Tibetan
སེམས་དད་པར་གྱུར་ལ། གཞོན་ནུ་དེ་དང་རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་གནས་པ་སོགས་སྲོག་ཆགས་ཁྲི་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ཞུ་བ་ཐམས་ཅད་དྲིས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་ལ་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཽ་དགལ་གྱི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་བྱའོ་ཞེས་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩོམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ ལ་མཁས་པའོ། །ཞེས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་གནས་དང་རིགས་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་ལས་ཀྱིས་བྱས་སོ། །ལན་ནི་ཉོན་མོངས་དང་སེམས་པས་བཀོད་པའི་དོན་དུ་བལྟའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་ཡང་དག་འཕགས་ཞེས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་ཉལ་བའི་རྨི་ལམ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལས་གཞན་མི་མཐོང་ངོ་། །དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐོགས་མེད་སྟོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་ཞུས་ཤིང་། སངས་རྒྱས་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འདོད་པས་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། ཤེས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་བརྩོན་པར་བྱའོ། །སྔོན་བྱུང་བའི་རབས་དང་། ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ཐ་སྙད་དང་། གང་ཟག་གི་ཐ་སྙད་དང་། གྲོང་གི་ཐ་སྙད་དང་། ཡུལ་གྱི་ཐ་སྙད་དང་། གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེའི་ཐ་སྙད་དང་། ཇི་ཙམ་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཤེས་པ་གང་དག་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་དོན་དེ་དག་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིར་རོལ་པའི་ལམ་གྱིས་ཆགས་བྲལ་དུ་གྱུར་པ་ན། དེས་སེམས་ཅན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འདི་ལྟར་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་འདི་ལ་འགྲོ་བ་ཐ་དད་དུ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་དམ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེས་བདག་ཏུ་རྟོག་པ་ལ་ གནས་ནས་ཉོན་མོངས་པས་ལས་འདུ་བྱེད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་ཐ་དད་པར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན། བདག་གང་ཡིན་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དཔྱད་པས། གཟུགས་བདག་ཡིན་ནམ་ཞེས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་རིགས་པས་བརྟགས་པས་བདག་མེད་པར་ཁོད་དུ་ཆུད་དོ། །དེས་དེ་ལྟ་བདག་དང་བདག་གི་བ་མེད་པར་ཤེས་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བ་མེད་པ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་དོ
Chinese
心生信乐后，那位青年和国王以及其他六十万有情一同前往如来处，请问一切问题，通达一切，精通一切论典，所有这些都被如来授记成佛。世尊开示说：目犍连之子，因此菩萨应当精通一切论典。一切智智的开端是：精通一切论典。又说：有情众生的处所和各种类别是业所造。答复是：应观察烦恼和心所造作之义。又，当菩萨转生为名为光胜妙的菩萨时，他睡觉时梦中除了与如来一起说真实语外，什么也看不到。他向名为无碍显现的如来请问世间智和生起之智。那位佛陀告诉想要获得无上圆满菩提的菩萨，应当努力学习一切论典，为了通达智慧，也应当努力修证。过去世的传记，未来世的名词，人（补特伽罗）的名词，村落的名词，地方的名词，去往何处的名词，以及世间智的所有知识，都应当精通。如是说，他通达了一切这些意义。又，精通外道边际之士，当以外道之法远离贪欲时，他心想：这些形形色色的有情，如此从业的因缘而显现各异，是否有某种因缘能使他们不生于不同的趣处？他安住于我执，因烦恼而造作诸业，导致有情生于不同的类别。他思索道：应当遍寻我到底是什么。他以理智观察色等五蕴，通达无我之义。他如是了知无我及我所后，从禅定中起身，向有情宣说依赖于无我及我所而生起的意义。
English
After faith arose in their hearts, that youth and the king, along with sixty hundred thousand other sentient beings, went to the Tathagata, inquired about all matters, understood everything, and became proficient in all treatises. All of them were prophesied to attain enlightenment by the Tathagata. The Blessed One said: "Son of Maudgalyayana, therefore, a Bodhisattva should be proficient in all treatises." The beginning of the wisdom of omniscience is: proficiency in all treatises. Furthermore, it is said: "The abodes and various kinds of sentient beings are made by karma." The answer is: "One should contemplate the meaning of afflictions and mental fabrications." Furthermore, when the Bodhisattva was reborn as the Bodhisattva named Light Excellent Splendor, in his dreams while sleeping, he saw nothing other than speaking truthfully with the Tathagata. He asked the Tathagata named Unobstructed Manifestation about worldly knowledge and the knowledge of arising. That Buddha told the Bodhisattva who desired unsurpassed perfect enlightenment that he should strive to learn all treatises, and in order to understand knowledge, he should also strive to practice realization. The accounts of the past, the terms of the future, the terms for individuals, the terms for villages, the terms for places, the terms for where and where one goes, and all the knowledge of worldly knowledge, one should be proficient in all of them. As it was said, he understood all those meanings. Furthermore, an expert in establishing the limits of externalists, when he became detached from desire through the path of externalists, he thought: "These various kinds of sentient beings, appearing different due to the cause of karma, is there a cause that prevents them from being born in different destinies?" Abiding in the conception of self, he wondered, "If sentient beings are born into different classes because of the actions performed by afflictions, then what is the self that should be sought entirely?" He investigated the five aggregates, such as whether form is the self, and realized that there is no self. Having understood that there is no self and no belonging to self, he arose from samadhi and declared to sentient beings the meaning that arises dependent on the absence of self and belonging to self.
Tibetan
ན་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་བོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་འཆི་བ་ཤེས་པ་འགོག་པ་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་གྱིས་ཆགས་བྲལ་མངོན་ཤེས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་མཐོང་ནས། གང་མི་སྐྱེ་བ་དང་མི་འགག་པའི་ཆོས་ཡོད་དམ་སྙམ་དུ་བརྟགས་པས། གང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་དག་འགག་ལ། འདུ་མི་བྱེད་པ་དེ་དག་མི་འགག་གོ་སྙམ་དུ། དེ་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས། སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ཞིང་འགག་ལ། སེམས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། འགོག་པར་བྱེད་པར་རིགས་ནས། སེམས་དེ་ལ་བརྟགས་པ་དང་། གཟུགས་མེད་ཅིང་བསྟན་དུ་མེད་ལ་ངོ་བོ་མཐོང་བ་དང་བྲལ་བ་སེམས་ཀྱིས་སེམས་མཐོང་བར་བྱར་མེད་པ་རིགས་ཏེ། སེམས་འགོག་པ་རྣམ་པར་ཤེས་ པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་ཞིང་། སེམས་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱུང་བ་དེ་འགག་པ་ན་ཡང་དེའི་རྒྱུད་འདྲ་བར་འབྱུང་བར་ཤེས་ནས། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཅིང་། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ལས་གཞན་མིན་པར་རྟོགས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་བོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ད་ལྟའི་བདེ་སྡུག་སོགས་སྔོན་གྱི་ལས་ལས་བྱུང་བར་ཤེས་ཤིང་དེ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་ནམ་ཡང་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་སེམས་མི་སྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཁྲིད་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་བའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་བུ་སྟོང་ཡོད་པའི་ཐུ་བོ་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པ་དེའི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཡབ་རྒྱལ་པོས་གང་འཇིག་རྟེན་ན་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་བློ་གྲོས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་གཞོན་ནུ་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་དང་ལྷན་ཅིག་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བགྲོ་བ་ན། གཞོན་ནུ་དེས་འཕགས་པ་དག་འཇིག་རྟེན་ན་གནོད་པ་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། དེ་དག་ཁ་ཅིག་གིས་དབུལ་བ་ནི་
Chinese
因此，通过宣讲，无数众生获得了对不生之法的忍耐。༈。此外，一位名叫“精通知晓死亡和阻止死亡”的仙人，通过外道之路，成为了具有离欲神通之人。他见到一切有为法皆会坏灭，便思索道：是否存在不生不灭之法呢？他经过观察后认为：凡是显现造作的都会灭亡，不造作的则不会灭亡。当他如此分别思索时，对于一切不显现造作之法，他获得了一种名为“显现欢喜”的金刚般的等持。由于心的力量，一切法生起和灭亡，心是产生一切法和阻止一切法的根源。他思维此心，发现心无形无相，不可指示，本体与见解分离，心不可能见到心。这种心的止息并非通过分别识而能实现。当心的贪欲等状态止息时，他了解到相似的相续还会产生。因此，他彻底了解了一切心的相续。如此了解后，他不再有烦恼，并证悟到一切法在三时平等性中与菩提无别。因此，通过向众生宣讲这样的法，无数众生获得了对不生之法的忍耐。༈。此外，当国王转世为名为“知晓前际”之时，他了解到当下的苦乐等皆由前世的业力所致，因此在无数劫中，他从未生起任何缠缚之心。༈。此外，在过去无数劫之前，当如来名为“引导者”降世时，赡部洲（南亚次大陆）的国王，名为“胜军”，是一位具有正法之人。他有一千个儿子，其中长子名为“寂静慧”。当世尊转世为寂静慧时，为了圆满他对于广大佛法的意愿，国王父亲召集了世间所有有智慧的沙门和婆罗门，与年轻的寂静慧一同讨论佛法。当时，这位年轻人问道：诸位圣者，世间的危害是什么？他们中的一些人回答说：贫穷是
English
Thus, by teaching, countless beings obtained forbearance of the unarising dharma. ༈. Furthermore, a sage named "Skilled in Knowing Death and Preventing Death," through the path of externalists, became one who possessed dispassionate super-knowledge. Seeing that all conditioned things are perishable, he pondered: Is there a dharma that does not arise and does not cease? After observing, he thought: Whatever is manifestly fabricated will cease, and whatever is not fabricated will not cease. As he separately contemplated in this way, for all dharmas that are not manifestly fabricated, he obtained a vajra-like samadhi called "Manifest Joy." Due to the power of the mind, all dharmas arise and cease, and the mind is the source of producing and preventing all dharmas. He contemplated this mind and found that the mind is formless, invisible, cannot be indicated, and its essence is separate from seeing. It is impossible for the mind to see the mind. Such cessation of the mind cannot be achieved through discriminative consciousness. When the states of the mind, such as attachment, cease, he understood that similar continuities will still arise. Therefore, he thoroughly understood all continuities of the mind. Having understood in this way, he was without afflictions and realized that all dharmas are no different from enlightenment in the equality of the three times. Therefore, by teaching such a dharma to beings, countless beings obtained forbearance of the unarising dharma. ༈. Furthermore, when the king was reborn as "Knowing the Former Limit," he understood that the present happiness and suffering, etc., are all caused by past karma. Therefore, for countless eons, he never generated any entangled mind. ༈. Furthermore, in the past, countless eons ago, when the Thus-Gone One named "Guide" appeared in the world, the king of Jambudvipa (South Asian subcontinent), named "Victorious Army," was a person endowed with dharma. He had a thousand sons, the eldest of whom was named "Peaceful Wisdom." When the Blessed One was reborn as Peaceful Wisdom, in order to fulfill his wish for the vast dharma, the king, his father, gathered all the wise shramanas and brahmins in the world to discuss the dharma with the young Peaceful Wisdom. At that time, the young man asked: Venerable ones, what is the harm in the world? Some of them replied: Poverty is