Tibetan
འདི་མྱོས་སམ། འོན་ཏེ་མི་དྲན་ནམ་ཅི་ཉེས། རྒྱལ་བུ་དེ་ནི་ རྒྱ་མཚོ་ནས་ཕྱིར་མ་འཁོར་ན། སྤྲང་པོ་ལ་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ཞེས་སྨྲས། བུ་མོས་ཡང་གསོལ་བ། ཐུགས་མི་ཆེས་ན་བརྟག་ཏུ་གསོལ། རྒྱལ་པོ་བལྟར་ཕྱིན་པ་དང་། རྒྱལ་བུ་དངོས་ཡིན་ཏེ། ལྟོ་བ་ས་ལ་ཕབ་ནས་བདག་གིས་ངོ་མ་ཤེས་པས་ནོངས་ཀྱིས་འགྱོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་གསང་ཏེ་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ལམ་སྲང་ཞིག་ཏུ་བསྐྱལ་ནས། དགེ་དོན་རྒྱ་མཚོ་ནས་གདོད་འཁོར་བསྐད་བསྒྲགས་ཏེ། བློན་པོ་རྣམས་དང་བཅས་པས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་བསུས་ནས་ཕོ་བྲང་དུ་འོང་བ་དང་། གདོད་བུ་མོ་ཡང་ཆུང་མར་བྱིན་པ་སྐད་དུ་བསྒྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྱ་ངང་པ་ཡང་ཕྱིར་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་ཏེ། ཡི་གེ་བཀླགས་པས་དགེ་དོན་ཡོད་པར་ཤེས་ནས་སྡིག་དོན་བཙོན་དུ་བཟུང་། རྒྱལ་པོ་ལི་ཤི་བར་གྱི་སྟེང་དུ་ཕོ་ཉ་བཏང་ནས་ངའི་བུ་དགེ་དོན་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ན་འོངས་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཤིང་འདུག་པ་ཐོས་ཀྱི་སྔར་མ་སྦྲན་པ་ཡང་ཉེས་སོ། །ད་ཡང་གླང་ཆེན་དང་རྟའི་ཚོགས་མང་པོས་སྐྱོལ་ཅིག །མ་བསྐྱལ་ན་ང་ཉིད་ཀྱང་འོང་ངོ་ཞེས་སྤྲིངས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་དོན་གྱིས་ཕྱུགས་རྫིའི་དྲིན་དྲན་ནས་རྒྱལ་པོ་ལི་ཤི་བར་ལ་གསོལ་ཏེ། རྟ་དང་གླང་པོ་གོས་དང་ཁང་ཁྱིམ། ཞིང་དང་འབྲོག་དང་། གསེར་དངུལ་རིན་པོ་ཆེ་དང་བྲན་ཕོ་བྲན་མོ་ལས་བྱེད་པའི་མི་སོགས་བྱ་དགའ་མང་དུ་བྱིན་ནས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རིན་ཆེན་གོ་ཆའི་ཕོ་ཉ་ཡང་དེར་ཕྱིན་ཅིང་། རྒྱལ་པོ་ལི་ཤི་བར་གྱིས་གླང་པོ་ཆེ་ལྔ་བརྒྱ་རིན་པོ་ཆེས་བརྒྱན་ཏེ་གཡོག་ལྔ་བརྒྱ་དང་། བུ་མོའི་གཡོག་གཞོན་ནུ་མ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། ཤིང་རྟ་ལྔ་བརྒྱ་སྙེད་ཀྱང་བརྫངས། རྒྱལ་ པོ་ཉིད་བློན་པོ་དང་བཅས་ཏེ་འཁོར་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མས་རོལ་མོ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ་བུ་མོ་བསྐྱལ་ལོ། །ཕོ་ཉ་སྔར་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་གོ་ཆ་བཙུན་མོ་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་རྒྱལ་བུ་བསུའོ། །རྒྱལ་བུ་དང་འཕྲད་པའི་ཚེ་ཞོན་པ་ལ་བབ་ནས་ཕ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་ལག་པར་འཇུས་ཏེ་སྙུན་གསོལ་ནས་རོལ་མོ་བྱས་ཤིང་ཕོ་བྲང་དུ་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་སྡིག་དོན་ག་རེ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ད་ལྟ་བརྩོན་དུ་བཟུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ཐོངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། ཉེས་པ་ཆེན་པོ་དེ་བཏང་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་སྡིག་དོན་མ་བཏང་ན་བདག་ཀྱང་ཕོ་བྲང་དུ་མི་མཆིའོ་ཞེས་གསོལ་བས་སྡིག་དོན་ཡང་བཏང་ངོ་། །དེར་སྡིག་དོན་ཡང་རྒྱལ
Chinese
这是喝醉了吗？还是不记得了，出了什么事？那位王子如果没从海里回来，就说乞丐是王子德顿。女儿又禀告说：如果不相信，请调查。国王去看了，确实是王子，肚子贴在地上，说：我没认出来，后悔死了。之后，国王秘密地把王子德顿送到一条路上，宣布说：德顿从海里回来了。大臣们一起迎接王子德顿到王宫，并宣布说：把女儿也嫁给他。当时，天鹅也回到了故乡，读了信知道德顿在，就把罪顿抓了起来。给李希瓦国王送信说：听说我的儿子德顿在你的国家受苦，以前没送去也是罪过。现在用很多大象和马送来吧！不送的话，我自己也要去。当时，德顿记着牧人的恩情，禀告李希瓦国王，给了很多马和大象、衣服和房屋、田地和牧场、金银珠宝和男女仆人等奖赏，让他一生幸福快乐。之后，珍宝铠甲国王的使者也到了那里。李希瓦国王用珍宝装饰了五百头大象，还有五百个仆人，五百个年轻的女儿仆人，以及五百辆车。国王自己和大臣们一起，带着成百上千的随从，奏着各种乐器，送女儿去了。使者先去禀告，珍宝铠甲国王带着王妃和随从迎接王子。和王子相遇时，从坐骑上下来，向父母行礼，握着手问候病情，奏乐后进入王宫。之后，王子问罪顿怎么样了，回答说：现在被抓起来了。王子说：放了他吧！回答说：罪过太大，不能放。之后，王子禀告说：如果不放罪顿，我也不进王宫。于是罪顿也被放了。在那里，罪顿也成了国王。
English
Is this drunkenness? Or is it forgetfulness, what's wrong? If that prince doesn't return from the sea, say that the beggar is Prince Deden. The daughter also reported: If you don't believe it, please investigate. The king went to see, and it was indeed the prince, his stomach on the ground, and said: I didn't recognize him, I regret it very much. After that, the king secretly sent Prince Deden to a road, and announced: Deden has returned from the sea. The ministers together welcomed Prince Deden to the palace, and announced: The daughter is also married to him. At that time, the swan also returned to his hometown, and after reading the letter, he knew that Deden was there, and arrested Sin-don. A messenger was sent to King Lishiwa, saying: I heard that my son Deden is suffering in your country, and it was also a sin not to send him before. Now send him with many elephants and horses! If you don't send him, I will go myself. At that time, Deden remembered the kindness of the herdsman, and reported to King Lishiwa, and gave many rewards such as horses and elephants, clothes and houses, fields and pastures, gold and silver treasures, and male and female servants, making him happy and happy for the rest of his life. After that, the messenger of King Treasure Armor also arrived there. King Lishiwa decorated five hundred elephants with treasures, and five hundred servants, five hundred young daughter servants, and five hundred chariots were also sent. The king himself, together with his ministers, with hundreds of thousands of followers, played various musical instruments and sent his daughter away. The messenger went ahead to report, and King Treasure Armor, with the queen and entourage, welcomed the prince. When he met the prince, he got off his mount, bowed to his parents, shook hands and asked about his health, played music and entered the palace. After that, the prince asked what happened to Sin-don, and replied: He is now arrested. The prince said: Let him go! He replied: The crime is too great, he cannot be released. After that, the prince reported: If Sin-don is not released, I will not enter the palace either. So Sin-don was also released. There, Sin-don also became king.
Tibetan
་བུ་བསུར་འོང་བ། སྤུན་གཉིས་གཅིག་ལ་གཅིག་འཇུས་ཏེ་ནུ་བོ་ལ་སྔར་བས་ཀྱང་ལྷག་པར་བྱམས་པར་གྱུར་པས་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་དུ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ནས་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་འོངས་ནས་རིན་པོ་ཆེ་ག་རེ་ཞེས་བགས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ན། འོང་བའི་ལམ་དུ་ས་བརྐོས་པའི་ནང་དུ་སྦས་སོ། །དེ་ནས་ལེན་དུ་བཏང་བས་མ་རྙེད་པ་ལ། དགེ་དོན་དང་འགྲོགས་ནས་གནས་དེར་ཕྱིན་མ་ཐག་ཏུ་དགེ་དོན་གྱིས་མཐོང་ནས་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་ཕོ་བྲང་དུ་འོངས་ནས་རྒྱལ་ཕྲན་ལྔ་བརྒྱ་ཀུན་ལ་ནོར་བུ་རེ་རེ་བྱིན་ཞིང་། གཅིག་པུ་ཞིག་བཞག་པ་ལག་ཏུ་ཐོགས་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་བཞིན་ཕ་མ་གཉིས་འདུག་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་གདུགས་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བདག་གིས་སྔོན་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོའི་བང་མཛོད་ལས་གང་བྱིན་ཏེ་གོད་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་གང་བར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས། རིན་པོ་ཆེ་དེ་ཕྱོགས་སུ་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་བང་མཛོད་ཐམས་ཅད་རིན་པོ་ཆེས་གང་ བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ་ཞག་བདུན་ན་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་གྱིས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཆར་འབེབས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་འདུས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ནས། ནོར་བུ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེར་བཏགས་ཏེ། ཕྱོགས་བཞིར་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་ལག་པར་སྤོས་ཕོར་ཐོགས་ཏེ། ནོར་བུ་འདི་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་དག་ཡིན་ན། ཐམས་ཅད་ཅི་འདོད་པའི་ཆར་ཡིད་བཞིན་དུ་ཕོབ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ། རླུང་ལངས་པས་མི་གཙང་བ་ཕྱགས་ཏེ། ཆར་ཟིམ་བུས་རྡུལ་མི་ལྡང་བར་བྱས་ནས། ཟས་དང་གོས་དང་རིན་པོ་ཆེའི་ཆར་བབས་པས། ཡུལ་ཐམས་ཅད་གང་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཚིམ་པར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་བུས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་སྨྲས་པ། ད་ནི་ཕོངས་པའི་སེམས་མེད་པས་ཐམས་ཅད་སྒོ་གསུམ་དགེ་བཅུ་ལ་བརྩོན་པར་གྱིས་ཞེས་བསྐུལ་བས་ཐམས་ཅད་དགེ་བཅུ་ལ་ནན་ཏན་བྱས་ཏེ། ཚེ་འཕོས་པའི་དུས་སུ་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སྔོན་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་དུ་གྱུར་པས་དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་པ་དང་བཟོད་པ་དང་བརྩོན་པ་ཆེན་པོ་མཛད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཕ་མ་ནི་ད་ལྟའི་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་དང་། ཡུམ་ལྷ་མཛེས་ཡིན་ལ། རྒྱལ་པོ་ལི་ཤི་བར་ནི་འོད་སྲུང་དང་། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུའི་ཆུང་མར་གྱུར་པ་དེ་ད་ལྟར་གྱི་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་དང་། སྡིག་དོན་ནི་ལྷས་བྱིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་འདུལ་བ་གཞི་ལས་གསུངས་པའི་རྒྱལ་བུ་དགེ་བྱེད་དང་སྡིག་བྱེད་ཀྱང་འདི་དང་ཁོག་འདྲ་ལ་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་ཡོད་པས། དྲིན་ལན་བསབས
Chinese
王子被带回来了。两个兄弟互相拥抱，对弟弟比以前更加疼爱，所有人都觉得惊奇。然后进入王宫后，（王子）小声地说：“珍宝在哪里？”（答：）在回来的路上，（我）把它藏在挖的坑里了。然后派人去取，却没有找到。与善护（Dge don）一起去那个地方后，善护立刻看见并找到了。然后回到王宫，给五百个小国王每人一颗珍宝。留下唯一的一颗，拿在手里，像祈祷一样，父母所在的珍宝宝座和珍宝伞出现了。然后（王子说）：我以前从国王和大臣的宝库里拿走的，所有亏空的情况都恢复原状吧。说完，只是把珍宝指向那个方向，所有的宝库都充满了珍宝。 然后向四面八方宣告：七天后，善护王子将降下七宝之雨，让所有人都聚集起来。把珍宝挂在胜利幢顶端，向四个方向顶礼，手里拿着香炉，（王子说：）如果这颗珍宝是真正的如意宝珠，就如你所愿降下所有人想要的东西吧。刚说完，风就吹起来，扫清了不干净的东西。小雨使灰尘不扬起。食物、衣服和珍宝如雨般降下。整个国家都充满了，所有人都感到满足。王子对整个国家说：现在没有贫穷的想法了，所有人都努力行持身语意三门善业和十善业吧。劝告后，所有人都努力行持十善业。去世的时候，都转生到天界当了天人。像这样，世尊您以前是善护王子的时候，就做了这样伟大的布施、忍辱和精进。当时父母就是现在的净饭王和摩耶夫人。当时的离奢毗国王就是现在的光护（Od srung），当时的王子妃就是现在的生民之母，恶护就是提婆达多。”世尊如是说。 又，在《律藏根本》中所说的善作王子和恶作王子也与此类似，只是略有不同，要报答恩情。
English
The prince was brought back. The two brothers embraced each other and loved the younger brother even more than before, which amazed everyone. Then, after entering the palace, (the prince) whispered, "Where is the jewel?" (Answer:) On the way back, (I) hid it in a dug pit. Then people were sent to retrieve it, but they couldn't find it. After going to that place with Dge don, Dge don immediately saw it and found it. Then, returning to the palace, he gave each of the five hundred petty kings a jewel. Leaving the only one, he held it in his hand, and as if praying, the jewel throne and jewel umbrella where his parents were sitting appeared. Then (the prince said): May all the deficits caused by what I previously took from the treasury of the king and ministers be restored to their original state. After saying this, just pointing the jewel in that direction, all the treasuries were filled with jewels. Then he proclaimed in all directions: In seven days, Prince Dge don will rain down a rain of seven treasures, so let everyone gather together. He hung the jewel on the top of the victory banner, prostrated in the four directions, and holding an incense burner in his hand, (the prince said:) If this jewel is a true wish-fulfilling jewel, then rain down whatever everyone desires as you wish. As soon as he said this, the wind blew, sweeping away the unclean things. A light rain prevented the dust from rising. Food, clothing, and jewels rained down. The whole country was filled, and everyone felt satisfied. The prince said to the whole country: Now that there is no thought of poverty, everyone should strive to practice the three doors of body, speech, and mind in virtuous actions and the ten virtuous actions. After advising them, everyone diligently practiced the ten virtuous actions. At the time of death, they were all reborn in the heavenly realms as gods. In this way, when the Bhagavan himself was formerly Prince Dge don, he performed such great generosity, patience, and diligence. At that time, his parents were the present King Suddhodana and Queen Maya. The Licchavi king at that time was the present Od srung, the prince's consort at that time was the present Mother of All Beings, and Evil Protector was Devadatta." Thus spoke the Bhagavan. Also, the Prince Good Doer and Prince Bad Doer mentioned in the Vinaya-vastu are similar to this, but there are slight differences. One must repay kindness.