Tibetan
་སྔགས་འདོན་ཏོ། ། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། བདག་རྒས་ལ་ཉམ་ཆུང་བས་བུས་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་བདག་བོར་ཏེ་མའི་ཐད་དུ་བྲོས་ན་བདག་གིས་བྱར་མེད་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆིངས་ལ་དཀྲིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་བུས་ཀྱང་བུ་གཉིས་ཀྱི་ལག་པ་ཕྱིན་ཀ་ལོག་ཏུ་བཟུང་སྟེ་བྲམ་ཟེ་ལ་འཆིང་དུ་བཅུག་ནས་ཐག་པ་དེ་བྲམ་ཟེའི་ལག་པར་བྱིན་ཏེ་སྦྲེལ་ནས་ཁྲིད་དོ། །བུ་གཉིས་ནི་འགྲོར་མ་འདོད་དེ་འཐེན་པ་དང་བྲམ་ཟེས་ལྕག་ཐོགས་ཏེ་དེད་ནས་ལམ་དུ་ཁྲག་བྱུང་བ་ས་ལ་ལྷགས་སོ། །རྒྱལ་བུས་དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་མཆི་མ་ཕྱུངས་ཏེ་མཆི་མ་ས་ལ་བོ་བས་ས་ཡང་ཁོལ་བར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་དང་གཅན་གཟན་རི་དྭགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བུ་གཉིས་བསྐྱལ་ཏེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་པ་དང་གཟོད་ཕྱིར་ལོག་གོ། །རི་དྭགས་དང་གཅན་གཟན་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་བསྐྱལ་ཏེ། ཕྱིར་རྒྱལ་བུ་དང་རྩེ་བའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ནས་སྙིང་རྗེ་བའི་སྐད་ཕྱུངས་ཏེ་ལུས་ས་ལ་རྡེབས་ཤིང་འགྲེའོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ལམ་དུ་ཞུགས་ཞུགས་ཏེ་སོང་སོང་བ་ལས། ལམ་ཁར་སྐྱེ་ཤིང་ཞིག་ཡོད་པ་ལ་བུ་གཉིས་བཏགས་ཏེ་འདུག་གོ། །དེ་ནས་ཆས་པ་དང་བུ་གཉིས་མ་དང་འཕྲད་དུ་རེ་བས་ཤིང་གི་ཕག་ཏུ་འཁྲི་ཞིང་འགྲོར་མ་བཏུབ་ནས་བྲམ་ཟེས་ཡང་གཞུས་པ་དང་། བུ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་ཅག་ལ་མ་རྡེག་ཅིག །བདག་ཅག་རང་འགྲོའོ་ཞེས་གནམ་ལ་ཡར་བལྟས་ཏེ་རི་གཉེན་གྱི་ལྷ་དང་ནགས་ཚལ་དང་ཤིང་གི་ལྷ་རྣམས་བདག་ཅག་ལ་ཅུང་ཟད་ཐུགས་མི་བརྩེ་འམ། དགོངས་པ་མི་མང་འམ། བདག་ཅག་ནི་ལམ་རིང་པོར་བྲན་ཁོལ་བྱེད་དུ་འགྲོ་སྟེ། མ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ན་བདག་ཅག་གི་མ་རི་ལ་ཤིང་ཐོག་འཚོལ་ཞིང་བརྔར་བཏང་བ་ལ་མྱུར་དུ་བདག་ཅག་དང་ངོ་འཕྲད་པར་ ཤོག་ཅིག །ཅེས་མི་སྣུན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བུའི་མ་རི་ལ་འདུག་པའི་རྐང་པ་གཡོན་པའི་མཐིལ་གཡའ་ཞིང་གཡོ་བ་དང་། མིག་གཡོན་པ་ཡང་འགུལ། ནུ་མ་གཉིས་ནས་ནུ་ཞོ་ཡང་རང་ཟག་པ་ན་དེ་འདི་སྙམ་དུ་འདི་འདྲ་བའི་ལྟས་ངན་པ་སྔོན་བྱུང་མ་མྱོང་ན་བདག་གི་བུ་གཉིས་ལ་ཡེ་འདྲོག་མ་བྱུང་ངམ་སྙམ་ནས་ཤིང་ཐོག་བརྡ་བ་བཏང་ནས་མྱུར་བར་ཕྱིར་འགྲོ་བར་ཆེས་པ་དང་། དེའི་ཚེ་ལྷའི་དབང་པོ་གཡས་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རྒྱལ་བུས་ཁྱེའུ་གཉིས་བྱིན་པ་ལ། བཙུན་མོས་དགེ་བའི་བར་ཆད་བྱེད་དུ་དོགས་པས་སེང་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས་ལམ་སྲང་དུ་བསྡད་དོ། །བཙུན་མོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་གཅན་གཟན་གྱི་རྒྱལ་མོ། ཁོ་མོ་ནི་མིའི་རྒྱལ་མོ་ཡིན་ཏེ། རི་ལ་འཁོད་པར་འདྲ་ན་ཅུང་ཟད་ལམ་ལས་བྱོལ་ཏེ་བདག་ཐོངས་ཤིག །བདག་ལ་བུ་ཆུང་ངུ་ཤེད་མ་བྱེ་བ་གཉིས་ཤིག་ཡོད་དེ། ད་ཙམ་གྱི་བར་དུ་ཅི་ཡང་མ་ཟོས་པས་བདག་འོང་དུ་རེ་སྟེ་སྡོད་དོ། །སེང་གེས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་དེ་རྒྱང་རིང་དུ་ཐལ་བར་ཤེས་ནས་ལམ་ལས་བྱོལ་ཏེ་བཙུན་མོ་བཏང་ངོ་། །བཙུན་མོ་ཕྱིར་གནས་སུ་འོངས་པ་ན་རྒྱལ་བུ་འབའ་ཞིག་ལས་བུ་གཉིས་མ་མཐོང་ནས། བདག་ཉིད་ཀྱི་སྤྱིལ་བུ་དང་། བུ་གཉིས་འདུག་པའི་སྤྱིལ་པོར་བལྟས་ཀྱང་མ་མཐོང་། བུ་རྩེ་བའི་གནས་དང་ཆུ་འགྲམ་དུ་བཙལ་ཀྱང་མ་མཐོང་ལ། སྔོན་བུ་དང་རྩེ་བའི་རི་དྭགས་ཤ་བ་དང་། ཁ་ཤ་དང་། གཅན་གཟན་སེང་གེ་དང་སྤྲེའུ་སོགས་མདུན་ནས་ལུས་ས་ལ་རྡེབས་ཤིང་སྒྲ་འབྱིན་ལ། སྔོན་བརྩེ་བའི་རྫིང་བུའི་ཆུ་ཡང་སྐམ་པར་མཐོང་ནས། ཕྱིར་རྒྱལ་བུ་ག་ལ་བ་དེར་སོངས་ཏེ་བུ་གཉིས་ག་རེ་ཞེས་དྲིས་པ། རྒྱལ་བུ་ཅང་མི་སྨྲའོ། །བཙུན་མོས་སྨྲས་པ། བདག་ནམ་ཤིང་ཐོག་ ཁྱེར་ཏེ་གནས་སུ་འཁོར་བ་ན། བདག་གི་བུ་གཉིས་རྒྱང་མ་ནས་རྒྱུག་ཅིང་མདུན་བསུ་ནས། རྡེག་འཆོས་ན་ཡང་ཕྱིར་ལངས་ཏེ་དཀྱུ་མཆོང་ཞིང་ཨ་མ་འོངས་ཨ་མ་འོངས་ཞེས་འབོད་དེ། བདག་འདུག་པའི་ཚེ་གཉིས་ཀ་གཡས་གཡོན་ན་འདུག་ཅིང་ཕྲག་པའམ་ལུས་ལ་རྡུལ་གོས་ན་ཡང་འཕྱི་ཞིང་སྤྲུག །ད་བདག་གི་བུ་ག་རེ་མ་མཐོང་ན་གཞན་ལ་མ་བྱིན་ནམ། འདི་ལྟར་དེ་གཉིས་མ་མཐོང་བས་བདག་གི་སྙིང་འགས་བར་འགྱུར་གྱི། བདག་གི་བུ་ག་ལ་འདུག་མྱུར་དུ་སྨྲོས་ཤིག །བདག་མྱོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དྲིས་ཀྱང་ལན་མ་བཏབ་བོ། །བཙུན་མོས་ཡང་སྨྲས་པ། བུ་གཉིས་མ་མཐོང་བས་ལྷག་པར་གདུངས་པའི་སྟེང་དུ་རྒྱལ་བུས་ལན་མ་སྟེར་བས་ལྷག་པར་མྱོས་ཤིང་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། ཡུལ་ཀཻ་ལཻ་ཞེས་བྱ་བའི་བྲམ་ཟེ་ཞིག་འོངས་ཏེ་བུ་གཉིས་སློང་བ་ལ་བདག་གི་བྱིན་ཏོ། །དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བཙུན་མོ་ས་ལ་འགྱེལ་ཏེ་ཆོ་ངེ་བཏབ་བོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ་རེ་ཞིག་སྡོད་ཅིག་ཁྱོད་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་ཀྱི་ཚེ་དམ་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་མི་དྲན་ནམ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བདག་ནི་བྲམ་ཟེའི་བུ་གཞོན་ནུ་ཞེས་བྱ། ཁྱོད་ནི་བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་སུན་ད་རི་ཀ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་མེ་ཏོག་པདྨོ་བདུན་ཞིག་ཐོགས་བདག་ལ་དངུལ་གྱི་དོང་རྩེ་ལྔ་ཞིག་ཡོད་ཅིང་ཁྱོད་ལས་ངས་པདྨོ་ལྔ་ཞིག་ཉོས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་བར་བྱས་པ་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་པདྨོ་ལྷག་མ་གཉིས་པོ་ཡང་བྱིན་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་འབུལ་གྱིས་སྨོན་ལམ་དུ་ཡང་བདག་སྐྱེ་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་རྟག་པར་ཁྱོད་ཀྱི
Chinese
念诵咒语。 婆罗门说：“我年老体衰，这两个孩子如果抛弃我逃到他们母亲那里，我就无能为力了，你把他们捆起来吧。”说完，王子就把两个孩子的手反过来抓住，让婆罗门捆绑，把绳子交给婆罗门的手，连接起来牵着走。两个孩子不想走，就拉扯，婆罗门拿着鞭子驱赶，路上流出的血滴落在地上。王子看到这样，流下了眼泪，眼泪滴在地上，地也沸腾起来。王子和所有的野兽都护送着两个孩子，直到看不见为止，然后才返回。野兽们护送着王子，回到王子玩耍的地方，发出悲伤的声音，身体摔在地上打滚。婆罗门走啊走，走到路边有一棵树，就把两个孩子绑在树旁坐着。然后继续赶路，两个孩子盼望着与母亲相遇，就缠绕在树旁，不能行走，婆罗门又抽打他们。两个孩子说：“不要打我们了！我们自己走。”他们仰望天空，对山神、森林之神和树神说：“你们对我们一点也不怜悯吗？不为我们着想吗？我们要去遥远的地方做奴隶，如果和母亲分离，我们的母亲在山上寻找野果，被派去收割，请让她快点和我们相遇吧！不要不理睬我们啊！” 孩子的母亲在山上，左脚底发痒跳动，左眼也跳动，两个乳房里的乳汁也自己流出来，她心想：“以前从未有过这样的坏兆头，难道我的两个孩子出了什么事吗？”于是扔掉采摘的野果，急忙往回赶。这时，她想，难道是天神因陀罗作祟吗？因陀罗害怕王妃阻碍王子布施两个孩子的美德，就变成一只母狮子，守在路旁。王妃说：“你是野兽的女王，我是人类的女王，既然都住在山上，就请稍微让开路，放我过去吧。”
English
reciting mantras. The Brahmin said, "I am old and weak. If these two children abandon me and run to their mother, I will be helpless. Please tie them up." After saying this, the prince grabbed the hands of the two children, turned them backwards, and had the Brahmin tie them up. He gave the rope to the Brahmin's hand, connected them, and led them away. The two children did not want to go and pulled back, so the Brahmin whipped them and drove them on. Blood flowed on the road and dripped on the ground. When the prince saw this, he shed tears, and when the tears fell on the ground, the ground boiled. The prince and all the wild animals escorted the two children until they disappeared from sight, and then they returned. The wild animals escorted the prince back to the place where he played, and they made sad noises, threw themselves on the ground, and rolled around. The Brahmin walked and walked, and when he came to a tree by the roadside, he tied the two children to the tree and sat down. Then he continued on his way, and the two children, hoping to meet their mother, clung to the tree and could not walk. The Brahmin whipped them again. The two children said, "Don't hit us! We will walk on our own." They looked up to the sky and said to the mountain gods, forest gods, and tree gods, "Don't you have any pity for us? Don't you think of us? We are going to a faraway place to be slaves. If we are separated from our mother, our mother will be searching for wild fruits in the mountains, and she will be sent to harvest. Please let her meet us quickly! Don't ignore us!" The children's mother was on the mountain, and the sole of her left foot itched and twitched, and her left eye also twitched. Milk also flowed from her breasts on its own. She thought to herself, "I have never had such a bad omen before. Has something happened to my two children?" So she threw away the wild fruits she had picked and hurried back. At that time, she wondered if it was the god Indra causing trouble. Indra, fearing that the queen would hinder the prince's virtue of giving away the two children, transformed into a lioness and stood by the roadside. The queen said, "You are the queen of the wild beasts, and I am the queen of humans. Since we both live in the mountains, please move aside a little and let me pass."
Chinese
。我有两个年幼体弱的孩子，至今什么也没吃，盼着我回去呢。狮子也知道婆罗门已经走远了，就从路上避开，放走了王妃。王妃回到住处，只看见王子，没看见两个孩子。看自己的茅屋，也没看见两个孩子在的茅屋。在孩子们玩耍的地方和水边寻找也没找到。以前和孩子们一起玩耍的鹿、羚羊、猛兽狮子和猴子等，都在面前把身体摔在地上发出声音。以前喜爱的水池里的水也干涸了。于是回到王子那里，问两个孩子在哪里，王子什么也不说。王妃说，我每次拿着树上的果实回到住处，我的两个孩子都会从远处跑来迎接，即使摔倒了也会爬起来跳跃，喊着妈妈来了妈妈来了。我坐着的时候，两个孩子都在左右，即使肩膀或身上沾了灰尘也会擦拭掸掉。现在我的孩子没看见，难道是给别人了吗？这样没看见他们两个，我的心都要裂开了。我的孩子在哪里，快说！我要疯了。这样问了三次，王子也没回答。王妃又说，没看见两个孩子，在更加悲痛之上，王子又不回答，更加疯狂和激动了。王子说，有个叫凯莱地方的婆罗门来了，向我乞讨两个孩子，我就给他了。听到这里，王妃立刻倒在地上哭喊起来。王子说，先等一下，你难道不记得以前在燃灯佛的时候立下的誓言了吗？那时，我是婆罗门家的青年，你叫婆罗门家的女儿孙陀利迦。你拿着七朵莲花，我有五个银币，我从你那里买了五朵莲花供养佛，你又把剩下的两朵莲花也给了我，供养佛并祈愿生生世世都成为我的
English
. I have two young and weak children who have not eaten anything until now, and are waiting for me to return. The lion also knew that the Brahmin had gone far away, so he avoided the road and released the princess. When the princess returned to her residence, she only saw the prince and did not see the two children. She looked at her own hut, but did not see the hut where the two children were. She searched in the place where the children played and by the water, but could not find them. The deer, antelopes, beasts, lions, and monkeys, etc., who used to play with the children, were all throwing their bodies on the ground in front of her and making noises. The water in the beloved pond had also dried up. So she went back to the prince and asked where the two children were, but the prince said nothing. The princess said, "Every time I return to my residence with the fruits from the trees, my two children would run from afar to greet me. Even if they fell, they would get up and jump, shouting 'Mommy's here, Mommy's here!' When I sit down, both children would be on my left and right, and even if there was dust on my shoulders or body, they would wipe it off. Now that I don't see my children, have they been given to someone else? Not seeing them like this, my heart is about to break. Where are my children, tell me quickly! I'm going crazy." She asked like this three times, but the prince did not answer. The princess said again, "Not seeing the two children, on top of the increased grief, the prince does not answer, making me even more crazy and agitated." The prince said, "A Brahmin from a place called Kailai came and begged me for the two children, so I gave them to him." Upon hearing this, the princess immediately fell to the ground and cried out. The prince said, "Wait a moment, don't you remember the vow you made in the past during the time of the Dipankara Buddha? At that time, I was a young man from a Brahmin family, and you were called Sundarika, the daughter of a Brahmin family. You were holding seven lotus flowers, and I had five silver coins. I bought five lotus flowers from you to offer to the Buddha, and you also gave me the remaining two lotus flowers to offer to the Buddha and prayed that in every lifetime I would always be yours.