Tibetan
ཅད་ཀྱང་རྒྱལ་བུ་ལ་གཏད་དེ་ཡིད་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས། སྦྱིན་པ་སྔ་མ་བས་ལྷག་པར་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་སྦྱིན་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ། དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཡབ་དང་ཡུམ་ནི་ད་ལྟའི་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་དང་ཡུམ་ལྷ་མཛེས་དང་། དེའི་དུས་ཀྱི་བཙུན་མོ་ནི་གྲགས་འཛིན་དང་། དགེ་སློང་ཨ་ཚུ་ཏ་ཞེས་པ་མོ་དགལ་གྱི་བུ་དང་། དེའི་ཚེ་བརྒྱ་བྱིན་ནིད་ལྟ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། རི་དེའི་རྔོན་པ་དེ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་དང་། ཁྱེའུ་ཡ་རི་ནི་སྲས་སྒྲ་གཅན་འཛིན་དང་། བུ་མོར་གྱུར་པ་ནི་སྲུ་གོ་ཏ་མཱི་དང་། བྲམ་ཟེ་སློང་མོ་བ་ནི་ལྷ་སྦྱིན་ཉིད་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་བྲམ་ཟེའི་ཆུང་མ་ནི་ད་ལྟར་བྲམ་ཟེ་མོ་ཙམ་ཙ་ཡན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚུལ་འདི་དང་ཁོག་འདྲ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡུལ་ཤི་བི་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཀུན་ཏུ་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྲས་རྒྱལ་ཚབ་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ན་སློང་བ་ལ་ཅི་འདོད་པ་བསྩལ་ཞིང་། སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེའི་མཆོག་གངས་ཀྱི་རི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་པ། ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་གིས་མངགས་པའི་བྲམ་ཟེས་སློང་པ་ལ་བྱིན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡུལ་མི་ ཐམས་ཅད་མི་དགའ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་པས། རྒྱལ་པོས་གཞན་ངོ་ཙམ་དུ་ནགས་སུ་སྤང་བར་ཆད་བྱས་པ་ལ་བཙུན་མོ་མ་དྲི་དང་། བུ་གཞོན་ནུ་དྲ་བ་ཅན་དང་། བུ་མོ་ཀྲིརྞ་འཛིན་དང་བཅས་པར་ཤིང་རྟ་ལ་ཞུགས་ཏེ་སོང་བ་ལ། ལམ་དུ་ཤིང་རྟ་འདྲེན་པའི་རྟ་བཞི་སློང་མོའི་བྲམ་ཟེ་ལ་བྱིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཤིང་རྟ་འདྲེན་པ་ལ། གནོད་སྦྱིན་གཞོན་ནུ་བཞིས་རི་དྭགས་དམར་པོའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་བས་ཤིང་རྟ་དྲངས་པས་བཙུན་མོ་དགའོ། །དེ་ནས་ལམ་དུ་དོང་བ་ལས་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་ཤིང་རྟ་བསླང་བ་བྱིན་ནས་གཞོན་ནུ་དེ་ཕས་ཐོགས། བུ་མོ་དེ་མས་ཐོགས་ཏེ་རྐང་པས་ཕྱིན་ནོ། །གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངལ་བ་སེལ་ཕྱིར་ལམ་བསྟུངས་ཏེ། རི་འཕང་ཀ་མཐོང་སར་ཕྱིན་ནས། དེར་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་བཀས། ལས་སྣ་ཚོགས་པའི་བཟོ་བོས་ཤིང་ལོའི་ཁང་པ་མཐོང་ན་ཡིད་དུ་འོང་བ་བྱས་ནས་དེར་འདུག་སྟེ་ཆུང་མས་གཡོག་བྱེད་ཅིང་ལོ་ཕྱེད་ཙམ་དུ་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་ཅིང་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་ལམ་རིང་པོ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཞིག་རང་གི་ཆུང་མས་གཡོག་ཚོལ་བུ་བཏང་བས། སྲས་གཉིས་བསླངས་པ་སྦྱིན་པར་ཁས་བླངས་སོ། །དེ་ཐོས་པས་སྲས་གཉིས་སྐྲག་ནས་མིག་རིག་རིག་པོར་གྱུར་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་
Chinese
全都交给王子，让他随心所欲地布施，让他比之前的布施更加持续不断地进行布施。如此，世尊，成为名叫王子义成者的父亲和母亲，就是现在的国王净饭王和母亲天美，当时的妃子是名闻，比丘阿秋达是莫嘎拉之子，当时的帝释天是尼达夏里的儿子，那座山的猎人是阿难陀，童子亚里是儿子罗睺罗，成为女儿的是姨母瞿昙弥，乞讨的婆罗门是提婆达多本人，当时的婆罗门妻子就是现在的婆罗门女占占延，如是说。与此相似，世尊自己，在希毗国人们的国王名叫一切胜的儿子，成为王位继承人名叫一切度时，对于乞讨者给予一切想要的。有一只香象之王，如同雪山一般，某个太阳之下的国王派遣的婆罗门来乞讨，因为给予了它，所有国民都不高兴，禀告了国王。国王只是表面上禁止在森林中放生，于是王妃玛德里，儿子青年具网，女儿克里ishna持，一同乘坐马车离去。在路上，将拉车的四匹马给予了乞讨的婆罗门。菩提萨埵亲自拉车，四个年轻的夜叉化作红色野兽的形象拉车，王妃很高兴。之后在路上，因为道路塌陷，一个婆罗门乞讨马车，给予了他，儿子被父亲抱着，女儿被母亲抱着，用脚行走。夜叉们为了消除菩提萨埵的疲劳，缩短了道路，到达了能看到山脊的地方。在那里，在帝释天的命令下，各种工匠用树叶建造了看起来赏心悦目的房屋，住在那里，妻子侍奉着，大约半年都在修行苦行。在那里，从遥远道路来的一个婆罗门，因为自己的妻子派遣儿子寻找仆人，答应布施两个儿子。听到这些，两个儿子吓得眼睛睁得大大的，菩提萨埵
English
Everything was entrusted to the prince, allowing him to give alms as he wished, and he was made to give alms more continuously than before. Thus, the Blessed One, the father and mother who became Prince Siddhartha were the present King Śuddhodana and Queen Māyādevī, the consort at that time was Grakdzin, the monk Achuta was the son of Maugala, Indra at that time was the son of Nidashaari, the hunter of that mountain was Ananda, the boy Yaari was the son Rahula, the one who became the daughter was Aunt Gotami, the Brahmin beggar was Devadatta himself, and the Brahmin's wife at that time was the present Brahmin woman Chamchayan, so it was said. Similarly to this, the Blessed One himself, when the son of the king of the Shibi people, named All-Victorious, became the crown prince named All-Deliverance, he bestowed whatever was desired upon the beggars. There was a supreme incense elephant, like a snow mountain, which a Brahmin sent by a king under the sun came to beg for, and because it was given, all the people of the country were unhappy and reported to the king. The king only outwardly forbade releasing it into the forest, so Queen Madri, the young son Jalinakumara, and the daughter Krishnajina, together rode away in a chariot. On the way, the four horses pulling the chariot were given to a Brahmin beggar. The Bodhisattva himself pulled the chariot, and four young yakshas transformed into the form of red wild animals and pulled the chariot, which pleased the queen. Then on the road, because the road collapsed, a Brahmin begged for the chariot and it was given to him, the son was held by the father, and the daughter was held by the mother, and they walked on foot. The yakshas, in order to relieve the Bodhisattva's fatigue, shortened the road and arrived at a place where the ridge of the mountain could be seen. There, by the command of Indra, various craftsmen built houses of leaves that were pleasing to the eye, and they lived there, with the wife serving, and for about half a year they practiced asceticism and stayed there. There, a Brahmin who came from a long road, because his wife had sent a son to look for servants, promised to give the two sons as alms. Hearing this, the two sons were frightened and their eyes widened, and the Bodhisattva
Tibetan
བྱམས་པའི་ཤུགས་ཀྱི་སྙིང་གདུངས་བར་གྱུར་ཏེ། བུ་ཁྱེད་གཉིས་ལ་ང་སྙིང་མི་བརྩེ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་ངས་ཁྱེད་གཉིས་བྱིན་པ་ལ་མི་དགའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ཤིང་། བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་སྨྲས་པ་ངས་ཁྱོད་ལ་འདི་གཉིས་བྱིན་མོད་ཀྱི། འདི་གཉིས་ཀྱི་མ་ནགས་སུ་རྩ་ བ་དང་འབྲས་བུ་ཚོལ་དུ་སོང་བས་དེ་དང་འཕྲད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་རིང་སྡོད་ལ་སང་རྒྱན་གྱི་ཕྲེང་བ་དང་བཅས་པའི་བུ་གཉིས་ཁྲིད་ཅིག །བྲམ་ཟེ་དེས་བུད་མེད་ནི་གཡོན་ཅན་ཡིན་པས་སྦྱིན་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པས་བདག་མི་འདུག་གོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ངའི་ཆོས་སྤྱོད་པའི་གྲོགས་ཡིན་པས་སྦྱིན་པའི་བར་ཆད་བྱེད་པའི་དོགས་པ་མེད་ཀྱང་ཁྱོད་ཅི་དགར་ཟད་མོད། གཞན་ཡང་བྱིས་པ་འདི་གཉིས་གཡོག་གི་བྱ་བ་ལ་མི་མཁས་པས་ཁྱོད་ཀྱི་བྲན་བྱས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་མགུ། ངའི་ཡབ་རྒྱལ་པོ་མཐོང་ནས་བསླུ་བར་འགྱུར་རོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་རྣམས་སྦྲུལ་གདུག་པ་དང་འདྲ་སྟེ། དེའི་དྲུང་དུ་མཆི་བར་རྔོ་མི་ཐོགས་ཤིང་། ཉེས་ན་རྒྱལ་པོས་འདི་གཉིས་འཕྲོག་པའམ། ཆད་པ་གཅོད་ཀྱང་སྲིད་པས་འདི་གཉིས་ངའི་ཆུང་མའི་གཡོག་ཏུ་འཁྲིད་དོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བུ་གཉིས་ལ་སྙིང་བརྩེ་ཞིང་ཆགས་བཞིན་དུ་གཡོག་ལེགས་པར་བྱོས་ཞེས་གདམས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བུ་གཉིས་ལ་ད་ཕྱིར་ཕྱུང་ཞེས་ཚིག་རྩུབ་མོས་བསྡིགས་ཤིང་ཁྲིད་པ་ལ། དེ་གཉིས་ཕ་མ་དང་བྲལ་བས་མིག་མཆི་མས་གང་བཞིན། མ་ཕྱིར་མ་བྱུང་བར་དུ་ཞོག་ཅེས་ཡབ་ལ་ཞུས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་འདི་གཉིས་ཀྱི་མ་འོངས་ན་བུ་ལ་བྱམས་པས་འགྱོད་དེ་མི་སྦྱིན་སྲིད་སྙམ་དུ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ལག་པ་ལྕུགས་མས་བཅིངས་ཏེ་ཁྲིད་པས་དེ་གཉིས་གཅིག་ལ་གཅིག་འཁྲི་ཞིང་ཕ་ལ་ལྟ་བཞིན་དུ་བྲམ་ཟེ་དེས་བསྡིགས་ཏེ་ཁྲིད་པ་ལ། བུ་མོ་དེ་སྐད་ཕྱུང་ཞིང་དུས་ནས་ཡབ་ཅིག་འདི་ལྟར་བརྩེ་མེད་དུ་བརྡེག་པ་འདི་བྲམ་ཟེ་མིན་གྱི་ཤ་ཟ་བྲམ་ཟེ་ལྟར་བཅོས་པ་ བདག་ཅག་ཟ་བ་འདི་ལ་ཡབ་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གཏད། གཞོན་ནུ་དྲ་བ་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེས་བརྡེག་པ་དེ་ཙམ་སྡུག་བསྔལ་མི་ཆེ་ཡི། བདག་ཅག་གི་མ་ཤིང་ཐོག་རྣམས་བསྣམས་ཏེ་འོངས་ན། གནས་སྟོང་པ་མཐོང་ནས་ཡུམ་དེ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཡབ་གཅིག་ཡུམ་དེ་ཐུགས་ངལ་ཆུང་བའི་ཐབས་དང་། བདག་ཅག་གི་འཕྲིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་ཐུགས་ངལ་མཛད་པ་ལས་བཟློག་ཏུ་གསོལ། སླན་ཆད་ཡབ་ཡུམ་གྱི་ཞལ་ཀྱང་མཐོང་དཀའ་འོ། །བུ་མོ་ཀྲིཥྞ་ཚུར་ཤོག་ཡབ་ཀྱིས་བདག་ཅག་བྲན་དུ་གནང་
Chinese
由于慈爱的力量，内心悲痛不已，（我说：）“孩子们，我对你们并非没有爱，而是为了无上菩提，你们被我布施出去，不要因此不高兴。”这样说完，又对婆罗门说：“我虽然把这两个孩子布施给你了，但为了和他们的母亲相见，她到森林里去寻找树根和果实了。今天你留在这里，明天带着这两个佩戴着华丽项链的孩子走吧。”婆罗门说：“女人狡猾多变，会妨碍布施，我不留在这里。”菩提萨埵说：“她是我的修行伴侣，没有妨碍布施的顾虑，随你便吧。而且这两个孩子不擅长做仆人的活，即使被你当成奴隶，又有什么用呢？我的父王见到后会进行欺骗的。”婆罗门说：“国王们像毒蛇一样，到他们面前去不会有什么好处。如果国王生气，可能会抢走这两个孩子，或者施加惩罚，所以我要把这两个孩子带到我妻子那里做仆人。”然后，菩提萨埵满怀爱怜地嘱咐两个孩子：“好好地做仆人的活。”之后，那个婆罗门用粗暴的语言威胁两个孩子说：“现在出去！”并带走了他们。两个孩子因为和父母分离，眼睛里充满了泪水，向父亲请求说：“在母亲回来之前，让我们留在这里吧。”婆罗门心想：“如果这两个孩子的母亲回来，因为疼爱孩子而后悔，可能就不会布施了。”于是用鞭子绑住两个孩子的手，带走了他们。两个孩子互相依偎，看着父亲，婆罗门威胁着带走了他们。女儿大声喊叫道：“从什么时候开始，父亲如此无情地鞭打我们？这个不是婆罗门，而是伪装成婆罗门的食人者，父亲怎么能把我们交给要吃掉我们的人呢？”年轻人德拉瓦坎说道：“婆罗门鞭打的痛苦还不算什么，如果我们带着母亲采摘的树叶和果实回去，看到空荡荡的家，母亲会怎么样呢？父亲啊，请想个办法减轻母亲的痛苦，请您用我们的口信向母亲问好，并劝她不要太难过。以后恐怕很难再见到父母的面了。女儿克里希纳，过来吧，父亲已经把我们布施为奴隶了。”
English
Due to the force of love, my heart is filled with sorrow. (I said:) "Children, it is not that I do not love you, but for the sake of unsurpassed Bodhi, do not be displeased that I have given you away." Having said this, he spoke to the Brahmin, "Although I have given you these two, in order to meet their mother, she has gone into the forest to search for roots and fruits. Stay here today, and tomorrow take these two children adorned with necklaces." The Brahmin said, "Women are deceitful and will hinder the giving, I will not stay here." The Bodhisattva said, "She is my companion in Dharma practice, there is no fear of her hindering the giving, do as you please. Moreover, these two children are not skilled in the work of servants, even if you make them your slaves, what use will they be? My father the king will see them and be deceived." The Brahmin said, "Kings are like poisonous snakes, there is no benefit in going before them. If the king is angry, he may take these two children away, or inflict punishment, so I will take these two children to my wife to be servants." Then, the Bodhisattva, filled with love and affection, instructed the two children, "Do the work of servants well." After that, the Brahmin threatened the two children with harsh words, saying, "Now go out!" and took them away. The two children, separated from their parents, their eyes filled with tears, pleaded with their father, "Let us stay here until our mother returns." The Brahmin thought, "If the mother of these two children returns, she may regret it because of her love for her children and may not give them away." So he tied the hands of the two children with whips and took them away. The two children clung to each other, looking at their father, as the Brahmin threatened them and took them away. The daughter cried out, "Since when has father beaten us so mercilessly? This is not a Brahmin, but a cannibal disguised as a Brahmin, how can father entrust us to someone who will eat us?" The young man Dlavakan said, "The pain of being beaten by the Brahmin is not so great, but if we return with the leaves and fruits that our mother has picked, what will our mother be like when she sees the empty house? Father, please find a way to alleviate our mother's suffering, please send our greetings to our mother and ask her not to be too sad. It will be difficult to see our parents' faces again in the future. Daughter Krishna, come here, father has given us away as slaves."