Tibetan
བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞིག་མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འདིར་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་སེམས་ དེས་ནགས་ཁྲོད་ཞིག་ན་མ་དང་བུ་གཉིས་ཉལ་པོ་བྱེད་པ་མཐོང་ནས། ཨེ་མ་ཉོན་མོངས་པ་ཟླ་བ་དགུར་དེའི་ལྟོར་གནས་ཤིང་ནུ་མ་འཐུངས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་དེ་ལྟར་བྱེད། འདི་འདྲའི་ཆོས་མིན་ལ་ཆགས་པ་སོགས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་མི་སྤྲོ་ཡི། བདག་ཉིད་གཅིག་པུའི་དོན་བསྒྲུབ་པོ་སྙམ་ནས་ཤིང་དྲུང་ཞིག་ཏུ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སྐྱེ་འཇིག་རྗེས་སུ་ལྟ་བས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བོ། །དེ་འདི་སྙམ་སྟེ་བདག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་དཀའ་བ་མང་ཞིག་སྤྱད་ན་སུ་ལ་ཕན་པ་མ་བྱས་ཏེ། བདག་དེང་སུ་ལ་སྙིང་བརྩེ་ཞིང་སུ་ལ་བསོད་སྙོམས་བླངས་ཏེ་ཟའོ་སྙམ་མོ། །དེའི་ལྷའི་མིག་གིས་འཛམ་གླིང་འདིར་བལྟས་པས་ཟས་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་མཐོང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་ལ་ཟས་ལྷག་བྲེ་ཆུང་གང་ཡོད་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་བདག་གིས་དེ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་བླངས་ཏེ་ཟའོ་སྙམ་ནས། ནམ་མཁའ་ལ་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་བཞིན་དུ་འཕུར་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གསེར་ཅན་དུ་རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་བློན་པོ་ལྔ་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་ཁང་བཟང་གི་སྟེང་ན་འཁོད་པ་དེར་བབ་ནས་གཏམ་བྱས་ཏེ་ཟས་ཀྱི་ཕྱིར་འོང་བར་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་མཆི་མ་ཕྱུངས་ཏེ་བདག་འདི་ལྟར་འཛམ་གླིང་ལ་དབང་བྱས་ཀྱང་དྲང་སྲོང་གཅིག་ལ་བསོད་སྙོམས་དབུལ་བར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་མོ། །མཛོད་པ་ལ་ཁྱིམ་ན་བཟའ་བཏུང་ཅུང་ཟད་ཡོད་ན་དྲང་སྲོང་འདི་ལ་འབུལ་ལོ། །དེས་སྨྲས་པ་ལྷ་ཉིད་མཁྱེན་ཏེ། ཟས་ཐམས་ཅད་ཟད་ནས་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་བཤོས་ལྷག་མ་བྲེ་གང་མཆིས་སོ། །རྒྱལ་པོ་འདི་སྙམ་དུ་ཟོས་ན་འཚོ་སྟེ་མ་ཟོས་ན་ངེས་པར་འཆིའོ་སྙམ་མོ། །ཡང་བསམས་པ། ཟོས་ཀྱང་ངེས་པར་འཆི་ན་འཚོ་བས་ཆོག་གི། འདི་འདྲའི་ཡོན་གནས་ལ་ཕུལ་ལོ་སྙམ་ནས་འཁོར་རྣམས་བསྡུས་ཏེ། ཀྱི་ཧུད་འདི་ནི་རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་གི་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ཐ་མ་སྟེ། རྗེས་སུ་ཡི་རངས་པར་གྱིས་ཤིག །དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་དབུལ་བ་ཡང་དག་པར་གཅོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས། བྲེ་ཆུང་གང་དེ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་དུ་བླུགས་ནས་དེའི་ལག་གཡས་སུ་ལྷུང་བཟེད་བྱིན་ནོ། །དེས་དེ་བླངས་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་གཤེགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ཇི་སྲིད་མཐོང་གི་བར་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་བལྟས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་འཁོར་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་གནས་སུ་དེངས་ཤིག །འདིར་བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་འཆི་བ
Chinese
一位菩萨去往娑婆世界。菩萨 看到在某个森林里，母子二人正在睡觉。唉呀，痛苦在九个月里住在她的肚子里，喝着奶，就在那里那样做。对于像这样执着于非法之事的众生，我不乐意行菩萨行。我应该只为自己成就利益，这样想着，在某棵树下，通过观察五取蕴的生灭，获得了独觉的菩提。他这样想：我为了众生行持了很多苦行，但没有利益任何人。我现在应该怜悯谁，向谁乞食而食呢？他用天眼观察这个世界，看到所有的食物都已耗尽，看到金颜国王那里还有一小撮剩余的食物。然后他想：我应该怜悯他，向他乞食而食。于是像天鹅王一样飞向天空，降落在国王的金宫里，国王金颜与五千大臣一同坐在楼阁上，他与他们交谈，说为了食物而来。国王流着眼泪说：我这样统治着世界，却不能向一位仙人布施食物。如果司库家里还有一点食物，就供养这位仙人吧。司库说：天神您知道，所有的食物都已耗尽，只有天神您的一小撮剩余的食物。国王心想：吃了就能活，不吃就一定会死。又想到： 即使吃了也一定会死，不如就用活着的食物供养这样的福田。于是召集众人说：唉呀，这是金颜国王最后一次布施，请大家随喜。愿以此善根彻底断除世间所有人的贫困。说着，将那一小撮食物倒入独觉的钵中，并将钵放在他的右手上。他接过钵，升向天空。国王合掌注视着他，直到看不见为止。然后国王对众人说：各自回到自己的位置上去吧。这里有因饥渴而死
English
A Bodhisattva went to this world of suffering. The Bodhisattva saw a mother and child sleeping in a forest. Alas, suffering resides in her belly for nine months, drinking milk, and doing just that there. For the sake of sentient beings who are attached to such non-dharmic things, I am not happy to practice the conduct of a Bodhisattva. Thinking that I should only accomplish benefit for myself, under a certain tree, by observing the arising and ceasing of the five aggregates of clinging, he attained the Bodhi of a Pratyekabuddha. He thought to himself: I have practiced many austerities for the sake of sentient beings, but have not benefited anyone. Who should I have compassion for now, and from whom should I beg for food and eat? He looked at this world with his divine eye and saw that all the food was exhausted, and saw that King Golden Hue had a small handful of leftover food. Then he thought: I should have compassion for him and beg for food and eat. Then, like a king of swans, he flew into the sky and landed in the golden palace of the king, where King Golden Hue was sitting on the pavilion with five thousand ministers, and he spoke to them, saying that he had come for food. The king shed tears and said: Even though I rule the world in this way, I cannot offer alms to a single ascetic. If the treasurer has a little food in the house, let him offer it to this ascetic. He said: The deity knows that all the food is exhausted, and there is only a handful of the deity's leftover food. The king thought to himself: If I eat it, I will live, and if I don't eat it, I will surely die. He thought again: Even if I eat, I will surely die, so I will offer the living food to such a field of merit. Then he gathered the attendants and said: Alas, this is the last time that King Golden Hue is giving alms, please rejoice. May this root of virtue completely cut off the poverty of all people in the world. Saying this, he poured that small handful of food into the bowl of the Pratyekabuddha and gave the bowl to his right hand. He took it and ascended into the sky. The king watched him with folded hands as far as he could see. Then the king said to the attendants: Go back to your respective places. Here, dying of hunger and thirst
Tibetan
འི་དུས་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ལྷ་དཔལ་དང་སྐུ་སྐལ་ལྡན་པའི་ཚེ་ཞབས་འབྲིང་ན་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ། དུས་དང་ཚོད་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ག་ལ་བཟོད། རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་ངུས་ཏེ་མཆི་མ་ཕྱུང་ནས་མི་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་འདེང་བར་བསྐུལ་བ་དང་། དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོའི་རྐང་པར་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བདག་གིས་ལྷའི་ཞལ་བལྟ་བའི་ཐ་མ་ལགས་ཏེ། གང་ཅུང་ཟད་ལྷའི་བཀའ་ལ་འགལ་བ་ཡོད་ན་བཟོད་པར་གསོལ་ལོ། །དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེས་བསོད་སྙོམས་དེ་ཡོངས་སུ་ཟོས་སོ། །དེ་ནས་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་བཞི་ནས་སྤྲིན་སྟུག་པོ་བཞི་བྱུང་ཞིང་ང་གྲང་བ་ཡང་ལངས་པས། གླིང་ཐམས་ཅད་ཕྱག་བདར་བྱས་ཤིང་བཟའ་བཅའ་སྣ་ཚོགས་ཆར་བབ་སྟེ། འདི་ལྟར་འབྲས་ཆན་དང་ཕྱེ་དང་ཟན་དྲོན་དང་། ཤ་དང་ལ་ཕུག་དང་ལོ་མ་དང་། ཏིལ་དང་བུ་རམ་སོགས་ ཀྱི་ཆར་བབ་པ་ན། རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་དགའ་ཞིང་མགུ་སྟེ། འཁོར་རྣམས་བོས་ནས། ཀྱེ་མ་བསོད་སྙོམས་གཅིག་ཕུལ་བའི་མྱུ་གུ་དེང་བྱུང་སྟེ། འབྲས་བུ་ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་ནི་ཕྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཉི་མ་གཉིས་པ་ལ་ཞག་བདུན་དུ་ནོར་དང་འབྲུའི་ཆར་ཕབ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཏིལ་དང་འབྲས་ཐུག་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་འབྲུའི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆར་བབས་སོ། །དེ་ནས་ཞག་བདུན་དུ་མར་སར་གྱི་ཆར་དང་། ཞག་བདུན་དུ་ཏིལ་མར་གྱི་ཆར་དང་། ཞག་བདུན་དུ་བེའུ་རས་ཀྱི་ཆར་དང་། ཞག་བདུན་དུ་ཟས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་དང་། ཞག་བདུན་དུ་གསེར་དང་དངུལ་དང་ཤེལ་དང་བཻཌཱུཪྻ་དང་། མུ་ཏིག་དམར་པོ་དང་། རྡོའི་སྙིང་པོ་དང་། སྦུག་རྣམས་ཏེ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་པོ་འདི་དག་གི་ཆར་བབས་ནས་རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་གི་མཐུས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབུལ་བ་རྒྱུན་བཅད་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་མི་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ལོ་དཔག་མེད་ཐུབ་པའི་དུས་ན། རྒྱལ་པོ་གུས་པ་ཅན་ནམ་གསོ་སྦྱོང་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ། རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་དབང་བྱེད་པ། བཙུན་མོ་དང་སླས་བརྒྱད་ཁྲི་དང་། བློན་པོ་ཁྲི་ཕྲག་དུ་མ་ཡོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དུས་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་གསོ་སྦྱོང་འཕགས་ཀྱི་སྤྱི་བོ་ལ་སྒོ་ང་འདྲ་བའི་ཤ་རྨེན་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་གསལ་བ་ན་ཚ་མེད་པ། འཇམ་ཞིང་ཡང་བ་དེ་བགས་ཀྱིས་ཆེར་སྐྱེས་ཏེ་ཀུ་བ་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ན། དེ་གས་པའི་ནང་ནས་གཞོན་ནུ་ལྟ་ན་སྡུག་པ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་སྐྲ་མཐོན་མཐིང་ཅན་བྱུང་བ་ལ། མཚན་མཁན་གྱིས་བུ་འདི་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ་
Chinese
不要再拖延时间了。他们说：我们拥有天神的光辉和福报，在侍奉时嬉戏玩乐，感到高兴，怎么能忍受在这种时候完全放纵呢？金颜国王哭泣着，流下眼泪，劝说所有人也这样做。他们向国王的脚下顶礼，说：这是我们最后一次瞻仰天神的容颜了，如果有什么稍微违背天神旨意的地方，请您宽恕。然后，那位独觉佛享用了所有的食物。之后，就在那一瞬间，四个方向出现了四朵浓厚的云，寒冷也随之而来。整个大陆都被打扫干净了，各种食物像雨一样落下，像这样，米饭、面粉、热粥、肉、萝卜、叶子、芝麻和红糖等的雨降下时，金颜国王高兴而满足，召唤所有眷属说：哎呀，仅仅供养了一份食物，就出现了这样的苗芽，果实、叶子和花朵将在以后出现。之后，第二天，连续七天降下财物和谷物的雨，像这样，芝麻和浓稠的米饭等各种谷物的雨都降下了。之后，连续七天降下酥油的雨，连续七天降下芝麻油的雨，连续七天降下细棉布的雨，连续七天降下各种食物的雨，连续七天降下黄金、白银、水晶、琉璃，红色的珍珠，宝石的精华和珊瑚等七宝的雨，由于金颜国王的威力，赡部洲所有人的贫困都被永远根除了。༈ 另外，在过去的时候，在这个赡部洲，人们的寿命能够达到无数年的时候，有一位名叫具敬或持斋殊胜的国王，统治着八万四千个小国，拥有八万个妃嫔和侍女，以及成千上万的大臣。当时，在某个时候，持斋殊胜国王的头顶上长出了一个像鸡蛋一样的肉瘤，那个肉瘤清晰、无痛、柔软而轻盈，逐渐长大，变得像葫芦一样大。当它破裂时，从中出现了一个俊美的青年，拥有金色的肤色和深蓝色的头发。相士说这个孩子非常奇妙。
English
Do not delay any longer. They said, "We have the splendor of the gods and the fortune of the body, we play and rejoice in serving, how can we bear to indulge completely at such a time?" King Golden Hue wept, shedding tears, and urged everyone to do the same. They prostrated at the king's feet and said, "This is the last time we will behold the face of the gods. If there is anything that slightly violates the will of the gods, please forgive us." Then, that Pratyekabuddha consumed all the food. Then, in that very instant, four thick clouds appeared from the four directions, and cold also arose. The entire continent was swept clean, and various foods rained down, like this, rice, flour, hot porridge, meat, radishes, leaves, sesame seeds, and brown sugar, etc., rained down. King Golden Hue was happy and satisfied, and summoned all his retinue, saying, "Alas, just by offering one meal, such a sprout has appeared. Fruits, leaves, and flowers will appear later." Then, on the second day, for seven days, rain of wealth and grain fell, like this, sesame seeds and thick rice, etc., all kinds of grain rained down. Then, for seven days, rain of butter fell, for seven days, rain of sesame oil fell, for seven days, rain of fine cotton cloth fell, for seven days, rain of various kinds of food fell, for seven days, rain of gold, silver, crystal, lapis lazuli, red pearls, the essence of gems, and coral, etc., the seven precious things rained down. Due to the power of King Golden Hue, the poverty of all the people of Jambudvipa was eradicated forever. ༈ Also, in the past, in this Jambudvipa, when people's lifespan could reach countless years, there was a king named Reverent or Uposatha Supreme, who ruled over eighty-four thousand small kingdoms, had eighty thousand consorts and attendants, and thousands of ministers. At that time, at one point, a fleshy tumor like an egg grew on the crown of King Uposatha Supreme's head. That tumor was clear, painless, soft, and light. It gradually grew larger and became as big as a gourd. When it burst open, a handsome youth with golden skin and dark blue hair emerged from it. The soothsayer said, "This child is very wondrous."