Tibetan
། །དབང་པོ་ཉམས་པར་གྱུར་པ་ཡི། །ཕ་དང་དེ་བཞིན་མ་དག་དང་། །བདག་ཅག་སྐྱེ་བོ་གསུམ་བསད་དོ། །དེ་རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་དྲིས་པ། ཇི་ལྟར་མདའ་ གཅིག་གིས་སྐྱེ་བོ་གསུམ་བསད། དེ་ནས་ལྗང་གུ་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་ངུས་ནས་སྨྲས་པ། བདག་བས་ཆེས་ནི་ཉམ་ཐག་པའི། །ཕ་མ་ཡང་ནི་ལྡོང་བར་གྱུར། །བདག་ཀྱང་མདའ་ཡིས་བསྣུན་པས་ན། །སྐྱེ་བོ་གསུམ་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ངས་ཉེས་པ་བྱས་ཏེ། མ་ཤེས་ནས་མདའ་འཕངས་ཀྱིས། ང་ལ་དམོད་པ་འདོར་དུ་མ་གཞུག་པར་ཕ་མ་ལ་གསོལ་བ་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེ་ནས་ལྗང་གུས་གུས་པ་དང་བཅས་པས་རྒྱལ་པོ་དབུགས་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདག་དང་ཉེ་བར་མཆིས་པ་རྣམས་ལ་དབང་ཞིག་མཆིས་ན་སྙིང་རྗེ་ཅན་དང་། སྐྱེ་བོ་ལ་བྱམས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་ལྟ་བ་ལགས་པས་དམོད་པས་མ་བསྙེངས་ཤིག །ཡང་སྨྲས་པ། བདག་གི་ཕ་བླ་མ་གང་ན་བར་རིལ་བ་འདི་སྣོམས་མཛོད་ཅིག །དེ་དག་གི་ནི་རྐང་པ་བཀྲུ་བ་ཐ་མ་འདི་ལགས་སོ། །བདག་གི་ཚིག་གིས་དེའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་མཛོད་ལ། འདི་སྐད་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འབྲལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཤིག །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རང་ཁོ་ནས་རིལ་བ་དེ་ཁྱེར་ཏེ་ནགས་ཁྲོད་དུ་ཆས་པ་དང་། དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་བཞིར་མི་མ་ཡིན་པ་ཆེ་ཐང་དུ་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ལོང་བ་དེ་གཉིས་གཅིག་ལ་གཅིག་སྨྲས་པ། ལྗང་གུ་འདི་ནི་མཚོའི་འགྲམ་དུ་རིང་མོ་ཞིག་ལོན་ནོ། །དེའི་མས་སྨྲས་པ། ད་ལྟ་ཁོ་བོའི་ལྗང་གུ་དེ། །པདྨ་ཨུཏྤལ་གང་བའི་མཚོ། །ངང་པ་སྒྲ་སྐད་འབྱིན་པ་ན། །རི་དྭགས་ལྷན་ཅིག་རྩེ་ བར་བྱེད། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། །དེའི་རྡོག་སྒྲ་ལས་དྲང་སྲོང་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། སྙིང་དུ་སྡུག་ཅིང་མཐོང་དགའ་བ། ལྗང་གུ་ཅི་སྟེ་ནང་དུ་འཇུག །ཕ་མ་ཉམ་ཆུང་བཀྲེས་པ་ཡིས། །ཉམ་ཐག་པ་ལ་ཅི་ཞིག་གཙོ་།རྒྱལ་པོ་དེ་ཡིད་མི་དགའ་ནས་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ནི་ལྗང་གུ་མ་ཡིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ནོ། །ཕ་མས་སྨྲས་པ། བྱོན་པ་ལེགས་ཚུར། ཁྱེད་བདེ་འམ། འདིར་བཞུགས་ཤིག་དང་། ལྗང་གུ་ཆབ་དང་འབྲས་བུ་ཐོགས་ནས་དེའུ་དེ་མཆིའོ། །མི་དབང་ལྗང་གུ་ཞེས་བྱ་བ། །ཡོན་ཏན་རྣམ་ལྡན་རང་བཞིན་བྱམས། །དེ་ཡི་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདིར། །རི་དྭགས་དང་ནི་བྱ་རྣམས་གནས། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་དྲང་སྲོང་གི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་གཏུགས་ནས་མཆི་མ་ཟག་ཅིང་སྐད་འདར་པོས་སྨྲས་པ། ལྗང
Chinese
། །权根衰败已， 父亲以及如是母亲清净， 我等三人被杀。 国王听闻后问道：如何一箭杀三人？ 于是绿苗悲伤哭泣着说道： 我比最可怜的， 父母也已盲目， 我也被箭射中， 三人因此而死。 于是国王惊恐地说： 婆罗门之子，我犯了错， 不知而射箭， 不要让我受诅咒，应该向父母祈求。 于是绿苗恭敬地让国王呼吸。 大国王，若对我和亲近者有权力，请慈悲， 怜悯众生， 关注来世，不要被诅咒吓倒。 又说： 我的父亲上师，请闻此丸药， 这是他们洗脚的最后的水。 请用我的话语抚摸他们的脚， 并说：不久将要分离。 于是国王亲自拿着丸药前往森林， 当时四面八方非人喧嚣骚动。 于是两个盲人互相说道： 绿苗在海边很久了。 他的母亲说： 现在我的绿苗， 在莲花乌巴拉盛开的湖中， 当天鹅发出叫声时， 与野兽一起嬉戏。 于是国王走到他们面前， 从脚步声中，苦行者们说道： 心爱且乐见的绿苗为何进入？ 父母虚弱饥饿， 为何要折磨可怜的人？国王不悦，悲伤哭泣着说： 我不是绿苗，是国王施。 父母说： 来得好，您安好吗？请坐在这里，绿苗拿着水和果实前往茅屋。 人王名为绿苗， 具足功德，天性慈悲， 以他的慈悲之力， 野兽和鸟类都住在这里。 于是国王触摸苦行者的双脚，流着眼泪，声音颤抖地说：绿
English
། ། Having lost their faculties, the father and likewise the pure mother, We three beings were killed. When the king heard this, he asked: How can one arrow kill three beings? Then, Ljang-gu, weeping with compassion, said: I am more wretched than most, My parents have also become blind, I too have been struck by an arrow, Thus, three beings will die. Then the king, frightened and terrified, said: Brahmin boy, I have committed a wrong, Unknowingly, I shot an arrow, Do not let me be cursed, it is proper to pray to the parents. Then Ljang-gu respectfully allows the king to breathe. Great king, if you have power over me and those close to me, please be compassionate, Loving to beings, Looking to the next world, do not be daunted by curses. Again he said: My father, the lama, please smell this pellet, This is the last of the water for washing their feet. With my words, please touch their feet, And say: It will not be long before we part. Then the king himself took the pellet and went into the forest, At that time, non-humans in the four directions were in great turmoil. Then the two blind people said to each other: Ljang-gu has been at the seaside for a long time. His mother said: Now my Ljang-gu, In the lake filled with lotuses and utpalas, When the geese make sounds, He plays together with the wild animals. Then the king went to them, From the sound of footsteps, those ascetics said: Beloved and pleasing to see, Why does Ljang-gu enter? Parents are weak and hungry, Why torment the wretched? The king, displeased, said with a compassionate cry: I am not Ljang-gu, but King Tsang-sbyin. The parents said: Welcome, are you well? Please sit here, Ljang-gu is going to the hermitage with water and fruit. The lord of men, called Ljang-gu, Possesses virtues, is naturally loving, By the power of his love, Here dwell wild animals and birds. Then the king touched the feet of the ascetics, shedding tears and speaking with a trembling voice: Ljang