Tibetan
ག་ཉིད་དུ་སོང་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ། ནགས་ཀྱི་གནས་སུ་དཀའ་ཐུབ་པ་ཞིག་གནས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་རི་དྭགས་དང་འདབ་ཆགས་ རྣམས་ཀྱང་སློབ་མ་ལྟར་དགའ་བས་གནས་སོ། །དེར་གླང་མོའི་ཕྲུག་གུ་ཤིན་ཏུ་སྡུག་གུ་ཞིག་བཙས་པ་དེ་མ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་དྲང་སྲོང་དེས་བུ་ལྟར་བྱམས་པར་བྱེད་ཅིང་། ཕྲུ་གུ་དེས་ཀྱང་པདྨའི་རྩ་བ་དང་འོད་མའི་འདབ་མ་སོགས་བཟུང་སྟེ་ཐུབ་པ་དེའི་ལག་ཏུ་གཏོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཤིང་ལོའི་ཁང་པའི་ཉེ་འཁོར་དུ་གནས་ཤིང་དྲང་སྲོང་དེ་གང་དུ་འགྲོ་བར་ཁྲིད་ནས་རི་དགས་པགས་པ་སོགས་དེ་ལ་བཀལ་ཏེ་འོང་བར་བྱེད་ཅིང་དྲང་སྲོང་གི་ལས་སུ་བྱ་བ་ཕལ་ལ་དེས་གྲོགས་བྱེད་དོ། །ནམ་ཞིག་ཕྲུ་གུ་དེ་རང་གི་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་ནགས་སུ་འཁྱམས་སོ། །དྲང་སྲོང་དེས་མེའི་སྦྱིན་སྲེག་སོགས་བྱས་ནས་ཟས་བཟའ་བའི་ཚེ་གླང་ཕྲུག་དེ་བཙལ་ཀྱང་མ་མཐོང་བས། ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བཞག་སྟེ། དེའི་རྐང་རྗེས་ལ་བལྟས་ནས་བཙལ་བ་ན་མའི་ནུ་མ་ནུ་བར་མཐོང་ནས་མྱ་ངན་བྱེད་པ། གླང་མོའི་ཕྲུ་གུ་དེས་མཐོང་ནས་བསུ་བར་གྱུར་ཏོ། །དྲང་སྲོང་དེས་མཆི་མས་མིག་གང་བཞིན་དེའི་མགོ་ལ་ལག་པས་བྱུགས་ཏེ། ཁྱོད་མའི་ནུ་མ་འཐུང་བས་ཅི་བྱ། ཆུ་འཐུང་ཞིང་བདག་ཅག་གི་བསྟི་གནས་སུ་འདོང་ཞེས་ཁྲིད་ནས། དེ་ལ་ཤིང་ལོའི་སྤྱིལ་བུ་བྱས་ཏེ། ཉིན་མཚན་དུ་དེ་སྲུང་བའི་སེམས་པས་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པར་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ལྷའི་མིག་གིས་གླང་པོའི་ཕྲུ་གུ་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པས་ཡིད་ཞེན་པ་དྲག་པོ་ཅན་དེ་ལ་བལྟས་ནས་འདི་སྙམ་དུ། ཐུབ་ ཤོག་ལྷེབ་ ༨༠༡ ནས་ ༩༠༠ བར། པ་འདིས་གཉེན་འདུན་མཉེས་གཤིན་པ་རྣམས་དོར་ནས་ནགས་སུ་གནས་ཀྱང་ལྷག་པར་གླང་པོའི་ཕྲུ་གུ་ལ་ཞེན་པ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་སྟོབས་མ་ཐོབ་པ་འདི་ཐབས་ཤིག་གིས་གདུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བརྒྱ་བྱིན་དེར་སོང་སྟེ། ཐུབ་པའི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་ཕྲུ་གུ་དེ་ཤི་བར་ཆ་བའི་ནད་ཀྱིས་གཟིར་བར་སྤྲུལ་ཏོ། །ཐུབ་པ་དེས་ཀྱང་མ་དཔྱད་པར་འདི་ཅི་ཞེས་དེ་དང་འབྲལ་བར་དོགས་པས་སྨྲེ་སྔགས་སྣ་ཚོགས་འདོན་ཏོ། །དེར་ལྷའི་བདག་པོས་དཀའ་ཐུབ་པའི་གཟུགས་སུ་བསྟན་ནས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཁྱོད་རང་གི་སྐྱེ་བོ་མཉེན་གཤིན་པ་རྣམས་བཏང་ནས་ནགས་སུ་གནས་ན། ད་འདི་ཤི་བའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པའི་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་གླང་པོ་ཆེའི་ཁྲུས་དང་འདྲ་བ་ཁྱོ
Chinese
就这样消失了。 再者，往昔世尊自己转世为诸天之王帝释时，森林中住着一位苦行者，野兽和飞鸟都像弟子一样欢喜地待在他身边。在那里，一头非常可爱的小象出生了，它与母亲分离后，这位仙人像对待儿子一样慈爱地对待它。小象也拿着莲花的根茎和荷叶等，递到苦行者的手中。它住在树叶小屋附近，仙人无论去哪里都带着它，让它背负着兽皮等东西回来，它还帮助仙人做各种事情。有一天，小象跟随自己的母亲，在森林里游荡。仙人做完火供等仪式，准备吃饭时，寻找小象却不见踪影。于是放下吃饭的事情，沿着它的脚印寻找，看到它正在吮吸母象的乳汁，感到非常悲伤。小象看到仙人后，前去迎接。仙人眼含泪水，用手抚摸它的头，说：“你喝母乳做什么？喝水，然后回到我们的住所。”说完，就带着它回去，为它建造了一个树叶小屋，日夜守护着它，用慈爱之心对待它。 菩提萨埵帝释天用天眼看到苦行者对小象非常喜爱，心中产生了强烈的执着，心想：这位苦行者舍弃了亲友，住在森林里，却对小象如此执着，他尚未获得分别抉择的能力，必须想个办法来调伏他。于是帝释天化作一种使那个阻碍苦行者行善的小象生病的疾病。苦行者没有仔细观察，只是担心失去它，念诵着各种哀叹之词。这时，天神之王显现出苦行者的形象，对他说：伟大的仙人，你已经舍弃了你自己的亲友，住在森林里，现在却因为这小象的死亡而发出难以忍受的哀叹，这就像大象洗澡一样，你
English
Thus, it disappeared. Furthermore, in a previous life, when the Bhagavan himself was reborn as Indra, the king of the gods, a hermit lived in the forest, and wild animals and birds stayed happily by his side like disciples. There, a very cute baby elephant was born, and after it was separated from its mother, the hermit treated it with love like a son. The baby elephant also took lotus roots and lotus leaves, etc., and handed them to the ascetic. It lived near the leaf hut, and the hermit took it wherever he went, having it carry animal skins and other things back. It also helped the hermit with various tasks. One day, the baby elephant followed its mother and wandered into the forest. After the hermit performed fire offerings and other rituals, he looked for the baby elephant but could not find it. So he stopped eating and followed its footprints, and when he saw it suckling its mother's milk, he felt very sad. When the baby elephant saw the hermit, it came to greet him. The hermit, with tears in his eyes, stroked its head and said, "Why are you drinking your mother's milk? Drink water and come back to our dwelling." After saying this, he took it back, built a leaf hut for it, and guarded it day and night, treating it with loving-kindness. Bodhisattva Indra, with his divine eye, saw that the hermit had great affection for the baby elephant and had developed a strong attachment in his heart. He thought, "This hermit has abandoned his relatives and lives in the forest, but he is so attached to the baby elephant. He has not yet gained the ability to discriminate and discern, so I must find a way to subdue him." So Indra transformed himself into a disease that afflicted the baby elephant, hindering the hermit's virtuous deeds. The hermit did not observe carefully, but was only worried about losing it, and recited various lamentations. At this time, the king of the gods appeared in the form of a hermit and said to him, "Great hermit, you have abandoned your own relatives and live in the forest, but now you are uttering unbearable lamentations because of the death of this baby elephant. This is like an elephant bathing, you
Tibetan
ད་འདི་ན་ཅི་ཞིག་སྒྲུབ་སྟེ་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བཞད་གད་དུ་འོས་སོ། །སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་འཆི་བ་ལ་ངུས་པས་ཕན་པ་སུས་ཀྱང་མ་ཐོབ་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་ཤེས་ནས་སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་ནོར་དང་། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེན་པ་སྤངས་ཏེ་ནགས་སུ་གནས་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ནི་ནགས་སུ་གནས་བཞིན་རང་ཉིད་ཞེན་པའི་ཞགས་པས་འཆིང་བར་བྱེད་པ་མི་རིགས་སོ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པས་མཐར་གཡོ་བ་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་ཕྱིར་མཉེན་གཤིན་ལ་ཞེན་པས་རང་འཆི་བར་ཟད་ཀྱི། རྟག་ཏུ་འགྲོགས་པའི་དབང་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་། །འཁོར་བ་འདིར་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ ཅད་འབྱུང་ལ། མ་ཆགས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལ། ཐུབ་པ་དེས་ལེགས་པར་བཤད་པ་དེ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྟོད་ཅིང་གུས་པར་བྱས་སོ། །དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། སྡུག་པའི་མཚན་མས་དབང་པོ་ཁྲིད་པའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བར་དྲན་པ་མཉམས་པས་དབང་པོའི་ཡུལ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་བྱས་ན་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ་སྐྱེ་བོ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་བཞིན་བྱས་ནས་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་དྲང་སྲོང་དེས་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྔགས་སོ། །དེར་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ལུས་སུ་བསྟན་ནས་བདག་ནི་ལྷའི་དབང་པོ་སྟེ། ཕྲུ་གུ་འདི་བདག་གི་མཐུས་སླར་འཚོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླང་བར་བྱས་སོ། །ཐུབ་པ་དེས་ཀྱང་རིམས་པས་དུས་ཀྱི་ཚེ་གླང་པོའི་ཕྲུ་གུ་དེ་གླང་པོའི་ཚོགས་སུ་དོར་བ་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོར་གྱུར་ཅིང་། དེས་ཀུ་བ་ཆུས་བཀང་བ་དང་འབྲས་བུ་བཅས་པའི་ཡལ་ག་རྣམས་ཐུབ་པ་ལ་བྱིན་ནོ། །དེས་ཀྱང་ལག་པས་དེའི་མགོ་ལ་རེག་ཅིང་ཕན་པའི་བསླབ་བྱ་རྣམས་ཀྱང་སྨྲས་ནས། ཐུབ་པ་དེས་རང་གི་སྤྱིལ་པོར་བསམ་གཏན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ན་མཚོ་མ་དྲོས་པ་ན་ངང་པའི་སྡེ་དཔོན་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་གང་བ་དང་བཞིན་རྒྱས་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕུ་བོ་གང་བ་ནི་གཏུམ་ཞིང་བརླང་པས་ངང་པ་རྣམས་ལ་བསྡིགས་ཤིང་སྤུ་འབྱིན་ཅིང་སྡེར་མོས་རྨ་འབྱིན་པ་སོགས་བྱས་པས་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ་ངང་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོ་བར་བྱེད་དོ། །དེས་བསམས་པ་གང་བ་གཏུམ་པ་འདི་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་བཅུག་ན་ངང་ པའི་ཁྱུ་བཤིག་པར་འགྱུར་གྱིས་དེ་ལ་ཐབས་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་དུ། བུ་དེ་གཉིས་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་རེ་དང་བཅས་པ་ལ་འབབ་ཆུ་དང་མཚོ་དང་མཚེའུ་རྣམས་བལྟས་ཏེ་ངའི་དྲུང་དུ་ཐོག་མར་སུ་བྱུང་བ་དེ་ངང་པ་རྣམས་ཀྱི་སྡེ་དཔོན་དུ་ག
Chinese
如今在此做着什么，值得有智慧的人们嘲笑啊！众人因死亡而哭泣，谁也没有获得益处。既然明白一切事物终将毁灭，过去的仙人们便舍弃了财富和对一切众生的执着，住在森林里。你既然住在森林里，就不应该用执着的绳索束缚自己啊！一切和合之事物皆无常，最终必定变动，因此执着于柔顺只会让自己走向死亡，不可能永远相伴。在此轮回中，一切痛苦皆由执着和贪恋而生，不执着便能获得解脱。对于释迦牟尼的这番善说，赞叹并恭敬地说道：‘说得好啊！’。当时，菩萨说道：不要追随令人迷恋之相而使感官放纵，应以正念守护，背离感官之境，如此便能获得成就，应如圣者所教导的那样行事，不要成为庸俗之辈。听了这话，那位仙人赞叹道：‘说得好啊！’。当时，显现为帝释天的身形，说道：‘我是天界之主帝释天，我将以我的神力使这个孩子复活。’于是便要使其复活。释迦牟尼也因为生病而到了死亡之时，将那头小象遗弃在象群中，那小象便成了象群之主。它用盛满水的葫芦和带着果实的树枝献给了释迦牟尼。释迦牟尼也用手抚摸它的头，说了些有益的教诲，然后释迦牟尼便在自己的茅屋里一心一意地禅定。༈ 从前，在未生怨海边，有一位雁王名叫“护地”，他有两个儿子，名叫“圆满”和“面容姣好”。哥哥“圆满”性情粗暴，经常恐吓雁群，拔它们的羽毛，用爪子抓伤它们，雁群便将此事告知了雁王。雁王心想，如果让性情粗暴的“圆满”当王储，雁群必定会瓦解，必须想个办法。于是，他对两个儿子说：你们各自带领五百眷属，去巡视河流、湖泊和池塘，谁先回到我这里，我就立谁为雁群的首领。
English
Now, what are you doing here that deserves the laughter of the wise? No one has gained anything by weeping over death. Since the ancient sages knew that all things are perishable, they abandoned wealth and attachment to all beings and lived in the forest. Since you are living in the forest, you should not bind yourself with the rope of attachment! Since all compounded things are impermanent and are sure to change in the end, attachment to gentleness will only lead to your own death, and it is impossible to be together forever. In this cycle of existence, all suffering arises from attachment and clinging, and liberation is attained from non-attachment. To this well-spoken word of Shakyamuni, he praised and respectfully said, 'Well said!' At that time, the Bodhisattva said: Do not follow after alluring appearances and let the senses run wild, but guard with mindfulness, turn your back on the objects of the senses, and thus you will attain accomplishment. Act as the holy ones have taught, and do not become ordinary beings. Hearing this, the hermit praised, 'Well said!' At that time, he manifested in the form of Indra, the lord of the gods, and said, 'I am Indra, the lord of the gods, and I will revive this child with my power.' So he was about to revive him. Shakyamuni also, because of illness, at the time of death, abandoned that baby elephant in the herd of elephants, and that baby elephant became the lord of the herd. He offered Shakyamuni a gourd filled with water and branches with fruit. Shakyamuni also touched his head with his hand and spoke some beneficial teachings, and then Shakyamuni meditated single-mindedly in his hut. ༈ Once upon a time, on the shore of Lake Ma Dros, there was a goose king named "Protector of the Land," who had two sons named "Perfect" and "Beautiful Face." The elder brother, "Perfect," was of a violent nature, often threatening the geese, plucking their feathers, and scratching them with his claws, so the geese informed the goose king of this matter. The goose king thought, if the violent "Perfect" is made crown prince, the goose flock will surely disintegrate, and a way must be found. So, he said to his two sons: Each of you lead five hundred attendants to inspect the rivers, lakes, and ponds, and whoever returns to me first, I will make him the leader of the goose flock.