Tibetan
ག་ཚད་གཅིག་ཙམ་པ་སྟོང་ཕྲག་ བརྒྱད་ཅུས་གནས་བཅུར་ཀུན་ཏུ་བརྒྱན་ཏེ། ཁང་བརྩེགས་རེ་རེ་ཡང་བུ་མོ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་སྟོང་དག་མངོན་པར་འདུག་ཅིང་། ཁང་བརྩེགས་རེ་རེའི་ས་ལ་སིལ་སྙན་སྟོང་གི་སྒྲ་དབྱངས་འབྱུང་བ་ཁང་བརྩེགས་ཀྱི་ས་ཐམས་ཅད་མེ་ཏོག་ཁ་དོག་རྣམ་པ་ལྔ་བཀྲམ་པ། ལྷའི་སྤོས་ཀྱིས་བྱུགས་པ། ལྷའི་བདུག་སྤོས་ཀྱིས་བདུག་པའི་སྤྲིན་འཁྲིགས་པ། དགའ་ཞིང་དྲེགས་པར་བྱེད་པ་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཁང་བརྩེགས་དང་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མ་བཟུང་བར་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ། ཁང་བརྩེགས་དེ་དག་ལས་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་བསྟོད་པའི་སྒྲ་དང་། རྣམ་ཐར་གསུམ་དང་། རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་འབྲས་བུ་བཞི་དང། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ། སྟོང་པ་བདག་མེད། རྣམ་ཐར། ཏིང་འཛིན། སྙོམས་འཇུག །རྫུ་འཕྲུལ། མངོན་ཤེས། འགོག་པ་དང་། ཐར་པ་དང་མཐུན་པའི་སྒྲ་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་། ཁང་བརྩེགས་དེ་བར་སྣང་ལ་འགྲོ་བའི་མདུན་དུ་སྤོས་ཆུའི་ཆར་དང་ལྷའི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབེབས་ཤིང་མེ་ཏོག་གིས་གཏོར་བར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཕུལ་ནས་བྲམ་ཟེ་སྒྲ་རྣམ་པར་གྲགས་པས་སངས་རྒྱས་ལ་བསྟོད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་ཅིང་བཀུར་སྟིར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་པོ་དགའ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་གླིང་བཞི་པའི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་པ། དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་དེ་མཆོག་ཏུ་རྒྱས་ཤིང་གླིང་རེ་རེར་ཡང་གྲོང་ཁྱེར་ས་ཡ་ཕྲག་བརྒྱད་བརྒྱད་བྱུང་བ། གྲོང་ཁྱེར་རེ་རེར་ཡང་ཆུ་ཞིང་དུ་དཔག་ཚད་ ཤོག་ལྷེབ་ ༩༠༡ ནས་ བྱོན། བཅུ་རེ་ཡོད་པ། གྲུ་བཞི་པ། ཤིན་ཏུ་སྤྲུལ་པ་མིག་མང་རིས་སུ་བྲིས་པ། གསེར་གྱི་སྐུད་པས་སྦྲེལ་བ། ར་བ་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་དང་ལྕོག་འཛམ་བུའི་ཆུ་གསེར་ལས་བྱས་པ། སྟེང་ནོར་བུ་རིན་ཐང་མེད་པའི་དྲྭ་བས་གཡོགས་པ། ནོར་བུ་རིན་ཐང་མེད་པས་ས་གཞི་བཀྲམ་པ། རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་དྲིལ་བུ་གསེར་ཁའི་དྲ་བས་བརྒྱན་པ། སེམས་ཅན་དགེ་རྩ་དཔག་མེད་བསགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས། རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་ཤིང་ལྗོན་པས་མཛེས་པ། དེའི་ཕྱི་ནང་དུ་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ཏེ། མི་རྣམས་རྩེ་བར་འདོད་པའི་ཚེ་པི་ཝང་དང་སིལ་སྙན་ཡན་ལག་ལྔ་པའི་སྒྲ་དང་། དྲི་ཟའི་རོལ་མོ་འདོད་ན་དེའི་སྒྲ་སོགས་གང་དང་རྩེ་བར་འདོད་པ་དེ་དང་དེ་འབྱུང་བ་དང་། ལོ་སྟོང་དང་། ཁྲིར་རྩེ་བར་འདོད་ན་ཡང་དེ་ལྟར་རྩེ་ཞིང་རྟག་ཏུ་རྩེ་བས་དགའ་བ་དང་ལྡན་ནོ། །དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདུད་རྩིའི་འོད་ཟེར་ཞེས་བྱ་བ་བྱོན་པ་
Chinese
仅仅是那么一点点的地方，就有成千上万的八十个地方被装饰着。每一座楼阁都显现出成千上万个被各种装饰品装饰的少女。每一座楼阁的地面都发出成千上万种乐器的声音，楼阁的地面上铺满了五颜六色的鲜花，涂满了天神的香，燃烧着天神的熏香，云雾缭绕，令人感到快乐和骄傲。凭借佛陀的力量，楼阁和其中的一切都无需支撑就能在空中飞行。从那些楼阁中传出赞美佛、法、僧的声音，以及三解脱、入流等四果，无常、痛苦、空性、无我、解脱、禅定、等持、神通、神通、灭尽以及与解脱相应的声音。当楼阁在空中飞行时，前面降下香水雨和天神的鲜花雨，并用鲜花进行撒布。像这样供奉之后，婆罗门声音以各种形式显现，念诵赞美佛陀的偈颂并进行尊敬。 再次，从前的国王名叫喜见，他成为了四大部洲的统治者。当时，那座城市非常繁荣，每个部洲都有八百万个城市。每个城市都有十个由水田组成的俱卢舍（梵音，krosha，四分之一由旬）。它们是正方形的，画着许多眼睛的图案，用金线连接，周围环绕着各种珍宝，塔顶由瞻部河金制成，上面覆盖着无价之宝的网，地面上铺满了无价之宝，七宝铃铛装饰着金丝网，是众生积累无量功德的地方，七宝树木装饰着它。它的内外都充满了广大的享受，当人们想要玩乐时，就会出现琵琶和五种乐器的声音，如果想要天人的音乐，就会出现那种声音等等，无论想要玩什么，都会出现相应的声音。即使想要玩乐一千年或一万年，他们也会那样玩乐，并且总是因玩乐而感到快乐。在那里，如来甘露光降临。
English
Just a tiny bit of space, there were tens of thousands of eighty places adorned everywhere. Each pavilion appeared with thousands of maidens adorned with all sorts of ornaments. The ground of each pavilion emitted the sound of thousands of musical instruments, and the ground of the pavilions was covered with five-colored flowers, smeared with divine fragrances, and filled with clouds of divine incense, making one feel joyful and proud. By the power of the Buddha, the pavilions and everything in them could travel in the sky without support. From those pavilions came the sounds of praise for the Buddha, Dharma, and Sangha, as well as the three liberations, the four fruits such as stream-enterer, impermanence, suffering, emptiness, selflessness, liberation, samadhi, meditative absorption, miraculous powers, clairvoyance, cessation, and sounds in accordance with liberation. As the pavilion traveled in the sky, showers of scented water and divine flowers fell in front, and flowers were scattered. After offering in this way, the Brahmin voice appeared in various forms, reciting verses praising the Buddha and showing respect. Furthermore, the former king named Delightful Vision became the ruler of the four continents. At that time, that city was extremely prosperous, and there were eight million cities in each continent. Each city had ten krosas (梵音，krosha，four quarters of a yojana) of paddy fields. They were square, painted with patterns of many eyes, connected with golden threads, surrounded by all kinds of jewels, with towers made of Jambu river gold, covered with nets of priceless jewels, the ground covered with priceless jewels, seven precious bells adorned with golden nets, places where beings accumulated immeasurable merit, adorned with seven precious trees. Its interior and exterior were filled with vast enjoyment, and when people wanted to play, there would be the sound of the lute and five kinds of musical instruments, and if they wanted the music of the Gandharvas, that sound would appear, and whatever they wanted to play, that sound would appear accordingly. Even if they wanted to play for a thousand or ten thousand years, they would play like that, and they were always happy because of playing. There, the Tathagata Ambrosia Light appeared.
Tibetan
ལ། རྒྱལ་པོ་དགའ་མཐོང་གིས་གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེར་དར་གྱི་ལྡ་ལྡི་བཏགས་ཤིང་ཐམས་ཅད་དུ་བརྒྱན་ཏེ། སྔོན་གྱི་མི་དང་བཅས་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་འཁོར་བཅས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པའི་དོན་དུ་ཕུལ་ཞིང་། རང་གི་བུ་དང་ཆུང་མ་དང་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་ཕུལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱད་དང་ཐབས་གཅིག་ཏུ་ལོ་ས་ཡ་ཕྲག་བརྒྱད་དུ་ཞལ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པས་ཡོངས་སུ་བརྙེས་པར་བྱས་པ་དང་། ༈ ཡང་རྒྱལ་པོ་སེང་གེའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲ་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ ཅད་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེས་ཡུལ་དེ་ན་འཁོད་པའི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་པའི་སྟོན་མོ་བྱས་ཤིང་ཀ་ཤའི་རས་ཀྱིས་བཀབ་ནས་ལོ་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་ཉིན་མཚན་རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་སྦྱིན་པ་བྱིན་ཅིང་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དག་ལ་ཡང་། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་དྲིས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་བལྟའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའི་སྟོབས་དང་སྟོབས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བརྩོན་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་ཟླ་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ། རིགས་ཤིན་ཏུ་དག་པ། གཞུང་འཛིན་པ། རིག་བྱེད་གསུམ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ཤེས་པ། སྔོན་བྱུང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པའི་གཞི་ལུང་སྟོན་པ། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རྒྱུད་དང་། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ། རིག་པ་གསུམ་གྱི་ཚིག་ལ་བྲི་བ་མེད་པ། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན། དེས་སློང་མོས་འཚོ་བའི་མུ་སྟེགས་དང་གདོལ་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཀུན་ཏུ་སློང་བ་ཐམས་ཅད་སློང་མོས་འཚོ་བའི་ཆེད་དུ་ལྟོ་འགེངས་པར་བྱེད་ཅིང་ཉི་མ་སྟོང་དང་ཉིས་སྟོང་སུམ་སྟོང་བཞི་སྟོང་དུ་ཡང་སྟོན་མོ་བྱེད། ཐབས་དེས་ལོ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱད་དུ་ཟླ་བས་མཆོད་སྦྱིན་བསྒྲུབས་ཤིང་། གང་ལ་སེམས་རབ་ཏུ་ཞེན་པར་བྱས་པ་དེ་ནི་ཡོན་གནས་སུ་ལའང་མ་ཞུས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ཐམས་ ཅད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་ཏེ། དེའི་ཉན་ཐོས་འདུས་པ་སྐར་མའི་གྲངས་དང་མཉམ་པ་བྱུང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདུས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཟླ་དགའ་དེས་བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་བཀང་སར་ཡ་མཚན་ཅན་ཀུན་འཇུག་མོད་ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དང་ཉན་ཐོས་ནི་མི་འཇུག་ན། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་འདི
Chinese
然后，喜见国王用绸缎装饰了四大部洲的世界，到处都装饰起来。为了让如来及其眷属充分受用，将包括以前的人在内的一切都献了出去，还将自己的儿子、妻子和眷属都献了出去。世尊以八十万比丘僧团，用百味饮食供养了八百万年。 此外，还有一位名叫狮子慧的国王，精通一切声明和论典，他召集了居住在那个地方的所有沙门和婆罗门，举办了百味饮食的盛宴，用迦尸迦布覆盖，日夜不断地布施了八百万年，并且还向沙门和婆罗门询问论典的意义，观察一切众生的心之行为。为了知晓智慧之力的强弱，就这样努力。 此外，在过去，有一位名叫月喜的婆罗门，像一棵巨大的娑罗树，种姓极其纯净，持守经典，通晓包括支分在内的三种吠陀，超越了过去，宣说世界远射的基础预言，知晓祭祀的传承和大丈夫相，精通三种明，获得了业果成熟的神通。他为了以乞讨为生的外道和旃陀罗以及所有乞讨者，提供食物，举办了千日、二千日、三千日乃至四千日的盛宴。以此方法，月喜进行了八百万年的祭祀，但他心中最执着的那位，却没有被邀请为供养处。 当时，如来离一切忧恼降临世间，他的声闻弟子聚集如星辰般众多，菩萨的聚集也同样如此。 之后，婆罗门月喜心想：我的祭祀场所可以容纳一切奇特之物，但是如来和他的声闻弟子却不能进入，这个祭祀之处
English
Then, King Gathom adorned the world of the four continents with silk banners and decorated it everywhere. To allow the Tathagata and his retinue to fully enjoy it, he offered everything, including the people of the past, and also offered his own sons, wives, and retinue. The Blessed One, with a sangha of eight hundred thousand shravakas, was fully satisfied with food of a hundred flavors for eight million years. Furthermore, there was a king named Lion's Wisdom, who was skilled in all sounds and treatises. He gathered all the shramanas and brahmins residing in that land and held a feast of a hundred flavors, covering it with Kashi cloth, and continuously gave alms day and night for eight million years. He also asked the shramanas and brahmins about the meaning of the treatises and observed the mental conduct of all sentient beings. In order to know the strength and weakness of the power of wisdom, he strived in this way. Furthermore, in the past, there was a brahmin named Moon Joy, like a great sala tree, of extremely pure lineage, holding the scriptures, knowing the three Vedas including their branches, having transcended the past, prophesying the basis of the world's far-reaching events, knowing the lineage of sacrifices and the characteristics of a great man, being impeccable in the words of the three sciences, and having attained the miraculous powers of karmic fruition. He provided food for all the heretics and chandalas who lived by begging, and for all beggars, and held feasts for a thousand days, two thousand days, three thousand days, and even four thousand days. In this way, Moon Joy performed sacrifices for eight million years, but the one to whom he was most attached was not invited as an object of offering. At that time, the Tathagata, free from all sorrow, appeared in the world, and his assembly of shravakas was as numerous as the stars, and the assembly of bodhisattvas was also the same. Then, the brahmin Moon Joy thought: My sacrificial ground can accommodate all kinds of wonderful things, but the Tathagata and his shravakas cannot enter, this sacrificial place