Tibetan
་པོ་དང་བཅས་ནས་རོལ་མོ་རྣམས་བརྡུངས་བཞིན་སོང་ངོ་། །མི་རྣམས་རྒྱལ་བུ་དེ་ལ་ལྟ་ཞིང་ངོ་མཚར་ནས་ཤིས་པ་བརྗོད་ཅིང་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་སྔོན་གོམས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་དགའ་སྟོན་གྱི་རྣམ་པ་མང་པོ་མཐོང་བ་དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ། ཀྱེ་མའོ་འཇིག་རྟེན་ཉོན་མོངས་དག །གནས་པ་མི་བརྟན་མི་དགའ་འགྱུར། །ཀུ་མུ་ཏ་ཡི་དཔལ་འདི་ཡང་། །བརྟན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འགྲོ་བ་འདི་ལྟ་བུར་ནི་གང་འཁོད་པ། །སྐྱེ་བོ་འཇིགས་པ་མེད་པ་རེ་མཚར་ཀྱེ། །ལམ་རྣམས་ཐམས་ཅད་འཆི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བཀག །དོགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བཞིན་སྤྱོད། །ན་དང་རྒ་དང་འཆི་བས་གནོད་བྱེད་དགྲ། །མཐུ་ཆེན་དཔག་ཏུ་མི་ནུས་ཡོད་བཞིན་ལ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཉམ་ངར་ངེས་འགྲོ་ན། །སེམས་ཤེས་སུ་ཞིག་འདི་ལ་དགའ་བར་སེམས། །སྤྲིན་ཆེན་གློག་འགྱུ་གསེར་ཕྲེང་འདྲ་བ་དང་། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་ཕྱང་། །ཆར་ཆེན་འབེབས་པའི་རྩོམ་པ་ཆེན་པོ་བྱས། །ཀུན་ཏུ་འདུས་ཀྱང་དེ་ནས་དེངས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་སྣོད་བཅུད་མི་རྟག་པའི་ངང་ཚུལ་ལ་གཞིགས་པས་ལྟད་མོ་དེ་དག་ལ་དགའ་བ་མེད་པར་གྱུར་ཅིང་སླར་ལོག་སྟེ་རང་གནས་སུ་ཕྱིན་ནས། ཡབ་རྒྱལ་པོ་ལ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་མཆི་བར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེ་བུ་ལ་བྱམས་པས་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་ཞིང་ངུ་བཞིན་བུ་གཅིག་བདག་ཅག་ཅིའི་ཕྱིར་འདོར་རིགས་ཏེ་ཁྱོད་ང་ལ་དོགས་པའམ་ འཁྲུལ་པར་གྱུར་པ་དང་གནོད་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ན་སྨྲོས་དང་བདག་གིས་དེ་བཟློག་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་བྱམས་པ་ཁྱོད་ལ་འཁྲུལ་པ་ག་ལ་ཡོད་དོ། །གནོད་པ་གཞན་ཀྱང་མེད་མོད། བདག་ནི་འཆི་བས་འཇིགས་ནས་དེ་ལྟར་བསམས་ཏེ། འཆི་བ་འདི་ལ་ཐབས་ཅིས་ཀྱང་བཟློག་པའི་རྔོ་མི་ཐོགས་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་སོགས་འཆི་བའི་ཉེས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཞིབ་ཏུ་བྱས་པས། རྒྱལ་པོ་ན་རེ། འོ་ན་དེ་ལྟར་འཆི་བདག་གི་འཇིགས་པ་བཅོས་སུ་མི་རུང་ན་ཆོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་སྟེ་ནགས་ཚལ་དུ་སོང་ཡང་ཅི་ཕན། ཁྱོད་ཀྱི་ནགས་སུ་འཆི་བདག་མི་འོང་ངམ་ཅི། དྲང་སྲོང་ཆོས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱང་ནགས་སུ་མི་འཆིའམ། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་འཆི་ན།ཁྱིམ་བོར་ནས་ནགས་སུ་སོང་ཡང་མི་ཕན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ནགས་དང་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང་། ལོག་པ་དང་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་འཆི་བར་འདྲ་ཡང་། ནགས་སུ་ཆོས་སྤྱོད་དུ་རུང་ལ། ཆོས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཤི་ན་ཡང་མྱ་ངན་གྱི་གདུང་བ་མི་འབྱུང་བ། ཤི་
Chinese
和…一起敲打着各种乐器前行。人们看着王子，感到惊奇，并致以祝福，感到高兴。由于之前习惯的力量，看到许多庆祝活动的景象，他心想：唉！世间烦恼啊！居处不稳固，令人不悦而变迁。这睡莲的光彩，也终将变得不稳固。像这样生活的人，无所畏惧的人真是稀奇啊！所有道路都被死主阻断，却毫无顾虑地尽情享乐。衰老、疾病和死亡是作害的敌人，威力强大，不可估量，明明存在着。如果来世注定要走向衰败，有谁会喜欢这样呢？巨大的云朵，闪电划过，宛如金色的项链，还有大海的轰鸣声。降下大雨，声势浩大，聚集在一起，最终也会消散。像这样观察到器情世界无常的本质，他对那些景象不再感到喜悦，于是返回自己的住所。向父王请求前往苦行的森林。国王因为疼爱儿子，非常不高兴，哭着说：我唯一的儿子，我们为什么要抛弃你呢？你是否怀疑我，或者产生了误解，或者有什么其他的伤害，说出来，我会为你消除。菩提萨埵说：我所敬爱的父王，我怎么会怀疑您呢？也没有其他的伤害。我因为害怕死亡，所以才这样想。为了无论如何也无法阻止死亡，才这样做的。等等，详细地讲述了死亡的各种过患。国王说：既然如此，无法阻止死主的恐惧，那么就算受持佛法，前往森林又有什么用呢？难道死主不会来到你的森林吗？难道住在森林里的修行者就不会死去吗？既然如此，所有的人都会死去，那么离开家前往森林也没有用处。菩提萨埵说：住在森林和家里，作恶和行善，所有的人都会同样死去。但是在森林里可以修行佛法，修行佛法的人即使死去，也不会产生悲伤的痛苦，死去
English
and proceeded, beating various musical instruments. People looked at the prince, marveling and offering blessings, feeling happy. Due to the force of previous habits, seeing many scenes of celebration, he thought to himself: Alas! Worldly afflictions! Abodes are unstable, unpleasant, and changing. Even the splendor of this lotus will eventually become unstable. How amazing are those who live like this, those who are fearless! All paths are blocked by the Lord of Death, yet they enjoy themselves without worry. Old age, sickness, and death are harmful enemies, powerful and immeasurable, clearly existing. If the next life is destined to decline, who would find joy in this? Huge clouds, lightning flashing like golden necklaces, and the roaring of the great ocean. Great rain falls, with great force, gathering together, but eventually dissipating. Observing the impermanent nature of the world and its inhabitants in this way, he no longer felt joy in those sights, so he returned to his own dwelling. He requested his father, the king, to go to the forest for asceticism. The king, out of love for his son, was very unhappy and cried, saying: My only son, why should we abandon you? Do you doubt me, or have you misunderstood, or is there some other harm? Tell me, and I will eliminate it for you. The Bodhisattva said: My beloved father, how could I doubt you? There is no other harm either. I am afraid of death, so I think this way. I do this because there is no way to prevent death. And so on, he explained in detail the various faults of death. The king said: If that is the case, and the fear of the Lord of Death cannot be prevented, then what is the use of embracing the Dharma and going to the forest? Will the Lord of Death not come to your forest? Will not practitioners living in the forest die? Since everyone will die anyway, there is no use in leaving home and going to the forest. The Bodhisattva said: Living in the forest or at home, doing evil or practicing the Dharma, everyone will die in the same way. But in the forest, one can practice the Dharma, and even if those who practice the Dharma die, they will not experience the pain of sorrow, die
Tibetan
ནས་ཀྱང་གནས་བཟང་པོར་འགྲོའོ། །ཁྱིམ་ན་ཉེས་པ་དུ་མའི་སྐྱོན་ཆགས་པས་ཆོས་བསྒྲུབ་པར་ཡང་དཀའ་ལ། ཆོས་མིན་བྱས་ན་འཆི་བའི་ཚེ་མྱ་ངན་ཆེན་པོ་སྐྱེ་ཤིང་། ཤི་ནས་ཡང་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའི་གཏམ་རྒྱས་པར་བྱས་པས་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གནང་སྟེ། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་འབྱོར་པ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་དཔལ་ཆེན་པོ་དེ་དག་རྩྭ་དང་འདྲ་བར་བོར་ནས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་གནས་པས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་ཚད་མེད་ པ་བཞི་བསྒྲུབས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་བཀོད་ནས་ཚེའི་དུས་བྱས་པའི་ཚེ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་ནི། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་མ་ཆགས་པའི་ལམ་གྱིས་འགྲུབ་པ་ཡིན་པས། མ་ཆགས་ཤིང་གཅིག་པུ་དབེན་པར་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ལ་རྗེས་སུ་གཞོལ་བར་མོས་པར་བྱའོ། ༈ །ཡང་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཆེན་པོ་རྒྱལ་པོས་བཀུར་བ། འབྱོར་པ་ཆེ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ལྷ་བཞིན་དུ་དགའ་བ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན། ཆོ་ག་རྣམས་བྱས་ཤིང་མང་དུ་ཐོས་པའི་མཁས་པའི་གྲགས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་སྔོན་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྱིམ་ལ་མི་དགའ་བར་ནགས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་འདོད་པས་སྐྲ་བྲེགས་ཤིང་གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཚེ། ཆུང་མ་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །ཆུང་མ་དེ་ཡང་དེའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་འདོད་པ་ལ། དེས་ཁྱོད་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་འདུག་མི་ནུས་པས། བུད་མེད་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གཞན་གང་ན་ཡོད་པར་ལྷན་ཅིག་གནས་ན་ལེགས་ཞེས་ལན་གསུམ་སྨྲས་ཀྱང་། དེ་དེ་ལ་སྙིང་ཉེ་བས་ཕྱི་བཞིན་འབྲངས་ཏེ། རིམ་གྱིས་དགོན་པའི་གནས་ནགས་ཚལ་ཉམས་དགའ་བར་ཕྱིན་ནས་འཁོད་དེ་བསམ་གཏན་བྱེད་ཅིང་། ཕྱི་དྲོའི་དུས་ཞིག་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚོམ་བུ་བྱེད་ཅིང་འདུག་ལ། བུད་མེད་དེ་ཡང་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་ལུས་ཀྱི་གཟི་མདངས་ལྷ་མོ་ལྟར་འདུག་ཅིང་། ཡིད་ལ་བྱ་བའི་ མན་ངག་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་བྱེད་ཅིང་འདུག་གོ། དེ་ནས་ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་དེ་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་སུ་ནགས་དེར་རྒྱུ་བ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གན་དུ་འོངས་ནས་དགའ་བའི་གཏམ་བྱས་ཏེ་ཉེ་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡད་པ། དེས་བུད་མེད་དེ་མཐོང་ནས་སྙིང་ཆགས་པར་གྱུར་ཅིང་། འདི་འདིའི་ཆུང་མ་ཡིན་འདུག་ཀྱང་འཕྲོག་པར་བརྩམ་སྟེ། ཅི་འདི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཐུ་དང་ལྡན་ནམ་མི་ལྡན་བརྟགས་ལ། ལྡན་པ་ཞིག་ན་བརྙས་ཐབས་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ཆགས་པའི་དབང་དུ་
Chinese
也能往生善趣。在家中，由于诸多过失的染污，修行佛法也很困难。如果做了不如法的事情，临终时会生起极大的忧伤，死后还会堕入恶趣。国王听了这些详细的讲述后，也答应了。于是，他像抛弃草一样舍弃了令人羡慕的王位财富，前往苦行的森林中，修习四禅定和四无量心，并将世间人也安置于此，寿命终结时，便往生到了梵天界。因此，禅定的心，是通过不执着于欲望的道路而成就的。所以，应当欣喜于不执着且独自居住在寂静处的禅定。༈ 又，在过去的时候，这位世尊曾是婆罗门种姓中的大人物，受到国王的尊敬，财富丰厚，世间人像对待天神一样地敬爱他。他精通各种仪式，拥有博学的名声。由于前世的习气，他不喜爱家庭生活，想要出家到森林中，于是剃发，穿上袈裟，出家了。他的妻子也随之出家了。妻子也想跟随他，但他对她说：“你无法在苦行的森林中居住，不如和其他出家的女子一起居住更好。”这样说了三次，但她因为对他情深意重，还是跟随了他。他们逐渐前往寂静的寺庙森林，在那里安顿下来并进行禅修。在一个下午，菩萨正在打坐，而那位女子也离他不远，身体散发着如同天女般的光芒，像是在接受指示一样地进行禅修。之后，那个地方的国王在春天的时候到森林里游玩，来到了菩萨的面前，愉快地交谈后，坐在了附近的一个地方。国王看到了那个女子，心生爱慕，心想：‘这虽然是他的妻子，我也要抢过来。’于是他开始观察这个人是否具有苦行的功德，心想：‘如果他具有功德，就不能轻视。’如果众生被贪欲所控制……
English
one will also go to a good place. In a household, it is difficult to practice Dharma due to the defilements of many faults. If one does what is not Dharma, great sorrow will arise at the time of death, and after death, one will also go to a bad rebirth. After the king heard these detailed accounts, he also agreed. Thus, he abandoned the enviable wealth of the kingdom like discarding grass, and went to the forest of asceticism, practicing the four meditations and the four immeasurables, and also placed worldly people in them. When his life came to an end, he was born in the Brahma realm. Therefore, the mind of meditation is accomplished through the path of non-attachment to the qualities of desire. Therefore, one should rejoice in meditation that is non-attached and dwells alone in solitude. ༈ Furthermore, in the past, this Bhagavan was a great figure of the Brahmin caste, respected by the king, wealthy, and loved by worldly people as if he were a god. He was proficient in various rituals and possessed a reputation for being learned. Due to the power of past habits, he did not like household life and wanted to go forth into the forest, so he shaved his head, wore robes, and went forth. His wife also went forth. The wife also wanted to follow him, but he said to her, "You cannot live in the forest of asceticism, it is better to live with other ordained women." He said this three times, but because she was deeply devoted to him, she followed him anyway. Gradually, they went to a pleasant and secluded monastery forest, settled there, and meditated. One afternoon, the Bodhisattva was meditating, and the woman was not far away, her body radiating like a goddess, meditating as if receiving instructions. Then, the king of that country went to the forest in the spring, came to the Bodhisattva, and after a pleasant conversation, sat nearby. The king saw the woman, and his heart was filled with desire, thinking, 'Although this is his wife, I will take her away.' So he began to observe whether this person possessed the qualities of asceticism, thinking, 'If he possesses qualities, he cannot be despised.' If beings are controlled by desire...