Tibetan
་ཟེ་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པར་གྱུར་པ་ཅི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་དུས་ལས་འདའ་བའི་ཚེ་བུ་ཐུ་བོ་ཉི་ཟླ་ལ་ཁོ་བོ་འདས་ནས་ནུ་བོ་ཆོལ་ཟངས་པ་འདི་ལ་མཁོ་བ་བསྟབས་པར་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཤི་འཕོས་སོ། །དུས་ཞིག་ན་ཉི་ཟླས་ཆོལ་ཟངས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཟན་ཟ་བ་ལ། དེའི་མས་འདི་ནི་བྲན་མོའི་བུ་ཞེས་བརྙས་པ་ཆོལ་ཟངས་པས་རང་གི་མ་ལ་དྲིས་པ་དང་། མ་དེས་འཇིག་རྟེན་ནི་རང་གི་ལས་འབྲས་ལ་སྤྱོད་པས་སུ་ཞིག་སུའི་བྲན་ཡིན། བུ་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་ལ་ཐོས་པ་འཛིན་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་ནས་མིང་ཟླ་བ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བར་ བསྒྲགས་ཏེ། མཉན་ཡོད་ན་བྲམ་ཟེ་མདུན་ན་འདོན་ཞིག་འདུག་པའི་གན་དུ་དོང་བ་ལ། དེས་ཁྱོད་གང་ནས་འོངས་སོགས་དྲིས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཟླ་གྲགས་དྲིས་པས། ཁྱེའུ་དེ་ངུ་ཞིང་དེ་ངའི་ཕ་སྟེ་གུམ་མོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །མདུན་ན་འདོན་དེས་དེ་ནི་ངའི་ཆུང་གྲོགས་ཡིན་གྱིས་བག་ཕོབ་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། དེས་དེ་ལ་རིག་བྱེད་བསླབས་པས་རིག་བྱེད་བཞི་པོ་ཤེས་ནས་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་མོ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དང་ནོར་མང་པོ་དག་ཀྱང་བྱིན་ནོ། །དེ་གྲགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ནོར་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་རྡོ་འཇོག་གི་ཚོང་པ་མཉན་ཡོད་དུ་སླེབས་པས་ལྟར་དོང་བ་ལ་དེས་ངོ་ཤེས་ནས་ཅང་མ་སྨྲས་པར་ཚོང་པ་དེས་སླར་འོངས་ནས་གཏམ་དེ་ཉི་ཟླ་ལ་སྨྲས་པས། དེ་དགའ་ནས་མ་ལ་སྨྲས་པས། བྲན་མོའི་བུ་ཞིག་བསྙེན་བཀུར་གྱི་གནས་སུ་མི་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཉི་ཟླ་ལོངས་སྤྱོད་སྲབ་པར་གྱུར་པ་ན་དེའི་མས་ནུ་བོའི་གན་དུ་སོང་ན་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་བགོ་བཤའ་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བུ་ན་རེ། སྔར་བྲན་མོའི་བུ་ཡིན་ན་ད་ཇི་ལྟར་ནུ་བོར་འགྱུར། བུ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སོང་ལ་བླང་བ་མ་ཟློག་ཅིག་ཅེས་མས་ནན་གྱིས་བསྐུལ་བས་མཉན་ཡོད་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ཟླ་བ་ཞི་བས་ཐོས་ནས་བསུས་ཤིང་ཟས་བྱིན་ཏེ། བདག་གི་མིང་ཟླ་བ་ཞི་བ་ཞེས་འབོད་ཀྱི་བདག་ལ་ཆོལ་བཟངས་པ་ཞེས་མ་འབོད་ཅིག །དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བྱས་ཏེ། ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས། བྲམ་ཟེ་མོ་ལ་འདི་ནི་ཁོ་བོའི་ཕུ་བོ་ཉི་ཟླ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་གྱིས་མཁོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྟབས་ཤིང་ཚིག་མི་བཅག་པར་གུས་པར་བྱ་ཞེས་ སྨྲས་པ་ལ་དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་སོ། །ཉི་ཟླ་དེ་ནི་འགྲོགས་ན་བདེ་བ་ཡིན་ལ། ཆོལ་ཟངས་པ་ནི་གཏུམ་ལ་དྲག་པས་ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆུང་མ་ལ་ཁུ་ཚུར་དང་ཐལ་ལྕག་རྡེག་པར་བྱེད་དོ། །བྲམ་ཟེ་མོ་དེས་ཉི་ཟླ་ལ་སྨྲས་པ། ཇོ་ཇོ་ཁྱེད་གཉིས་ནུ་མ་གཅིག་ལ་གསོལ་གསོལ་བའི་མཆེད
Chinese
若问何为极度慈爱，婆罗门临终时，对其子尼达说：“我死后，你若有需要，可向弟弟秋桑巴求助。”说完便去世了。一次，尼达与秋桑巴一同用餐，其母轻蔑地说：“这是婢女之子。”秋桑巴问其母，其母答道：“世人皆受业力支配，谁是谁的奴仆？孩子，你去往他乡，学习知识吧。”于是他前往他乡，化名月寂。在舍卫城，他拜访了一位婆罗门导师。导师问他从何而来等问题，又问起婆罗门月称。孩子哭着说：“那是我父亲，他已经去世了。”导师说：“那是我儿时的朋友，我来安排婚事。”于是导师教他吠陀，他精通四部吠陀，导师将装饰华丽的女儿和大量财物都给了他。他声名远扬，财富充裕。一位石匠商人来到舍卫城，前去拜访他，认出了他，却一言不发。商人返回后，将此事告诉了尼达。尼达高兴地告诉了他的母亲，母亲却说：“婢女之子，怎能成为受人尊敬之人？”不久，尼达的财富日渐减少，其母说：“你去弟弟那里，分一些财产吧。”儿子说：“之前是婢女之子，现在怎能成为弟弟？”母亲说：“即使如此，你也去吧，不要拒绝接受。”母亲再三劝说，他便前往舍卫城。月寂听说后，迎接了他，并供养食物，说：“我名为月寂，请不要称我为秋桑巴。”尼达也照做了。回到家后，他对婆罗门妻子说：“这是我的哥哥尼达，要提供一切所需，言语恭敬，不可违背。”妻子也照做了。尼达与人相处融洽，而秋桑巴则粗暴凶狠，稍有不如意，便对妻子拳打脚踢。婆罗门妻子对尼达说：“尊者，你们兄弟二人同饮一乳……”
English
If asked what is extreme love, when the Brahmin was dying, he said to his son Nida, "After I die, if you need anything, you can ask your younger brother Chu Sangpa for help." After saying that, he passed away. Once, Nida was eating with Chu Sangpa, and his mother contemptuously said, "This is the son of a maidservant." Chu Sangpa asked his mother, and his mother replied, "People in the world are all governed by karma, who is whose servant? Child, go to another country and learn knowledge." So he went to another country and changed his name to Moon Serene. In Shravasti, he visited a Brahmin teacher. The teacher asked him where he came from and other questions, and also asked about the Brahmin Moon Fame. The child cried and said, "That was my father, he has passed away." The teacher said, "That was my childhood friend, I will arrange the marriage." So the teacher taught him the Vedas, and he became proficient in the four Vedas. The teacher gave him his ornately decorated daughter and a lot of wealth. He became famous and wealthy. A stonemason merchant came to Shravasti and went to visit him, recognized him, but said nothing. After the merchant returned, he told Nida about it. Nida happily told his mother, but his mother said, "The son of a maidservant, how can he become a respected person?" Soon, Nida's wealth decreased day by day, and his mother said, "Go to your younger brother and divide some property." The son said, "Before he was the son of a maidservant, how can he become a younger brother now?" The mother said, "Even so, you should go and don't refuse to accept." The mother repeatedly persuaded him, so he went to Shravasti. When Moon Serene heard about it, he welcomed him and offered him food, saying, "My name is Moon Serene, please don't call me Chu Sangpa." Nida also did the same. After returning home, he said to his Brahmin wife, "This is my brother Nida, you must provide everything he needs, be respectful in your words, and do not disobey." The wife also did the same. Nida got along well with people, while Chu Sangpa was rude and fierce, and if he was slightly dissatisfied, he would punch and kick his wife. The Brahmin wife said to Nida, "Venerable one, you two brothers drank from the same breast..."
Tibetan
་ལགས་ན། གང་གི་སླད་དུ་ཁྱོད་ནི་དེས་ཤིང་འགྲོགས་ན་བདེ་བ་ལགས་ལ། གཅུང་པོ་ནི་གཏུམ་ཞིང་གཟུ་ལུམ་དང་དྲག་ཤུལ་ཅན་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་མཆིས། སྲུ་འདིས་ཁྱིམ་གྱི་རིག་པ་བཀླགས་སོ། །ཇོ་ཇོ་ཁྱིམ་གྱི་རིག་པ་དེ་སྩོལ་ཅིག །ཉི་ཟླས་སྨྲས་པ། རིག་པ་སུ་ལའང་སྦྱིན་བྱ་མིན། །རིག་དང་བཅས་ཏེ་འཆི་བར་བྱ། །རིག་པ་རིག་དང་གུས་པ་དང་། །ནོར་གྱིས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཡིན། །བྲམ་ཟེ་མོས་སྨྲས་པ། ནོར་ཅི་ཙམ་གྱིས་སྩོལ་བར་མཛད། །སྲུ་ཀརྵཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱའོ། །དེས་ཀརྵཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་ཐོགས་ཏེ་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་ཇོ་ཇོ་ཁྱིམ་གྱི་རིག་པ་དེ་བདག་ལ་སྟོན་ཅིག །ཉི་ཟླས་སྨྲས་པ། སྲུ་ཁོ་བོ་རྫོངས་ཤིག་དང་ནམ་འགྲོ་བའི་ཚེ་སྦྱིན་ནོ། །བྲམ་ཟེ་མོ་དེས་ཁྱིམ་ཐབས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། རྗེའི་སྲས་ཁྱོད་ཀྱི་གཅེན་འདི་ཁྱིམ་གྱི་བྱ་བ་སེམས་པས་མི་དགའ་བར་འགྱུར་གྱིས་སླར་ཐོངས་ཤིག་དེས་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་འདིའི་ལམ་རྒྱགས་སྟ་གོན་གྱིས་ཤིག །ཁོ་བོས་རྡོ་འཇོག་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་མཐུན་བཙལ་བར་བྱའོ། །དེར་ལམ་རྒྱགས་བྱས་ཤིང་ཀརྵཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་ཐོགས་ཏེ་ཉི་ཟླ་ལ་ཁྱོད་བརྫོངས་བའི་དུས་འདི་ལགས་ཏེ་བདག་ལ་ཁྱིམ་གྱི་རིག་ པ་སྩོལ་ཅིག །ཉི་ཟླས་སྨྲས་པ། སྲུ་གང་གི་ཟླ་བ་ཞི་བས་ཁྱོད་ལ་བརྡེག་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་རིག་པ་འདི་བཀླག་པར་བྱའོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་གཞན་དག་དང་། །གཞན་གྱི་ཁྱིམ་དུའང་ཤེས་གྱུར་ཅིང་། །གྲོ་བསྲུང་རིགས་ཀྱིས་ཤེས་འགྱུར་གྱིས། །ཁ་རོག་འདུག་ཅིག་ཆོལ་ཟངས་པ། །གལ་ཏེ་སྨྲས་པ་འདིའི་དོན་ཅི་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་རྡེག་པར་བྱེད་ན་དོན་ཡང་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིག །སྲུ་གལ་ཏེ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚིག་དོན་དང་ལྡན་པ་འདི་བརྗོད་པ་ཙམ་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་ཡོད་པས་ཕྱིས་འགྱོད་པར་མི་འགྱུར་བ་ལེགས་པར་ཟུངས་ཤིག །བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་ལེགས་པར་ཟུངས། ཟླ་བ་ཞི་བས་ཀྱང་ཉི་ཟླ་ལ་ཀརྵཱ་པ་ཎ་དག་གིས་བགོ་བཤའ་བྱས་ཏེ་ལམ་རྒྱགས་བྱིན་ནས་སྐྱེལ་དུ་བཏང་ངོ་། །བུ་མོ་དེས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚིག་འདི་བདེན་ནམ་རྫུན་སད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། ཟླ་བ་ཞི་བས་ཉི་ཟླ་བསྐྱལ་ནས་ཕྱིར་ལོག་པའི་ཚེ་བཟའ་བཏུང་དང་ཁྲུས་ཅི་ཡང་སྟ་གོན་མ་བྱས་པས་དེས་ཆུ་དང་ཟས་ཁྱེར་ཤོག་ཟེར་བ་ལ་སྟ་གོན་མ་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས་དེ་ཁྲོས་ཏེ་ངའི་ནུ་བོ་འདིར་འཇུག་པའི་ཚེ་ཁྱོད་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་ཀྱི། ཁྱོད་མ་རྡེག་པར་བྱེད་དུ་མི་བཏུབ་བོ་ཞེས་བརྡེག་པར་གཟས་པ་ལ། ཆུང་མ་ན་རེ། རྗེའི་སྲས
Chinese
尊者啊！因何缘故你与她同行而心安乐？哥哥却是愤怒而严酷之人，这其中有何因由？舅舅说：“此乃家中学识，我已授之。”夫人说：“请赐予家中的学识。”日月说道：“学识不可施予他人，学识应与死亡俱来。学识应以学识、敬重和财富来布施。”婆罗门妇女说：“请以一些财富赐我吧。”舅舅给了她五百迦叉帕那（古印度货币），她便捧着五百迦叉帕那，叩拜双足，说：“尊者，请将家中的学识传予我。”日月说道：“舅舅啊，须待圆满之时，命将终尽之际，方能施与。”于是婆罗门妇女到家主的妻子面前，说：“大王之子啊，你的兄长对家务不乐，故请回去。”她答曰：“贤妇啊，若如此，你应以道路上结印的方式为誓，我将寻求与安住于石山相符之因缘。”于是她设立道路誓约，持五百迦叉帕那，说：“此刻正是你抛弃日月之时，请赐予我家中的学识。”日月说道：“舅舅啊，当静月击打于你之际，彼时应传授此学识。”众多人及他家中人皆已知晓，守护者亦皆知悉，唯有一处闭室隐秘藏之。若有人问此语之义为何，当知若击问之时，亦可明言其义。舅舅啊，若此秘密咒语仅以言说即具果报，未来亦不悔恨，当善持受。”婆罗门妇女遂善持之。静月亦将日月以五百迦叉帕那分割，赐予道路誓约，令其带去。少女心想：“此秘密咒语之言语，究竟是真实抑或虚妄？”待静月送走日月归来之时，饮食与浴洗皆未施誓服，日月令其取水食来，她却答曰：“我未誓服。”于是他愤怒道：“当我纳入此子之时，你竟逆我意而为，不可如此违逆！”乃以击打相责。小妻曰：“大王之子啊……
English
Venerable one! For what reason do you feel at ease when accompanying her? The elder brother is fierce, harsh, and wrathful—what cause lies behind this? The uncle said: “This is the household knowledge, which I have bestowed.” The lady said: “Grant me the household knowledge.” The Sun and Moon replied: “Knowledge is not to be given to anyone. Knowledge is to be carried until death. Knowledge, together with reverence and wealth, is what should be given.” The Brahmin woman said: “Then bestow upon me some wealth.” The uncle gave her five hundred karshapanas (an ancient Indian currency). With these five hundred karshapanas in her hands, she bowed at his feet and said: “Venerable one, please show me the household knowledge.” The Sun and Moon replied: “Uncle, when the time is fulfilled, when life is about to end, then it can be given.” So the Brahmin woman went before the householder’s wife, saying: “Son of the Lord, your elder brother dislikes household duties, therefore please return.” She answered: “Good woman, if it is thus, then you must make a vow upon the path. I will seek an accord that leads toward the stone refuge.” So she made a vow upon the road, carrying five hundred karshapanas, and said: “Now is the time you cast away the Sun and Moon; please grant me the household knowledge.” The Sun and Moon replied: “Uncle, when the quiet moon strikes against you, then this knowledge should be transmitted.” Many people and others of the household already knew of it; the guardians too were aware. Yet in a hidden chamber, one thing was kept secret. If anyone asks the meaning of this speech, know that when struck with questioning, its meaning can also be spoken. Uncle, if this esoteric mantra, merely by being uttered, already contains its fruit, then there will be no future regret. You must hold it well.” The Brahmin woman then held it well. The tranquil moon also divided the Sun and Moon with five hundred karshapanas, bestowed the vow upon the road, and sent him off. The girl thought: “This esoteric mantra—are its words true or false?” When the tranquil moon had sent off the Sun and Moon and returned, she neither ate nor bathed nor put on the vow-garment. When he said, “Bring water and food,” she answered, “I did not put on the vow-garment.” Thus he grew angry and said: “When I bring this boy in, you oppose me—you must not disobey!” He struck her. The junior wife said: “Son of the Lord…”