English
A crocodile seized a man, and seeing him wailing, (the Bodhisattva) rescued him from the water. The man said to him, "My life was saved by you, what shall I do to repay you? Please command." (The Bodhisattva) said, "If you don't tell anyone about me, that will be repaying me. Even eating my flesh is acceptable, and this body has other temptations as well. Therefore, you should protect my merits, because a person who is stingy to friends will never be happy." The man also said, "I will do that." Then he prostrated and left. The queen of the king of that country had a dream, and the diviner interpreted it as she dreamed that a radiant deer king was sitting on the throne, teaching the Dharma to everyone, including the king. She told the dream to the king, and in order to find that deer, the king said to the hunters, "Whoever hears (news of the deer) will be rewarded with forty countries and extremely beautiful women." The previous man, because of his desire for these, said to the king, "I saw it." That man acted as a guide, and the king went in that direction with an army. The army surrounded the edge of the forest. The man and the king entered the forest from a small path, and the man pointed out the deer to the king, and the deer's penis broke off and fell to the ground. At that time, the king wanted to catch the deer, so he drew his bow and went forward. The deer cried out at the edge of the forest, thinking, "If (the army) has already surrounded all the edges, it is useless to run away." So he spoke in human language, "King of men, please dispel this doubt for a moment. Who said that I live in this dense forest?" The king was surprised and pointed the arrow at the man. The Bodhisattva recognized him and told in detail the past events of how this man should not have acted in this way. The king asked the man, "Is this true?" The man was ashamed and replied, "Yes." The king was angry about this, rebuked him and prepared to shoot an arrow, at which point the Bodhisattva stood in the middle and said, "Great king, what do you want to do by killing him? He has come driven by a great enemy, and has already been destroyed by a bad reputation. Because of the lack of merit, he will also be destroyed in the next life. Please have compassion and show the way, and I will accept what you say with the top of my head." The king praised the deer with respectful words and invited him to the palace.
Tibetan
་ནས། ཆོས་བསྟན་པས། རྒྱལ་བློན་བཙུན་མོ་དང་བཅས་གྲོང་གི་མི་ཐམས་ཅད་རྣམས་དད་ཅིག་ཉམས་སུ་ལེན་ལ། རི་དྭགས་དང་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མི་འཇིགས་པ་བྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །༈ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བའི་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པ་ན། བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་སྐྱེས་བུ་ལྔ་བརྒྱ་གཤེ་བ་ལ་དཔའ་བར་སྤྲུལ་ནས་ལོ་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དྲང་སྲོང་དེའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་ཞིང་ཉིན་ཡང་གཤེ་མཚན་ཡང་གཤེ། འགྲོ་བ་དང་འདུག་པ་ཉལ་བ་སོགས་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ན་མི་སྙན་པ་ཟེར་ཏེ། ཚིག་རྩུབ་པོ་ངན་པ་སྨྲ་བར་བྱས་ཀྱང་། དྲང་སྲོང་དེས་དེ་རྣམས་ལ་བྱམས་པའི་སྦྱོར་བས་ལྟ་བ་ལས། ཉེས་པའི་སེམས་གཅིག་ཙམ་ཡང་མ་བསྐྱེད་པར་དེ་དག་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་ཞིང་། བདག་ནི་འདུལ་དཀའ་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས། བདག་གིས་འདི་དང་ཐོག་མར་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་དྲང་སྲོང་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ནས། དེས་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ལ་ཞེ་སྡང་མི་སྐྱེད་དོ་སྙམ་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་བླངས་ བ་ལ། དེའི་ཚེ་སྡིག་པའི་ཡིད་ཅེས་བྱ་བའི་བདུད་ཞིག་གིས་དྲང་སྲོང་དེའི་བཟོད་པའི་ཆོས་བཤིག་ཅིང་བཟློག་པར་བསམས་ནས་སྤྱོ་བ་ལ་མཁས་པའི་མི་སྟོང་བཀྱེ་སྟེ་ཚིག་རྩུབ་པོ་དང་། མི་བདེན་པར་སྐྱོན་ནས་སྨོས་པ་དང་། དབྱུང་བར་མི་འོས་པའི་ཚིག་ངན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། འགྲོ་འདུག་ཉལ་ལངས་ཟས་ཟ་བ་སོགས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་པར་སྤྱོས་ཏེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་བར་དུ་སྤྱོས་ཤིང་། དྲང་སྲོང་དེ་གྲོང་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ་གཅིན་གྱིས་དེའི་མགོ་དང་ལྷུང་བཟེད་དུ་བླུགས། ལུས་དང་གོས་ལ་གཏོར། ཕྱག་དར་གྱིས་མགོ་ལ་གཏོར་བར་བྱས་ཀྱང་དེའི་སེམས་ལ་ཞེ་སྡང་དང་འཁོན་འཛིན་མེད་ལ། ཉེས་པ་ཅི་བྱས་པ་ཡང་མི་གླེང་། སྡང་མིག་གིས་བལྟས་ཏེ་བདག་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་པའི་ཚིག་ཙམ་ཡང་མ་སྨྲས་པར་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ། དྲང་སྲོང་དེའི་སྟོབས་གཞིག་ཏུ་མི་ནུས་པར་མཐོང་ནས། ཤིན་ཏུ་དང་བའི་བསམ་པ་བསྐྱེད་དེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྣམས་ཀྱང་བཤགས་ནས་མཆོད་ཅིང་རིམ་གྲོར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ནའང་དེ་དག་ལ་ཆགས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ལ་དད་ནས་ཉེས་པ་བཤགས་ཏེ་དྲང་སྲོང་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེ
Chinese
从那以后，宣讲佛法，包括国王、大臣、妃嫔在内的整个城市的人们都信仰并修行佛法，并且也给予所有的野兽和鸟类无畏的保护。 ༈ 又在过去的时候，世尊自己转生成为名叫“行境”的仙人时，恶魔以辱骂五百人的勇猛姿态，五百年间持续不断地跟随着那位仙人，白天辱骂，夜晚也辱骂。行走、坐卧等一切行为举止时都说难听的话，说粗暴恶劣的语言。然而，那位仙人以慈悲之心看待他们，没有生起一丝一毫的罪恶之心，反而视他们为功德，心想：“我为了调伏一切难以调伏的众生而修持无上菩提，我应该首先和他们一起从痛苦中解脱。”就这样安住在慈悲心中。༈ 又在过去，转生成为外道仙人，名叫“忍力”之后，他发誓说：“我不会对众生生起嗔恨。” 当时，一个名叫“罪恶之意”的魔鬼，想要破坏和阻止那位仙人的忍耐之法，于是派遣了一千个擅长辱骂的人，用粗暴的语言，不真实的指责和各种不该说出口的恶语，在行走、坐卧、饮食等一切时节，持续不断地辱骂了八十四万年。当那位仙人进入城市时，人们用尿液倒在他的头上和钵里，泼洒在他的身体和衣服上，用拂尘抽打他的头，即使这样，他的心中也没有嗔恨和怨恨，也不说任何罪过，没有用憎恨的眼神看，也没有说“我有什么罪过”这样的话，而是生起了慈悲之心。看到那位仙人的力量无法摧毁，便生起了非常清净的想法，忏悔了自己的过错，并供养和侍奉他。当时，他对那些人也没有贪恋。像这样转变之后，他们都生起了信心，忏悔了自己的罪过，跟随仙人忍力，发起了无上圆满菩提心。
English
From then on, he preached the Dharma, and all the people in the city, including the king, ministers, and consorts, believed and practiced the Dharma, and also gave all the beasts and birds the protection of fearlessness. ༈ Also, in the past, when the Blessed One himself was transformed into a hermit named "Practice Ground," the evil demon, with the bravery of insulting five hundred people, followed that hermit continuously for five hundred years, insulting him day and night. He spoke unpleasant words at all times, in all actions such as walking, sitting, and lying down, speaking harsh and evil languages. However, that hermit looked at them with loving-kindness, without generating even a single thought of sin, but rather regarded them as virtues, thinking, "I am practicing unsurpassed Bodhi for the sake of taming all difficult-to-tame beings, I should first liberate myself and them from suffering." In this way, he abided in loving-kindness. ༈ Also, in the past, after being transformed into a heretical hermit named "Power of Patience," he vowed, "I will not generate hatred towards sentient beings." At that time, a demon named "Evil Intent" wanted to destroy and prevent that hermit's Dharma of patience, so he sent a thousand people skilled in insults, using harsh words, untrue accusations, and various unspeakable evil words, constantly insulting him for eighty-four thousand years in all occasions such as walking, sitting, lying down, eating, etc. When that hermit entered the city, people poured urine on his head and into his bowl, splashed it on his body and clothes, and beat his head with a whisk. Even so, there was no hatred or resentment in his heart, nor did he speak of any faults, did not look with hateful eyes, nor did he say words like "What fault do I have?" but rather generated loving-kindness. Seeing that the power of that hermit could not be destroyed, he generated a very pure thought, confessed his faults, and made offerings and served him. At that time, he had no attachment to those people either. After transforming in this way, they all generated faith, confessed their sins, followed the hermit Power of Patience, and generated the unsurpassed perfect Bodhicitta.
Tibetan
ད་པར་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཞག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྔར་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྤྱོ་བ་ལ་དཔའ་བའི་སྐྱེས་བུ་སྟོང་བཀྱེ་བའི་བདུད་དེ་ནི་ལྷས་བྱིན་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་འདྲ་བའི་གནོད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་ཅི་མི་སྙམ་དུ་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ཆོས་ཚོལ་གྱི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་དང་། ཟབ་མོའི་ དོན་ལ་བློས་བཟོད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་ཏེ་བཟོད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རིགས་པར་བྱའོ། །བཟོད་པའི་སྐབས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བྱུང་བ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕ་རོལ་ན། བསྐལ་པ་དགའ་བྱེད་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བྱོན་པའི་ཚེ་ཞིང་དེ་བདེ་བའི་འབྱོར་པ་ཚད་མེད་པ་དང་ལྡན་ལ་དེ་དུས་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ཚད་ནི་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཐུབ་བོ། །དེར་རྒྱལ་བུ་ནོར་དཔལ་ཞེས་བྱ་བ། གཟུགས་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐྱིད་པས་དྲེགས་ནས། སངས་རྒྱས་དེའི་གན་དུ་མི་འགྲོ་ཞིང་རིམ་གྲོ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་རྒྱལ་བུ་ནོར་དཔལ་འདི་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྨིན་ཏེ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བའི་སྐལ་པ་ཡོད་ན། འདི་ལོངས་སྤྱོད་དང་སྐྱིད་དཔལ་ལ་ཆགས་ཏེ་ང་རྒྱལ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་མི་འོང་ན། གལ་ཏེ་དེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྐུལ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་འོང་ཡང་སྲིད་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་པོ་དེ་དག་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱེད་ཀྱི་ནང་ནས། ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བར་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་བར་དུ་གཞོན་ནུ་ནོར་དཔལ་གྱི་ཁྱིམ་གྱི་སྒོར་འགྲོ་ཞིང་། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སྤངས། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ནི་དང་དུ་བླངས་ཏེ། དེ་ལས་ཐ་ན་ཀུན་ཏུ་སྨྲ་བའམ། ཡང་དག་པར་སྨྲ་བའམ། སྟན་ཙམ་ཡང་མི་རྙེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་གཤེ་རྒྱ་ཞིང་ཚིག་ངན་ ཤོག་ལྷེབ་ ༥༠༡ ནས་ ༦༠༠ བར། པ་རྩུབ་མོ་མི་སྙན་པ་ཟེར་ཡང་སྤྲོ་བར་འགྱུར་བ་སུ་ཡོད་ཅེས་ཚུལ་ཤིང་བྲིམས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་པོ་དེ་ལས་འགའ་ཙམ་ཡང་སྤྲོ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་ཚུལ་ཤིང་ཐོགས་ཏེ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བྲིམས་ཀྱང་སུས་མ་བླངས་པ་དང་། དེའི་ཚེ་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩོན་
Chinese
如今已经示现成佛并且安住在佛法中的那些，都早已成佛并已完全寂灭了。当时，那位以辱骂为乐、驱使千军万马的魔王就是天授。此外，对于诸如此类无法估量的损害，不以为意地忍受，以及为了佛法而修行苦行，这些都从寻求佛法的场合中产生；对于深奥的意义以智慧忍受，这些都从智慧的场合中产生，以这些为例证，应当理解为忍耐已达到不可思议的彼岸。这是忍耐的章节。༈。此外，在过去无量无数劫之前，在名为欢喜劫中，在一个名为寂静的世界里，当如来名为无垢显现出现时，那个佛土具备无量的安乐富饶，那时的人们的寿命是八万四千岁。在那里，有一位名叫财贵的王子，他容貌出众，因享受安乐而骄傲，不去佛那里，也不做侍奉。那位如来心想，这位财贵王子，如果他的善根成熟，就有资格证得无上圆满菩提，但他贪恋享乐和安乐，傲慢地不来如来这里，如果不断地劝请他，或许会来如来这里。于是，他对八万四千菩萨们说：善男子们，你们之中，谁能不厌倦地在八万四千年里，去青年财贵的家门口，舍弃一切安乐，接受一切痛苦，甚至连一句好话或真实的话都得不到，还要遭受责骂和听到粗暴难听的恶语，却仍然感到高兴呢？他这样劝请道。当时，那八万四千菩萨中，没有一个人感到高兴。那位世尊拿着劝请的木杖，劝请了两三次，也没有人接受。当时，我们的导师世尊自己就是那位精进的菩萨。
English
Now, those who have manifested as Buddhas and abide in the Dharma of the Buddha have all long ago become Buddhas and have completely passed into nirvana. At that time, the demon who delighted in abuse and commanded a thousand armies was Devadatta. Furthermore, enduring immeasurable harms such as these without concern, and practicing austerities for the sake of the Dharma, these arise from the occasion of seeking the Dharma; enduring profound meanings with wisdom, these arise from the occasion of wisdom. Taking these as examples, one should understand that patience has reached the inconceivable perfection. This is the chapter on patience. ༈. Moreover, in the past, beyond countless immeasurable eons, in the eon called Joyful, in a world called Peaceful, when the Tathagata named Immaculate Appearance appeared, that Buddha-field was endowed with immeasurable bliss and prosperity, and the lifespan of the people at that time was eighty-four thousand years. There, there was a prince named Wealth Glory, who was excellent in form and arrogant due to the pleasures of enjoyment, and he did not go to the Buddha nor did he serve him. That Tathagata thought, "This prince Wealth Glory, if his roots of virtue ripen, he has the potential to awaken to unsurpassed perfect enlightenment, but he is attached to enjoyment and pleasure, and arrogantly does not come to the Tathagata. If I constantly urge him, he might come to the Tathagata." Then, he said to the eighty-four thousand Bodhisattvas, "Noble sons, among you, who can tirelessly go to the door of the house of the youth Wealth Glory for eighty-four thousand years, abandoning all happiness and accepting all suffering, and not even receive a kind word or a true word, but also endure scolding and hear harsh, unpleasant words, and still be happy?" He urged them in this way. At that time, not even one of those eighty-four thousand Bodhisattvas was happy. That Bhagavan took the staff of entreaty and entreated two or three times, but no one accepted. At that time, our teacher, the Bhagavan, was himself that diligent Bodhisattva.