Tibetan
བུ་མངར་བ་ཟ་བ་རི་འདི་ལ་སྒོམ་པ་དག་ཡོད་པས་འདིར་གནས་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་བུ་དེར་ཕྱིན་པ་ན། རི་དེར་གནས་པའི་བྱ་དང་གཅན་གཟན་རི་དྭགས་ཐམས་ཅད་དགའ་ནས་རྒྱལ་བུ་བསུའོ། །དེའི་ཚེ་རི་དེ་ལ་སྒོམ་པའི་དགེ་སློང་ཨ་ཚུ་ཏ་ཞེས་པ་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ལོན་པ་ཡོན་ཏན་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་རྒྱལ་བུ་སོང་སྟེ་ཕྱག་བྱས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རི་འདིར་ཕྱོགས་གང་ན་ཆུ་མིག་དང་འབྲས་བུ་བཟང་པོར་ལྡན་པ་གནས་སུ་རུང་བ་ཅི་ཡོད་ ཅེས་དྲིས་པ་དང་། ཨ་ཚུ་ཏས་སྨྲས་པ། རི་འདི་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པའི་ས་གཞི་ཡིན་པས་གང་དུ་གནས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དབེན་པའི་གནས་གཙང་མ་ཡིན་པས། ཅི་རྒྱལ་བུ་ཁྱོད་བུ་སྨད་དང་བཅས་ཏེ་ཆོས་སློབ་ཏུ་འོངས་སམ། དེ་ལ་རྒྱལ་བུས་སྨྲ་མ་ཁོམས་པར་བཙུན་མོ་མན་ཏེས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་རི་འདི་ལ་ལམ་བསྒོམས་ནས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ལོན། དགེ་སློང་གིས་སྨྲས་པ། རི་འདིར་ཕྱིན་ནས་ལོ་བཞི་བརྒྱའམ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ལོན། བཙུན་མོས་སྨྲས་པ། ད་དུང་བདག་དང་བདག་གི་བར་འཛིན་ན་ནམ་ཞིག་ལམ་འཐོབ། དེ་སྲིད་དུ་རི་ལ་གནས་ཀྱང་རྡོ་ཤིང་དང་ཐ་མི་དད་དུ་བདག་དང་བདག་གིར་མི་འཛིན་ན་ད་གདོད་ལམ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེའོ། །དགེ་སློང་ན་རེ་བདག་གིས་ཡང་དག་པའི་དོན་དེ་ལྟ་བུ་མི་ཤེས་སོ། །རྒྱལ་བུས་དགེ་སློང་ལ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཡུལ་ཡ་བའི་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་ཚབ་དོན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ཐོས་སམ། དེས་སྨྲས་པ་བདག་གིས་རྒྱུན་ཏུ་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ་བདག་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་གིས་ཁྱོད་གར་འགྲོ། རྒྱལ་བུས་བདག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་འདོད་དོ། །དགེ་སློང་གིས་ཁྱོད་ནི་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་བདག་ཉེ་གནས་རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་གྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་བུ་ཁྲིད་དེ་འདུག་པའི་གནས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བུའི་སྐྲ་སླས་ནས་མདུད་པ་བོར་ཏེ་ཟས་སུ་ཤིང་འབྲས་དང་ཤིང་ཐོག་ཟ། སྐོམ་དུ་ཆུ་མིག་འཐུང་ངོ་། །རྒྱལ་བུས་ཤིང་དང་རྩྭ་བསྡུས་ཏེ། བདག་ཉིད་འདུག་པའི་རྩྭའི་སྤྱིལ་པོ་ཆུང་ངུ་ ཞིག་དང་། མན་ཏེ་མ་སྨད་འདུག་པའི་སྤྱིལ་པོ་རེ་རེ་ཡང་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཁྱེའུའི་མིང་ནི་ཡ་རི་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལོ་བདུན་ལོན་པ་གོས་རང་གྱོན་ནུས་ཏེ་ཕའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་འགྲོའོ། །བུ་མོའི་མིང་ནི་གེ་ནོ་ཡན་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལོ་དྲུག་ལོན་པ། རི་དྭགས་ཀྱི་པགས་པ་གྱོན་ཞིང་མའི་ཕྱི་བཞིན་འགྲོའོ། །རི་དེ་ན་གནས་པའི་གཅན་གཟན་དང་། རི་དྭགས་འདབ་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་རྒྱལ་བུ་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་སོ། །རྒྱལ་བུ་རི་དེར་ཕྱིན་ནས་ཞག་གཅིག་ལོན་པ་དང་། སྔོན་སྐམ་པའི་ཆུ་མིག་དང་རྫིང་ཡང་ཆུས་གང་། སྐྱེ་ཤིང་སྐམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མེ་ཏོག་དང་འདབ་མ་སྐྱེས། སྲིན་བུ་གདུག་པ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར། གཅན་གཟན་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ཡང་སོ་སོ་ནས་རྩྭ་ལ་ཟ་བ་དང་། འབྲས་བུའི་ཤིང་རྣམས་ཀྱང་རྒྱས་ཤིང་བཟང་པོར་གྱུར། བྱ་སྣ་ཚོགས་སྙིང་རྗེའི་སྐད་འབྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །བཙུན་མོ་མན་ཏེས་ཤིང་ཐོག་དང་ཤིང་འབྲས་བརྔས་ཏེ་རྒྱལ་བུ་ལ་ཕུལ་ཞིང་། སྲས་མིང་སྲིང་གཉིས་ལའང་བསྙོད་དོ། །སྲས་མིང་སྲིང་གཉིས་ནི་སྐབས་སྐབས་སུ་ཕ་མ་གཉིས་དང་བྲལ་ཏེ། ཧ་ཅང་ཡང་མི་རིང་བའི་ཆུ་མིག་གི་འགྲམ་དག་ཏུ་གཅན་གཟན་དང་རི་དྭགས་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་སྟེ། བར་འགའ་ཞག་ལོན་པར་ཡང་རྩེའོ། །དུས་ཞིག་ན་སྲས་ཁྱེའུ་སེང་གེ་ལ་ཞོན་པ་ལས། སེང་གེ་མཆོངས་པས་རྡབ་གཅིག་ཕོག་གདོང་ཅུང་ཟད་སྨྲས་ཏེ་ཁྲག་ཕྱུང་བ་ལ་སྤྲེའུ་ཞིག་གིས་ཤིང་གི་ལོ་མས་ཁྲག་ཕྱིས་ཏེ་ཆུ་འགྲམ་དུ་ཁྲིད་ནས་བཀྲུས་པ་ཡང་རྒྱལ་བུས་རྒྱང་མ་ནས་མཐོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཀཻ་ལཻ་ཞེས་བྱ་བར་བྲམ་ཟེ་དབུལ་པོ་ཞིག་ལོ་བཞི་བཅུ་ལོན་ནས་ཆུང་མ་བླངས་སོ། །ཆུང་མ་ནི་ རབ་ཏུ་བཟང་ཞིང་སྡུག་ལ། བྲམ་ཟེ་ནི་རབ་ཏུ་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་བཅུ་གཉིས་ཡོད་དེ། མདོག་སོལ་བ་ལྟར་གནག་ལ། གདོང་ལ་འབུར་པོ་གསུམ་ཡོད་པ། སྣ་འཁྱོལ་ཞིང་མིག་གཉིས་ཤེལ་ལྟར་གཡོ་བ་གདོང་གཉེར་མ་ཅན་ལ་མཆུ་འཕྱང་བ། སྒྲ་མི་སྙན་པ། གསུས་པ་ཆེ་བ། རྐུབ་འབུར་བ། རྐང་པ་གཉིས་གྱོལ་བ། མགོ་ཤུ་བ་ཅན་སྐྲ་མེད་པ། འདྲེ་ལྟར་མི་སྡུག་པ་ཞིག་སྟེ། ཆུང་མས་ཀྱང་མཐོང་མི་འདོད་པ་ཙམ་དུ་ཤི་ཡང་སླ་ཞེས་རྒྱུན་དུ་དམོད་མོ་བྱེད་པ་ཞིག་ཡོད་དོ། །དུས་གཞན་ན་ཆུང་མ་དེ་ཆུ་འཆུར་སོང་བ་ལས། ལམ་དུ་ཁྱོ་ག་གཞོན་ནུ་དུམ་གཅིག་དང་འཕྲད་ནས་ཁྱོ་ག་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱི་གཟུགས་འདི་འདྲའོ་ཞེས་ཅོ་འདྲི་ཞིང་བགད་ནས། ཁྱོད་ནི་དཔེ་མེད་པར་བཟང་ཞིང་སྡུག་ན། ཇི་ལྟར་འདི་འདྲ་བའི་ཆུང་མ་བྱེད་ནུས་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཆུང་མས་ཁྱོ་ག་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒན་པོའི་མགོ་ནི་ཤིང་ལ་བ་མོ་ཆགས་པ་ལྟར་སྐྱ་བ་དེ་ནང་ནུབ་ཏུ་ཤི་བར་དགའ་ན་ཤིར་མི་བཏུབ་ཇི་ལྟར་བྱ། དེ་ནས་ཆུ་སྣོད་ཐོགས་ནས་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ། ཁྱིམ་ཐབ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་ཆུ་འཆུར་སོ
Chinese
因为这座吃甜果的山上有修行者，所以我们住在这里吧。王子到达那里后，住在山上的鸟类、野兽和野生动物都高兴地迎接王子。当时，山上住着一位名叫阿秋达的比丘，他已经五百岁了，具有卓越的品质。王子走到他面前，顶礼并说道：这座山的哪个方向有泉水和好的果实，适合居住？阿秋达说：这座山到处都是有福的土地，住在哪里都可以。因为这里是僻静的净地。难道王子您带着孩子和妻子来学习佛法吗？王子还没来得及说话，王妃曼德说道：尊者，您在这座山上修行多久了？比丘说：来到这座山已经四百年或五百年左右了。王妃说：如果还执着于我和我的分别，什么时候才能证悟？即使一直住在山上，如果不对我和我的产生执着，那和石头木头又有什么区别呢，只有这样才能证悟啊。比丘说：我不知道如此正确的道理。王子对比丘说：尊者，您听说过雅瓦国的王子，王位继承人名叫顿珠吗？他说：我经常听说，但没有见过。王子说：我就是他。比丘问：您要去哪里？王子说：我想要大乘的道路。比丘说：您不久将证悟大乘的道路。那时，请让我成为您的近侍，成为神通第一的人吧。说完，他带领王子，指出了居住的地方。之后，比丘如法地为王子编发，解开发髻，吃树上的水果，喝泉水。王子收集木头和草，为自己建造了一个小小的草棚，也为曼德母子各建了一个草棚。当时，男孩的名字叫亚日，七岁了，能自己穿衣服，跟着父亲走。女孩的名字叫格诺延，六岁了，穿着野兽的皮
English
Because there are practitioners on this mountain that eats sweet fruit, let's stay here. When the prince arrived there, all the birds, beasts, and wild animals living on the mountain were happy and welcomed the prince. At that time, a monk named Achuta, who was five hundred years old and possessed excellent qualities, was living on that mountain. The prince went to him, prostrated, and said: Which direction of this mountain has springs and good fruits, suitable for living? Achuta said: This mountain is a blessed land everywhere, so you can live anywhere. Because this is a secluded and pure place. Did you, Prince, come to study the Dharma with your children and wife? Before the prince could speak, Queen Mante said: Venerable, how long have you been practicing on this mountain? The monk said: It has been about four or five hundred years since I came to this mountain. The queen said: If you still cling to the distinction between "I" and "mine," when will you attain the path? Even if you stay on the mountain forever, if you don't cling to "I" and "mine," what difference is there between you and stones and wood? Only then will you attain the path. The monk said: I do not know such a correct principle. The prince said to the monk: Venerable, have you heard of the prince of Yawa, the crown prince named Dondrup? He said: I have often heard of him, but I have not seen him. The prince said: I am him. The monk asked: Where are you going? The prince said: I desire the path of the Mahayana. The monk said: You will soon attain the path of the Mahayana. At that time, please let me be your attendant, the best of those with miraculous powers. Having said that, he led the prince and pointed out the place to live. After that, the monk braided the prince's hair according to the Dharma, untied the bun, ate the fruits of the trees, and drank spring water. The prince gathered wood and grass, and built a small grass hut for himself, and also built a grass hut for Mante and her children. At that time, the boy's name was Yari, seven years old, able to dress himself, and followed his father. The girl's name was Genoyan, six years old, wearing animal skin.
Chinese
像母鹿一样在田野里行走。在那座山上居住的野兽和。所有的飞禽走兽也都非常高兴，依靠着王子而生活。王子去那座山住了一夜之后。以前干涸的泉水和水池也都充满了水。所有干枯的树木也都长出了花朵和树叶。有害的昆虫也都消失了。野兽之间互相残食的现象也消失了，各自吃草。果树也都茂盛起来，变得很好。各种鸟儿发出慈悲的声音。妃子曼德采摘水果和果实献给王子。也分给王子和公主。王子和公主有时会和父母分开。在不太远的泉水边，和野兽一起玩耍。有时也会在那里住上几天。有一次，小王子骑在狮子上。狮子跳跃时，撞了一下，脸稍微擦伤，流了血，一只猴子用树叶擦干血，带到水边清洗，王子从远处看到了。那时，在一个叫凯莱（Kailai）的地方，一个贫穷的婆罗门到了四十岁才娶妻。妻子是 非常美丽。婆罗门有十二种非常丑陋的特征。肤色像煤炭一样黑。脸上长了三个疙瘩。鼻子塌陷，两只眼睛像玻璃一样转动，满脸皱纹，嘴唇下垂。声音难听。肚子很大。屁股突出。两条腿弯曲。头顶秃顶没有头发。像魔鬼一样丑陋。妻子也不想看到他，经常诅咒他说，死了也容易。另一次，妻子去打水。在路上遇到一群年轻的丈夫，那些丈夫们嘲笑说，家庭的样子就是这样的吗？说你如此美丽，怎么能嫁给这样的人呢？妻子对那些丈夫们这样说道。老头的头就像树上长了青苔一样发白，他宁愿晚上死去，但死不了，怎么办呢？然后拿着水罐回家了。对丈夫说，我去打水了。
English
Walking in the fields like a doe. The wild animals living on that mountain and. All the birds and beasts were also very happy and lived relying on the prince. After the prince went to that mountain and stayed for one night. The previously dry springs and ponds were also filled with water. All the dry trees also grew flowers and leaves. The harmful insects also disappeared. The phenomenon of wild animals preying on each other also disappeared, and they ate grass separately. The fruit trees also flourished and became very good. Various birds made compassionate sounds. The queen Mande picked fruits and offered them to the prince. She also distributed them to the prince and princess. The prince and princess sometimes separated from their parents. They played with wild animals by the not-too-distant spring. Sometimes they would stay there for a few days. Once, the little prince was riding on a lion. When the lion jumped, he bumped into something, his face was slightly scratched, and he bled. A monkey wiped the blood with a leaf and took him to the water to wash him. The prince saw it from a distance. At that time, in a place called Kailai, a poor Brahmin married a wife when he was forty years old. The wife was very beautiful. The Brahmin had twelve very ugly characteristics. His skin was as black as coal. He had three bumps on his face. His nose was collapsed, his eyes moved like glass, his face was wrinkled, and his lips drooped. His voice was unpleasant. His belly was big. His buttocks protruded. His legs were bent. His head was bald and had no hair. He was as ugly as a demon. The wife also did not want to see him and often cursed him, saying that it would be easy to die. Another time, the wife went to fetch water. On the way, she met a group of young husbands, and those husbands mocked her, saying, is this what a family looks like? Saying that you are so beautiful, how can you marry such a person? The wife said to those husbands like this. The old man's head is as white as moss growing on a tree. He would rather die at night, but he cannot die, what should he do? Then she took the water pot and went home. She said to her husband, I went to fetch water.