Tibetan
་ཞག་བདུན་བཤོལ་ཅིག་དང་ངའི་བྱ་བ་བྱས་ནས་ཁྱོད་ཅི་འདོད་བཞིན་བྱའོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཞག་བདུན་ནི་མི་རུང་གིས། ཞག་གཅིག་གནང་བར་བྱའོ། །དེས་དོང་ཙེ་བླངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་གང་ན་བར་སོང་ཞིང་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཅི་བདོག་པ་མ་ལུས་པར་ཕུལ། སེམས་ཐག་པ་ནས་མདོ་སྡེ་འདི་ཉན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དབང་པོ་རྟུལ་བས་མདོ་སྡེ་འདི་ཐོས་ཀྱང་། ཚིག་བཞི་པ་གཅིག་འབའ་ཞིག་ཟིན་པར་གྱུར་ཏེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་འདའ་བ་ནི། །འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་སྟེ། །གང་གིས་རྩེ་གཅིག་སེམས་ཀྱིས་རབ་མཉན་ན། །ཚད་མེད་བདེ་བ་རྟག་ཏུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་བཟུང་ནས་ཕྱིར་ནད་པའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་ཉིན་རེ་བཞིན་ཤ་སྲང་གསུམ་རེ་བཅད་ཀྱང་ཚིགས་བཅད་འདི་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་རྒྱུས་ན་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །ཉིན་གཅིག་ཀྱང་བར་མ་ཆད་པར་ཟླ་བ་གཅིག་གི་བར་དུ་དེ་ལྟར་བྱིན་པས་ནད་པ་སོས་ཤིང་། དེའི་ལུས་ཀྱང་སྔོན་བཞིན་གྱུར་པས་དགའ་སྟེ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་མཐུས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ནུས་ན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་མདོ་སྡེ་འདི་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཕན་པ་ཡོད་པར་མཐོང་ནས་སེམས་ལྷག་པར་བསྐྱེད་དེ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཅིང་མཚན་ཡང་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས། ལྷ་དང་མིའི་འཁོར་མང་པོ་ལ་ཡང་བསྟན་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་བསྐལ་པ་ཆེས་གྲངས་མེད་པའི་སྔ་རོལ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ། ནགས་དང་རི་ལ་གནས་པ་མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་རྟག་ཏུ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་གནས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེས་འདི་སྙམ་དུ། བདག་བྱམས་པ་ལ་གནས་པ་འདིས་ནི་སེམས་ ཅན་རྣམས་ལ་དགའ་བ་སྐྱེད་པ་དང་། བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་པ་ནས་བསགས་པའི་དུག་གསུམ་སོགས་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཞི་བར་བྱེད་མི་ནུས་ལ། འཕགས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྐྱེད་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ཞིང་། ཡང་འཕགས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་གང་ལས་སྐྱེ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་ན། གཞན་གྱི་སྒྲ་དང་། སོ་སོ་རང་གི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་གཉིས་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། དེས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་ནས་བཙལ་ཀྱང་ཆོས་མ་རྙེད་པ་ལ། དེར་བདུད་རིས་ཀྱི་ལྷ་ཞིག་གིས་དེའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ། བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་མཚན་གྱི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་བཟུང་བ་ཡོད་པས། གལ་ཏེ་ཁྱོད་རང་གི་ལུས་ལས་པགས་པ་བཤུས་ཏེ་ཉི་མ་ལ་བསྐམས་པ་ཤོག་བུར་བྱས་ནས། རང་གི་ཁྲག་དང་སྦྱར་བའི་སྣག་ཚ་བྱས་ཤིང་། རང་གི་རུས་པས་སྨྱུ་གུ་བྱས་ཏེ་ཚིགས་བཅད་དེ་འབྲི་ན་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། དྲང་སྲོང་དེ་འདི་སྙམ་དུ། བདག་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བའི་ཚེ་འདོད་པ་དང་ནོར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་དུ། རྒྱལ་པོ་དང་དགྲ་དང་གཤེད་མ་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་དུམ་བུར་བཅད་པ་ཐོབ་ཀྱང་དེས་སེམས་ཅན་སུའི་དོན་ཀྱང་མ་བྱས་ན། ད་རེས་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་བདག་གིས་རྙེད་པ་ལེགས་པར་རྙེད་དོ་སྙམ་དུ་དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། ལྷ་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་མཚོན་རྣོན་པོས་རང་གི་ལུས་ལས་པགས་པ་བཤུས་པ་ཉི་མ་ལ་བསྐམས་པས་ཤོག་བུར་བྱས། ལུས་ཀྱི་ཁྲག་བྱུང་བ་སྣག་ཚར་ སྦྱར། རུས་པ་ཕྱུངས་ཏེ་སྨྱུ་གུར་བྱས་ནས་ལྷ་དེ་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། ཚིགས་བཅད་དེ་སྟོན་པར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན། བདུད་རིས་ཀྱི་ལྷ་དེས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་མཆོག་དེའི་གུས་པ་དོན་གཉེར་དེ་ལྟ་བུ་མཐོང་ནས་གནོང་གནོང་ལྟར་བྱས་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དྲང་སྲོང་མཆོག་དེས་དེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་པར་རིགས་ནས་བསམས་པ། བདག་གིས་ཚིགས་བཅད་དེ་མ་ཐོས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། ཆོས་ལ་གུས་པས་ཤོག་སྣག་སྨྱུ་གུ་འདི་ལྟར་བྱས་པའི་དགེ་རྩ་འདི་ཆུད་མི་ཟ་ཞིང་མི་བསླུ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་བདག་གི་ལྷག་བསམ་གཡོ་མེད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་ལུས་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བར་འདི་ལྟར་པགས་པ་ཤོག་བུར་བྱས་པ་སོགས་ཆོས་ལ་གུས་པའི་བདེན་པ་དང་བདེན་པའི་ཚིག་དེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་དང་གཞན་དག་ན་ཆོས་གསུང་ཞིང་སྟོན་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སུ་བཞུགས་པ་དེ་དག་གིས་བདག་ལ་ཞལ་བསྟན་ནས་བདག་གིས་ཆོས་ཐོས་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ། སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་འོག་གི་ཕྱོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འདས་པ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འཚོ་ཞིང་ཆོས་སྟོན་པ་དེས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་དེའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་དེས་འཛམ་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཡང་སྨིན་པར་གཟིགས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཐབས་གཅིག་དྲང་སྲོང་དེའི་མདུན་དུ་གཤེགས་ཤིང་སྣང་ བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པ་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཆེན་པོ་བབས་སོ། །ནགས་དེའི་ཤིང་གི་ཡལ་ག་ལོ་འབྲས་མེ་ཏོག་ཐམས་ཅད་
Chinese
请宽限七天，我做完我的事，就照你所愿去做。他说：七天不行，给一天吧。他拿了铜钱，到佛所在的地方，顶礼膜拜，把所有的东西都供养了。 全心全意地听这部经。当时，由于根器迟钝，他听了这部经，只记住了一个四句偈。即：如来涅槃时，断除一切轮回。谁以专注之心谛听，将恒常获得无量安乐。他记住了这几句，回到病人的家中，每天割三两肉，但由于心中想着这个偈颂，所以没有中断。一天也没有中断，就这样给了一个月，病人痊愈了，他的身体也恢复如初，他很高兴，并发起了无上圆满菩提心。仅仅一个偈颂的力量尚且如此，更何况全部呢？看到这部经有这样的利益，他更加发心，发愿未来获得佛陀的菩提，名字也叫释迦牟尼。然后，他也向许多天人和人类宣说了。 又，过去曾经发生过，在过去无数劫之前，世尊自己名叫大仙人至尊，住在森林和山里，具有五种神通，恒常安住于慈爱和悲悯之中。他心想：我安住于慈爱之中，这既不能使众生生起欢喜，也不能平息从无量劫以来积累的三毒等烦恼，也不能生起圣者的正见。他又想，圣者的正见从何而生呢？他想到，听闻他人的声音和自己如理作意，这二者是原因。于是，为了寻找善说之法，他走遍所有的村庄和城市，但没有找到法。这时，一个魔界的魔神来到他面前说：我持有一个佛所说的名称的偈颂，如果你
English
Please give me seven days, and after I finish my work, I will do as you wish. He said, "Seven days is not acceptable; give me one day." He took the coins, went to where the Buddha was, prostrated, and offered everything he had. Listen to this sutra with all your heart. At that time, due to his dull faculties, even though he heard this sutra, he only remembered one four-line verse. Namely: When the Tathagata passes into Nirvana, all cycles of existence are completely cut off. Whoever listens attentively with a focused mind will always attain immeasurable bliss. He memorized these lines and returned to the sick man's house. Even though he cut off three ounces of flesh each day, he did not falter because he kept this verse in mind. He did not miss a single day, and after giving like that for a month, the patient recovered, and his body returned to its former state. He was delighted and generated the mind of unsurpassed perfect enlightenment. If the power of just one verse is so great, what need is there to mention the complete sutra? Seeing that this sutra had such benefits, he generated even greater resolve and made the aspiration to attain the enlightenment of a Buddha in the future, and that his name would be Shakyamuni. Then, he also taught it to many gods and humans. Furthermore, in the past, countless eons ago, the Bhagavan himself was called Great Sage Supreme, dwelling in forests and mountains, possessing the five superknowledges, and always abiding in loving-kindness and compassion. He thought to himself: "My abiding in loving-kindness does not bring joy to sentient beings, nor can it pacify the three poisons and other afflictions accumulated from limitless eons, nor can it generate the noble right view." He also wondered, "From where does the noble right view arise?" He thought that hearing the sounds of others and one's own proper attention are the two causes. Therefore, in order to seek the well-spoken Dharma, he went to all the villages and cities, but he did not find the Dharma. Then, a deity from the realm of Mara went to him and said, "I hold one verse of a name spoken by the Buddha. If you
Chinese
从自己的身体上剥下皮，在太阳下晒干做成纸，用自己的血混合成墨水，用自己的骨头做成笔，如果写下偈颂就布施，这样说了。那位仙人这样想：我于轮回中流转之时，为了欲望和财物等等，即使被国王、敌人和刽子手们将身体分割成碎片，也没有为任何众生做过事情。现在用这没有意义的身体能够获得佛法，我所获得的真是太好了，心中欢喜踊跃。然后对那位天神生起视师之想，用锋利的刀从自己的身体上剥下皮，在太阳下晒干做成纸。将身体流出的血混合成墨水，取出骨头做成笔，然后向那位天神合掌，祈请开示偈颂。这时，魔界的那个天神看到那位大仙如此恭敬地寻求佛法，感到惭愧，立即消失了。那位大仙在他消失后想到：即使我没有听到那个偈颂，但因为对佛法的恭敬，像这样制作纸墨笔的善根是不会白费和欺骗我的。然而，我以无伪的真诚之心，对一切众生怀着慈悲之心，不顾惜身体和生命，像这样将皮肤做成纸等等，以对佛法恭敬的真理和真实之语，祈请在这个世界和其他世界中讲经说法的伟大导师们，请向我显现，让我听闻佛法。刚说完，就在那一瞬间，从下方的这个佛土，经过三十二个佛土，在一个名为无垢世界的地方，住世并讲经说法的如来，名为无垢光王，他知晓了那位大仙的殊胜发心，也看到他成熟了赡部洲的众生，于是带领五百菩萨一同前往那位仙人的面前，以巨大的光明遍照，并降下了盛大的花雨。那个森林里的树木的枝条、树叶、果实和花朵全部……
English
Having peeled off the skin from his body and dried it in the sun to make paper, having mixed his blood to make ink, and having made a pen from his bones, he said, "If you write a verse, I will give it." The hermit thought to himself, "When I wandered in samsara, for the sake of desires and wealth, even if my body was cut into pieces by kings, enemies, and executioners, I did not do anything for any sentient being. Now, with this meaningless body, I will be able to obtain the Dharma, which is a great gain for me." He rejoiced and was delighted. Then, he generated the perception of the deity as his teacher, and with a sharp weapon, he peeled off the skin from his body and dried it in the sun to make paper. He mixed the blood that flowed from his body into ink. He took out bones and made them into pens, and then he folded his palms towards the deity and requested him to reveal the verse. At that moment, the deity of the demonic realm saw the great hermit's such respectful pursuit of the Dharma and felt ashamed, and immediately disappeared. The great hermit, realizing that he had disappeared, thought, "Even though I have not heard the verse, the root of virtue of making paper, ink, and pen like this out of respect for the Dharma will not be wasted or deceive me. However, with my unwavering sincerity, with a compassionate heart for all sentient beings, disregarding body and life, like this, making skin into paper, etc., by the truth of reverence for the Dharma and the words of truth, I pray that the great masters who preach and teach the Dharma in this world and others will show themselves to me and allow me to hear the Dharma." As soon as he spoke, at that very moment, from the direction below, passing thirty-two Buddha fields from this Buddha field, in a world called Immaculate, the Tathagata named King Renowned as Immaculate Light, who dwells and teaches the Dharma, understood the great hermit's extraordinary intention and also saw that he had ripened the sentient beings of Jambudvipa. Then, he led five hundred Bodhisattvas together to the hermit's presence, pervading with great light, and a great rain of flowers fell. All the branches, leaves, fruits, and flowers of the trees in that forest...