Tibetan
དང་ཉིན་དང་མཚན་མོ་ཚེས་དང་ཟླ་བ་ཉི་མ་དག་ཀྱང་བྱེད་པ་པོ། །དེ་དག་སྡུད་པའི་བྱེད་པོ་གཞན་དུ་འདིར་འགྱུར་སྐྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན། །མཁའ་ཁྱབ་མཁའ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ཅན་དེ་ཡུལ་དང་རྣམ་བྲལ་ཡོན་ཏན་མེད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའོ། ༨༣ །དྲི་དང་ཁ་དོག་དང་ནི་རོ་དང་རེག་པ་ཞེས་དང་འཛིན་མ་དང་ནི་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་། །ངེས་པར་གཟུགས་ཅན་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ནི་མཐའ་དག་ཡུལ་གྱི་ཚོགས་པ་དག་སྟེ་གཅིག་ནི་གཙོ་བོར་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་མཐའ་དག་འདི་ནི་སྤྲོ་བ་དག་དང་སྡུད་པར་འགྱུར་ཏེ་དུས་ཀྱི་མཐུ་ལས་སོ། །སྒྲ་དང་སྟོང་པ་དང་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཡིད་ཀྱང་མི་ཡི་བདག་པོ་གཟུགས་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། ༨༤ །བདག་ཉིད་འཆིང་སྟེ་རང་བཞིན་ལ་གནས་ཡོན་ཏན་རྣམ་རྟོག་རྣམས་ཀྱིས་ངར་གྱི་སྲིན་བུ་ཇི་བཞིན་ཉིད། །བདག་ཉིད་བདག་གིས་ངེས་པར་སླར་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡིད་དག་ལས་ནི་གཏོང་བར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་རང་ལས་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལ་གནས་སྡུག་བསྔལ་དང་ནི་བདེ་བ་བྱེད་པ་སྟེ། །རང་བཞིན་རྣམ་པར་བྲལ་བ་སུ་ཞིག་བྱེད་པོ་ཅི་ཞིག་བྱེད་དེ་མི་ཤེས་འཇིག་རྟེན་རྨོངས་པར་བྱེད། ༨༥ །ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ནམ་མཁའ་དང་ནི་ཡིད་དང་བློ་དང་ངར་འཛིན་དག་གི་སེམས། །རགས་དང་ཕྲ་མོ་གཞན་ཡང་རྣམ་གསུམ་ཡོན་ཏན་ལ་གནས་ཡི་གེ་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །རགས་པ་རགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཀྱང་གནས་ཏེ་ཕྲ་མོའི་སེམས་ལ་ཕྲ་མོ་ཡང་། །ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་ཡེ་ཤེས་སྐུ་སྟེ་རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་མེད་པའི་འཚོ་བ་འབྱུང་བ་ འབྱུང་བ་མིན། ༨༦ །ཨ་སོགས་སྟོང་པ་ལྔ་ནི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་འགྱུར་མིན་དཔལ་ལྡན་ཆ་དང་ཐིག་ལེ་ནཱ་ད་དང་། །དུས་དང་སེམས་དང་བློ་སྟེ་རང་བཞིན་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཞན་པའི་དབྱངས་ནི་རླུང་ལ་སོགས་པའོ། །རགས་པ་སྡེ་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་ནི་གསུམ་གྱིས་བསྒྱུར་བའི་བཅུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་གཞན་ནི་རྣམ་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་རང་བཞིན་མིན་ཅིང་རྣམ་འགྱུར་མིན་ཏེ་ཁྱབ་བྱེད་རང་བཞིན་མེད། ༨༧ །འཁོར་བར་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལ་གནས་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་ཟ་བ་སྟེ། །མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་ལས་འདི་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ་རགས་དང་ཕྲ་མོ་ཞི་བའོ། །བདག་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཡང་ཁྱད་པར་ལས་ཏེ་གཞན་པ་ཕྱུགས་བདག་ཀྱང་ཡོད་བྱེད་པོ་ཞེས་པ་ལས། །བྱེད་པོ་བདག་གམ་གཞན་པ་མིན་ཏེ་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བྲལ་བར་ཤེས་པ་དེ་ནི
Chinese
而且白天和夜晚，日期和月份，太阳等也是作者。 收集它们的作者另有，在此产生变化的作者不是作者。 遍布虚空的金刚持，他远离境和相，没有功德也没有自性。83 气味和颜色以及味道和触觉，以及地和水以及火和风。 确定有形体的这八者，全部都是境的集合，其中一个是主要的。 所有这三个世界，都是由时间和力量而生起和聚集的。 声音和空性以及法界和意，人主也变成无形。84 自我束缚，处于自性，以功德分别念如同我慢之虫。 自我以我必定再次从没有分别念的意中舍弃。 因此国王从自身处于自性功德，是痛苦和快乐的作者。 自性远离，谁是作者，做什么，不知道，使世界愚昧。85 地和水以及火和风和虚空，以及意和智和我的执着的意识。 粗大和细微，还有三种处于功德，以文字、明点等来区分。 粗大者以自性也处于粗大的根识，细微者也处于细微的意识。 对于智慧也是智慧身，自性没有变化的生命，不是生起也不是不生起。86 阿等五个空性，不是自性变化，具光辉的处和明点那达， 时间和心和智，也是自性，同样其他的韵母是风等。 粗大部的字母，是以三倍转变的十个，十六个其他的都是变化。 在它们之中，金刚持不是自性也不是变化，是遍布者，没有自性。87 轮回中的快乐和痛苦，处于自性功德，从业产生，那是食者。 人们的这些业也变成三种，粗大和细微寂静。 我也是作者，也是特别的，其他还有畜主，从作者来说。 作者不是我或他人，知道自性远离的那是
English
And day and night, dates and months, the sun, etc., are also the doer. The doer who gathers them is another, here the doer who produces changes is not the doer. The all-pervading Vajradhara of space, he is separate from realm and form, without qualities and without self-nature. 83 Odor and color, as well as taste and touch, and earth and water, as well as fire and wind. Definitely these eight with form, all are collections of realms, one of which becomes the main one. All these three worlds arise and gather from the power of time. Sound and emptiness, as well as the realm of dharma and mind, the lord of men also becomes formless. 84 The self binds, abiding in self-nature, with qualities and discriminations like the worm of pride. The self, with myself, will surely again abandon from minds without discrimination. Therefore, the king, from himself, abides in self-nature and qualities, is the maker of suffering and happiness. Self-nature is separate, who is the doer, what does he do, he does not know, he makes the world ignorant. 85 Earth and water, as well as fire and wind and space, as well as mind and intellect and the consciousness of ego-grasping. Gross and subtle, and also the three abiding in qualities, distinguished by letters, bindus, etc. The gross abide by nature also in the gross sense faculties, the subtle also in the subtle consciousness. For wisdom also is the wisdom body, the life of unchanging self-nature, is neither arising nor non-arising. 86 The five emptinesses, such as A, are not changes of self-nature, the glorious place and bindu, nada, Time and mind and intellect, are also self-nature, likewise the other vowels are wind, etc. The letters of the gross division are ten transformed by three, sixteen others are changes. Among them, Vajradhara is neither self-nature nor change, he is the pervader, without self-nature. 87 Happiness and suffering in samsara, abiding in self-nature and qualities, arising from karma, that is the eater. These karmas of men also become three kinds, gross and subtle, peaceful. I am also the doer, and also special, there is also another lord of cattle, from the doer it is said. The doer is neither me nor another, knowing that self-nature is separate is
Tibetan
་ལས་མ་ཡིན། ༨༨ །དེ་ཕྱིར་བྱེད་པོ་འགའ་ཡང་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་ནི་མི་སྦྱིན་མི་འཕྲོག་སྟེ། །འཁོར་བ་དག་ཏུ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་གང་བྱས་སྔོན་གྱི་ལས་ནི་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར་འགྱུར། །སྐྱེད་དང་སྡུད་པའི་བྱེད་པ་པོ་འདི་སྟེར་ཞིང་དེ་ནི་འཕྲོག་པ་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཏེ། །ལུས་ལ་དཔག་མེད་དགེ་བ་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་བུག་པ་རང་གི་དབང་པོ་དག་གིས་མཐོང་མ་ཡིན། ༨༩ །འདོད་པའི་ནུས་དང་བྱ་བ་དང་ནི་གསུམ་པ་ཡེ་ཤེས་ནུས་པ་འགྲོ་བ་རང་གི་ཡིད་ལ་སྟེ། །དངོས་པོ་གསལ་བ་དང་ནི་འཇུག་པ་དག་དང་རོ་མཉམ་རྒྱུར་ནི་དོན་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པར་བྱེད། །སླར་ཡང་གཏོང་བ་དག་ནི་བཞི་པ་སྲིད་གསུམ་གྱིས་བཏུད་གཉིས་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་ངེས་པར་རིམ་པས་སོ། །དེ་དག་ནང་ནས་རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་མི་ཡི་བདག་པོ་ཅུང་ཟད་མི་ཟ་གཏོང་བ་མིན་པ་ཉིད། ༩༠ །བདག་ནི་བྱེད་པོ་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བ་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པོར་མི་ཡི་བདག་པོ་དེར་ནི་འགྱུར་བ་མིན། །འགའ་ཡང་བཅིངས་དང་གྲོལ་བར་འགྱུར་མིན་མི་ཡི་བདག་པོ་སེམས་ཀྱི་ནུས་པ་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་སོ། །ནམ་མཁའ་བུམ་པའི་དབུས་ནས་ཆུ་ནི་ལེན་པར་བྱེད་པ་ན་ཡང་འགྲོ་བ་མིན་པ་ཇི་ལྟ་བ། །མཁའ་ཁྱབ་མཁའ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་ཡུལ་དང་རྣམ་ བྲལ་ལུས་ཀྱི་དབུས་དག་ཏུ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ༩༡ །དེ་ལྟར་ལས་ནི་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་པོར་འགྱུར་བཅོམ་ལྡན་སྟོན་པ་གཅིག་པུ་དེ་ནི་བྱེད་པོ་མིན། །ཀུན་མཁྱེན་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་སྲིད་གསུམ་གྱིས་བཏུད་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཅན་ཏེ་འཁོར་ལོ་ཅན་མ་ཡིན། །ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་དྲག་པོ་དག་ཀྱང་གང་གི་ཞབས་ཀྱི་ཆུ་སྐྱེས་དྲུང་དུ་ལྷག་པར་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱལ་བ་མཆོག་སྐྱེད་ཡོན་ཏན་མེད་ཅིང་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ༩༢ །ཞི་བའི་བསམ་པ་ལ་ནི་ལྷ་ཉིད་དུ་འགྱུར་མི་ཡི་བདག་པོ་མུན་པ་ལ་ནི་དམྱལ་བ་ཉིད། །རྡུལ་དག་ལ་ཡང་དུད་འགྲོ་ཉིད་དེ་རབ་མཆོག་ས་ཡི་སྟེང་དུ་མི་ཉིད་དག་ནི་འདྲེས་པ་ལ། །འབྱུང་པོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་རྡུལ་དང་མུན་པ་དང་ནི་སྙིང་སྟོབས་ཕན་ཚུན་འདྲེས་པ་ལའོ། །འཆི་བའི་དུས་སུ་ཡིད་ཀྱི་བསམ་པ་གང་ཞིག་དྲན་པར་གྱུར་པ་དེར་ནི་སྐྱེ་བོ་ཡང་དག་སྐྱེ། ༩༣།ལྷ་ཉིད་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བ་དག་གིས་ལྷ་ཡི་མཆོག་གི་གནས་སུ་མི་ཉིད་གཅིག་ནི་ཇི་ལྟ་བ། །དུད་འགྲོ་དག་ཀྱང་ཆུ་གཏེར་རྣམ་པ་ངེས་པར་དམྱལ་བའི་འགྲོ་བར་དམྱལ་བ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཅིག །གནས་འདི་རྣམས་སུ་རོ་ཡི་འགྲོ
Chinese
不是从业而来。 88 。因此，没有任何造作者会给予或剥夺众生的幸福和痛苦。无论在轮回中做了哪三种行为，过去的业都会给予果报。生起和聚集的作者，施予和夺取，是愚昧者的智慧。自己的感官没有看到夺取身体无量功德的孔隙。 89 。欲望的力量、行为和第三种智慧的力量，存在于众生自己的心中。事物显现、进入和同味，是为了接近意义而专注。再次，第四种舍弃，被三界所敬奉，也必定以无二的方式次第进行。其中，金刚持不是人的主人，稍微不吃，也不是舍弃。 90 。我不是造作者，也不是给予痛苦和幸福的人的主人。没有任何人会被束缚或解脱，因为人主已经舍弃了心的力量。就像从瓶子中央取水，却不是众生一样。遍布虚空的金刚持，远离境和相，在身体的中央也是如此。 91 。因此，世尊导师是说业存在的，但他不是唯一的作者。全知最初的佛陀，被三界所敬奉，是时轮金刚，不是无轮者。梵天、遍入天、大自在天等，也都在他的莲足下寻求庇护。顶礼时轮金刚，至高无上的胜者，生起无有功德且无有分别念者。 92 。以寂静的意念，人主会变成天神，以黑暗则会变成地狱。对于微尘，则是畜生，在最殊胜的地上，人与人之间是混杂的。元素本身有三种，即微尘、黑暗和勇气，它们相互混合。死亡时，心中忆念的是什么，众生就会在那里真实地出生。 93 。以八种天神的差别，人如何能成为天神至上的居所？畜生也必定是水藏的形态，在地狱的行者中，地狱本身也是如此。在这些地方，有尸体的行者
English
It is not from karma. 88. Therefore, no creator gives or takes away the happiness and suffering of beings. Whatever three actions are done in samsara, past karma will give its fruit. The agent of increase and accumulation, giving and taking away, is the wisdom of the ignorant. One's own senses do not see the pores that take away the immeasurable merit of the body. 89. The power of desire, action, and the third, the power of wisdom, are in the minds of beings themselves. Manifestation of things, entry, and tasting, are focused on to be close to the meaning. Again, the fourth giving up, revered by the three realms, must also proceed in order with non-duality. Among them, the Vajradhara is not the lord of men, does not eat a little, and is not giving up. 90. I am not the agent, nor the lord of men who gives suffering and happiness. No one will be bound or liberated, because the lord of men has abandoned the power of the mind. Just as taking water from the middle of a vase is not a being. The Vajradhara pervading the sky, free from objects and aspects, is also the same in the center of the body. 91. Therefore, the Blessed One, the teacher, is the one who speaks of the existence of karma, but he is not the sole agent. The omniscient first Buddha, revered by the three realms, is the Kalachakra, not the one without a wheel. Brahma, Vishnu, and Shiva also seek refuge at the lotus feet of him. I prostrate to the Kalachakra, the supreme victor, who generates merit and is without qualities and without conceptualization. 92. With a peaceful mind, the lord of men will become a god, with darkness, it will be hell. For dust, it is an animal, and on the most excellent earth, humans are mixed with each other. The elements themselves are of three kinds, namely dust, darkness, and courage, which are mixed with each other. At the time of death, whatever thought is remembered in the mind, beings will truly be born there. 93. With the eight distinctions of gods, how can one human be the supreme abode of the gods? Animals are also certainly the form of water-hoards, and among the hell-goers, hell itself is also the same. In these places, there are the goers of corpses