Tibetan
།མུ་ནི་འཚལ་བར་མ་གྱུར་པས། །བདག་ཅག་རྒྱུད་འདི་སྐྱོ་བ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །བདག་ཅག་གོ་ཆ་འདི་ཡང་བསྒོ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་དོ། །དེའི་སྣང་བས་རེག་པས་སྲོག་ཆགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་བཀོད་དོ། ༈ །ཡང་སྔོན་དྲང་སྲོང་དཀར་པོ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་བའི་ཚེ། དེ་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཅི་ཞིག་བསླབས་ན་དགེ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་སྙམ་མོ། །ཡང་ཆོས་གང་ཡང་བྱེད་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་དུ་རྒྱུ་ཞིང་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བྱས་པ་མིན་པའི་ཆོས་བསྟན་པས་སྲོག་ཆགས་དཔག་མེད་ཀྱིས་ཐོས་ནས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་ཤེས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀུན་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིང་། ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་བར་གྱི་བསྐལ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིར། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དག་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་ཅིང་བསྒོམས་ཏེ་མང་དུ་བྱས་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་རྡུལ་ཕྲ་མོ་རྙེད་དུ་རྒྱུ་ཞིང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཐམས་ཅད་མི་དད་པ་མི་མིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་བཟོད་པ་ལ་བཙུད་དོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ། ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་གྱིས་ཆགས་བྲལ་རྫུ་འཕྲུལ་དང་མཐུ་ཆེ་བར་གྱུར་པ་ན། དེ་དབེན་པར་སོང་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ནི་གང་ཡིན། སྒྲིབ་པ་ནི་གང་ཡིན་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་ན། ཡང་འདི་སྙམ་དུ། ཆོས་ནི་གང་ཡང་མེད་པ། ཆོས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་ནམ་མཁས་མི་སྒྲིབ་པ་བཞིན་ཏེ་ནམ་མཁའ་ནི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་ཏེ། གྲོགས་པོ་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་གང་ཞིག་ཆོས་གང་ལ་ཡང་སྒྲིབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བསྒྲགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམ
Chinese
没有成为牟尼的时候，我们这些后代因苦恼而完全舍弃了菩提寂静。为了殊胜菩提的意义，我们也披上了这身盔甲。如是等等说了一些偈颂。以那景象的接触，安置了无数不可逆转的众生。又，往昔当名为住在白仙人处的时候，他具有一切善法的禅定，心想菩萨学习什么才能以具有善法的禅定而决定生起呢？又以不作任何法的禅定而决定生起。那是什么原因呢？心想一切法都是远离作为的，所以不是所作。他从那禅定中起身，在世间游行，宣说了远离作为，所以不是所作的法，无数众生听闻后，获得了不生之法的忍。又，当名为仙人无碍智的时候，他具有名为不缘一切自性的禅定。又获得了名为一切法远离自性的禅定后，在二十四个中劫里，完全依止、修习、增多神通之足，在不可言说的佛土微尘中游行。在二十个中劫里宣说了不信一切自性，不缘的禅定，安置了无数众生于不生之法的忍中。又，名为仙人无障蔽知见者，以外道之法成为离贪、具神通且有大威力者。他前往寂静处，思忖道：什么是法？什么是障蔽？又心想：什么法也没有，也没有法的障蔽。那是什么原因呢？一切法都是远离自性的，譬如虚空不障蔽虚空一样，因为虚空没有自性。他从那禅定中起身，宣告道：朋友们，一切法都是远离自性的，所以什么法也不障蔽什么法。如是，一切法
English
When he had not become a Muni, we, these descendants, completely abandoned the Bodhi peace due to suffering. For the sake of the supreme Bodhi, we also donned this armor. Thus, he spoke some verses. By the touch of that vision, he placed countless irreversible beings. Furthermore, in the past, when he was called dwelling in the White Sage's place, he possessed the Samadhi endowed with all virtuous Dharmas, thinking, 'What should a Bodhisattva learn so that he may definitely arise with the Samadhi endowed with virtuous Dharmas?' Also, he will definitely arise with the Samadhi endowed with no action of any Dharma. What is the reason for that? Thinking, 'All Dharmas are devoid of action, therefore they are not made.' He arose from that Samadhi and wandered in the world, proclaiming the Dharma that is devoid of action, therefore not made, and countless beings, having heard it, obtained forbearance of the Dharma of non-arising. Furthermore, when he was called Sage Unobstructed Knowledge, he possessed the Samadhi called not focusing on all Svabhava (essence). Also, having obtained the Samadhi called all Dharmas devoid of Svabhava, for twenty-four intermediate kalpas, he fully relied on, practiced, and increased the feet of miraculous power, wandering in the inexpressible Buddha-fields of atomic dust. For twenty intermediate kalpas, he proclaimed the Samadhi of not believing in all Svabhava, not focusing, and placed countless beings in the forbearance of the Dharma of non-arising. Furthermore, the Sage called Unobstructed Knowing Vision, having become detached from desire, possessing miraculous powers and great strength through the path of outsiders, went to a solitary place and pondered: What is Dharma? What is obscuration? Again, he thought: There is no Dharma, and there is no obscuration of Dharma. What is the reason for that? All Dharmas are devoid of Svabhava, just as the sky does not obscure the sky, because the sky has no Svabhava. He arose from that Samadhi and proclaimed: Friends, all Dharmas are devoid of Svabhava, therefore no Dharma obscures any Dharma. Thus, all Dharmas
Tibetan
ས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་ཕྱོགས་བཞིར་ང་གིས་ཐོགས་པ་མེད་པར་ཁྱེར་ཏེ། སྒྲ་དེ་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པས་ཐོས་ནས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་ བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་བོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དགྲ་ངེས་པར་བཅོམ་པའི་ཡུལ་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདེ་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་བྱོན་པའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མོས་པའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་བ་དེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེར་འཁོར་བར་ཡུན་ཏུ་གནས་མི་འདོད་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་རྣམས་སྔོན་གྱི་མཐའ་མི་མངོན་པར་གྱུར་པའི་འཁོར་བ་འདི་སུ་ཞིག་སྤྲོ་ཞེས་ཐེག་ཆེན་པ་རྣམས་དང་ཆོས་དང་མཐུན་པར་རྩོད་པར་བྱེད་དོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བདག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱེད་ཅག་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཡུན་རིང་པོར་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་འདི་ཤེས་སམ། དེ་དག་ན་རེ་མི་ཤེས་སོ། །སྨྲས་པ་ཁྱེད་ཅག་གང་གི་ཚེ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་བཅས་པ་རྙེད་པ་ན་དེའི་ཚེ་འཇིགས་སམ། ཁྱེད་ཅག་སྤྲོ་བ་ཆེན་པོ་མ་བྱས་པ་ལ་རྟོག་ལ། བྱས་པ་ལ་ནི་མི་རྟོག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བྱས་པ་བཏང་ནས་མ་བྱས་པ་ལ་རྟོག་པ་དེ་ནི་འཇིགས་པར་འགྱུར། གང་ཞིག་བྱས་པ་ལ་རྟོག་ཅིང་མ་བྱས་པ་ལ་མ་ཡིན་པ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་མང་དུ་བྱས་སོ། །དེས་བྱས་པ་རྟོག་པ་དེ་ནི་འཇིགས་པ་མེད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན་བདག་གིས་འདི་ལྟར་འཚལ་ཏེ། བྱས་པ་བྱས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བརྟག་པ་དེ་ནི་བདག་གིས་མང་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་མི་མཐོང་ངོ་། །ཚེ་ དང་ལྡན་པ་དག་སྔོན་བྱུང་བའི་དུས་ཤིག་ན་དྲང་སྲོང་རྟ་དམར་ཞེས་བྱ་བས་འདི་སྙམ་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐར་སོང་ནས་འཆི་བའི་དུས་བྱའོ་སྙམ་དུ། གོམ་པ་རེ་རེས་རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་མོའི་འདོར་ཏེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སོང་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐར་མ་ཕྱིན་པར་འཆི་བའི་དུས་བྱས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་རྐང་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐར་འགྲོའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མི་གསུང་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐར་འགྲོའོ། །གང་ཁྱེད་མ་འོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དུ་འདུ་ཤེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་བར་སེམས་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་དག་སྲེད་པ་ཟད་པའི་མཐར་འགྲོ་བར་བྱེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་འདོགས་པར་ནི་མི་བྱེད་པས་དེ་དག་ལ་སྡུག་བ
Chinese
“一切皆无自性”之声，我将其毫无阻碍地带向四方。无量众生听到此声后，皆获得无自性之三摩地，并获得不生之法的忍耐。 ༈ 又，往昔在国王必定能战胜敌人的国土中，如来名为乐作（བདེ་མཛད།）者降临之时，在菩萨眷属中，世尊本身成为名为菩萨信力者，他赞颂大乘。在那里，不愿长久处于轮回中的声闻乘行者们，与大乘行者们争辩说：“谁会喜欢这无始无终的轮回呢？”，并与大乘行者们在法上争论。大乘行者说：“诸位具寿，你们知道这漫长轮回中产生的痛苦吗？” 他们回答说：“不知道。” 大乘行者说：“你们在获得完全的摄受时，会感到恐惧吗？你们只思考未做之事，而不思考已做之事。诸位具寿，舍弃已做之事而思考未做之事，那将是可怕的。如果有人思考已做之事，而不思考未做之事，他会想：我已经做了很多。他思考已做之事，那将是无所畏惧的。诸位具寿，我如此理解世尊所说之义：应该完全审视已做之事，如此审视，就不会认为我已经做了很多。诸位具寿，过去某个时候，名为龙猛仙人（དྲང་སྲོང་རྟ་དམར།）的人心想：我要走到世界尽头，然后死去。他每走一步都跨越须弥山顶，虽然以神变行走，但最终没有到达世界尽头就死去了。诸位具寿，世尊不会说用脚能走到世界尽头，而是说用智慧才能走到世界尽头。你们执着于未来的痛苦，并认为那是痛苦，但伟大的菩萨们致力于走向贪欲的尽头，而不是执着于世界的尽头，因此他们不会感到痛苦。
English
The sound of "everything is devoid of inherent existence," I carried it unhindered to the four directions. When immeasurable sentient beings heard this sound, they all attained the Samadhi of devoid of inherent existence and obtained forbearance of the Dharma of non-arising. ༈ Moreover, in the past, in the land where the king was sure to defeat the enemy, when the Tathagata named Delightful Maker (བདེ་མཛད།) came, in the assembly of Bodhisattvas, the Bhagavan himself became known as the Bodhisattva Endowed with Faith, and he praised the Mahayana. There, those of the Hearer Vehicle who did not want to remain in Samsara for a long time argued with the Mahayana practitioners, saying, "Who would enjoy this beginningless and endless cycle of existence?" and they argued with the Mahayana practitioners on the Dharma. The Mahayana practitioner said, "Venerable ones, do you know the suffering caused by this long cycle of existence?" They replied, "We do not know." The Mahayana practitioner said, "When you obtain complete possession, do you feel fear? You only think about what has not been done, but you do not think about what has been done. Venerable ones, abandoning what has been done and thinking about what has not been done, that will be terrible. If someone thinks about what has been done and not about what has not been done, he will think: I have done a lot. He who thinks about what has been done is fearless. Venerable ones, I understand the meaning of what the Bhagavan said in this way: one should fully examine what has been done, and in so examining, one will not think that I have done a lot. Venerable ones, in a past time, a sage named Red Horse (དྲང་སྲོང་རྟ་དམར།) thought: I will go to the end of the world and then die. With each step, he crossed the summit of Mount Sumeru, and although he traveled by means of miraculous power, he eventually died without reaching the end of the world. Venerable ones, the Bhagavan does not say that one can reach the end of the world with one's feet, but rather that one can reach the end of the world with wisdom. You cling to future suffering and think of it as suffering, but the great Bodhisattvas strive to go to the end of craving, and do not cling to the end of the world, so they do not feel suffering.