Tibetan
པའི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་དག་གི། དབང་བྱེད་པ་ཡི་མངའ་བདག་འགྱུར། །བསོད་ནམས་དག་གིས་འདོད་དགུ་ཡི། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་དགུ་རྟག་ཏུ་གནས། །སེམས་མེད་པ་ཡི་དངོས་པོ་ཡང་། །བསོད་ནམས་དག་གིས་དབང་དུ་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ཡིད་འཕྲོག་པའི་ཚིག་དེ་སྐད་བརྗོད་ པ་ན་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་བསོད་ནམས་ལ་བརྟེན་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དེ་དག་པས་བསོད་ནམས་ལ་གཅེས་སུ་འཛིན་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་ལ་བལྟས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཚིག་ཏུ་སྨྲས་པ། བདག་གི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་འདིའི་ཕྱི་ནང་ཀུན་ཏུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་དང་གོས་ཀྱི་ཆར་བབས་ན་ཅི་མ་རུང་ཞེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ལྷའི་གོས་ཆེ་བ་ལ་འོས་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། ལྷའི་མེ་ཏོག་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཆར་བབས་པའི་རྗེས་ལ་ལྷའི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་བབས་པས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁེབས་ནས་ལྷང་ངེར་འདུག་གོ། དེ་མཐོང་ནས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་དག་བསོད་ནམས་ལ་གཅེས་སུ་འཛིན་ཅིང་ཡ་མཚན་པས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་བྱས་སོ། །གཏམ་དེ་དག་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་དག་གིས་ཐོས་ཏེ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་འདུས་ཏེ་དཔུང་གི་ཚོགས་བཞི་དང་བཅས་པས་འོངས་ནས་ཁྱོད་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་ཆེ་བ་སྟེ་ཁྱོད་རྒྱལ་པོ་མཛོད་ལ་བདག་ཅག་ཞབས་འབྲིང་འཚལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ལ་ཆེན་པོ་ལ་འོས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ཅི་འདོད་པས་འཚིངས་པར་བྱས་ནས་འཁོར་དང་བཅས་པ་དགེ་བ་བཅུའི་ལམ་ལ་བཀོད་དེ་རང་གི་ཡུལ་དུ་བཀྱེའོ། །དེ་ནས་གཏམ་དེ་རིམ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་གསལ་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་ཐོག་མར་ཕོ་ཉ་བཏང་ཞིང་མྱུར་བར་དཔུང་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ནས་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཤིང་སྙིང་བུ་ལ་གདུངས་པས་བརྒྱལ་ཏེ་མཆི་མས་གང་བཞིན་གླང་པོ་ཆེའི་རྒྱབ་ནས་བབ་སྟེ་བུའི་མགུལ་དུ་འཁྱུད་ནས་ཡུན་རིང་བརྟགས་ཏེ་སྨྲས་པ། བུ་གཞོན་ནུ་ད་ཅི་ཟེར་བ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ ང་རྒས་ཤིང་འཁོགས་པས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་འཁུར་འཁྱེར་མི་ནུས་ཀྱི། ཁྱོད་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ཁུར་ལོངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས། རང་གི་མགོ་ལས་དར་ཐོད་དང་ཅོད་པན་དཔུང་བརྒྱན་ཕུད་དེ་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེས་འཛམ་གླིང་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཅི་འདོད་པར་གསེར་དངུལ་གྱིས་འཚེངས་བར་བྱས་ནས་དགེ
Chinese
彼等清净之千世界，能作自在之君王。 诸福德所欲诸圆满，九种圆满恒时住。 无心之物亦，诸福德所自在转。 如是此生及来世，真实显示悦意之语，如是说时，众多凡夫彼等，则成依于福德。 其后，国王福德力，为令彼等有情珍爱福德故，瞻仰虚空而发心后，语出言词： 吾之王宫眷属，此内外一切处，若降种种珍宝之雨及衣之雨，岂不甚善？语已，随即降下堪为天衣之种种，及天花悦意之雨后，降下天之种种珍宝之雨，一切覆盖而朗然安住。 见彼已，众多人彼等，珍爱福德且惊奇故，特意述说。 彼等语，诸赡部洲之国王等闻已，为作侍奉故，一切集聚，与四军众俱来，汝乃福德力大者，汝作国王，我等当供职。 国王亦以堪为大者之珍宝，随彼等所欲而充满，安置眷属等十善道后，遣返其等之国。 其后，彼语次第为国王光明力所闻，初先遣使，迅速与大军众俱来至福德力前，因怜爱心而昏厥，泪水盈眶，自象背降下，拥抱儿子之颈，长久审视后说道： 儿子，年轻人，当知现在说什么，我已年老体衰，不能荷负王政之重担，汝享用王政之重担吧。如是说已，自头顶取下丝帽与宝冠、臂饰等而给予。 其后，次第国王福德力，于赡部洲一切处，成王政自在之主宰。 彼以赡部洲所住之众多人一切，随所欲以金银充满后，善。
English
They become the lords who control the thousand pure worlds. Through merits, all desires and nine perfections constantly abide. Even inanimate objects are controlled by merits. Thus, when such pleasing words that truly show this life and the next are spoken, those many ordinary people become reliant on merit. Thereafter, King Sonam Tob, in order to make those sentient beings cherish merit, looked to the sky, generated the mind, and spoke these words: "If only rain of various jewels and garments would fall everywhere, inside and outside this palace and its entourage, wouldn't that be wonderful?" As soon as he spoke, various celestial garments suitable for great beings and a rain of delightful celestial flowers fell, followed by a rain of various celestial jewels, covering everything and remaining radiant. Having seen that, those many people cherished merit and, marveling, specially expressed it. Those words were heard by the kings of the world, and in order to pay homage, they all gathered and came with the four divisions of the army, saying, "You are the one with great power of merit; you should be the king, and we will serve you." The king also filled them with whatever jewels they desired, befitting great beings, and after placing the entourage and others on the path of the ten virtues, he sent them back to their own countries. Thereafter, that news was gradually heard by King Sel Tob, who first sent a messenger and then quickly came with a large army to the presence of Sonam Tob, and fainting with a heart full of compassion, he descended from the back of the elephant with tears filling his eyes, embraced his son's neck, and after examining him for a long time, said: "Son, young man, understand what I am saying now. I am old and frail and cannot bear the burden of kingship. You should enjoy the burden of kingship." Having said this, he took off the silk hat, diadem, arm ornaments, and other finery from his head and gave them to him. Thereafter, gradually, King Sonam Tob became the master of the power of kingship in all of Jambudvipa. He filled all the many people living in Jambudvipa with gold and silver as they desired, and then virtue.
Tibetan
་བ་བཅུ་ལ་བཀོད་དོ། །དེའི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ན་སུ་ཡང་དབུལ་པོའམ་ནད་པ་མེད་དོ། །འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་བདེ་ཞིང་ནད་མེད་ལ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དང་། དབང་པོ་རྣམས་རྒྱས་ཤིང་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་སྟེ། གསེར་དངུལ་དང་བང་མཛོད་འཚོག་ཆས་བདོག་པ་མང་ཞིང་འབྱོར་པ་རྒྱས་པ་ལོ་ལེགས་པ། འཁྲུག་རྩོད་མེད་པ། ཆོམ་རྐུན་དང་མུ་གེ་མེད་པ། རྡོ་དང་གསེག་མ་སོགས་མེད་ཅིང་། མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་རྒྱས་པ་ཆར་དུས་སུ་འབེབས་ཤིང་ཟས་དང་བ་ལང་དང་མ་ཧེ་དང་ལྡན་པ། ཐམས་ཅད་བདེ་བ་རྒྱས་ཤིང་བསོད་ནམས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་དང་། བསྙེན་གནས་ལ་གནས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་བླངས་ཏེ་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མིར་གྱུར་པ་ལས་འཆི་བ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ལུས་དང་བྲལ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཏེ། ཕལ་ཆེ་བ་ནི་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་དོན་ལ་བཀོད་ ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་འཁོར་སེམས་ཅན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་ལྡན་ལྷའི་རིས་སུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལྟར་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་འདི་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་ཡབ་ཡུམ་ཡང་ད་ལྟའི་ཟས་གཙང་དང་སྒྱུ་མ་ཆེན་མོ་དང་། གཞོན་ནུ་གཟུགས་ལྡན་ནི་སྲུའི་བུ་དགེ་སློང་དགའ་བོ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་ནི་དགེ་སློང་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་བྱེ་བ་ཉི་ཤུ་པ་དང་། བཟོ་དང་ལྡན་པ་ནི་དགེ་སློང་མ་འགགས་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ནི་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ནི་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་སྟོབས་གང་གི་རྒྱལ་སར་ཞུགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཤི་འཕོས་པ་དེ་ནི་བདུད་སྡིག་ཅན་དང་། སྔོན་གྱི་དབུལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་གང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་པའི་མི་དེ་ནི་དགེ་སློང་སྒྲ་གཅན་ཟིན་དང་། མི་རྐང་ལག་མེད་པ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་སྔར་བཞིན་བཞག་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨན་ཆོས་གསོལ་བའི་མི་དེ་ནི་ཀཽཎྚི་ནྱ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསོད་ནམས་འདིས་ནི་ཕན་པར་བྱེད་པས་བསོད་ནམས་དང་མཚུངས་པར་ཉམས་སུ་དབེན་པ་གཞན་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེར་ཡང་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་སོགས་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་
Chinese
被安置于十处。那时，在此赡部洲，没有人是贫穷或生病的。赡部洲的所有人都安乐无病且具力量，诸根增盛，富裕且财富众多，享受丰厚，拥有众多金银和宝库储藏，资财丰厚，年成好，没有争斗，没有盗贼和饥荒，没有石头和瓦砾等，鲜花和果树繁茂，雨季降雨，具备食物、牛和水牛，一切安乐增盛，依靠福德，恒常行布施，安住于斋戒，受持戒律而住。那时，在赡部洲，凡是成为人而死亡的那些，脱离身体后都转生到天人之中，大多数都转生到四大天王众的天人之中。福德力国王也把无量众生安置于今生和来世的利益中，死后转生，与成千上万的眷属一起转生到兜率天。如此，我们的导师在那时那刻变成了名为福德力国王的人，当时的父母就是现在的净饭王和摩耶夫人，青年具相是苏的儿子比丘阿难陀，精进者是比丘稻穗生二十俱胝，具工艺者是比丘无障碍，具智慧者是比丘舍利子，那时天界的帝释天是目犍连的儿子。福德力所入主王位的已故国王是恶魔，以前的穷人福德力所入主的那个家的人是比丘罗睺罗，无手无脚的人被福德力如前安置，为国王供奉医药和佛法的那个人就是憍陈如。因此，在一切方面，福德都能利益，所以没有见到其他能与福德相提并论的，世尊如是说。在那里，比丘们又问，福德力国王做了什么业，才能如此成为国王等，所有想法都圆满。
English
were placed in ten places. At that time, in this Jambudvipa, there was no one who was poor or sick. All the people of Jambudvipa were happy, healthy, and strong, with flourishing faculties, rich, wealthy, and enjoying great prosperity, possessing abundant gold, silver, and treasures, with flourishing wealth, good harvests, no strife, no thieves or famine, no stones or gravel, and flourishing trees of flowers and fruits, raining in due season, endowed with food, cattle, and buffaloes. All were flourishing in happiness, relying on merit, constantly giving alms, abiding in fasting, and dwelling in morality. At that time, in Jambudvipa, any who died as humans were reborn among the gods after leaving their bodies, mostly reborn among the gods of the Four Great Kings. King Sonam Tob also placed immeasurable beings in the benefit of this life and the next, and after death, he was reborn in the Tushita heaven together with tens of thousands of attendants. Thus, our teacher at that time became known as King Sonam Tob, and the father and mother of that time were the present-day Shuddhodana and Mayadevi, the youth with form was the monk Ananda, son of Su, the diligent one was the monk Dhrozhin Kye, twenty kotis, the craftsman was the monk Unobstructed, the wise one was the monk Shariputra, and the lord of the gods, Indra, at that time was the son of Maudgalyayana. The deceased king into whose kingdom Sonam Tob entered was the evil demon, the former poor man into whose house Sonam Tob entered was the monk Rahula, and the man without hands and feet, who was placed as before by Sonam Tob, the man who offered medicine and Dharma to the king, was this Kaundinya. Therefore, in all ways, merit is beneficial, so no other is seen to be comparable to merit, the Blessed One said. There, the monks also asked, what deeds did King Sonam Tob do to become a king in such a way, etc., all thoughts were fulfilled.