Tibetan
བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་བ་ན། སྐྱེ་དགུས་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་ཐུབ་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤོས་ཀྱི་པདྨའི་བསྟན་པ་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་དུ་གྱུར་པ། དེའི་ཚེ་ན་ང་འཛམ་བུའི་གླིང་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ནོར་ངན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཅིང་བུ་ཡང་སྟོང་ཡོད་པར་གྱུར་ནས་ངས་དེ་དག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་བཅུག་སྟེ། དུས་གཞན་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སངས་རྒྱས་སྤོས་ཀྱི་པདྨའི་བསྟན་པ་རྒྱ་ཆེར་འབར་བར་བྱས་སོ། ། གང་དག་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་པར་མི་འདོད་པ་བུ་དྲུག་ཡོད་པ་དེ་ལ། ངས་ཁྱོད་ཅག་ཅིའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་མི་བྱུང་། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གང་ཟད་པའི་དུས་དམ་པའི་ཆོས་གཟུགས་བརྙན་དུ་གྱུར་པ་ན། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཐའ་དག་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པར་རྡོ་རྔོ་མི་ཐོགས་ལ། དེ་ནོར་བདུན་དང་བྲལ་ཞིང་འཁོར་བའི་འདམ་དུ་བྱིང་ནས། སླར་རེས་འགའ་ཙམ་ལྷ་དང་མིའི་དཔལ་ཐོབ་པར་ཟད་ཀྱི། རྟག་ཏུ་ནི་ངན་སོང་དག་ཏུ་འཁྱམས་པར་འགྱུར་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་སླད་དུ་བདག་ཅག་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་བ་ལགས་སོ། །ངས་ཡང་དེ་དག་ལ་དྲིས་པ་ཁྱེད་ཅག་ཅིའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདག་ཅག་ལ་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་བསྩལ་ན། བདག་ཅག་གིས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་ཐོས་ནས་ང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་འདི་སྙམ་དུ། ངས་འཛམ་གླིང་གི་མི་རྣམས་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། གསོ་སྦྱོང་དང་ཐེག་པ་གསུམ་འཛིན་ཏུ་བཅུག་ཟིན་གྱིས། གང་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ཆ་དྲུག་ཏུ་བགོས་ཏེ། བུ་དྲུག་ལ་བྱིན་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་དུ་གཞུག་ཅིང་། བདག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གོར་མ་ཆག་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་ཆ་དྲུག་ཏུ་བགོས་ཏེ། བུ་དྲུག་པོ་ལ་བྱིན་ནས་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། འཛམ་གླིང་གི་རྒྱལ་པོ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པར་འཐབ་པ་དང་། རྩོད་པ་དང་། འགྱེད་ཅིང་འཁྲུགས་པ་དག་ཏུ་བྱུང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་མུ་གེ་བྱུང་སྟེ། ཆར་མི་འབབ། ལོ་ཏོག་དང་རྩི་ཤིང་མེ་འབྲས་མི་སྨིན་པས་བྱ་རྣམས་ཀྱང་བཀྲེས་པ་དང་བསྐོམ་པས་ཉམ་ཐག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་ང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ངས་ད་ལྟར་གྱི་ལུས་འདི་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ། རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་སེམས་ཅན་དག་ཚིམ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། གནས་སྤངས
Chinese
当大劫发生时，众生寿命可达百岁，那时如来香莲的教法已变成法的形象。那时我将成为阎浮提中战胜一切的威力轮王，名为诺昂，并且有千子，我让他们受持无上菩提。在其他时候，我出家并使佛陀香莲的教法广为传播。 那些没有出家且不愿发起菩提心的人，有六个儿子。我问他们：你们为何不出家？他们说：在衰败的时期，当神圣的法变成形象时，出家之人很难完全持有所有的戒律。他们会远离七宝，沉溺于轮回的泥潭中，最终只能偶尔获得天人和人的荣耀。他们将永远在恶道中游荡，无法正确地持有佛陀的教诲。因此，我们不出家。我又问他们：你们为何不发起菩提心？他们说：如果将整个阎浮提赐予我们，我们才会发起无上圆满菩提心。听到这些，我非常高兴，心想：我已经让阎浮提的人们皈依、持守斋戒和三乘。不如将这阎浮提分成六份，赐予六个儿子，让他们发起无上菩提心，而我也一定会出家。于是我将整个阎浮提分成六份，赐予六个儿子，自己也出家了。但那些阎浮提的国王们互相不和，争斗、争吵、打架和冲突不断，导致整个阎浮提发生饥荒，不下雨，庄稼和树木的果实不成熟，鸟类也因饥渴而变得虚弱。那时我心想：我应该舍弃现在的身体，用自己的血肉来满足众生。于是我离开了住所。
English
When a great kalpa occurred, beings could live to be a hundred years old, and at that time the teachings of the Tathagata Fragrant Lotus had become an image of the Dharma. At that time, I would become a powerful Chakravartin who conquered all in Jambudvipa, named Nor-ngan, and I would have a thousand sons, and I would cause them to uphold the unsurpassed Bodhi. At other times, I would renounce and cause the teachings of the Buddha Fragrant Lotus to blaze extensively. Those who did not renounce and did not want to generate Bodhicitta, there were six sons. I asked them: Why do you not renounce? They said: In a declining time, when the sacred Dharma has become an image, it is difficult for the renunciant to fully uphold all the aggregates of morality. They will be separated from the seven treasures and sink into the mire of samsara, and in the end, they will only occasionally obtain the glory of gods and humans. They will always wander in the evil realms and will not be able to properly uphold the Buddha's teachings. Therefore, we do not renounce. I again asked them: Why do you not generate Bodhicitta? They said: If all of Jambudvipa were given to us, we would generate unsurpassed, perfect Bodhicitta. Having heard this, I was overjoyed and thought: I have already caused the people of Jambudvipa to take refuge, observe the sojong, and uphold the three vehicles. It would be better to divide this Jambudvipa into six parts, give it to the six sons, and cause them to generate unsurpassed Bodhicitta, and I will definitely renounce. So I divided the entire Jambudvipa into six parts, gave it to the six sons, and I myself renounced. But those kings of Jambudvipa were in discord with each other, fighting, arguing, brawling, and conflicting, causing famine to occur throughout Jambudvipa, it did not rain, the crops and the fruits of the trees did not ripen, and the birds also became weak from hunger and thirst. At that time, I thought: I should abandon this present body and satisfy sentient beings with my own flesh and blood. So I left my dwelling.
Tibetan
་ཏེ་ཡུལ་གྱི་དབུས་སུ་སོང་ནས་རི་ཆུ་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཛེགས་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། འདི་ལྟར་རང་གི་ལུས་སྲོག་གཏོང་བ་ནི། །སྙིང་རྗེའི་ཕྱིར་ཏེ་མཐོ་རིས་ཕྱིར་མ་ཡིན། །རི་འདིའི་འཕང་ཙམ་དག་ཏུ་གྱུར་ནས་ནི། །ལྷར་བཅས་འཇིག་རྟེན་དོན་དུ་འགྱུར་བར་ཤོག །འདི་ལྟར་གཟུགས་མཛེས་ཕུན་སུམ་གཏོང་བ་ནི། །བདུད་ཕྱིར་མ་ཡིན་བརྒྱ་བྱིན་ཚངས་ཕྱིར་མིན། །བདག་གི་ཤ་ཁྲག་མང་པོར་གྱུར་ནས་ནི། །ལྷར་བཅས་འཇིག་རྟེན་དོན་ནི་བྱེད་གྱུར་ཅིག །གང་དག་རི་དང་བྲག་ལ་གནས་པ་ཡི། །ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་ལྷ་མིན་མི་རྣམས་ཉོན། །སེམས་ཅན་ཕྱིར་ནི་བདག་གིས་བརྩེ་བསྐྱེད་དེ། །རང་གི་ཤ་ཁྲག་དག་གིས་ཚིམ་པར་བྱ། །གང་གི་ཚེ་ངའི་སྨོན་ལམ་དེ་ལྟ་བུར་བཏབ་པ་ན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་འཁྲུགས་ཤིང་ས་ཡང་གཡོས། ལྷུན་པོ་ཡང་འགུལ། ལྷའི་ཚོགས་ཀྱང་ངུའོ། །དེ་ནས་ངས་རང་གི་ལུས་རི་ཆུ་སྐྱོང་གི་ཁ་ནས་བོར་བ་དང་། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ལུས་རི་ཡི་ཚད་ཙམ་དུ་གྱུར་ཅིང་། མགོ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་ཡོད་པར་གྱུར་ ལ། ཁྱོན་དུ་ནི་དཔག་ཚད་བརྒྱ། འཕང་དུ་ཡང་དཔག་ཚད་བརྒྱར་གྱུར་ནས་མི་དང་རི་དྭགས་དང་བྱའི་བར་དག་གིས་ཤ་དང་ཁྲག་བཟའ་བར་བརྩམས་སོ། །ངའི་ལུས་ལ་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་ཟོས་ན་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ཕྱིར་སྐྱེ་ཞིང་ཁྱོན་དུ་དཔག་ཚད་འབུམ། འཕང་དུ་ཡང་འབུམ་ཡོད་པར་གྱུར་ལ། ཐམས་ཅད་ནས་མིའི་མགོ་བོ་སྐྲ་དང་མིག་སོགས་ཚང་བར་གྱུར་པའི་ཁ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དག་བྱུང་བ་ནས་མིའི་སྐད་ཀྱིས་སྒྲ་བསྒྲགས་པ། ཀྱེ་སེམས་ཅན་དག་ཅི་འདོད་པ་ལོངས་ཤིག །ཤ་ཟོ་ཞིག །ཁྲག་འཐུངས་ཤིག །མིག་སོགས་གང་དང་ཅི་འདོད་པ་ཁྱེར་ཅིག །ཁྱེད་ཅག་ཚིམ་ཞིང་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དག་གིས་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་སེམས་སྐྱེད་ཅིག །ཁྱེད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་འདི་ནི་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ལ་ཁྱེད་ལ་དད་པས་བྱིན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་གྱིས། ཁྱེད་ཅག་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་སྲོག་ཟད་པར་ཡང་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྒྲ་སྒྲོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ན་སེམས་ཅན་མཁས་པ་རྣམས་སོ་སོའི་འདོད་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་གང་རུང་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་། ཁ་ཅིག་ལྷ་དང་མིར་སེམས་བསྐྱེད། ཤ་ཟ་ཞིང་ཁྲག་འཐུངས་ལ་མིག་སོགས་ཇི་འདོད་པ་ཁྱེར་ཀྱང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཤ་བྲི་བར་མ་གྱུར་ཟད་པར་མ་གྱུར་ཏེ། ཕྱིར་ཞིང་སྐྱེས་ནས་ལོ་ཁྲིའི་བར་དུ་འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་བྱ་དང་རི་དྭགས་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། ངས་ལོ་ཁྲི་པོ་དེའི་བར་དུ་གངྒཱའི་ཀླུང་
Chinese
于是前往该地的中央，攀登名为“里曲炯”的山，并发愿道：如此舍弃自己的身命，是为了慈悲，不是为了升天。愿我变成这座山的高度，为了天神和世间的利益。如此舍弃美好的身躯，不是为了魔，不是为了帝释天和梵天。愿我的血肉变成众多，为了天神和世间的利益。凡是居住在山和岩石上的，天、龙、夜叉、非天、人们请听着。为了众生，我生起慈悲心，用自己的血肉使你们满足。当我说出这样的愿望时，三界震动，大地也摇晃。须弥山也摇动，天神的队伍也哭泣。之后，我从里曲炯山的顶端舍弃了自己的身体。由于愿力的作用，身体变得和山一样高大，有成千上万个头颅。广度有一百由旬，高度也有一百由旬，人和野兽和鸟类开始吃我的肉和血。我的身体被那些众生吃掉后，像一天一样再生，广度有十万由旬，高度也有十万由旬。从各方面都出现成千上万个完整的人头，有头发和眼睛等，发出人语的声音：喂，众生们，尽情享受吧！吃肉吧！喝血吧！拿走眼睛等任何你们想要的东西吧！愿你们满足，愿你们心愿圆满，生起三乘之心吧！你们的享用不会耗尽，也不会因为你们的信仰而给予，愿你们不要迅速耗尽生命，这样发出声音。那时，聪明的众生们按照各自的意愿，生起三乘中的任何一种心。有些人对天神和人产生信心。吃肉喝血，拿走眼睛等任何想要的东西，但由于愿力的作用，肉没有减少，没有耗尽，而是再生，经过数万年，使整个赡部洲的人，以及夜叉、鸟类和野兽都感到满足。在那数万年中，我像恒河的沙
English
Then, going to the center of that land, I climbed a mountain called "Ri Chu Kyong" and made a vow: Thus, giving up my own life is for the sake of compassion, not for the sake of ascending to heaven. May I become the height of this mountain, for the benefit of gods and the world. Thus, giving up this beautiful body is not for the sake of demons, not for the sake of Indra and Brahma. May my flesh and blood become numerous, for the benefit of gods and the world. All of you who dwell on mountains and rocks, gods, nagas, yakshas, asuras, and humans, listen. For the sake of sentient beings, I generate compassion, and satisfy you with my own flesh and blood. When I uttered such a vow, the three realms shook, and the earth also trembled. Mount Meru also shook, and the assembly of gods wept. Then, I threw my body from the top of Mount Ri Chu Kyong. Due to the power of the vow, the body became as tall as the mountain, with hundreds of thousands of heads. The width was a hundred yojanas, and the height was also a hundred yojanas, and humans, beasts, and birds began to eat my flesh and blood. When those sentient beings ate my body, it was reborn like a single day, with a width of a hundred thousand yojanas, and a height of a hundred thousand yojanas. From all sides, hundreds of thousands of complete human heads appeared, with hair and eyes, etc., uttering sounds in human language: Hey, sentient beings, enjoy yourselves to the fullest! Eat the flesh! Drink the blood! Take whatever you want, such as eyes! May you be satisfied, may your wishes be fulfilled, generate the mind of the three vehicles! Your enjoyment will not be exhausted, nor will it be given because of your faith, may you not quickly exhaust your lives, thus making a sound. Then, the wise sentient beings, according to their respective desires, generated any one of the three vehicles. Some generated faith in gods and humans. They ate flesh and drank blood, and took whatever they wanted, such as eyes, but due to the power of the vow, the flesh did not diminish, did not run out, but was reborn, and after tens of thousands of years, satisfied all the people of Jambudvipa, as well as yakshas, birds, and beasts. In those tens of thousands of years, I was like the sands of the Ganges