Tibetan
་བུ་དང་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱང་ཕྱིར་བདག་གི་ཡུལ་དུ་མྱུར་བར་འཁོར་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོས་ཀྱང་སྨོན་ལམ་དེ་བཞིན་འགྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྒྲོལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། སྨོན་ལམ་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེ་སྟེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་ཉི་ཟླ་ལ་དབང་བའི་བདག་པོ་འདོད་དམ། འཇིག་རྟེན་གྱི་རྒྱལ་པོར་འདོད་དམ། ཚེ་རིང་ཞིང་ཡུན་དུ་གནས་པར་འདོད་ན་དེ་བདག་གིས་སྦྱིན་ནུས་ཀྱི། ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པའི་སྨོན་ལམ་ཁམས་གསུམ་ལས་མཆོག་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་བུ་བདག་གིས་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟ་ན་རེ་ཞིག་ཕྱུག་པོར་གྱུར་ཏེ་སྔོན་བས་ཀྱང་ལྷག་པར་ རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པ་བྱིན་ཞིང་། ཡབ་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་རྣམས་དང་བདག་ཅག་འཕྲད་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨོན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འགྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སྨྲས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཡུལ་ཀཻ་ལཻའི་བྲམ་ཟེ་དེས་བྱིས་པ་གཉིས་ཁྲིད་དེ་ཁྱིམ་དུ་འོངས་བ་ན། ཆུང་མས་འདི་སྐད་དུ་ཁྱོད་ངོ་སོ་འདི་ལྟ་བུས་འཁོར་ཏེ་འོངས་པ་ངོ་མི་ཚའམ། བུས་པ་འདི་གཉིས་རྒྱལ་པོའི་གདུང་ལ་གཏོགས་པ་ཡིན་ན་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱང་མེད་དེ། འདི་ལྟར་འཚེག་བརྡེགས་ཤིང་ལུས་ལ་རྨ་དང་རྣག་ཁྲག་གིས་རྩོག་པོར་བྱས་པ་བཟོད་དམ་ཞེས་བྱས་ནས། བུས་པ་འདི་གཉིས་ཚོང་ལ་བཀོལ་དུ་རུང་བ་གཞན་ཁྲིད་ལ་ཤོག་ཅེས་བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་བྲམ་ཟེ་དེས་བུས་པ་གཉིས་ཁྲིད་དེ་ཚོང་འདུས་སུ་སོང་བ་ལས། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྤྲུལ་པས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་བུས་པ་འདི་གཉིས་ཤིན་ཏུ་རིན་ཆེ་བས་སུས་ཀྱང་ཉོ་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཤིང་། བུས་པ་དེ་གཉིས་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པ་ལས། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ལྷའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ལྷའི་དྲི་བསུང་སྤྲུལ་ཏེ། བུས་པ་གཉིས་ཀྱི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ནས་ལྟོ་འགྲངས་བར་བྱས་ཤིང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བྲམ་ཟེའི་སེམས་བསྒྱུར་ཏེ་ཡུལ་ཡ་བར་ཕྱིན་པར་བྱས་སོ། །ཡུལ་དེའི་བློན་པོ་དང་ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་བུའི་སྲས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་ཚ་བོ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཏེ། བུ་གཉིས་ག་ལས་འོངས་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ན་རེ། བདག་གིས་བསླངས་ཏེ་འོངས་སོ་དྲིར་ཅི་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བློན་པོ་རྣམས་ན་རེ། བདག་ཅག་གི་ཡུལ་དུ་འོངས་ན་འདྲི་བར་རིགས་ཀྱི་མི་འདྲི་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། བློན་པོ་དང་ཡུལ་མི་རྣམས་པ་གྲོས་ནས་བྲམ་ཟེ་ལས་བུ་གཉིས་འཕྲོག་ པར་བརྩམ་པ་ལས། དེའི་ནང་ནས་ཁྱིམ་བདག་གཅིག་གིས་རྒྱལ་བུས་སྦྱིན་པར་བྱས་པ་འཕྲོག་ན་རྒྱལ་བུའི་ཡིད་དང་འགལ་བས་འཕྲོག་མི་རིགས་ཀྱིས། གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་གསོལ་ན་རིན་གྱིས་བསླུ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གྲོས་བཏབ་པ་ལྟར་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་བུ་གཉིས་པོ་ནང་དུ་ཁྲིད་ལ་ཤོག་ཅེས་བྱས་ཏེ། དེ་གཉིས་མཐོང་བས་རྒྱལ་པོ་དང་བཙུན་མོ་བློན་པོ་སོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ངུ་ཞིང་བལྟས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བྲམ་ཟེ་ལ་བུ་འདི་གཉིས་ལ་རིན་ཇི་ལྟར་ཐོབ་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བྲམ་ཟེས་སྨྲ་མ་ཁོམ་པར་ཁྱེའུ་དེ་ཡིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་བུ་ཕོ་ནི་དངུལ་གྱི་དང་རྩེ་སྟོང་དང་བ་ལང་བརྒྱ་ཞིག་རིའོ། །བུ་མོ་ནི་གསེར་གྱི་དང་རྩེ་སྟོང་དང་བ་བཞོན་ཉིས་བརྒྱ་རིའོ་ཞེས་གསོལ་བ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཁྱེའུ་ལ་སྨྲས་པ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ལུགས་ཀྱིས་མིའི་ནང་ན་ཕོ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལྟར་ཆེ་བ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཕོ་རིན་ཆུང་ལ། བུ་མོ་རིན་ཆེ་བར་འདེབས། བུ་ཁྱེའུས་གསོལ་བ། ཕོ་བྲང་གི་སླས་ལྟ་བུ་རྒྱལ་པོ་དང་ཉེ་བ་མ་ལགས་ལ། མ་རབས་བྲན་ལས་སླས་སུ་བཞེས་ཏེ་དེ་ལ་ཐུགས་དགྱེས་པས་བཀུར་ཞིང་བཙུན་པར་མཛད་དེ་རིན་པོ་ཆེའི་གོས་བསྐོན་ཞིང་བཟའ་བཏུང་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པས་བསྟབས་ནས། སྲས་གཅིག་པུ་ཞིག་མངའ་བ་རི་ལ་སྤངས་ཏེ་ཡ་མཚན་ཕོ་བྲང་གི་སླས་དང་རོལ་ཞིང་རོལ་མོ་མཛད་ཀྱང་སྲས་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་དགོངས་པའི་ཐུགས་ཀྱང་མི་མངའ་བས་ན། དེའི་ཕྱིར་བུ་ཕོ་ནི་རིན་ཆུང་ལ་བུ་མོ་ནི་རིན་ཆེ་བ་མངོན་ནོ། །དེ་སྐད་སྨྲས་པ་རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་ལྷག་པར་མི་དགའ་བའི་མྱ་ངན་སྐྱེས་ཏེ་མཆི་མ་བླགས་ནས་འདི་སྐད་དུ། བདག་ནི་རབ་ཏུ་གནོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཁོ་བོའི་ པང་དུ་མི་འོངས། ཁྱེད་ང་ལ་མི་དགའ་འམ་འོན་ཏེ་བྲམ་ཟེ་འདིས་འཇིགས་ཞེས་དྲིས་པ་ན། བྱིས་པ་ན་རེ། བདག་ཅག་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་མི་དགའ་བའམ་བྲམ་ཟེ་ལ་སྐྲག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཅག་ཐོས་པ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་ཚ་བོ་ལས་ད་ལྟ་མིའི་བྲན་ཁོལ་དུ་གྱུར་པས། གང་ན་ཡང་མིའི་བྲན་ཁོལ་རྒྱལ་པོའི་པང་དུ་འདུག་པའི་ཆོས་མེད་པས་མི་སྤོབས་སོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་སྐད་ཐོས་པས་ལྷག་པར་གདུངས་ནས། བུས་གསོལ་པ་བཞིན་དུ་བྲམ་ཟེ་ལ་རིན་བྱིན་ཏེ། བུ་གཉིས་རྒྱལ་པོའི་པང་དུ་བླངས་སོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་གཉིས་ལ་
Chinese
王子和我们两人也迅速返回我的国家吧，这样说完之后，帝释天神王也说愿这个愿望如是成就。王子说道：我愿一切众生从生老病死的痛苦中解脱，这样发愿之后，帝释天说道：这个愿望非常广大，是无上的。如果想要生于天界，成为掌管日月的主人吗？想要成为世界的国王吗？想要长寿并永久存在吗？这些我都可以给予。你所说的愿望超越了三界，像那样的我没有能力。王子说道：既然如此，暂时变得富有，比以前更加经常地布施，愿与父王和大臣们以及我们相遇，这样说完之后，帝释天说愿这个愿望如是必定成就。说完之后就隐身不见了。凯莱国的婆罗门带着两个孩子回到家时，妻子这样说道：你带着这样的面容回来不觉得丢脸吗？这两个孩子如果是国王的后代，即使没有慈悲心，像这样鞭打，身体上布满伤口和脓血，弄得脏兮兮的，你也能忍受吗？说完之后，像吩咐说把这两个不能用于交易的孩子带走一样，那个婆罗门带着两个孩子去了集市。帝释天的化身对那个婆罗门说，这两个孩子非常珍贵，没有人能买得起。那两个孩子又饿又渴，帝释天用天神的神通幻化出天神的香味，从两个孩子的毛孔中直到吃饱，帝释天改变了婆罗门的心意，让他去了亚国（不确定）。那个国家的大臣和所有国民都知道这两个孩子是王子，是大国王的孙子，所有人都沉浸在悲伤之中。问道：这两个孩子从哪里来的？婆罗门说：我乞讨来的，有什么好问的。大臣们说：我们国家
English
The prince and the two of us should also quickly return to my country, after saying this, Indra, the lord of the gods, also said, may this wish be fulfilled as it is. The prince said: I wish all sentient beings to be liberated from the suffering of birth, old age, sickness and death, after making this wish, Indra said: This wish is very vast and supreme. If you want to be born in the heavens and become the master who controls the sun and moon? Do you want to become the king of the world? Do you want to live long and exist forever? I can give these. The wish you have spoken exceeds the three realms, and I do not have the ability to do such a thing. The prince said: If so, become rich for the time being, give more alms than before, and may we meet with the father king and ministers and us, after saying this, Indra said, may this wish be fulfilled as it is. After saying this, he disappeared. When the Brahmin of Kele country brought the two children back home, his wife said: Don't you feel ashamed to come back with such a face? If these two children belong to the royal family, even if they have no compassion, can you bear to whip them like this, with wounds and pus and blood all over their bodies, making them dirty? After saying this, as if instructing to take away these two children who cannot be used for trading, that Brahmin took the two children to the market. An incarnation of Indra said to that Brahmin, these two children are very precious, no one can afford to buy them. The two children were hungry and thirsty, Indra used the divine power of the gods to transform the fragrance of the gods, from the pores of the two children until they were full, Indra changed the Brahmin's mind and made him go to the country of Ya (uncertain). The ministers and all the people of that country knew that these two children were princes, grandsons of the great king, and everyone was immersed in sorrow. They asked: Where did these two children come from? The Brahmin said: I begged for them, what's the point of asking. The ministers said: Our country
Chinese
说：“如果来了，应该问的就问，不是不问。”大臣和百姓们商议，开始从婆罗门那里抢夺两个孩子。其中一个户主说：“如果抢夺王子布施的东西，就违背了王子的意愿，不应该抢夺。如果禀告大国王，就会用价值赎回。”按照商议的那样做了，禀告了国王，说：“把婆罗门和两个孩子带进来。”见到那两个孩子，国王和王妃、大臣等都哭着看着。然后国王问婆罗门：“这两个孩子值多少钱？”婆罗门还没来得及说话，那个孩子就禀告说：“我的儿子值一千个银顶和一百头牛。女儿值一千个金顶和两百头母牛。”国王对孩子说：“按照世间的习俗，男人在人中像珍宝一样尊贵，为什么儿子价值低，女儿价值高呢？”孩子禀告说：“不像王宫的侍女那样亲近国王，而是从卑贱的奴隶中选为侍女，国王喜欢她们，就尊敬她们，给她们穿珍贵的衣服，用百味俱全的饮食供养她们。即使只有一个儿子，也把他丢在山上，奇怪的是，国王和王宫的侍女嬉戏玩乐，即使玩乐，也一点也不顾念儿子。因此，儿子价值低，女儿价值高是显而易见的。”国王听到这些话，更加不高兴，生起了悲伤，流着眼泪说：“我非常痛苦，为什么不来我的怀里？你们不喜欢我吗？还是害怕这个婆罗门？”孩子说：“我们不是不喜欢大国王，也不是害怕婆罗门。我们听说大国王的侄子现在成了人的奴隶，无论在哪里，人的奴隶都没有坐在国王怀里的规矩，所以不敢。”国王听到这些话，更加悲痛，按照孩子说的那样，给了婆罗门价值，把两个孩子抱在怀里。国王对那两个孩子……
English
He said, "If they come, ask what should be asked, and don't not ask." The ministers and the people of the country consulted and began to snatch the two children from the Brahmin. Among them, one householder said, "If we snatch what the prince has given away, it would be against the prince's will, so we shouldn't snatch them. If we inform the great king, he will redeem them with value." They did as they had discussed, and informed the king, saying, "Bring the Brahmin and the two children in." Seeing the two children, the king, queen, ministers, and others all wept and looked at them. Then the king asked the Brahmin, "How much are these two children worth?" Before the Brahmin could speak, the child said, "My son is worth a thousand silver tops and a hundred cows. The daughter is worth a thousand gold tops and two hundred cows." The king said to the child, "According to worldly customs, men are as precious as jewels among people, why is the son of low value and the daughter of high value?" The child replied, "Unlike the palace maids who are close to the king, they are chosen as maids from lowly slaves, and the king likes them, so he respects them, dresses them in precious clothes, and feeds them with food that has a hundred flavors. Even if he has only one son, he abandons him on the mountain. It is strange that the king plays and enjoys with the palace maids, but even when playing, he does not think of his son at all. Therefore, it is obvious that the son is of low value and the daughter is of high value." When the king heard these words, he became even more unhappy, and sorrow arose, and he shed tears and said, "I am in great pain, why don't you come into my arms? Do you not like me? Or are you afraid of this Brahmin?" The child said, "We do not dislike the great king, nor are we afraid of the Brahmin. We have heard that the great king's nephew has now become a slave of men, and nowhere is there a custom for a slave of men to sit in the king's lap, so we dare not." When the king heard these words, he was even more distressed, and as the child said, he gave the Brahmin the value and took the two children into his arms. The king to the two children...