Tibetan
པ་བརྩིགས་ཏེ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་འདོད་པར་སྦྱིན་པ་བཏང་བས་ཐམས་ཅད་དབུལ་བ་མེད་པར་འབྱོར་པ་རྒྱས་ཤིང་རྒྱལ་པོའི་གྲགས་པས་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགེ་བ་ལ་གཞོལ་བའི་མཐུས། དུས་ཚིག་རྣམས་ཀྱང་མཐུན་པར་བདེ་ལ་ལྷས་དུས་སུ་ཆར་འབེབས་པ་དང་། འབྲུ་དང་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་རྒྱས་པ་དང་། ས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་གཟི་བྱིན་རྒྱས་ཤིང་སྨན་རྣམས་བཅུད་དང་ལྡན་པ་དང་། འགྲོ་བ་ནད་མེད་པ་ལ་ཟོ་མདོག་བདེ་ཞིང་དགའ་བ་དང་། ཕ་རོལ་གྱི་དམག་སོགས་ཀྱི་འཇིགས་པ་མེད་པར་རྫོགས་ ལྡན་གྱི་དུས་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ལ། མི་ཐམས་ཅད་མགུ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྟོད་པ་བྱེད་ཅིང་། དེའི་ཚེ་བློན་པོ་གཅིག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བ། མཆོག་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མ་ཡི། །དགོས་པ་རྟག་ཏུ་གཟིགས་པས་ན། །དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱི་བློ་དག་ནི། །གོང་ནས་གོང་དུ་དཔྱོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་འདི་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཕྱུགས་འགུམ་པའི་སྐྱོན་མ་མཆིས་པར་ཆོས་ཀྱི་མཆོད་སྦྱིན་གྱིས་འབངས་རྣམས་ལ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕན་བཏགས་སོ། །གནོད་པ་དང་དབུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱས་པས་འབངས་རྣམས་ནི་ཁྱོད་ལ་བརྟེན་པས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ལགས་སོ་ཞེས་སོགས་བསྔགས་སོ། །དེ་ལྟར་བསམ་པ་དགེ་ཞིང་ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་ནི་སྡིག་པ་བྱེད་དུ་གཞུག་པས་བསླུར་མི་ཚུགས་ཤིང་། ཐབས་ལ་མཁས་པས་སྡིག་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཞོལ་བ་ཡང་། དགེ་བའི་ལམ་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་ཅིང་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱེད་པའི་ངོ་མཚར་ལ་གུས་པར་བྱའོ། ༈ །ཡང་སྔོན་ཡུལ་རྡོ་འཇོག་ན་བྲམ་ཟེ་ཟླ་གྲགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བུ་ཉི་ཟླ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །ཅི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་ན་བ་བུ་དང་ཆུང་མས་དོར་བ་བྲན་མོ་ཞིག་གིས་སྨན་བསླངས་ཏེ་སོས་པར་བྱས་པས་དེས་དེ་ལ་ཀརྵཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བྱིན་ནས་བྲན་ལས་དབྱུང་བར་བརྩམས་པ་དང་། བྲན་མོ་དེས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བ་ནན་ཏན་འདོད་པས། བྲན་མོ་དེ་ཟླ་མཚན་དང་ལྡན་པའི་དུས་སུ་དགའ་ མགུར་བྱས་པས་དེ་ལ་བུ་ཆགས་པར་གྱུར་ཏོ། །བྲམ་ཟེའི་ཆུང་མ་སྔ་མས་དེ་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་བྲན་མོ་དེ་བརྡེག་ཅིང་ཟས་ངན་དུ་བྱས་སོ། །བྲན་མོ་དེས་སེམས་ཅན་སྐལ་ངན་འདི་མངལ་དུ་ཆགས་ནས་བདག་ཟས་གོས་ངན་ཅིང་བརྡེགས་པས་འདི་འབོར་རོ་སྙམ་པས་ཆོལ་ཟངས་སུ་བཞག་སྟེ་དོར་བར་བརྩམས་པ་དང་། དེ་བྲམ་ཟེ་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་དྲིས་པ་ལ། དེས་ཅི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ན་རེ་འདི་སྐྱེད་དང་ཁོ་བོས་དུས
Chinese
建造了高台，对所有人都随意布施，使得所有人都变得富裕，没有贫穷，国王的名声传遍了整个国家。所有的人也都依靠行善的力量，时令调顺，诸神按时降雨，各种谷物和花朵繁茂生长，所有土地都充满光辉，药物都富有营养，众生没有疾病，容光焕发，快乐，没有外敌军队等的恐惧，如同圆满时代一般。所有人都满意地赞美国王。当时，一位大臣对国王说：对于最好、中等和最差的需求，如果经常关注，那么统治者的智慧就会越来越高明。这话说得很好。就像这样，在天神面前，没有牲畜死亡的灾祸，通过宗教的供养布施，给臣民带来了今生和来世的利益。平息了一切灾害和贫困，臣民依靠你而拥有福分，等等赞美之词。像这样，善良且有智慧的人，不会因为被引诱去做坏事而被欺骗。善于使用方法的人，即使倾向于罪恶的一方，也会被引入善良的道路，应该尊敬那些为自己和他人做广大事业的奇迹。༈ 又，以前在རྡོ་འཇོག་（地名待考）地方，有个名叫月称的婆罗门，他有个儿子叫日月。事情是这样的，一个年迈的婆罗门被儿子和妻子抛弃，一个女仆给他求药治好了病，因此他给了女仆五百嘎夏巴那，打算把她从奴隶的身份中解放出来。那个女仆非常想和他一起玩乐，那个女仆在月经来的时候和他欢爱，因此她怀了孕。婆罗门的前妻因为嫉妒，殴打那个女仆，给她吃不好的食物。那个女仆心想：这个命运不好的众生在我肚子里，我吃穿不好还被打，不如把他扔掉吧，于是她把孩子放在铜锅里，打算扔掉。婆罗门月称看到了，问她发生了什么事。她说了事情的经过。婆罗门说：这是我的孩子，我来
English
A high platform was built, and donations were given to all people as they wished, so that everyone became wealthy and without poverty, and the king's fame spread throughout the country. All the people also relied on the power of virtue, the seasons were harmonious, the gods rained on time, various grains and flowers grew luxuriantly, all lands were filled with glory, medicines were nutritious, beings were without disease, their faces were radiant, happy, and without fear of foreign armies, etc., as in a perfect age. Everyone was satisfied and praised the king. At that time, a minister said to the king: If you always pay attention to the needs of the best, the middle, and the worst, then the wisdom of the rulers will become more and more brilliant. This is well said. Just like this, in the presence of the gods, there was no disaster of livestock dying, and through religious offerings and donations, the subjects were benefited in this life and the next. All disasters and poverty were pacified, and the subjects relied on you and had good fortune, and so on. Like this, good and wise people cannot be deceived by being induced to do bad things. Those who are skilled in using methods, even if they tend towards the side of evil, will be led into the path of virtue, and one should respect the wonders of doing great deeds for both oneself and others. ༈ Also, in the past, in the place of རྡོ་འཇོག་ (place name to be verified), there was a Brahmin named Moon Fame, who had a son named Sun and Moon. The matter was like this: an old Brahmin was abandoned by his son and wife, and a maidservant sought medicine for him and cured him, so he gave the maidservant five hundred karshapanas, intending to free her from slavery. That maidservant very much wanted to play with him, and that maidservant made love with him when she was menstruating, so she became pregnant. The Brahmin's former wife, out of jealousy, beat the maidservant and gave her bad food. That maidservant thought: This unfortunate being is in my womb, and I am eating and wearing badly and being beaten, I might as well throw him away, so she put the child in a copper pot and intended to throw him away. The Brahmin Moon Fame saw it and asked her what had happened. She told the story. The Brahmin said: This is my child, I will
Tibetan
་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་མོ་ལ་ངན་པའི་ཚེ་ཁྱོད་དང་བུས་བོར་བ་ལ་བྲན་མོ་འདིས་ནད་ལས་གསོས་པས། འདི་ལ་མཁོ་བ་སྟོབས་ན་ལེགས། མིན་ན་འདི་ཁྱིམ་བདག་མོར་བཞག་ནས་ཁྱོད་འདིའི་བྲན་མོར་བསྐོའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། དེ་སྐྲག་སྟེ། སླན་ཆད་ཐོ་མི་འཚམས་པར་ཁས་བླངས་ནས་ཁྱེའུའི་མིང་ཆོལ་ཟངས་པ་ཞེས་སུ་བཏགས་སོ། །ཁྱེའུ་དེ་ལ་བྲམ་ཟེ་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པར་གྱུར་པ་ཅི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་དུས་ལས་འདའ་བའི་ཚེ་བུ་ཐུ་བོ་ཉི་ཟླ་ལ་ཁོ་བོ་འདས་ནས་ནུ་བོ་ཆོལ་ཟངས་པ་འདི་ལ་མཁོ་བ་བསྟབས་པར་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཤི་འཕོས་སོ། །དུས་ཞིག་ན་ཉི་ཟླས་ཆོལ་ཟངས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཟན་ཟ་བ་ལ། དེའི་མས་འདི་ནི་བྲན་མོའི་བུ་ཞེས་བརྙས་པ་ཆོལ་ཟངས་པས་རང་གི་མ་ལ་དྲིས་པ་དང་། མ་དེས་འཇིག་རྟེན་ནི་རང་གི་ལས་འབྲས་ལ་སྤྱོད་པས་སུ་ཞིག་སུའི་བྲན་ཡིན། བུ་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་ལ་ཐོས་པ་འཛིན་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་ནས་མིང་ཟླ་བ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བར་ བསྒྲགས་ཏེ། མཉན་ཡོད་ན་བྲམ་ཟེ་མདུན་ན་འདོན་ཞིག་འདུག་པའི་གན་དུ་དོང་བ་ལ། དེས་ཁྱོད་གང་ནས་འོངས་སོགས་དྲིས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཟླ་གྲགས་དྲིས་པས། ཁྱེའུ་དེ་ངུ་ཞིང་དེ་ངའི་ཕ་སྟེ་གུམ་མོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །མདུན་ན་འདོན་དེས་དེ་ནི་ངའི་ཆུང་གྲོགས་ཡིན་གྱིས་བག་ཕོབ་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། དེས་དེ་ལ་རིག་བྱེད་བསླབས་པས་རིག་བྱེད་བཞི་པོ་ཤེས་ནས་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་མོ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དང་ནོར་མང་པོ་དག་ཀྱང་བྱིན་ནོ། །དེ་གྲགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ནོར་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་རྡོ་འཇོག་གི་ཚོང་པ་མཉན་ཡོད་དུ་སླེབས་པས་ལྟར་དོང་བ་ལ་དེས་ངོ་ཤེས་ནས་ཅང་མ་སྨྲས་པར་ཚོང་པ་དེས་སླར་འོངས་ནས་གཏམ་དེ་ཉི་ཟླ་ལ་སྨྲས་པས། དེ་དགའ་ནས་མ་ལ་སྨྲས་པས། བྲན་མོའི་བུ་ཞིག་བསྙེན་བཀུར་གྱི་གནས་སུ་མི་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཉི་ཟླ་ལོངས་སྤྱོད་སྲབ་པར་གྱུར་པ་ན་དེའི་མས་ནུ་བོའི་གན་དུ་སོང་ན་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་བགོ་བཤའ་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བུ་ན་རེ། སྔར་བྲན་མོའི་བུ་ཡིན་ན་ད་ཇི་ལྟར་ནུ་བོར་འགྱུར། བུ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སོང་ལ་བླང་བ་མ་ཟློག་ཅིག་ཅེས་མས་ནན་གྱིས་བསྐུལ་བས་མཉན་ཡོད་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ཟླ་བ་ཞི་བས་ཐོས་ནས་བསུས་ཤིང་ཟས་བྱིན་ཏེ། བདག་གི་མིང་ཟླ་བ་ཞི་བ་ཞེས་འབོད་ཀྱི་བདག་ལ་ཆོལ་བཟངས་པ་ཞེས་མ་འབོད་ཅིག །དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བྱས་ཏེ། ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས། བྲམ་ཟེ་མོ་ལ་འདི་ནི་ཁོ་བོའི་ཕུ་བོ་ཉི་ཟླ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་གྱིས་མཁོ
Chinese
说罢，对婆罗门妇人恶狠狠地说：“你和儿子抛弃的人，这个婢女从疾病中救活了。给她所需的东西就好。不然，就让她当女主人，你当她的婢女。”她害怕了，答应以后不再争吵，给孩子取名叫秋桑巴。婆罗门对那个孩子非常喜爱，因为婆罗门临终时对大儿子尼达说：“我死后，要给弟弟秋桑巴提供所需。”说完就去世了。一次，尼达和秋桑巴一起吃饭时，他的母亲因为他是婢女的儿子而轻视他。秋桑巴问自己的母亲，母亲说：“世人是享用自己的业果，谁是谁的奴隶呢？儿子，去其他地方学习知识吧。”他去了其他地方，改名叫月寂。听说舍卫城有个婆罗门祭司，就去了他那里。祭司问他从哪里来等问题，问起婆罗门月称时，那个孩子哭着说：“那是我父亲，他去世了。”祭司说：“那是我小时候的朋友，娶了吧。”于是教他吠陀，他学会了四部吠陀，祭司把装饰着各种饰品的女儿和许多财物都给了他。他变得有名望和财富，一个石匠商人来到舍卫城，去拜访他，认出了他，但什么也没说。商人回来后把这件事告诉了尼达，尼达高兴地告诉了母亲，母亲说：“婢女的儿子不会成为受尊敬的人。”不久，尼达的财富减少了，他的母亲说：“去你弟弟那里，分一些财富吧。”儿子说：“以前是婢女的儿子，现在怎么变成弟弟了？儿子，即使这样，去吧，不要拒绝他的给予。”母亲强烈要求，于是去了舍卫城。月寂听到后，迎接了他，并给了他食物。他说：“我名叫月寂，不要叫我秋桑巴。”他也这样做了。回到家后，对婆罗门妇人说：“这是我的哥哥尼达，要好好对待他。”
English
Having said this, he spoke harshly to the Brahmin woman: "This maidservant has healed the one you and your son abandoned from illness. It is good to provide her with what she needs. Otherwise, let her be the mistress of the house, and you be her maidservant." She was frightened and promised not to quarrel anymore, and named the child Cholzangpa. The Brahmin was very fond of that child, because when the Brahmin was dying, he said to his eldest son Nida, "After I die, provide for this younger brother Cholzangpa." Having said this, he passed away. Once, when Nida and Cholzangpa were eating together, his mother despised him because he was the son of a maidservant. Cholzangpa asked his mother, and the mother said, "People enjoy the fruits of their own karma, who is whose slave? Son, go to another place and learn knowledge." He went to another place and changed his name to Moon Serene. Hearing that there was a Brahmin priest in Shravasti, he went to him. The priest asked him where he came from, etc., and when he asked about the Brahmin Moon Fame, the child cried and said, "That was my father, he has passed away." The priest said, "That was my childhood friend, marry him." So he taught him the Vedas, and he learned the four Vedas, and the priest gave him his daughter adorned with all kinds of ornaments and a lot of wealth. He became famous and wealthy, and a stonemason merchant came to Shravasti and went to visit him, recognized him, but said nothing. The merchant returned and told Nida about this, and Nida happily told his mother, who said, "The son of a maidservant will not become a respected person." Soon, Nida's wealth decreased, and his mother said, "Go to your brother and share some wealth." The son said, "He was the son of a maidservant before, how can he become a younger brother now? Son, even so, go and do not refuse his giving." The mother insisted, so he went to Shravasti. Moon Serene heard about it, welcomed him, and gave him food. He said, "My name is Moon Serene, do not call me Cholzangpa." He did the same. After returning home, he said to the Brahmin woman, "This is my older brother Nida, treat him well."