Tibetan
ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ། །ནམ་མཁའི་ལྷ་རྣམས་དང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་དག་གིས་དེ་མཐོང་ནས་ཅ་ཅོ་བསྒྲགས་ཤིང་ངོ་མཚར་བ་དང་བཅས་ཏེ་དགའ་བའི་སྒྲས་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏོ། ། ཤོག་ལྷེབ་ ༣༠༡ ནས་ ༤༠༠ བར། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བསྔགས་ཤིང་མཆི་མ་ཆར་བཞིན་དུ་བབ་སྟེ་བདག་གིས་ཉམས་བསྐྱེད་པའི་བསམ་པས་ཚོར་བ་དྲག་པོའི་ལས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བར་མཛད་པ་ལ་བཟོད་པར་དགོངས་ཤིང་ནམ་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་བདག་ལ་ཡང་དགོངས་ཤིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་བཟོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ་ངས་ཀྱང་དྲན་པར་བྱའོ། །བར་དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཀུན་ཏུ་ནམ་མཁའི་ལས་ལྷའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཆར་བབ་ཅིང་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གང་བ་དང་། ལྷའི་སྣང་བས་ཀྱང་གསལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རི་ལ་གནས་པའི་དྲང་སྲོང་དེས་ངོ་མཚར་དེ་མཐོང་ནས་འདི་ཅིའི་ཡིན་སྙམ་མོ། །དྲང་སྲོང་དེ་ལ་བསྟི་གནས་ན་གནས་པའི་ལྷ་གཞན་གྱིས་གཏམ་འདི་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས། དྲང་སྲོང་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀའ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བ་སྤུ་ལྡང་ཞིང་བཀུར་བར་འོས་པའི་སེམས་ཅན་ཆེན་པོའོ་སྙམ་དུ། དྲང་སྲོང་དེ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པས་བཙུན་མོ་རྒྱལ་བའི་འོད་ཁྲིད་དེ་རིངས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐད་དུ་ཕྱིན་ནས། རྒྱལ་བ་དང་ཚེ་སྤེལ་བར་བྱས་ཏེ། བརྒྱ་བྱིན་དང་ལྷན་ཅིག་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་ནས་བཙུན་མོ་སླར་ཕུལ་ཞིང་། ནམ་དུའང་གཞན་ལ་མ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་བོ། །དྲང་སྲོང་དེ་དང་ལྷའི་དབང་པོས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལ་རྒྱལ་པོས་ཅང་མི་སྨྲ་བས་ཁས་བླངས་སོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོས་ལས་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སེང་གེའི་ཁྲི་ཤོམས་དང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་བཞིན་ ལྷའི་སེང་གེའི་ཁྲི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མཛེས་པ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏོ། །བརྒྱ་བྱིན་རང་ཉིད་ཀྱི་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཟུང་ནས་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞག་སྟེ། ལྷ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ལྷའི་རོལ་མོ་རྣམས་བརྡུང་བཞིན་བསྙེན་བཀུར་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་ཏོ། །སྐབས་དེར་ས་གཡོ་བ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབབས་སོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་ལྷ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་དང་བཅས་པ་རང་གི་གནས་སུ་དོང་ཞིང་། དྲང་སྲོང་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བསྟོད་ནས་རང་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོས་མངོན་པར་བཏུད་ཅིང་། ཡུན་རིང་པོར་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ། འཛམ་གླིང་གི་དམན་པ་དང་ཕོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནོར་གྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་ཤིང་དགེ་བཅུའི་ལམ་ལ་བཞག་ཏེ་འདོད་པའི་ལྷའི་གནས་རིས་དྲུག་ཏུ་བཀྱེ་ནས། དུས་གཞན་ཞིག་ན་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་རྣམས་དང་དེ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དུས་བྱས་ཏེ་དགའ་ལྡན་ལྷའི་རིས་སུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྟོན་པ་འདི་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། བཙུན་མོ་རྒྱལ་བའི་འོད་ནི་གྲགས་འཛིན་མ་དང་། བློན་པོའི་མཆོག་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ནི་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། དེའི་ཚེ་བརྒྱ་བྱིན་དེ་ནི་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བདེན་པ་མཐོང་བའི་ལྷ་བརྒྱ་ཁྲི་པོ་དེ་དག་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ནི་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ངའི་ཐད་དུ་འོངས་པའི་མ་ག་དྷའི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་འདི་ རྣམས་ཡིན་ནོ། །རི་ལ་གནས་པའི་དྲང་སྲོང་ནི་མོ་འགལ་བུ་དང་། བཙུན་མོ་སླང་བའི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ནི་ཤཱཀྱའི་བུ་མོ་ས་འཚོ་མ་དང་། ཤིང་མཁན་གཉིས་པོ་ནི་ལྷས་བྱིན་དང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་འདི་གཉིས་ཏེ། སྨོན་ལམ་དེའི་དབང་གིས་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །གཞན་ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་མི་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཐུབ་པ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་ཅེས་བྱ་བ་གཟུགས་དང་མངའ་ཐང་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པས་ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་འདོད་པ་སྦྱིན་ཞིང་ཤོ་གམ་སོགས་མི་ལེན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་ལྟས་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཆར་མི་འབབ་པས་མུ་གེ་འབྱུང་བར་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེ་མི་དགའ་ཞིང་བསམས་པ། དེ་ལྟ་ན་ཕྱུག་པོ་རྣམས་འཚོ་ཡི། དབུལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ག་བྱེད་སྙམ་དུ། འཛམ་གླིང་གི་ཟས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་བང་བར་བརྩིགས་ནས། རྩིས་པ་རྣམས་ལ་འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་བརྩིས་ལ་བཟའ་བ་མཉམ་བར་འགེད་དོ། །དེར་ལོ་བཅུ་གཅིག་གི་བར་དུ་སུ་ཡང་མ་ཤི་ལ། ལོ་བཅུ་གཉིས་པ་བྱུང་བའི་ཚེ་ཟླ་བ་བཅུ་གཅིག་ཙམ་ལྷག་པ་ནས་གཅིག་ལྷག་པའི་བར་དུ་མི་མང་པོ་ལྟོ་བཀྲེས་པས་ཤིའོ། །དེའི་ཚེ་འཛམ་གླིང་གི་ཟས་ཐམས་ཅད་ཟད་དོ། །རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་ལ་ཟས་ཀྱི་ལྷག་མ་བྲེ་ཆུང་གང་ཁོ་ན་ལུས་སོ། །དེའི་ཚེ་བསྐལ་པ་བཞི་བཅུར་སྤྱོད་པའི་
Chinese
就像看到的那样发生了。天上的众神和众多的人们看到后，发出喧闹的声音，带着惊奇，充满了欢乐的声音。 书页301到400。 帝释天赞叹菩萨，眼泪如雨般落下，（他说）请您宽恕我，因为我以修行的想法，将强烈的感受与一切行为联系在一起，当您成佛的时候，也请您记得我。菩萨说： कौशिका（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，乔尸迦，汉语字面意思），忍耐，就这样做了，我也会记住的。在那期间，凭借菩萨的力量，在整个赡部洲，从天空降下天人的珍宝雨，充满了各种装饰品，也被天人的光芒照亮。然后，住在山里的仙人看到这个奇迹，心想这是怎么回事呢？住在那个仙人住所里的其他神详细地讲述了这件事。那些仙人对菩萨如此的苦行感到毛骨悚然，心想这是一个值得尊敬的伟大生物。于是，那个仙人带着五百眷属，带着王妃胜光，迅速地来到菩萨面前，与国王交换了寿命，与帝释天一起说了偈颂，然后又献回了王妃，祈求永远不要把她给别人。仙人和天神之王祈求后，国王没有说话，表示答应了。然后，天神之王说，为了各种事务，要准备狮子座，我亲自给国王吉祥军授记，正如所说的那样， 天人的狮子座，用各种珍宝装饰，显现了出来。帝释天亲自用双手抓住，放在狮子座上，与成百上千的天人一起，敲打着天人的乐器，以盛大的敬意给国王授记。当时，大地摇动，降下花雨。然后，天神之王带着成百上千的天人回到了自己的住所。那些仙人也赞美了菩萨，然后回到了自己的住所。然后，菩萨国王吉祥军被众多的人们所敬仰。
English
It happened as seen. The gods of the sky and the great multitude of people, seeing this, raised a clamorous sound, filled with wonder, and filled with joyful sounds. Pages 301 to 400. Indra praised the Bodhisattva, and tears fell like rain, (he said) please forgive me, because with the thought of practice, I connect strong feelings with all actions, and when you become a Buddha, please remember me too. The Bodhisattva said: Kaushika (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，乔尸迦，汉语字面意思), with patience, it is done in this way, and I will remember it too. In the meantime, by the power of the Bodhisattva, throughout the entire Jambudvipa, a rain of heavenly jewels fell from the sky, filled with various ornaments, and was also illuminated by the light of the gods. Then, the hermit living in the mountains saw this miracle and wondered what it was. Another god living in the hermit's abode explained this matter in detail to that hermit. Those hermits were horrified by such austerities of the Bodhisattva, thinking that he was a great being worthy of respect. Then, that hermit, with five hundred attendants, took the queen Victorious Light and quickly went to the Bodhisattva. He exchanged life with the king, recited verses together with Indra, and then offered the queen back, praying that she would never be given to another. After the hermit and the king of the gods prayed, the king did not speak, indicating his agreement. Then, the king of the gods said that for various affairs, a lion throne should be prepared, and I myself will consecrate King Auspicious Army, as it was said, The heavenly lion throne, adorned with various jewels, manifested. Indra himself, holding it with his two hands, placed it on the lion throne. Together with hundreds of thousands of gods, beating the musical instruments of the gods, he consecrated the king with great reverence. At that time, the earth shook and a rain of flowers fell. Then, the king of the gods, together with hundreds of thousands of gods, returned to his own abode. Those hermits also praised the Bodhisattva and then returned to their own abodes. Then, the Bodhisattva King Auspicious Army was revered by a great multitude of people.
Chinese
嗡。长久地做着正法之王，使赡洲所有贫穷困苦者都以财物满足，安立于十善道，并分发到六欲天处。其他时候，与成百上千的众生一同去世，转生到兜率天。如此，当这位导师成为国王名为吉祥军时，王妃胜光是持名母，大臣中的佼佼者大慧是比丘舍利子，当时的帝释天是国王具形心，三十三天众是与国王具形心一同见到真谛的百万天神，当时城市里的民众是与国王具形心一同来到我面前的摩揭陀的婆罗门和居士们。 住在山里的仙人是莫嘎拉布，王妃求施的婆罗门童子是释迦族的女儿地护母，两位木匠是提婆达多和歌迦梨迦这两人，以那愿力的力量，在此显现了如来神变这般景象，如是说。又，往昔之时，人们的寿命能活到八万四千岁时，世尊自己是名为金色的国王，拥有广大的身形、权势和受用，对一切众生随其所欲地布施，不收取赌注等。当时，在另一个时期，懂占卜的婆罗门们说十二年都不会下雨，将会发生饥荒。国王听后不高兴，心想：如果这样，富人还能活下去，穷人该怎么办呢？于是收集了赡洲所有的食物，堆积在仓库里，让算师们计算赡洲所有的人口，然后平均分配食物。在那里，十一年间没有人死去。到了第十二年，从还剩十一个月左右到只剩一个月的时间里，许多人因饥饿而死去。那时，赡洲所有的食物都耗尽了。金色国王只剩下一小撮食物的残余。当时，能享用四十劫的
English
Om. For a long time, he acted as the king of Dharma, satisfying all the poor and destitute in Jambudvipa with wealth, establishing them on the path of the ten virtues, and distributing them to the six desire realms. At another time, he passed away together with hundreds of thousands of beings and was born in the Tushita heaven. Thus, when this teacher became a king named Auspicious Army, the queen Victorious Light was Dhāraṇīmātā, the chief of ministers Great Wisdom was the bhikshu Śāriputra, the Indra of that time was King Embodied Heart, the thirty-three gods were the hundred thousand gods who saw the truth together with King Embodied Heart, and the people of the city at that time were the Brahmins and householders of Magadha who came to me together with King Embodied Heart. The hermit dwelling in the mountains was Maugalyāyana, the Brahmin boy begging for the queen was the Shakya daughter Earth-Protecting Mother, and the two carpenters were Devadatta and Kokālika. By the power of that aspiration, such a manifestation of the Tathagata's miracles occurred here, so it was said. Furthermore, in the past, when people's lives could last eighty-four thousand years, the Bhagavan himself was a king named Golden Hue, possessing a vast form, power, and enjoyment, giving to all beings whatever they desired, without taking bets or the like. At that time, in another period, the Brahmins who knew divination said that it would not rain for twelve years, and there would be a famine. The king was displeased and thought: "If that is the case, the rich will still live, but what will the poor do?" So he collected all the food of Jambudvipa and piled it up in warehouses, and had the accountants count all the people of Jambudvipa and then distribute the food equally. There, no one died for eleven years. When the twelfth year came, from about eleven months left to only one month left, many people died of hunger. At that time, all the food of Jambudvipa was exhausted. King Golden Hue had only a small handful of food left. At that time, able to enjoy for forty kalpas,