Tibetan
ང་བ་ལས་ལམ་ད་ཁྱོ་ག་གཞོན་ནུ་དག་དང་འཕྲད་ནས། དེས་བདག་ལ་ཅོ་འདྲི་ཞིང་བགད་དེ་འཕྱའོ། །ད་ཁྱོད་ཀྱིས་བཀོལ་བའི་བྲན་ཁོལ་ཡོད་ན་ང་ཆུ་བཅུ་ཡང་མི་དགོས་ལ་གཞན་གྱིས་འཕྱ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ནི་ཤིན་ཏུ་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་ན་བྲན་ཁོལ་ག་ལས་རྙེད། ཆུང་མས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གི་ཕྱིར་བྲན་ཁོལ་མ་བཙལ་ན། བདག་འགྲོ་སྟེ་ཁྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་སོ་ཞེས་དང་། ཡང་ཆུང་མས་སྨྲས་པ། ཁོ་མོས་ཐོས་ན། རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་སྦྱིན་པ་ལ་མོས་པས་ཡབ་རྒྱལ་པོས་ རི་དན་ཏིག་ཅེས་བྱ་བར་སྤངས་སོ། །དེ་ལ་ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་གཅིག་ཡོད་ཅེས་གྲག་གིས་དེ་སློང་དུ་སོངས་ཤིག །ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱིས་སྨྲས་པ། རི་དན་ཏིག་ཅེས་པའི་འདི་ནས་དཔག་ཚད་དྲུག་སྟོང་ལྷག་ཙམ་གྱི་ལམ་ཡོད་ལ། སྔོན་ལ་བགྲོད་ཀྱང་མ་མྱོང་ན་ད་ཅི་ལྟར་བགྲོད་པར་བྱ། ཆུང་མས་སྨྲས་པ། བདག་གི་ཕྱིར་བྲན་ཁོལ་མ་བཙལ་ན་བདག་འགེགས་ཏེ་འཆིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཉེས་ན་ཁོ་བོ་གཅིག་གིས་བསད་ཀྱང་སླ་ཁྱོད་ཤི་བར་མི་འདོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་སློང་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱགས་དང་དགོས་པ་སྦྱོར་ཅིག །ཆུང་མས་སྨྲས་པ། ད་སོངས་ཤིག་རྒྱགས་དང་དགོས་པ་ཡང་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །བྲམ་ཟེ་རྒྱགས་རང་གིས་སྦྱར་ཏེ་རྐང་པས་ལམ་དུ་ཞུགས་ཞིང་སོང་ནས། ཡུལ་ཡ་བ་ཞེས་བྱ་བར་སོང་སྟེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོ་སྲུང་བ་ལ་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ད་ལྟ་ག་ལ་འདུག་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། སྒོ་སྲུང་དེ་ནང་དུ་སོང་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་དེ་ལྟར་བསྙད་དོ། །ཚིག་དེ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་མེ་ལ་ཤིང་བསྣན་པ་ལྟར་ཁྲོ་ཞིང་འཁྲུགས་ཏེ། འདི་འདྲ་བ་ཤ་སྟག་གི་ཕྱིར་ངའི་སྲས་སྤངས་ན་ད་ཡང་སློང་དུ་འོངས་སྙམ་ནས་མ་དགའོ། །བྲམ་ཟེས་གསོལ་པ། རྒྱལ་ཚབ་དོན་གྲུབ་སྦྱིན་པའི་གྲགས་པ་གནམ་དང་ཆུའི་གཏིང་དུ་ཐུག་པར་གྲགས་ན་བདག་ལམ་རིང་པོ་ནས་རེ་བ་ཡོད་པས་འོངས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ནི་ད་ལྟར་རི་དབེན་པ་ན་གནས་ཏེ་རབ་ཏུ་དབུལ་ཞིང་ཅི་ཡང་མེད་ན་ཁྱོད་ལ་ཅི་ཞིག་སྦྱིན། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་བུ་ལ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱང་བདག་འཕྲད་པར་དགའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གཞན་ཞིག་ལ་ལམ་སྟོན་ཅིག་ཅེས་བསྒོས་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་སོང་ སོང་བ་ལས་རི་དན་ཏིག་གི་དྲུང་གི་ཆུ་ཆེན་པོ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ནས། རྒྱལ་བུ་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བསམས་པས་ཆུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རི་དེ་ལས་ཐོག་མར་རྔོན་པ་ཞི
Chinese
我从那里在路上遇到了年轻的丈夫们，他们嘲笑我，笑着戏弄我。现在如果你有你使用的奴隶，我连十分之一的水都不需要，也不会被别人嘲笑。家主说：我们非常贫穷，从哪里能找到奴隶？妻子说：如果为了我你不去找奴隶，我就走，不和你一起住了。妻子又说：她听说，王子顿珠（义成）喜欢布施，所以父王把他 抛弃在名为日丹迪（Ri-dan-tig）的地方。据说他有一个儿子和一个女儿，你去乞讨他们吧。家主说：从这个叫做日丹迪的地方有六千由旬以上的路程，以前没有走过，现在怎么走呢？妻子说：如果为了我你不去找奴隶，我就绝食而死。家主说：宁可我被杀死也容易，我不希望你死。说完，你给我准备去乞讨的干粮和必需品吧。妻子说：现在走吧，什么干粮和必需品也没有。婆罗门自己准备了干粮，徒步踏上旅途，去了名为亚瓦（Yaba）的地方，问国王宫殿的门卫王子顿珠现在在哪里。门卫进去向国王禀告了这件事。刚听到这句话，就像火上浇油一样，愤怒而激动，心想：为了这些家伙我才抛弃了儿子，现在又来乞讨了，很不高兴。婆罗门禀告说：义成王子的布施名声传遍天上地下，我从遥远的地方满怀希望而来。国王说：王子顿珠现在住在偏僻的山里，非常贫穷，什么也没有，他能给你什么呢？婆罗门说：即使王子什么也没有，我也很高兴见到他。国王也吩咐另一个人给他指路，婆罗门就走了。 走啊走，到了日丹迪山脚下的大河边。仅仅想着王子，就到了河的对岸。然后，婆罗门在那座山上首先遇到了一位猎人。
English
From there, on the road, I met young husbands who mocked me, laughing and teasing me. Now, if you have slaves that you use, I don't even need a tenth of the water, and I won't be mocked by others. The householder said: We are very poor, where can we find slaves? The wife said: If you don't look for slaves for me, I will leave and not live with you. The wife also said: She heard that Prince Dondrup (义成) liked giving alms, so the father king abandoned him in a place called Ri-dan-tig. It is said that he has a son and a daughter, go and beg for them. The householder said: From this place called Ri-dan-tig, there are more than six thousand yojanas of road, I have never walked it before, how can I walk it now? The wife said: If you don't look for slaves for me, I will fast and die. The householder said: It is easier for me to be killed, I don't want you to die. After saying that, prepare the provisions and necessities for me to go begging. The wife said: Go now, there are no provisions or necessities. The Brahmin prepared his own provisions, set out on the journey on foot, and went to a place called Yaba, and asked the gatekeeper of the king's palace where Prince Dondrup is now. The gatekeeper went inside and reported this to the king. As soon as he heard these words, he was as angry and agitated as adding wood to a fire, thinking: I abandoned my son for these guys, and now they are coming to beg again, he was very unhappy. The Brahmin reported: The fame of Prince Yicheng's almsgiving has spread throughout heaven and earth, and I have come from a long way with hope. The king said: Prince Dondrup now lives in a remote mountain, he is very poor and has nothing, what can he give you? The Brahmin said: Even if the prince has nothing, I am happy to see him. The king also ordered another person to show him the way, and the Brahmin left. Walking and walking, he came to the big river at the foot of Mount Ri-dan-tig. Just thinking of the prince, he reached the other side of the river. Then, the Brahmin first met a hunter on that mountain.
Tibetan
ག་དང་འཕྲད་པ་ན། རི་འདི་ལ་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་མཐོང་ངམ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། རྔོན་པ་དེས་རྒྱལ་བུ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བས་བྲམ་ཟེ་འདི་ལྟ་བུ་དག་གི་ཕྱིར་རི་ལ་སྤངས་པར་ཤེས་ནས་རྔོན་པ་དེས་བྲམ་ཟེ་དེ་བཟུང་ནས་ཤིང་ལ་བཅིངས་ཏེ་བརྡེགས་པས་ལུས་ལ་རྨ་ཡང་བྱུང་ངོ་། །རྔོན་པས་ཡང་སྨྲས་པ། ཁྱོད་རྒྱལ་བུ་དྲིས་ཏེ་ཅི་བྱ་མདའ་འཕང་ངོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དེས་ད་ནི་འདིས་བདག་གསོད་པར་ངེས་ན་རྫུན་ཞིག་བྱའོ་བསམས་ནས་ཁྱོད་བདག་ལ་འདྲི་ན་ཅི་ཉེས་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྔོན་པས་ཅི་ཞིག་སྨྲ་སྙམ་དུ་སེམས་ནས་དྲིས་པ་ལ། བྲམ་ཟེ་ན་རེ་ཡབ་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་བུ་མཐོང་བར་དགའ་བས་བདག་འདིར་རྒྱལ་བུ་ཕྱིར་འགུགས་སུ་འོངས་སོ་ཞེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་རྔོན་པས་ཀྱང་བཀྲོལ་ཏེ་བཏང་ནས་སྔར་མ་རྟོགས་ཤིང་རྒྱུས་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་བཟོད་པ་གསོལ་ནས་རྒྱལ་བུ་གང་ན་འདུག་པའི་གནས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་བུའི་ཐད་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། རྒྱང་མ་ནས་རྒྱལ་བུས་བསུས་ཏེ་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་གུས་པར་བྱས་ཤིང་། ཁྱོད་ག་ལས་འོངས་ལམ་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ངལ་བར་མ་གྱུར་ཏམ་ཅི་འདོད་ཅེས་སྤྲོ་བའི་གཏམ་བྱས་སོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། བདག་ལམ་རིང་པོ་ནས་འོངས་ཏེ། ལུས་ཐམས་ཅད་རྩེ་ཞིང་ངལ་ཏེ་བཀྲེས་སྐོམ་མོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། སྤྱིལ་པོའི་ནང་དུ་ཁྲིད་ནས་སྟན་ལ་འདུག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། ཤིང་ཐོག་དང་ཤིང་འབྲས་དང་བཏུང་བའི་སྐོམ་མདུན་དུ་ཕབ་པ་བྲམ་ཟེས་ཀྱང་ཟོས་ཤིང་འཐུངས་ནས་ཐལ་བྱུང་དུ་འདི་ སྐད་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། བདག་ནི་ཡུལ་ཀོ་ལེ་ཞེས་བྱ་བའི་མི་ཡིན་ཏེ། སྔ་ཞིག་ནས་རྒྱལ་བུ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་ཞེས་ཕྱོགས་བཅུར་གྲགས་པ་ཐོས་པས། བདག་ནི་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་ལ་སློང་དུ་འོངས་སོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་ཡོད་པ་ཁྱོད་ལ་མ་བྱིན་ན། ཆགས་ཤིང་སེར་སྣར་འགྱུར་ན་བདག་ལ་ཅི་ཡོད་སྔར་བཏང་བས་ད་ནི་ཅི་ཡང་སྦྱིན་དུ་མེད་དོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་ནོར་རྫས་སྦྱིན་དུ་མེད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་མིང་སྲིང་གཉིས་བདག་རྒད་པོའི་བྲན་ཁོལ་དུ་བྱིན་ཅིག །དེས་དེ་བཞིན་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་བུས་ཀྱང་ཁྱོད་ལམ་རིང་པོ་ནས་འོངས་པས་བདག་གི་བུ་འདི་གཉིས་འདོད་པ་ལེགས་ཀྱིས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་བུ་མིང་སྲིང་གཉིས་རྩེར་སོང་བ་ལས། རྒྱལ་བུས་བོས་ནས་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །བྲམ་ཟེ་འདི་ལམ་རིང་པོ་ནས་བུ་ཁྱེད་གཉིས་སློང་དུ་འོངས་པ་ལ། ཁོ་བོས་ཀྱང་ཁྱེད་གཉིས་སྦྱིན་
Chinese
当与嘎相遇时，问道：“你见到名叫顿珠的王子了吗？”那个猎人知道王子喜欢布施，所以为了像这样的婆罗门而抛弃在山上，于是那个猎人抓住那个婆罗门，把他绑在树上殴打，身上也出现了伤痕。猎人又说：“你问王子做什么？要射箭吗？”婆罗门心想：“现在他肯定要杀我了，不如说个谎吧。”于是说：“你问我有什么错？”猎人心里想着他说什么呢，就问他。婆罗门说：“父王很高兴见到王子，所以我来这里是为了把王子带回去。”话音刚落，猎人也解开了他，放了他走，并道歉说：“以前不明白，不了解情况。”然后指出了王子所在的地方。之后，婆罗门到了王子那里。王子远远地迎接他，以欢喜的心情恭敬地对待他，并亲切地说：“你从哪里来？路上没有遇到痛苦和疲劳吗？你想要什么？”婆罗门说：“我从很远的地方来，全身疲惫不堪，又饿又渴。”于是把他带到茅屋里，让他坐在垫子上，把水果和饮料放在他面前，婆罗门也吃了喝了，然后突然说： “我是科列地方的人，早就听说王子喜欢布施，名声传遍四方。我贫穷困苦，所以来向王子乞讨。”王子说：“我有的东西不给你，就会变得吝啬，但我有什么呢？以前都布施完了，现在没有什么可以布施的了。”婆罗门说：“既然没有财物可以布施，就把你的儿女给我，让他们做我这个老人的奴隶吧。”他这样说了三次，王子也说：“你从远方而来，我很高兴把我的这两个孩子给你，如你所愿。”当时，儿女正在玩耍，王子叫他们过来，对他们说：“这个婆罗门从远方来乞讨你们两个，我也把你们两个布施了。”
English
When encountering Ga, he asked, "Have you seen the prince named Dondrup?" The hunter knew that the prince liked to give alms, so he abandoned him on the mountain for the sake of such Brahmins. So the hunter grabbed the Brahmin, tied him to a tree, and beat him, causing wounds on his body. The hunter then said, "What are you doing asking about the prince? Are you going to shoot arrows?" The Brahmin thought, "Now he will definitely kill me, I should tell a lie." So he said, "What's wrong with you asking me?" The hunter wondered what he was saying and asked him. The Brahmin said, "The father king is happy to see the prince, so I came here to bring the prince back." As soon as he said that, the hunter untied him and let him go, apologizing, "I didn't understand before, I didn't know the situation." Then he pointed out where the prince was. After that, the Brahmin went to the prince. The prince greeted him from afar, treated him respectfully with a joyful heart, and said kindly, "Where did you come from? Did you not encounter suffering and fatigue on the road? What do you want?" The Brahmin said, "I came from a long way, my whole body is exhausted, and I am hungry and thirsty." So he led him into the hut, had him sit on a cushion, and placed fruit and drinks in front of him. The Brahmin ate and drank, and then suddenly said: "I am a person from the place called Kole. I have long heard that the prince likes to give alms, and his fame has spread in all directions. I am poor and destitute, so I came to beg from the prince." The prince said, "If I don't give you what I have, I will become stingy, but what do I have? I have already given everything away, and now there is nothing to give." The Brahmin said, "Since there are no possessions to give, give me your son and daughter, let them be slaves to this old man." He said this three times, and the prince also said, "You have come from afar, I am very happy to give you these two children of mine, as you wish." At that time, the children were playing, the prince called them over and said to them, "This Brahmin has come from afar to beg for you two, and I have given you two away."