Tibetan
་བདག་གིས་འདིར་ཐབས་ཤིག་མ་སྦྱར་ན་ལྟོགས་ཏེ་འཆིའོ་སྙམ་ནས། དེས་བཙོན་སྲུང་ལ་བདག་གིས་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་བླངས་པ་བདེན་ཏེ་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོའི་མི་དེས་དེ་ཡང་བཀུག་སྟེ་གཉིས་ཀ་ཤིག་སྒྲོག་གཅིག་ཏུ་བཅུག་པ་ན། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་དེའི་ཁྱིམ་ནས་ཁ་ཟས་སྣ་ཚོགས་འོང་ཞིང་ཟ་བ་ལ་སྤྲང་པོ་དེས་བསླངས་ཀྱང་། དེ་ན་རེ། ཁྱོད་ང་ལ་ཁ་ཟས་ཀྱི་གསོར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རྐུར་སྦྱར་གྲང་སྟེ་ཡོང་མི་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཟ་ཞིང་མ་སྦྱིན་ནོ། །དེར་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་དེ་བཤང་བས་མི་བདེ་ནས་དེ་ལ་ལོངས་ཏེ་འདོང་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་བདག་གི་ཚིག་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་མཉན་པས་བདག་ཀྱང་མི་འགྲོའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེས་དེང་ཕན་ཆད་ཇི་ལྟར་བདེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་ཚིག་འཇམ་པོ་དང་མནས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ཏེ་བཤང་བས་མི་བདེ་བ་བསངས་སོ། །དེ་ཕན་ཆད་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་དེས་མི་གཉིས་ཀྱི་ཟན་ཁྱེར་ཤོག་ཅེས་བྱས་པ་བཞིན་འོངས་པས་སྤྲང་པོ་དེ་ཡང་བདེ་སྟེ་བདག་སྔོན་ཆད་གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་བསྐོར་ཀྱང་ལྟོ་འགྲངས་པ་མ་རྙེད་ན་ད་འདིར་བཟའ་བཏུང་ཞིམ་པོ་ཆོག་པར་ཡོད་མོད་ཀྱི། གྲོགས་འདི་གཅིག་པོས་མི་ཆོག་གིས་སྨད་འཚོང་མ་ཞིག་ཀྱང་འགུག་གོ་སྙམ་ནས། སྨད་ འཚོང་མ་ཞིག་ལ་འདིར་ཡང་ཁྱེར་བ་ལ་གཏོགས་ཀྱིས་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པས་དེ་ཡང་བཙོན་དེར་བཅུག་གོ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་བཟའ་བཏུང་ཞིམ་པོ་ཟོས་ནས་ཡང་སྨྲས་པ། ཇི་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་འདི་ལས་མ་ཐར་ཡང་བླའོ། །ཕྱིས་ཡང་འདོད་པ་སྐྱེས་ཏེ་སྨད་འཚོང་མ་འདི་གཅིག་པུས་མི་ཆོག་གིས་ནམ་འདོད་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ན་དགའ་བ་རྒྱས་པར་མྱོང་བའི་ཕྱིར་པི་ཝཾ་མཁན་གཅིག་ཀྱང་དགུག་གོ་སྙམ་ནས། པི་ཝཾ་མཁན་གཅིག་ལ་འདིས་ཀྱང་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་ཁྱེར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པས་དེ་ཡང་དེར་བཅུག་གོ། དེ་ནས་དེ་བཞི་པོ་བཙོན་ར་དེ་ན་ལྷན་ཅིག་པ་དེ་དགའ་སྤྱོད་ཅིང་དུས་རིང་ཞིག་འདས་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲང་པོ་དེ་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་བདག་ཅག་ཐར་པར་གྱིས་ཤིག་དང་། དེ་ལྟ་ན་ཁྱོད་ལ་ཅིས་ཀྱང་མི་བྲེལ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བྱའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུ་གཞན་གྱིས་མི་ནུས་ཀྱིས་སྨན་ཆེན་པོས་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་གཞན་རྣམས་ལ་སྨྲས་ཏེ། ཡང་རྒྱལ་པོའི་མི་རྣམས་ལ་སྤྲང་པོ་དེས་སྨན་ཆེན་པོའི་བུ་ཡང་འདིར་གཏོགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས་དེ་ཡང་བཀུག་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་བུ་བ
Chinese
我心想：若在此地不能设法，就会饥饿而死。于是他便对狱卒说：我确实拿取了一颗珍珠的种子，这是商主之子给我的。狱卒因此向国王的臣民禀报，他们便也拘留他，使两人同囚一处。商主之子家中送来各种食物，乞丐也得以分食。然而乞丐说道：你因我食用这些食物须付钱，所以我不会无偿给你。说罢，自己吃而不与他分享。由此，商主之子愤恨不安，对他说：你若不听我言，我也不与你同往。乞丐答道：既然你不愿意听我的话，我也不必去。于是他以柔和的言语安抚，化解了商主之子的恼怒。之后商主之子便说：我们两人应当携粮而行。乞丐心中喜悦道：从前我遍游诸城，未能饱食，如今在此得以丰盛饮食，然若仅凭此友一人不可久持，便寻思再拘一位女贩。于是他又请将她也关入狱中。三人一同饮食欢乐。乞丐又言：纵经十二年若不能脱离此境，终究厌倦。后来又欲起心，想着仅凭一女贩不可常足，便因欲乐而招一位舞女。乞丐说：我亦携有珍珠种子。于是舞女也被关入。至此四人共在狱中，彼此欢娱，日久既过，皆对乞丐说道：何不设法令我们脱困？如此便可令你无有忧虑。乞丐答允。此事旁人所不能为，他却自谓大医之子，能办此事。又向国王之臣民宣称：此乞丐乃是大医之子。于是他们也拘系于狱，大医之子亦被投入其中。
English
I thought: If I cannot devise a means here, I shall surely starve to death. So he said to the prison guard: I truly took a pearl seed, and it was given by the merchant’s son. The guard then reported this to the king’s men, who also detained him, placing the two in the same confinement. From the merchant’s son’s household came many kinds of food, which the beggar too partook of. But the beggar said: Since you must pay for my share of the food, I shall not give it freely. Thus he ate but did not share. The merchant’s son, angered and uneasy, said: If you will not heed me, I shall not go with you. The beggar replied: Since you do not listen to my words, I too shall not go. Then he spoke gently, calming the merchant’s son’s displeasure. Later, the merchant’s son said: We two should carry provisions together. The beggar rejoiced, thinking: Before, I wandered through every city, never finding sufficient food. Now, here I enjoy rich meals. Yet since one friend alone cannot long suffice, he thought to bring in another—a female peddler. Thus she too was confined. Together they ate and drank in delight. The beggar said: Even if for twelve years I am not freed, it would be wearisome. Later, desire arose in him: with one female peddler alone, it is not enough. Seeking greater pleasure, he brought in a dancing girl. He said: I too carry a pearl seed. So she too was placed in the prison. Then the four dwelt together, enjoying merriment for a long time. They said to the beggar: Why not find a way to release us? If so, you would no longer worry. He agreed, saying: What others cannot do, I, being the son of a great physician, can accomplish. He told the king’s men: This beggar is the son of the great physician. Thus they also confined him, and the son of the physician was cast into prison.
Tibetan
ཙོན་དུ་བཅུག་པ་ཐོས་པ་ན། ཅི་ནས་བུའི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་མི་འགྲོ་བ་མི་རུང་ངོ་སྙམ་དུ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་སོང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་བདག་གི་བུས་ལྷ་ལ་གློ་བ་རིང་བ་ཅི་བགྱིས་ནས་བཙོན་རར་སྩལ་ཞེས་གསོལ་བ་དང་། རྒྱལ་པོས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་སྟོར་བའི་སྤྲང་པོ་བཟུང་བ་དེས་དེ་ ལྟར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་ཐབས་ཞིབ་ཏུ་ཐོས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། ལྷ་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ནི་འདི་དག་གང་གིས་ཀྱང་མ་བླངས་ཏེ་འདི་དག་གཏང་བར་བྱོས་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཐམས་ཅད་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་སྟེ་གང་དུ་འདུག་པ་སོགས་དྲིས་ཤིང་བརྟགས་པས་ཤིང་དེའི་རྩེར་སྤྲ་མོ་ཞིག་འདུག་པ་མཐོང་བ་ན་དེས་བསམས་པ་ལ་སྤྲ་མོ་འདིས་ཁྱེར་བས་འདི་ལ་ཐབས་ཞིག་བྱའོ་བསམས་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་བཙུན་མོ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེད་ཚལ་དེར་གཤེགས་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་སོང་སྟེ་འཁོད་པ་དང་། འདིར་བཙུན་མོ་རྣམས་རྒྱན་བཏགས་ན་སྤྲ་མོ་དེ་ཡང་འདོགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས་བཙུན་མོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱན་བཏགས་པའི་ཚེ་སྤྲ་མོ་དེས་ཀྱང་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོད་མགུལ་དུ་གྱོན་ནོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་བཙུན་མོ་རྣམས་གར་བྱེད་དུ་བཅུག་པས་སྤྲ་མོ་དེ་ཡང་གར་བྱས་ཀྱང་དེའི་མགུལ་ན་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ཆ་ལྷུང་སྟེ་དེས་མིས་ཅི་བྱེད་པ་ལྟར་བྱེད་དོ། །སྨན་ཆེན་པོས་བཙུན་མོ་རྣམས་མགོ་བཏུད་དེ་གར་བྱེད་དུ་བཅུག་པས་སྤྲ་མོ་དེས་མགོ་བཏུད་དེ་གར་བྱས་པ་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་དེར་ལྷུང་ངོ་། །དེར་རྒྱལ་པོ་དགའ་ཞིང་སྨན་ཆེན་པོའི་མགུལ་ལ་འཁྱུད་དེ་མགུ་བར་བྱས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་བློན་པོ་དྲུག་ལྷན་ཅིག་འདུས་ནས་འདི་སྐད་བགྲོས་ཏེ། སྔོན་གྱི་དུས་སུ་བདག་ཅག་ལ་རྒྱལ་པོས་མཆོད་ཅིང་རྗོད་པར་བྱེད་ན། རི་བྲག་གི་ཀྱི་གྲོང་མི་བློ་རྩིང་བ་ཅན་བཀྲེན་ པའི་རིགས་ལས་བྱུང་བ་སྨན་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་འདིས་བདག་ཅག་ཐམས་ཅད་གཟི་བརྗིད་མེད་པར་བྱས་ན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེས་བགྲོས་པ་ན། དེར་གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་སྔོན་གཅིག་ལ་གཅིག་མ་འཆམས་པར་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་བདག་ཅག་མཐུ་མེད་པར་བྱས་ཀྱིས། ད་ནི་སྐྱེད་ཚལ་དུ་འདོད་ལ་མནའ་དང་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་ཞིང་གཉེན་དུ་ཡང་བྱས་ན། རྒྱལ་པོ་དང་སྨན་ཆེན་པོས་བདག་ཅག་སྤང་དུ་ཟིན་གྱིས་སླར་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་དེ་དག་སྐྱེད་ཚལ་དུ་འདོང་བ་སྨན་ཆེན་པོས་མཐོ
Chinese
听闻被投入监狱之后，心想：‘为了孩子的缘故，我不前往国王的宫殿是不合适的。’于是便前往国王的宫殿，对国王说道：‘我的孩子因向诸天祇顶礼祈祷，竟因此被投入监狱，这是为何？’国王手持散落珍珠的乞丐，回答说：‘正如你所言。’ 大医师亦细察其语，向国王进言：‘这些珍珠无论是谁都不应取用，应将其放弃。’国王于是全都舍弃。其后，大医师前往游园，四处询问察看，看见树顶有一只猴子，心中思忖：‘这猴子若被携来，或可作一计。’于是对国王说道：‘请携王妃们同往游园。’国王应允，与诸王妃入园坐定。大医师说道：‘请王妃们佩戴饰物。’猴子亦随之装饰，将珍珠项链挂在颈上。大医师让王妃们起舞，猴子亦随之舞蹈，珍珠项链坠落颈间，猴子便如人般举止。大医师复令王妃们低头而舞，猴子亦低头舞蹈，珍珠项链坠于地。国王见之甚悦，解下大医师颈上之饰，以为赏赐，并赐以珍宝享用。此后六位大臣聚集商议：‘往昔时日，国王曾对我们供养嘉言，如今来自山岩村落、心性荒野不文的药师，竟使我等全然失势。对此应如何？’ 其中一人答曰：‘昔日我等未能同心而各自分裂，遂致无力。今当对游园之事作表面顺从，内心却怀不满，如此国王与大医师弃我等之后，终会再度倚赖我等。’ 如是言毕，遂往游园，大医师心知……
English
Upon hearing that his son was thrown into prison, he thought: “For the sake of my child, it is not proper for me not to go to the king’s palace.” Thus, he went to the palace and said to the king: “Why has my son, who prayed devoutly to the gods, been cast into prison?” The king, holding a beggar with scattered pearls, replied: “It is just as you have said.” The great physician, having carefully listened to those words, addressed the king: “These pearls should not be taken by anyone, they should be discarded.” The king then cast them all away. Afterwards, the great physician went to the pleasure garden, inquiring and observing. At the top of a tree he saw a monkey, and thought: “If this monkey is brought, there might be a method.” So he said to the king: “Bring the queens along to the garden.” The king came with the queens and sat. The physician said: “Let the queens adorn themselves with ornaments.” The monkey also imitated, adorning itself and wearing a pearl necklace around its neck. The physician made the queens dance; the monkey also danced, and the pearl necklace fell from its neck as it acted like a human. The physician further told the queens to bow their heads and dance; the monkey also bowed its head and danced, and the pearl necklace fell to the ground. The king was delighted, removed the ornament from the physician’s neck, rewarded him, and granted him treasures to enjoy. Afterwards, six ministers gathered and deliberated: “In earlier times, the king honored and praised us, but now this physician, who comes from a rocky village, of wild and unrefined mind, has made us entirely without prestige. What should we do?” One said: “Formerly, we were disunited and divided, and thus became powerless. Now let us outwardly comply with the pleasure garden affair, but inwardly keep resentment. When the king and the physician abandon us, they will once again depend on us.” Speaking thus, they went to the garden, and the physician perceived their intent…
Tibetan
ང་ནས་འདི་དག་ནམ་ཡང་ལྷན་ཅིག་འདུས་ཏེ་གར་ཡང་མ་དོང་ན། སྔོན་དང་མི་འདྲ་བ་ཞིག་བྱེད་དོ་སྙམ་ནས་དོགས་པས་ནེ་ཙོ་མ་ཏ་ར་ལ་ཕྱི་བཞིན་སོང་ལ། འདི་དག་ཅི་བསམ་ཅི་ཟེར་རྟོགས་ཤིག་ཅེས་མངགས་སོ། །དེ་ནས་བློན་པོ་དྲུག་འདུས་ཏེ་ཕན་ཚུན་གཉེན་བྱས་ནས་གཅིག་ལ་གཅིག་མ་ཚང་འབྲུ་གསང་བརྟོལ་ན་གདོད་བདག་ཅག་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་བྱས་ཏེ། བདག་ཅག་གིས་ནི་རྒྱལ་པོའི་རྨ་བྱ་ཟོས་སོ། །ཡང་བདག་གིས་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བར་བྱས་སོ། །བདག་གིས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུར་བྱ་སྙམ་མོ་ཞེས་སོགས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་གསང་བའི་གཏམ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ནས་སྣོད་གཅིག་ཏུ་ཟོས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ནེ་ཙོས་ཐོས་ནས་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཏེ་ལྷའི་བློན་པོ་དག་ནི་འདི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་གཙང་སྦྲ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་གསོལ་བས། རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པས་མངོན་པར་རྟོགས་ ནས། ཨེ་མའོ་བདག་གི་བློན་པོ་འདི་དག་ནི་འདི་ལྟ་བུར་མི་རིགས་པ་ཅན་ཡིན་པས་གང་ན་ང་མི་དབང་བའི་ཕྱོགས་སུ་དེངས་ཤིག་ཅེས་བསྐྲད་ནས་ཡུལ་མེད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་སྨན་ཆེན་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡིན་ལ། རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུའོ། །དེ་དུས་ཀྱི་བློན་པོ་དྲུག་པོ་ནི་ད་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་དྲུག་པོ་འདི་ཡིན་ཏེ། དེའི་དུས་ན་ཡང་ང་བློན་པོར་གྱུར་པས་ཡུལ་མེད་པར་བྱས་ལ། ད་ཡང་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་ཕམ་པར་བྱས་ཏེ་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་བསྐྲད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། གཞན་ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་བུ་སྡོང་དུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་སྟོབས་དང་སྤོབས་པ་ཆེན་པོས་དགྲ་ཟླ་རྒྱལ་པོ་དྲུག་ཕམ་པར་བྱས་པའི་སྔོན་གྱི་རབས་དག་ཀྱང་མཛངས་བླུན་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཕྱོགས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་བུ་གཞོན་ནུ་རྡུལ་ཕྲན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་བྲམ་ཟེ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་ཞེས་པ་དེའི་བུ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མེ་གསོ་ཞེས་པ་མཁས་པ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཅན་དུ་སྟོན་པ་འདི་ཉིད་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ན་མདུན་ན་འདོན་དེ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏོ། །འདི་ལྟར་དེའི་ཕ་བྲམ་ཟེ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་ཀྱིས་ཞིང་ལས་ཀྱི་མཐའ་གང་ཡིན་རྣམས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མེ་གསོ་ལ་དྲི་ཞིང་དོན་དུ་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་མ་དྲིས་པར་མི་བྱེད་དོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ནི་གཞོན་ནུ་རྡུལ
Chinese
我心里想：‘这些人无论何时也不会聚在一起，如果他们不前往何处，必将做与往昔不同之事。’于是心生疑惑，便跟随尼作玛塔拉之后，暗中观察他们在想什么、说什么。接着，六位大臣聚集在一起，彼此结为密友，说：‘如果我们各自向彼此透露一个秘密，那么国王就会对我们完全信任。’于是他们真的这样做了。我们于是吃掉了国王的鹦鹉；又有人说：‘我与王后同寝。’我也说：‘我打算如此。’他们互相说了许多秘密之事，最后把所有这些汇聚在一处而吞没。尼作听闻一切后，将之禀告大医师。大医师前往国王伽陀（Skye ba）的御前，说：‘天神的臣子们表面上如此守法清净，其实是这样的。’将全部经过上奏。国王伽陀闻言后彻底明白，惊叹道：‘哎呀！这些我的大臣们竟是如此不合道理之人，应当将他们驱逐到我无权之处。’于是驱逐，使之流放荒野。由此可知，那位大医师即是佛陀世尊自身，而国王伽陀便是舍利子。那时的六大臣，就是今日六位外道师，当时我也曾为一臣，被逐于荒野，如今我已证得无上正等正觉，以神通法力战胜他们，并将其驱逐至边地。又说：从前佛陀在为王子树干（Dbu stong dum）时，凭大力与勇气，曾降伏六个敌对国王，此往昔的故事，贤愚经中亦曾述说。又从前有国王名曰方位主（Phyogs bdag），其子名少者微尘。国王的婆罗门名为黑天生，其子婆罗门童子名为护火。此童子聪慧善辩，示现智慧具足。此即是昔日菩萨行者，后来于佛前出世，即是现在。如此，其父婆罗门黑天生，从未询问关于田业的一切事务，悉皆委于护火童子处理。此婆罗门童子便是昔日的少者微尘。
English
I thought to myself: ‘These men will never gather together unless they plan to do something unlike before.’ With suspicion, I secretly followed behind Ne-tsö Ma-ta-ra to observe what they were thinking and saying. Then six ministers assembled, made a pact of friendship, and said: ‘If each of us reveals one secret to the others, the king will come to fully trust us.’ Thus they did so. One confessed: ‘We ate the king’s parrot.’ Another said: ‘I lay with the queen.’ I too said: ‘I intend the same.’ In this way, each shared hidden deeds, and all together they swallowed them into one vessel. Ne-tsö heard all this and reported it to the great physician. The physician went before King Skye-ba and declared: ‘The ministers of the gods appear righteous and pure, but in truth they are thus.’ He explained everything. King Skye-ba realized fully and exclaimed: ‘Alas! My ministers are so unreasonable. Drive them to a place beyond my authority!’ Thus they were expelled into wilderness. In truth, the great physician was the Blessed One himself, and King Skye-ba was Śāriputra. The six ministers then are the six non-Buddhist teachers of today. At that time, I too was one of those ministers, cast into exile; but now I have attained unsurpassed perfect enlightenment, and with miraculous powers I defeated them and expelled them to the borderlands. Furthermore, in earlier times, when the Blessed One himself was the prince Tree Trunk, through his great strength and courage he defeated six rival kings; this ancient tale was likewise told in the Wise and Foolish Sutra. Again, in former times there was a king named Lord of Directions, whose son was called Youth Particle. The king’s Brahmin was named Black-born, whose son, a Brahmin boy, was called Fire-guardian. This boy, endowed with intelligence and discernment, displayed wisdom. He was then a Bodhisattva, and later was born before the Buddha, becoming who he is now. Thus, his father, the Brahmin Black-born, never questioned about matters of agriculture, leaving all to the Brahmin boy Fire-guardian. That boy was none other than the Youth Particle of the past.