Tibetan
ཤང་ཤང་ཏེའུ་དེ་ལ་དྲིས་པ་དང་། ལྷ་བདག་གི་ཁྲུས་བྱས་པའི་ཆབ་ནི་ཤ་སྟོབས་ཅན་དུ་བགྱིས་པ་ལགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཆུ་སྣོད་བདུན་ཆུ་བཟང་པོས་བཀང་བར་བཞག་པ་དེ་སྲིད་དུ་བྱ་དེ་ཁྲུས་བྱས་ནས་ངལ་སོས་པ་དང་མོད་ལ་ཁང་པའི་སྟེང་དུ་འཕུར་ནས་འཇིགས་པ་དང་བྲལ་ཏེ་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་ཐོག་མར་བདག་བླུན་ཏེ། །ཕྱི་ནས་བྱ་བ་འདི་དག་གོ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་བླུན་པ་སྟེ། །བླུན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལེགས་པར་རྫོགས། །ཞེས་སྨྲས་ནས་སོང་ངོ་། །ཇི་ཙམ་ན་གངས་རིའི་སུལ་ན་རང་སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྒྱ་གནས་པ་ལས་དེ་ན་གཅིག་གཞོགས་ཕྱེད་སྐམ་པར་གྱུར་ལ་རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལྗོངས་སུ་སོང་ལ་སྨན་པ་བསྟེན་དང་སོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་སྨྲས་པ། སྐྱེ་བོ་མང་པོས་མི་འདོད་པ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཆོས་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་འཆི་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འོངས་ནས་བདག་ནད་དང་བཅས་ཏེ་འཁྱེར་བ་འགྱུར་ན་བདག་ཅིའི་ཕྱིར་གྲོང་དུ་འགྲོ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གང་ཟག་སྐྱེས་བུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཇི་ཙམ་དུ་འཚོ་བ་དེ་ཙམ་དུ་བསོད་ནམས་བསོགས་ལ། ཇི་ཙམ་བསོད་ནམས་བསགས་པ་དེ་ཙམ་དུ་མཐོ་རིས་སུ་དགའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྐུལ་མ་བཏབ་ནས་ལྗོངས་སུ་བབ་སྟེ་རིམ་གྱིས་ཡུལ་ཤི་བིའི་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཕྱིན་ནས་སྨན་པ་ལ་ནད་འདི་ལ་ཕན་པའི་སྨན་སྟོན་ ཅིག །སྨན་པས་སྨྲས་པ་འཕགས་པ་ཁྱེད་ཀྱི་ནད་འདི་ཇི་ལྟ་བར་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱི་ནད་ཀྱང་དེ་འདྲ་སྟེ། ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བཅུད་ཐམས་ཅད་མར་དང་བཙོས་པ་མཆིས་ཀྱིས་བཞུད་ལ་སློངས་ཤིག །གལ་ཏེ་ཐོབ་ན་དེས་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དེའི་སྒོར་སློང་བའི་སྐྱེ་བོ་དག་བྱུང་ན་སྦྲོན་པའི་སླད་དུ་དྲིལ་བུ་འདོགས་སོ། །རང་སངས་རྒྱས་དེ་ཕོ་བྲང་གི་སྒོར་སོང་ཏེ་དྲིལ་བུ་དེ་དཀྲོལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་ཕ་མ་ལ་སྨྲས་པ། ཡབ་ཡུམ་སློང་བ་ཞིག་མཆིས་ཀྱིས་ཅི་སློང་སྨྲོས་ཤིག །དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བུ་བདག་ཅག་གིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་རྫས་རྣམས་བསགས་ཏེ་བཙོས་ནས་བྱས་པའི་བཅུད་འདི་འཐུངས་དང་། ཕྱི་ནས་སློང་བ་པོ་ནང་དུ་བཀུག་ལ་ཅི་སློང་བ་དྲིའོ། །དེ་ངོ་མཚར་དང་བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས་སུ་བྱས་ནས་མར་འཐུང་བར་འདོད་ན། སློང་བ་པོའི་སྐྱེ་བོའི་རེ་བ་ཡིད་ལ་བཅགས་པས་གནད་དུ་ཕོག་ནས་མ་འཐུངས་པར་སྨྲས་པ། ཡབ་ཡུམ་རེ་ཞིག་སློང་བ་པོ་ནང་དུ་མ་བཀུག་གི་བར་དུ་མི་འཚལ
Chinese
询问香香鸟，神所洗涤的圣水，已变为肉身的力量。之后，国王将七个装满好水的容器放置在那里，直到那只鸟洗完澡并休息后，立即飞到房屋顶部，无所畏惧地说：暂且先说我愚蠢，之后才是这些行为。然后国王是愚蠢的，愚蠢者的坛城圆满完成。说完就走了。不久之后，在雪山的缝隙中，住着五百位独觉佛，其中一位身体一半干枯了，那些独觉佛说：有寿命者，去到地方上，寻求医生，就能痊愈。他说：众人不想要的，不悦意的法，以及所有众生共同的法，就是这所谓的死亡，如果它到来并带着疾病把我带走，那我为何要前往村庄？他们说：即使如此，但凡具足戒律的士夫，活多久就积累多少福德，积累多少福德，就能在天界获得多少快乐。这样劝说后，他下到地方上，逐渐前往希毗王国的王宫，对医生说：请告诉我能治疗这种疾病的药物。医生说：圣者，您的疾病和国王儿子的疾病一样。十二年来的所有精华，都用酥油和煮沸的东西制成，请去乞讨。如果得到，就能活下去。如果有人在国王王宫的门口乞讨，为了迎接，会挂上铃铛。那位独觉佛走到王宫门口，摇响了铃铛。然后王子对父母说：父王母后，有乞讨者，请问他要乞讨什么。他们两个说：儿子，我们已经积累了十二年的物品，煮沸后制成的精华，你喝下它，之后把乞讨者叫进来，问他要乞讨什么。他觉得这很神奇，吉祥如意，想要喝酥油时，因为心中惦记着乞讨者的希望，击中了要害，没有喝，而是说：父王母后，暂时不要把乞讨者叫进来。
English
Having asked the Shangshang bird, the water washed by the gods has become the power of flesh. Then, the king placed seven containers filled with good water there, until that bird bathed and rested, and immediately flew to the top of the house, fearless, and said: For the time being, let me first say that I am foolish, and then these actions. Then the king is foolish, and the mandala of the foolish is perfectly completed. Having said that, he left. Not long after, in the crevices of the snow mountain, there lived five hundred Pratyekabuddhas, one of whom had become half withered, and those Pratyekabuddhas said: O long-lived one, go to the countryside, seek a doctor, and you will be healed. He said: That which is unwanted by many, the disagreeable Dharma, and the common Dharma for all sentient beings, which is called death, if it comes and takes me away with illness, then why should I go to the village? They said: Even so, however much a person, a man endowed with morality, lives, that much merit he accumulates, and however much merit he accumulates, that much joy he will have in the heavens. Having encouraged him in this way, he descended to the countryside, and gradually went to the palace of the king of the Shibi kingdom, and said to the doctor: Please tell me the medicine that can cure this disease. The doctor said: O noble one, your disease is the same as the disease of the king's son. All the essence of twelve years, made with ghee and boiled things, please go and beg for it. If you get it, you will live. If someone comes to beg at the gate of that king's palace, a bell will be hung to welcome them. That Pratyekabuddha went to the gate of the palace and rang the bell. Then the prince said to his parents: Father and mother, there is a beggar, please ask what he wants to beg for. The two of them said: Son, we have accumulated items for twelve years, and the essence made by boiling them, drink it, and then call the beggar in and ask him what he wants to beg for. He thought it was amazing and auspicious, and when he wanted to drink the ghee, because he was thinking about the beggar's hope in his heart, he hit the point and did not drink it, but said: Father and mother, do not call the beggar in for the time being.
Tibetan
་ལོ། །རྒྱལ་པོས་སྒོ་བ་ལ་བསྒོས་ཏེ་སློང་བ་པོ་ནང་དུ་བཏང་བ་དང་། རྒྱལ་བུས་འཕགས་པ་ཅི་ཞིག་བཞེད། དེས་རྒྱས་པར་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་བུ་ན་རེ། འཕགས་པ་བཅུད་ནི་ཁྱོད་ཁོ་ན་ལ་འོས་ཀྱི་བདག་ལ་མ་ལགས་པས་དབུལ་གྱིས་བཞེས་ཤིག །དེས་ལྷུང་བཟེད་ཟེད་པ་དང་དགའ་བའི་བསམ་པ་དྲག་པོས་བཅུད་དེར་བླུགས་སོ། །དག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་ཀྱང་རྒྱལ་བུས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། འཕགས་པ་དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་སྨོན་ལམ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྨོན་ ལམ་བཏབ་སྟེ་རྒྱལ་བུ་དང་རང་སངས་རྒྱས་གཉིས་ཀ་ནད་ལས་ཐར་བར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་སེང་གེའི་སྲས་ཕན་འདོད་ཅེས་བྱ་བའི་རབས་ཀྱང་འདི་དང་ཚུལ་འདྲ་ལ་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་དོ། ༈ །སྔོན་བཱ་རཱ་ཎ་སིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་སྙིང་བརྩེ་ཅན་དེས་རང་གི་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་སོ་སོ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཁ་ཟེར་བའི་གླེང་བ་ཐོས་ནས་རྒྱལ་པོས་འདི་རྣམས་བསད་དེ་ཅི་རུང་སྙམ་དུ་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་མ་བསད་པར་ཡུལ་ནས་བཏོན་ལ་བྱེ་གླིང་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ཏེ། དེ་རྣམས་སྐོམས་པས་ཉེན་ཀྱང་ཆུ་མ་མཐོང་ནས་སྐད་ཕྱུང་བ་དང་། ཕྱོགས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གླང་པོ་ཆེ་མཆོག་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་མཐོང་བས་སྣ་ཆུས་བཀང་སྟེ་བརྒྱུགས་ནས་བློན་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་བཤལ་ཏེ་རང་གི་རྒྱབ་ཏུ་ཞོན་བཅུག་ནས་རི་སུལ་དུ་བསྐྱལ་ཞིང་འབབ་ཆུ་དང་འབྲས་བུ་དང་རྩ་བས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་སྨྲས་པ། རི་འདིའི་ཕ་རོལ་ན་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་ཞིག་གི་རོ་ཡོད་ཀྱི། དེའི་རྒྱུ་ལྟོ་བཀྲུས་ལ་ཆུས་བཀང་སྟེ་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་བསྡུས་ལ་དེངས་ཤིག་དང་དེ་ལྟར་ན་འབྲོག་འདི་བརྒལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་ནས། གླང་པོ་ཆེ་དེ་རི་དེ་ལ་འཛེགས་ནས་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་ཉམ་ཐག་འདི་དག་བསྐྱབས་པའི་ཐབས་བསྟན་ཅིང་རང་གི་སྲོག་བཏང་བ་བཞིན་དུ་བདག་སངས་རྒྱས་ནས་འདི་དག་བདག་གིས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ལས་བསྒྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། རི་དེའི་ཁ་ནས་མཆོངས་པས་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཙལ་བ་ན་དེ་མཐོང་སྟེ། བདག་ཅག་ལ་སྲོག་སྦྱིན་པའི་གླང་པོ་ཁར་སང་ གི་དེ་འདི་ཡིན་ན་འདིའི་སྟེང་དུ་ལག་པ་བཞག་ན་བདག་ཅག་གི་ལག་པ་ས་ལ་ཅི་སྟེ་མི་ལྷུང་ཞེས་གླེང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་གནས་གཙང་མའི་ལྷས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདིས་གང་གི་དོན་སྲོག་གཏང་བའི་ཡིད་ལ་རེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་སོ
Chinese
洛。国王吩咐门卫，让乞讨者进入。王子问道：“圣者需要什么？”他详细地说了。王子说：“圣者，精华唯有您才配得上，我不配，请您享用吧。”他拿起钵，以强烈的喜悦之情将精华倒入其中。那位大德也因王子生起利益一切众生的心，以及圣者具足戒律的愿望将会实现，所以发愿，王子和独觉佛都从疾病中解脱了。国王名叫狮子之子利他者的故事也与此相似，但也有一些细微的差别。༈。过去，在瓦拉纳西（Varanasi），有一位名叫梵施的国王，他心地慈悲。他听到五百位大臣各自议论国王的坏话，国王心想，杀了他们怎么样呢？但他以慈悲心没有杀他们，而是将他们驱逐出境，让他们去了一个沙洲。他们因口渴而感到危险，但没有看到水，于是发出了呼喊。这时，世尊化身为一头伟大的菩萨象，看到了他们，用鼻子装满水，跑过去给那些大臣漱口，让他们骑在自己的背上，将他们送到山谷中，用流水、果实和树根让他们饱腹，然后说道：“这座山的对面有一头大象首领的尸体，把它的肠胃清洗干净，装满水，收集树根和果实，装满它，这样就能越过这片荒野了。”然后，那头大象爬上那座山，说道：“就像我展示了拯救这些受苦之人的方法并献出自己的生命一样，愿我成佛后，也能将他们从轮回的荒野中解脱出来。”说完，它从那座山上跳下去，死了。大臣们寻找时，看到了它，说道：“昨天赐予我们生命的象就是这头，如果把手放在它身上，我们的手为什么不会掉到地上呢？”这时，净居天的天神说道：“愿这位大德为了什么而献出生命的心愿，都圆满实现吧。”
English
Lo. The king instructed the gatekeeper to let the beggar in. The prince asked, "What does the venerable one desire?" He spoke in detail. The prince said, "Venerable one, the essence is only fitting for you, not for me, please take it." He took the bowl and with great joy poured the essence into it. That great pure one also, because the prince generated the mind to benefit all sentient beings, and because the venerable one's aspiration to be endowed with morality would be fulfilled, made a prayer, and both the prince and the solitary buddha were freed from illness. The story of the king named Lion's Son Benefactor is also similar to this, but there are also some slight differences. ༈. In the past, in Varanasi, there was a king named Brahma-giving, who was compassionate. He heard five hundred ministers each gossiping about the king, and the king thought, 'What if I kill them?' But with a mind of compassion, he did not kill them, but expelled them from the country and sent them to a sandy island. They were in danger of thirst, but did not see water, and cried out. At that time, the Blessed One himself, having become a great bodhisattva elephant, saw them, filled his trunk with water, ran and rinsed the mouths of those ministers, had them ride on his back, and carried them to a mountain valley, and satisfied them with flowing water, fruits, and roots, and said, "Beyond this mountain is the corpse of a chief elephant. Wash its intestines and stomach, fill it with water, gather roots and fruits, and fill it, and in that way you will cross this wilderness." Then, that elephant climbed that mountain and said, "Just as I have shown the way to save these afflicted ones and given my own life, may I, having become a buddha, liberate these ones from the wilderness of samsara." Having said that, it jumped from the top of that mountain and died. When the ministers searched, they saw it and said, "The elephant who gave us life yesterday is this one, if we put our hands on it, why don't our hands fall to the ground?" At that time, the gods of the Pure Abode said, "May the wish in the mind of this great being, for what purpose he gave his life, be completely fulfilled."