Tibetan
ས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ། །བུད་མེད་ཞེ་སྡང་ལ་སྤྱོད་པ་དག་ཚད་མེད་བསྒྲུབས་ཏེ་ཚངས་པའི་ལམ་བསྒོམས་པ་དང་། མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་མཚན་མ་མེད་པ་དང་ཚངས་པའི་ལམ་བསྒོམས་པ་དང་། སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་དག་སྨོན་པ་མེད་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་ཚངས་གནས་བསྒོམས་སོ། །དེ་ལྟར་བུད་མེད་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་པོ་དེ་ཐམས་ ཅད་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་ཉོན་མོངས་པ་སྨོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། དེའི་མཐུས་དེ་ལ་བུད་མེད་ཁྲི་ཕྲག་དགུ་བཅུའི་བཙུན་མོའི་ཚོགས་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ། བུད་མེད་དེ་དག་གིས་མིག་གིས་མཐོང་བའི་བུད་མེད་དེ་དང་དེ་དག་ཉོན་མོངས་བའི་འབྲས་བུ་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡང་དག་ཤེས་པར་གྱུར་པས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྐྱེ་ཞིང་སྨད་པ་དག་ཀྱང་ཉེ་བར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་དེས་བུད་མེད་ཁྲི་ཕྲག་དགུ་བཅུ་པོ་དེ་ལ་བདག་གི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་པ་དེས་དེ་རྣམས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྗེས་སུ་ཐོབ་ནས་ལུས་ཞིག་པའི་འོག་ཏུ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །གཞན་ཡང་རྒྱལ་པོ་ལེགས་མཐོང་ཆེན་པོར་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་དུས་སུ་ཡང་། ཚེ་རིང་བ་དང་འབྱོར་པ་དང་། བདེ་བ་དང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ཐོབ་ཀྱང་། དེ་ལ་མ་ཆགས་པར་གནས་གཞན་དུ་བསམ་གཏན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཚུལ་སོགས་འདུལ་བ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ན་དྲང་སྲོང་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ། མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱས་རི་ཁྲོད་པའི་གྲོང་ཞིག་བཅོམ་སྟེ་ཟས་ནོར་མང་པོ་བླངས་སོ། །མི་ཞིག་དེར་དོང་བ་ཡང་དེ་དག་གིས་གནོད་སྦྱིན་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ བཟུང་སྟེ། མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བར་བརྩམས་པ་ན། དེ་སྐྲག་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་སེམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན་ལྷ་ཞིག་གིས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་སྦྲན་ཏོ། །དྲང་སྲོང་དེ་དེར་སོང་ནས་མི་འདི་ཐོང་ལ་ཆོས་ཉོན་ཅེས་བྱས་ཤིང་ཆོས་བསྟན་པས་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱ་དྲང་སྲོང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་ཤེས་ལྔ་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་མི་འཕྱེ་བོ་ཚོམ་བུ་བ་ཞིག་རྐུན་པོ་ལྔ་བརྒྱས་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གསད་པར་ཉེ་བ་ན། མི་འཕྱེ་པོ་དེས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལྷའི་ཆ་ལུགས་སུ་མཛད་དེ་བྱོན་པས་མི་རྒོད་དེ་དག་དགའ་ནས་བདག་ཅག་ལ་ལྷའི་སྐུ་བསྟན་ནོ་སྙམ་སྟེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་འཁོད་པ་ལ། ལྷ་དེས་མིའི་མཆོད་སྦྱིན་མི་དགོས་ཀྱི་ཆོས་ཉོན་ཞེས་གསུངས་ནས། དེ་དག་གི་ཁམས་དང་དབང་པོ་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་ཆོས་བསྟན་པས་མི་འཕྱེ་བོ་དེས་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ། །དེར་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལ་སླར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་དེ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །འཕྱེ་བོ་དེས་ཀྱང་བདག་ལུས་འདི་ལྟ་བུར་མ་གྱུར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་བརྒལ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པས་འབད་པར་བྱེད་པ་ཞིག་ན་ཞེས་སྨྲོས་མ་ཐག་ཏུ། དེའི་ལུས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པས་ ལྷག་པར་མོས་ཤིང་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་རིགས་ཕྱུག་པོ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ནས། གཟུགས་བཟང་ཞིང་རིགས་པའི་གནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་ལ་མི་ཐམས་ཅད་དགའ་ཞིང་འདུན་པར་གྱུར་ཀྱང་། ཁྱིམ་གྱི་ཉེས་པ་མཐོང་ནས། དེའི་ཕ་མ་གཉིས་དུས་ལས་འདས་པའི་ཚེ། ཁྱིམ་གྱི་རྫས་དབྱིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་དག །དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་བྱིན་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་། ནགས་ཤིག་ཏུ་གནས་ནས་བསམ་གཏན་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་སྙན་པས་གྲགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཕའི་མཛའ་བོས་ཤེས་ནས་ཁྱོད་ན་ཚོད་གཞོན་བཞིན་ཁྱིམ་གྱི་དཔལ་སྤངས་ཏེ་དགོན་པར་དབུལ་པོའི་སྤྱོད་ལམ་ལ་ཇི་ལྟར་དགའ། དེ་བས་ཕའི་ཁྱིམ་དུ་འདོང་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བཙོན་ར་དང་འདྲ་བའི་ཁྱིམ་གྱི་ཉེས་དམིགས་དང་། ནགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པས་མཛའ་བོ་དེ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྲོང་ཁྱེར་ཙམ་པ་ཞེས་པ་རྒྱལ་པོ་གངས་ཆེན་མཚོའི་ལྷ་ཞེས་པའི་སྲས། ཁྱེའུ་རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་ཞེས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་གྱུར་པ་ན། སྒྱུ་རྩལ་དང་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་དེས་ཡབ་ལ་གསོལ་ནས་ནགས་སུ་སོང་སྟེ་བསམ་གཏན་དང་མངོན་ཤེས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱའི་བུ་སྒྱུ་རྩལ་སོགས་ལ་མཁས་པ་དག་གིས་བདག་ཅག་དང་བྱད་གཟུགས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཉམ་པ་མེད་སྙམ་དུ་སྨྲས་པ་ལ། འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་དེས། རྒྱལ་པོའི་ བུ་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་པ་དེའི་བྱད་གཟུགས་
Chinese
便生於梵天世界。那些行於瞋恚的女子，修持無量，修持梵天之道；行於相的那些，修持無相和梵天之道；特別貪著有之欲的那些，修持無願，修持梵天住。如是，那八百萬女子皆脫離對欲的貪著，而生於梵天世界。又，當國王名為呵責煩惱之時，由於他的威力，他擁有的九十萬后妃眷屬，皆容貌端正，令人賞心悅目。那些女子以眼所見的那些女子，如實知曉煩惱之果與業之果，因此，一切煩惱皆不生起，並且也能夠了知呵責。如是，那位國王使那九十萬女子通達自己的業與煩惱，因此，她們獲得了脫離欲界諸欲的貪著，在身壞命終之後，便生於梵天世界。又，當國王受生為善見大王之時，雖然獲得長壽、財富、安樂和廣大的圓滿，卻不貪著於此，如其他處入於禪定之行等，如律藏中所說。又，往昔，當這位薄伽梵在苦行林中成為一位仙人時，五百野人摧毀了一座隱士村莊，奪取了許多食物和財物。他們抓住了一個在那裡迷路的人，為了祭祀夜叉，便開始進行祭祀。那人恐懼，便從內心向那位仙人祈禱，一位天神便告知了那位仙人。那位仙人前往那裡，說道：放了這個人，聽聞佛法。並為他們宣說佛法，五百野人便在那位仙人面前出家，生起了四禪和五神通。後來，當薄伽梵成佛之時，一位名叫叢聚的陶師，將要被五百盜賊殺害以作為祭祀時，那位陶師
English
They were born in the world of Brahma. Those women who practiced anger cultivated the immeasurable and meditated on the path of Brahma; those who practiced signs meditated on the signless and the path of Brahma; those who were particularly attached to the desire for existence cultivated the desireless and meditated on the abode of Brahma. Thus, all eight million women were freed from attachment to desire and were born in the world of Brahma. Furthermore, when the king was named Reproaching Afflictions, by his power, he had a retinue of ninety thousand consorts, all of whom were beautiful and pleasing to behold. Those women, seeing with their eyes, truly knew the fruit of afflictions and the fruit of karma. Therefore, all afflictions did not arise, and they were also able to know reproach. Thus, that king caused those ninety thousand women to understand their own karma and afflictions, and as a result, they attained freedom from attachment to the desires of the desire realm, and after their bodies were destroyed, they were born in the world of Brahma. Furthermore, when the king took birth as King Great Good Vision, although he obtained long life, wealth, happiness, and great perfection, he was not attached to them, but like others, he entered into meditative absorption, as it is said in the Vinaya. Moreover, in the past, when this Bhagavan was a hermit in the forest of asceticism, five hundred wild men destroyed a hermitage village and took much food and wealth. They also seized a man who had strayed there in order to offer him as a sacrifice to a yaksha, and they began to perform the sacrifice. That man was frightened and prayed in his heart to the hermit, and a god informed the hermit. The hermit went there and said, "Release this man and listen to the Dharma." And he taught them the Dharma, and the five hundred wild men went forth in the presence of that hermit and developed the four dhyanas and the five superknowledges. Later, when the Bhagavan became a Buddha, when a potter named Cluster was about to be killed by five hundred thieves as a sacrifice, that potter
Chinese
那时，他们祈请世尊，世尊便化作天人的形象前往，那些野人都很高兴，心想：天神向我们显现神体了。于是合掌而坐。那位天神说：不需要人类的祭祀，听法吧。然后 соответствии于他们的根器和能力，为他们宣说了佛法，那个猕猴获得了不还果。在那里，五百个野人证得了入流果，后来世尊又向他们显现佛身，他们对此更加信服，全部都出家并获得了阿罗汉果。那个猕猴也说道：如果我的身体不是这个样子，我早就于世尊的教法下出家了，为了超越众河而精进努力了。他刚说完，他的身体就变得完全圆满了，他更加信服，于是出家并获得了阿罗汉果。 又，往昔菩萨转生为一个富有的王族，相貌英俊，通晓一切学问，人人都喜欢和仰慕他。但他看透了家庭的过患。当他的父母去世后，他将家中无数的财物施舍给修行者和贫穷的婆罗门，然后出家。他住在一片森林里，习惯于禅定，因此以具法的美名而闻名。他的父亲的朋友得知后，对他说：你年纪轻轻就舍弃了家庭的财富，在寂静的地方喜欢贫困的生活方式，这是为什么呢？不如回到你父亲的家里吧。菩萨便讲述了如同监狱般的家庭的过患，以及森林的功德，从而使那位朋友信服。 又，往昔在名叫瞻波的城市（今印度巴格尔布尔），有甘嘎玛拉提婆国王的儿子，名叫童子海提婆，世尊便化身于此。他精通艺术和五明，向父王请求后便前往森林，修习禅定和神通。对此，五百个大臣的儿子，都精通艺术等，他们说道：我们和他的相貌和智慧不相上下。这时，一位名叫蓬的老师说：国王的 儿子住在森林里，他的相貌
English
Then, they prayed to the Blessed One, and the Blessed One transformed himself into the form of a god and went to them. Those wild people were very happy, thinking: "The deity has shown us his divine body." So they sat with their palms joined. That deity said: "There is no need for human sacrifices, listen to the Dharma." Then, in accordance with their faculties and abilities, he taught them the Dharma, and that monkey obtained the fruit of non-return. There, five hundred wild people manifested the fruit of stream-entry, and later the Blessed One showed them his Buddha body, and they were even more convinced, and all of them renounced and attained the Arhat fruit. That monkey also said: "If my body were not like this, I would have renounced in the Blessed One's teachings long ago, and I would strive diligently to cross the rivers." As soon as he said this, his body became completely perfect, and he was even more convinced, so he renounced and attained the Arhat fruit. Moreover, in the past, the Bodhisattva was born as a wealthy royal, handsome in appearance, knowledgeable in all fields of learning, and everyone liked and admired him. But he saw through the faults of family life. When his parents passed away, he gave away countless treasures from his home to practitioners and poor Brahmins, and then he renounced. He lived in a forest, accustomed to meditation, and thus became famous for his virtuous reputation. His father's friend learned of this and said to him: "You are so young, yet you have abandoned the wealth of your family and enjoy a poor way of life in a secluded place. Why is that? It would be better to return to your father's house." The Bodhisattva then spoke of the faults of family life, which is like a prison, and the virtues of the forest, thereby convincing that friend. Also, in the past, in a city called Champa (modern-day Bhagalpur, India), there was the son of King Gangamalatideva, named Prince Samudradeva, and the Blessed One manifested as him. He was skilled in arts and the five sciences, and after requesting his father, he went to the forest to cultivate meditation and supernormal powers. To this, the sons of five hundred ministers, all skilled in arts and so on, said: "We are equal to him in appearance and wisdom." At this, a teacher named Phung said: "The king's son lives in the forest, his appearance