Tibetan
བུད་མེད་ཀྱིས་འདི་འདྲ་བའི་ཆུ་གྲོག་འཐུང་བར་སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་མ་གནང་ངོ་ཟེར་ནས་མ་བྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་ཆར་མ་བབས་པས་དགོན་པའི་བྲུ་བས་གཟིར་ཞིང་དོར་བ་ལས་གཉིས་ཀས་ཁྱི་ཤ་ཞིག་རྙེད་པ་གཟུགས་ངན་གྱིས་བསྲེགས་ཏེ་ཟོས་པ་བུ་མོ་དེས་བསླངས་ཀྱང་སྔར་བཞིན་སྨྲས་ཏེ་མ་སྟེར་རོ། །བུ་མོ་དེས་བདག་ལྟ་བུ་བྱུག་ངན་མ་བྲུ་བས་གཟིར་ཏོ། །ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་གིས་ཉེས་པ་ཅི་མཐོང་ནས་འདི་འདྲ་བ་ལ་བྱིན་ཅེས་ཕ་མ་ལ་མང་པོ་སྨྲ་བཞིན་དེ་གཉིས་འགྲོགས་ཏེ་དོང་བ། ཤིང་ཨུ་དུམ་བཱ་ར་སྨིན་པ་ཞིག་མཐོང་ནས་གཟུགས་ངན་དེ་ལ་འཛེགས་ཏེ་ཟ་ཞིང་འདུག་པ་དང་། བུ་མོ་དེས་ཁྱོད་གཅིག་པུས་མ་ཟ་བར་ངན་བུ་ལ་ཡང་བོར་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨིན་པ་བདག་གིས་ཟོས་ནས་མ་སྨིན་པ་མར་བོར་རོ། །དེས་བདག་ལ་མ་སྨིན་པ་མ་དོར་བར་སྨིན་པ་སྩོལ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། དེས་སྨྲས་པ་ངན་པ་མོ་ཁྱོད་སྨིན་པ་འདོད་པ་རང་ཉིད་འདིར་འཛེགས་ཏེ་ཟོ་ཞིག་ ཅེས་བྱས་པས། དེ་བྲུ་བས་གཟིར་ནས་ནན་གྱིས་ཤིང་དེ་ལ་འཛེགས་ནས་ཟ་ཞིང་འདུག་པ་དང་། གཟུགས་ངན་གྱིས་བསམས་པ། བདག་ལྟ་བུ་བསོད་ནམས་མེད་དེ་ཆུང་མ་འདི་འདྲ་བ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོས་པ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། འདི་ནི་བདག་ལ་བལྟར་ཀྱང་མི་བཏུབ་བོ་སྙམ་ནས་ཤིང་ལས་བབ་ཅིང་ཤིང་གི་དྲུང་ཚེར་མས་བསྐོར་ནས་བོར་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་རི་དྭགས་གཤོར་དུ་སོང་བས་ཕྱོགས་དེ་ན་ཁྱོ་དང་བྲལ་བའི་བུ་མོ་དེ་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་ངུ་ཞིང་འདུག་པའི་སྒྲ་ཐོས་ནས་བཙལ་ན། བུ་མོ་དེ་ནགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་ལྟ་བུ་མཛེས་པར་མཐོང་ནས་ཁྱོད་ལྷ་མོའམ་གནོད་སྦྱིན་དང་དྲི་ཟ་ཡིན་ནམ། དེས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ལྷ་མོ་སོགས་མིན་ཏེ་མི་ཡིན་ཅིང་ཁྱིམ་ཐབ་དང་བྲལ་བ་ལགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས་རྒྱལ་པོས་དེ་ཤིང་ལས་ཕབ་ན་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་ལོ། །དེ་ནས་དེ་ཤིང་རྟ་ལ་བསྐྱོན་ནས་ཁྲིད་དེ་ལྷན་ཅིག་དགའ་མགུར་སྤྱད་པ་བྱས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ལམ་དུ་འགྱོད་ནས་བདག་གིས་དགོན་པར་ཆུང་མ་བོར་ཏེ་འོངས་པ་མ་ལེགས་ཀྱིས་སླར་སོང་ལ་ཁྲིད་དེ་འོང་སྙམ་དུ་ཕྱིར་ཕྱིན་པ་ན་དེ་མི་སྣང་ལ་གཞན་ཞིག་གིས་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པས་ཁྲིད་དེ་བཙུན་མོར་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་ཡིད་ཤིན་ཏུ་གདུངས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་སྒོར་ཕྱིན་ཀྱང་ནང་དུ་མ་ཆུད་དོ། །དེས་བལྟས་པས་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་ན་ལས་བྱེད་པའི་མི་རྣམས་མཐོང་ནས་ལས་འདི་དག་དང་ལྷན་ཅིག་རྡོ་བ་ཁྱེར་ཏེ་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་རྡོ་བ་ཁྱེར་ཞིང་ཕོ་བྲང་དུ་ཞུགས་ནས་བལྟས་པས། བདག་གི་ཆུང་མ་རྒྱལ་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཨུད་ཤུད་བརྒྱ་ཞིང་འདུག་པར་མཐོང་ནས་ཆུང་མ་འདི་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་གྱི་ཐབས་ཇི་ ལྟ་བུ་ཞིག་བྱ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། གཞི་ནི་གསེར་ལས་བྱས་པ་སྟེ། །བརྒྱད་དུ་འཇོག་ཅིང་དགའ་བར་བྱེད། །བཟང་མོ་བདག་ལ་མི་དགའམ། །ཤིང་མཁན་རྡོ་བ་བླང་བར་བྱས། །ཞེས་བྱས་པ་ལ། བུ་མོ་དེས་ཀྱང་། གནས་དེར་བདག་གིས་སྨྲས་པ་དང་། །བུད་མེད་ཤ་བཟར་མི་རུང་ཞེས། །དེ་སྐད་སྨྲས་པའི་ཚིག་ཀྱང་དྲན། །འདིར་ནི་ཨུད་ཤུད་འདོར་ཞིང་འཇོག །ཅེས་སོགས་སྔར་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་ཚིགས་བཅད་སྣ་ཚོགས་ལན་དང་ལན་དུ་བཏབ་ལ། ཡང་བྲམ་ཟེ་དེས། རི་རྩེ་ནས་ནི་བདག་འདོར་ཏེ། །དུག་ཀྱང་ཟའོ་བྲམ་ཟེ་མོ། །ཁྱོད་ཀྱི་མྱ་ངན་ཕྱིར་བདག་མཆི། །ཤིང་མཁན་གྱིས་ནི་རྡོ་བ་ལོངས། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བུ་མོ་དེས། རི་ཡི་རྩེ་ནས་བདག་བོར་ཅིག །བྲམ་ཟེ་དུག་ཀྱང་ཟ་ལ་རག། འདོད་པའི་ཚེ་ན་མ་འདོད་དེ། །ཨུ་ཤུད་ཀྱིས་ནི་ཁྱིམ་དུ་བྱས། །དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་དེ་སྐད་གཏམ་འཛེར་བ་ལ་རྒྱལ་པོ་དགྱེས་པ་སྐྱེས་ཏེ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ཅི་ཟེར་བ་ངའི་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་དེ། དེ་ཅི་ཡིན་པ་སྨྲོས་ཤིག །དེས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ཀུན་ཞིབ་ཏུ་སྨྲས་ནས། འདི་ནི་བདག་གི་ཁྱོ་ལགས་ཏེ། ཕ་མས་འདི་ལ་བྱིན་ཞིང་འདི་བྲམ་ཟེ་མཁས་པ་ཤེས་པའི་ཡན་ལག་ཀུན་ཤེས་པའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ད་ཇི་ལྟར་བྱ། དེའི་སེམས་ཇི་ལྟར་མགུ་བར་བྱ། ཁྱོད་ཅི་དེ་དང་འགྲོགས་ཏེ་འགྲོ་བར་བྱའམ། བུ་མོ་དེས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་དེ་བདག་འདོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། དེའི་སྔགས་མ་རུངས་པས་མི་ཚུགས་པ་དང་། དེའི་སྔགས་སྟོབས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བདག་འདོད་དོ། །རྒྱལ་པོས་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་པ་ན། དེ་ལ་བདག་གིས་ཐབས་བགྱིས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་དང་དེ་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཞིང་། བྲམ་ཟེ་དེ་བོས་ནས་ཁྱོད་ཅི་ཚོལ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཅི་ལ་འོངས་ཞེས་དྲིས་པ་ན། དེས་བདག་གི་ཆུང་མ་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེད་པས་ཁྲིད་པས་དེ་ཚོལ་དུ་འོངས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། ཅི་ཁྱོད་རང་གི་ཆུང་མ་ངོ་ཤེས་སམ། དེས་ཤེས་སོ་ཟེར་བ་ལ། སྨན་ཆེན་པོས་བཙུན་མོ་ལྔ་བརྒྱ་ཁྱོད་ཀྱི་མདུན་དུ་བཞག་ལ། དེར་ཁྱོད་རང་གི་མ་ཡིན་པ་གཞན་བཟུང་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་མཚོན་གྱི་དུམ་བུར་བྱའོ་ཞེས་བསྒོ་བ་ལ་དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བྱའོ་ཞེས་བྱས་སོ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་ཐམས་ཅད་རྒྱན་གྱིས་མཆོག་ཏུ་བརྒྱན་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་བཤོས་གསོལ་བའི་ལམ་སྣང་བའི་སར་བཙུན་མོ་ཐམས་ཅད་ཕྲེང་དུ་དངར་ནས་ཨུ་དུམ་བཱ་རི་ཀ་ཀུན་གྱི་སྔོན་དུ་བྱས་ཏེ། ལྷའི་བུ་མོ་རྣམས་དང་འདྲ་བར་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་པ་ན། སྨན་ཆེན་པོས་བྲམ་ཟེ་ལ་ཁྱོད་རང་གི་ཆུང་མ་ངོ་ཤེས་ན་འདི་ནས་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་བསྒོས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ཨུ་དུམ་བཱ་རི་ཀ་དང་། བཙུན་མོ་གཞན་རྣམས་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པར་མཐོང་བས་སྦྲུལ་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་དཔའ་གོང་ནས། ཉི་མ་ལ་བལྟར་མི་བཟོད་པ་ལྟར་བྲམ་ཟེ་འདུག་འདུག་ཅིང་བསམ་བཞིན་དུ། དེ་དག་གི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བའི་བྲན་མོ་ཆུ་ཆུན་མ་ཞིག་བཙུན་མོ་གཞན་ཞིག་གི་ཕྱི་ བཞིན་འགྲོ་བ་མཐོང་ནས་འདི་བདག་གི་ཆུང་མའོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་དེ་ཡིན་ན་ཁྱེར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་བྲན་མོ་ཁྲིད་ནས་སྨྲས་པ། མཆོག་ལ་མཆོག་གི་ཡིད་ཀྱང་ཆགས། །འབྲིང་ལ་འབྲིང་གི་ཡིད་ཀྱང་ཆགས། །དམན་པ་ལ་ནི་དམན་པ་སྟེ། སྒུར་མོ་ལ་ནི་བདག་ཡིད་ཆགས། །བཟང་མོ་བདག་ནི་འདྲེ་འདྲ་ཁྱོད་ཀྱང་འདྲེ་འདྲ་སྟེ། ལྷ་དག་ཚལ་ན་དགའ་བཞིན་འདྲེ་མོ་ཚུར་ཤོག་ཅིག །བདག་ཀྱང་དགའ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་ཁྲིད་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཉེས་པ་ཞིག་གི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པས་སྨན་ཆེན་པོ་སྤངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་རེ་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་མི་འགྲོ་བའི་སྐབས་ཤིག་ན། རྒྱལ་པོ་དེ་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཉི་མའི་རིང་ལ་རྩེ་དགའ་སྤྱོད་པར་བྱས་ཏེ། བཙུན་མོ་དེའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་བརྒྱ་སྟོང་རི་པ་ཤིང་ཨ་ཤོ་གའི་ཡལ་ག་ལ་གཟར་ཏེ་བཞག་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་རྩེ་བ་ལས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་དེ་བརྗེད་དེ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་བཙུན་མོ་ལྷན་ཅིག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་དོང་བ་དང་། ནམ་ཕྱེད་ན་བཙུན་མོ་དེས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ལུས་པར་དྲན་ནོ། །དོ་ཤལ་དེ་སྤྲ་མོ་ཞིག་གིས་ཁྱེར་ཏེ་ཤིང་ཁར་བཞག་གོ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་མི་དག་ལ་སྐྱེད་ཚལ་དུ་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ལུས་པ་དེ་མྱུར་དུ་ཁྱེར་ཤོག་ཅེས་མངགས་པ་ལས་དོ་ཤལ་ནི་མ་རྙེད་ལ། དེར་སྤྲང་པོ་ཞིག་ཟས་ཟོས་པའི་ལྷག་མ་ཚོལ་དུ་སྐྱེད་ཚལ་དེར་སོང་ནས་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དེ་རྒྱལ་པོའི་མི་དག་གིས་བཟུང་ནས་ གཞན་ནི་སུ་ཡང་མི་སྣང་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ཕུལ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ན་རེ་བདག་གིས་མ་རྙེད་དེ་འདིར་ཟོས་ལྷག་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་འོངས་སོ། །དེ་དག་གིས་དེ་བརྡེགས་ནས་བཙོན་རར་བཅུག་གོ། དེ་བཀྲེས་པས་གཟིར་ཏེ་བསམས་པ
Chinese
女子想要饮用这样的溪水，先前的仙人们说：‘不可。’因此未曾给予。于是又因未下雨，便在寺院中被比丘驱逐而遗弃。两人得到了一块狗肉，被形貌丑陋之人烤熟吃掉。那女孩请求施予，却如先前一样未被施予。女孩说道：‘如我这样的恶贱者，不被比丘施予。’父母二人则说：‘我女有什么罪过？为什么连这样的也不给？’他们不断说着，一同离去。后来，他们看见一棵乌杜姆巴罗树（优昙钵罗树）结实，丑陋者爬上去吃。那女孩说：‘不要独自吃啊，也分些给恶子吧。’于是丑者说：‘我吃了成熟的，还将未熟的抛下。’她又说：‘请把未熟的也给我，不要弃掉。’丑者便说：‘恶女人，你若想要未熟的，就自己爬上来吃吧。’于是她被比丘驱逐，坚毅地爬上树去吃。丑者心想：‘如我这般无福之人，竟被这小女子救活，还能说什么？她甚至连看我都不该看。’于是自树上坠落，被树枝所刮，摔弃而去。此时，国王外出打猎，听见一位孤苦的少女悲伤哭泣的声音，便寻找过去。见到那少女容貌美丽如林中仙女，便问：‘你是仙女？还是夜叉、罗刹？’女子答道：‘我非仙女等，我是人类，只是离散无依之家。’于是国王便自树上下马，与她同宿。随后载于马上，带回宫中，共同欢娱。那婆罗门在途中忧愁道：‘我将少女遗弃在寺院，想她或许已安好，再回去带她来。’但回去却不见，听说另有一人带她给了国王做妃子。闻此言，心中极为痛苦，虽至王宫门前，却不敢进入。于是看见国王侍从等人，心中暗想：‘这些人与石块一起走吧。’于是他便携石块，投向宫殿。
English
The woman wished to drink from such a stream, but the sages of old said, 'No,' and thus she was not given. Then, because no rain had fallen, she was driven out of the monastery by the monks. The two of them obtained some dog meat, which the ugly man roasted and ate. The girl asked to be given some, but as before, she was refused. The girl said, 'To one as vile as me, the monks will not give.' Her parents said, 'What fault has our daughter? Why would they refuse even this?' Speaking thus, they left together. Later, they saw an Udumbara tree (Udumbara tree, Ficus glomerata) bearing fruit, and the ugly one climbed up and ate. The girl said, 'Do not eat alone, also give some to the wretched boy.' He said, 'I have eaten the ripe ones, I will throw down the unripe ones.' She said, 'Do not throw them away, please give the unripe ones also.' He replied, 'Evil woman, if you want the unripe fruit, climb up yourself and eat.' Thus, being driven out by the monks, she climbed the tree with effort and ate. The ugly man thought, 'Someone as meritless as I, to be saved by such a little girl, what can I say? She should not even look upon me.' Then he fell from the tree, was scratched by branches, and abandoned. At that time, the king went out hunting, and hearing the sorrowful cries of an abandoned maiden, he sought her out. He saw that she was beautiful like a forest goddess, and asked, 'Are you a goddess, or a yaksha, or a rakshasi?' She replied, 'I am not a goddess or such; I am human, bereft of family and home.' Then the king dismounted from his horse and lay with her. Afterwards, he placed her upon his horse, brought her back, and they enjoyed one another in delight. The brahmin, walking along, lamented: 'I left the girl at the monastery, perhaps she is well, I shall return and bring her.' Returning, he did not see her, and was told another had brought her to the king as consort. Hearing this, he was utterly anguished. Though he reached the king’s palace gate, he did not dare to enter. Looking upon the king’s attendants, he thought, 'Let these be struck with stones.' Thus he carried stones and hurled them at the palace.
Chinese
于是进入观看，看见我的妻子与国王一同嬉戏，心想如何与此妻交谈。于是（心想）：基座是黄金做的，安置八个，令人喜悦。贤妻难道不喜欢我吗？木匠拿起石头。（对此）那女子也（回忆）说：在那处我说过，女子不应吃肉。还记得说过那些话，这里是丢弃和放置嬉戏之物。等等，像之前那样，各种诗句一来一往地吟诵。那婆罗门又说：从山顶抛弃我，婆罗门女，你也吃毒药吧。为了你的悲伤，我来了。木匠拿起石头。说了这些。那女子说：从山顶抛弃我吧，婆罗门你也吃毒药吧。想要的时候不要，用嬉戏之物来成家。他们两个互相这样交谈，国王生起了欢喜，（说）女神，你说什么我没听懂，那是什么说来听听。她也详细地说了之前发生的一切，（说）这是我的丈夫，父母将我托付给他，这位婆罗门精通一切学问。国王说：现在怎么办？如何才能让他满意？你是否要与他一同离去？那女子说：如何才能让他不爱我，他的咒语无法生效，他的咒力无法生效，那样我就愿意了。国王将此事告诉了大臣，大臣说：我来想办法，让他无法与国王分离。于是召来那婆罗门，（问）你寻找什么？来国王的宫殿做什么？他说：我的妻子被国王用恩惠带走了，所以我来寻找她。大臣说：你认识你自己的妻子吗？他说认识。大臣说：我将五百个妃子放在你面前，在那里如果你抓了不是你妻子的，就将你的身体剁成碎片。他答应了。于是国王的所有妃子都用珍宝装饰，
English
Then he went in to observe, and saw his wife playing with the king. He thought, "How can I speak with this wife?" So he thought: "The base is made of gold, placing eight, making it joyful. Does the virtuous wife not like me? The carpenter picks up a stone." To this, the woman also (recalled) saying: "In that place I said, women should not eat meat. I remember saying those words, here is discarding and placing playthings." And so on, like before, various verses were recited back and forth. The Brahmin then said: "Throw me from the mountaintop, Brahmin woman, you also eat poison. For your sorrow, I have come. The carpenter picks up a stone." He said these things. The woman said: "Throw me from the mountaintop, Brahmin, you also eat poison. When desired, do not desire, use playthings to make a home." The two of them spoke to each other in this way, and the king was pleased, (saying) "Goddess, I did not understand what you said, what is that, tell me." She also explained in detail everything that had happened before, (saying) "This is my husband, my parents entrusted me to him, this Brahmin is proficient in all learning." The king said: "What to do now? How can he be satisfied? Do you want to leave with him?" The woman said: "How can he not love me, his mantra cannot take effect, his mantra power cannot take effect, then I would be willing." The king told the great minister about this, and the minister said: "I will think of a way to prevent him from separating from the king." So he summoned the Brahmin, (asking) "What are you looking for? What are you doing coming to the king's palace?" He said: "My wife was taken away by the king's favor, so I have come to find her." The minister said: "Do you recognize your own wife?" He said he did. The minister said: "I will place five hundred consorts before you, there, if you seize one who is not your wife, your body will be chopped into pieces." He agreed. So all the king's consorts were adorned with jewels,
Chinese
在国王供养祈祷之道的显现之处，诸王妃们皆成行而来，优昙跋梨迦（Udumbarika）为众之前导。她们如同天女般在国王之前出现。医师对婆罗门说：‘若你能认出自己的妻子，就从中选择吧。’婆罗门见优昙跋梨迦与其他妃嫔皆饰以璎珞宝饰，光彩炫目，恍如以蛇咒所惑，因而心神迷乱，犹如仰望烈日难以忍视一般，心绪纷乱。其后，他随从诸妃身边的一名婢女，见其尾随另一王妃，遂言：‘此乃我之妻也。’医师即曰：‘若然，则将她带去吧。’于是他携婢女而行，并说道：‘至尊尚有所恋，凡庸亦有所恋。下劣者对下劣者心亦生恋；对于女子，我心恋慕。美丽者似我，美丽者如你；愿天女们如入园林般来至此处，我亦将随之而喜。’言毕，携婢女而去。其后不久，因过失之由，国王憎恶医师，遂将其逐出宫廷，不复使之侍从。某日，国王与王妃同游园林，于日中之时嬉戏游乐。王妃将珍珠项饰挂于百千株梨树与阿输迦树枝上，而与国王共戏，后却遗忘。日暮时分，王妃忆及其项饰已遗失。原来被一幻化女持去，置于树间。国王命人速取，不得。适有一乞丐寻食残余至园，复归途中，为国王之人所执。问曰：‘无人见到，汝却得此珍珠项饰，当即奉上！’乞丐答曰：‘我未得，乃因寻食残羹而至此。’众人便毒打之，投狱而去。乞丐饥困凝视，心中思惟……
English
In the place where the king’s ritual offerings and prayers were performed, all the queens appeared in procession, led by Udumbarika at the front. They appeared before the king like goddesses. The great physician said to the Brahmin: “If you can recognize your own wife, then take her from among them.” But the Brahmin, seeing Udumbarika and the other queens adorned with all manner of ornaments, became confused as if enchanted by a serpent’s spell, gazing as if unable to endure the brilliance of the sun, his thoughts scattered. He then followed behind a maidservant who walked after another queen, and, mistaking her, said: “This is my wife.” The physician replied: “If so, then take her.” The Brahmin took the maid and said: “The highest clings to the highest, the middling to the middling, the lowly to the lowly. My heart clings to women. A beautiful woman is like me, you are also alike. May the goddesses, like those who delight in the groves, come here—I too shall be delighted.” Saying this, he departed with her. Later, because of a certain fault, the king expelled the physician from the palace, and he no longer attended him. Once, the king and the queen together entered the royal park to amuse themselves in the heat of midday. The queen hung her pearl ornament upon the branches of hundreds of thousands of fig and ashoka trees, but later forgot it while playing with the king. At dusk, she recalled the loss of her pearl ornament, which had been carried away by a phantom woman and placed in a tree. The king commanded his men to fetch it quickly, but it was not found. At that time, a beggar, having eaten leftover food, entered the park and departed, but was seized by the king’s men. They said: “No one else was seen, so present the pearl ornament!” The beggar replied: “I did not find it; I only came here seeking scraps of food.” They beat him and cast him into prison. Starved and gazing, he pondered in his mind...