into great ignorance and great transgression. If one could become a Buddha by not having the wisdom of thought, then why wouldn't all sentient beings who are sound asleep become Buddhas? Because at that time, they have no thoughts of attachment or detachment. Therefore, merely not thinking of anything, without the higher seeing that sees the reality of things, without understanding the truth of things, and randomly not thinking of anything, how can one become a Buddha? Buddhas are those who have perfected the two accumulations and have thoroughly understood the truth of all things. And not thinking of anything, one cannot perfect the two accumulations, nor can one see the truth of things, so this wrong path becomes the greatest obstacle on the path to Buddhahood, and one cannot even approach the path to Buddhahood. Here, the samadhis such as the Jewel Lamp, etc., spoken of by the Bhagavan in the chapter on samadhi in the Prajnaparamita Sutra, are very clear in meaning in their respective contexts, and are characterized by the appearance of self-awareness. Because it is not the emptiness of inanimate objects, not something that does not exist, it is not without thought. If there is no thought, it is like the darkness of not thinking or knowing anything. The immeasurable dharanis and samadhi gates of the Tathagatas and Bodhisattvas are like the appearance of self-luminous wisdom, which is free from the cloud-like obscurations of clinging to the object of things, like the daytime, how can there be no thought? If becoming
Chinese
如果说诸法的智慧自证是自光明，那么为什么说一切法无自性呢？你所执著的无自性的意义是断灭空，这是非常错误的。如来之智慧是了知一切法无自性，并非以自性成立，而是所有事物在智慧中不显现且成为不存在的体性，这就像深度睡眠的心一样。如《般若经》中所说：“凡是有心的心，那心就不是心。”如果观察这个心，它没有以自己的自性成立，因此心上没有心，心的自性是光明。就像这样说的。此时，对于什么也不作意的瑜伽，无缘之词的意义，如此区分非常重要，因此简要地说出它的要点：想要证悟远离四边执著的不可思议的法性真如，就要通过具足决定意义的经文、究竟的推理和智慧的观照的上师的口诀这三条道路，对一切法的实相，真谛无别、无戏论、不可思议之义生起如理的定解，然后像日光照耀般，以不分别的智慧各自自证来显现一切法的法性。如果不具备这样的要点，只是随意地什么也不想，就认为这是殊胜的道，仅仅依靠所说的“真如超离思言”的词句，就认为不应作意有无等等，像这样，对于如何以各自自证来显现真如之理，不需进行闻思修，这种想法就像以前中国和尚的禅修一样，是极大的错误。正如《集经意》中所说：“不可思议不认识，无思状态中安住者，此童是为愚笨者，将成黑暗之生处。”就像这样所说，像这样什么也不作意，即使安住百劫，对于诸法的实相是什么，是这个还是那个的定解也不会产生，只会进入黑暗的深渊。
English
If the self-cognizant wisdom of all phenomena is self-luminous, then why is it said that all phenomena are without self-nature? Your grasping of the meaning of selflessness as utter emptiness is a great mistake. The wisdom of the Tathagata realizes that all phenomena are without self-nature, not established by their own essence, but that all things become characteristics that are invisible and non-existent in that wisdom, like the mind in deep sleep. As it is said in the Prajnaparamita Sutra, "Whatever mind there is, that mind is not a mind." If this mind is examined, it is not established by its own self-nature. Therefore, there is no mind in the mind, and the self-nature of the mind is luminosity. It is as it is said. At this time, it is very important to distinguish the meaning of the words of the yoga that does not pay attention to anything, the words of no object, so to briefly state its key points: Wanting to realize the inconceivable suchness of the Dharma nature that is free from all four extremes of clinging, one must generate a correct understanding of the meaning of the reality of all phenomena, the inseparability of truth, non-proliferation, and inconceivability, through the three paths of the scriptures of definitive meaning, the ultimate reasoning, and the oral instructions of the lama who possesses the vision of wisdom. Then, like the sun shining, the Dharma nature of all phenomena must be manifested by the non-discriminating wisdom of each self-cognizance. If one does not have such key points, but only arbitrarily thinks of nothing, and thinks that this is the supreme path, and only relies on the words "suchness transcends thought and speech," and thinks that one should not pay attention to existence or non-existence, etc., like this, one does not need to listen, think, and meditate on how to manifest suchness by each self-cognizance. This idea is like the meditation of the Chinese monks of the past, which is a great mistake. As it is said in the Sutra of the Gathering of Intentions, "Inconceivable and unknowable, whoever abides in a state of non-thought, this child is a fool, and will become a birthplace of darkness." As it is said, even if one abides for hundreds of kalpas without paying attention to anything like this, there will be no certainty about what the reality of things is, and one will only enter the abyss of darkness.