English
appeared in his body. He praised and used the divine medicine to restore his body to normal. Then, the offering was completed perfectly. He made offerings to the victorious ones and the supreme of the Buddhas. In the end, he gave away beautiful women, villages and cities, collections of jewels, and horses like young gods with golden necklaces. When he gave the elephant named 'Auspicious Mountain,' which could travel a hundred yojanas in a day, to the one called 'Foremost Brahma Chariot,' King Enduring Difficulty, although he also became attached to that elephant in his mind. Now, when the offering was concluded and entrusted to the son of Bhrigu, the disciple named Marici, the Brahmin Vahika, in order to offer to the guru, requested the lotus-like queen with her son in the name of a servant, and took her away and offered her to the guru. At this time, King Enduring Difficulty of Kuru sent messengers to request the elephant Auspicious Mountain, but since it had already been given to the foremost one, he was not given it, so he angrily assembled an army and came to fight. There, King Crest Jewel, although he had the ability to defeat the opponent through battle, with a compassionate thought, thought: Alas, King Enduring Difficulty, although he is my friend, because he is attached to the elephant, he immediately became an enemy, this fool is worthy of compassion. Thinking this, he wanted to go to the forest himself. Four Pratyekabuddhas naturally descended from the sky, told the king to go to the forest, and urged him to go to the forest. So, he left with them, and the Pratyekabuddhas returned to their own abodes. The king made his abode in the forest of that snow mountain. After that, the ministers of King Crest Jewel redeemed the king's son and gave him to Marici Buddha. That minister took the prince back to his own city, led an army, defeated the army of King Enduring Difficulty of Kuru, and then left. There, a severe famine and plague occurred in the city of King Enduring Difficulty, and the people were in distress. When he was asked what could be done, the ministers said: If we can find the jewel on the crest of King Crest Jewel, which has the moisture of nectar, we can escape this disaster. That king resides on the side of the snow mountain.
Tibetan
སླངས་ན་མི་གཏོང་བ་ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་ཐོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་བྲམ་ཟེ་ལྔ་ནོར་བུ་སློང་དུ་མངགས་སོ། །སྐབས་འདིར་རྒྱལ་པོ་གཙུག་ན་ནོར་བུ་ཐུབ་པ་མ་ལ་ཡའི་རིའི་རྩེར་གནས་པའི་ཉེ་འཁོར་དུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་ལྷ་མོ་པདྨ་ཅན་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུའི་ཟས་ཟ་ཞིང་མི་མེད་པའི་ནགས་སུ་འོང་བ་དེ་རྔོན་པས་འཛིན་པར་འདོད་པ་ལ་འདར་ཞིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་བཞིན་ཀྱེ་མི་བདག་གཙུག་ན་ནོར་བུ་ཞེས་འབོད་པ་ཐོས་ནས། རྒྱལ་པོ་གཙུག་ན་ནོར་བུ་བརྒྱུགས་ཏེ་བལྟས་པས་པདྨ་ཅན་ལུས་ཉམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་བར་མཐོང་ཞིང་རྔོན་པ་དེ་བྲོས་སོ། །པདྨ་ཅན་གྱིས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ནགས་སུ་འཁྱམས་པ་མཐོང་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང་། དེ་མཐོང་བས་དགའ་བ་ལྷན་ཅིག་བྱུང་ངོ་། །དེར་བདུད་སྡིག་ཅན་སྐྱེས་བུའི་གཟུགས་ཀྱིས་འོངས་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་དགའ་མ་འདི་ནགས་སུ་བཏང་བ་དང་། ཁྱོད་ཀྱང་རྒྱལ་སྲིད་སྤང་བ་མི་འོས་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་བདུད་དུ་ཤེས་ནས་འཛུམ་སྟེ་སྨྲས་པ། དུལ་བ་ཞི་བ་རྣམས་ནི་འདོད་པས་རྨོངས་པར་བྱ་མི་ནུས་པའི་ཚུལ་སྨྲས་པས་བདུད་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །པདྨ་ཅན་གྱིས་ཡིད་འབྱུང་བའི་གཏམ་གྱིས་སྨྲེ་སྔགས་བཏོན་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་ལྷ་མོ་ཆོས་བྱ་བར་རིགས་ཀྱི། མྱ་ངན་བྱ་མི་འོས་ཞེས་མི་རྟག་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བརྗོད་ནས་པདྨ་ཅན་སླར་སོང་ངོ་། །དེར་རྒྱལ་པོ་བཟོད་དཀས་མངགས་པའི་བྲམ་ཟེ་ལྔས་ཡུལ་དུ་ཉེར་འཚེ་ཞི་བའི་ཆེད་དུ་གཙུག་གི་ནོར་བུ་བསླངས་པ་ལ། དེས་མགོ་ལ་སྐྱེས་པའི་ནོར་བུ་འདི་ཆོད་ལ་ཁྱེར་ཅེས་སྨྲས་པའི་མོད་ལ་ས་ཆེན་པོ་ཡང་གཡོས་སོ། །དེ་དག་གིས་མཚོན་རྣོན་པོས་སྤྱི་བོ་བཀམ་པར་བྱས་ཏེ། ནོར་བུ་འོད་དང་ལྡན་པ་བླངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷ་རྣམས་མཁའ་ལ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ལྷགས་སོ། །རྒྱལ་པོའི་ལུས་ཁྲག་གིས་གོས་བཞིན་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དེ། རང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་གྱུར་ཅིང་ནོར་བུ་བྱིན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ཅན་རྣམས་སྒྲོལ་བའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེར་ནོར་བུ་དེ་རང་གིས་བླངས་ནས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་བྱིན་པ་རྒྱལ་པོ་བཟོད་དཀའི་གྲོང་དུ་ཁྱེར་བས་ཉེར་འཚེ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་གྱུར་ཏོ། །དེར་བྷྲི་གུའི་བུ་དང་གོ་ཏམ་དང་། མ་རི་ཙེ་སོགས་ཀྱི་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་རིན་པོ་ཆེ་བྱིན་པ་ཐོས་པས་ནགས་ནས་དེར་འོངས་སོ། །ལྷ་མོ་པདྨ་ཅན་ཡང་མ་རི་ཙེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་བཞིན་དུ་སོང་བས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་མཐོང་ནས་ས་ལ་འགྱེལ
Chinese
据说，如果乞讨，没有什么不给的。国王派了五个婆罗门去乞讨宝珠。这时，顶髻宝珠国王到了位于马拉雅山顶附近的修行处。在那里，莲花女（Padma-can），她以树根和果实为食，来到无人的森林，她因猎人想要抓住她而颤抖，并发出悲鸣，听到她呼唤“哎呀，人主，顶髻宝珠”后，顶髻宝珠国王跑过去一看，看到莲花女身体虚弱，非常痛苦，猎人逃走了。莲花女也看到国王在森林中徘徊，痛苦和见到他的喜悦同时产生。这时，一个罪恶的魔鬼以男人的形象出现，对国王说：“不应该把这位爱人留在森林里，你也不应该放弃王位。”国王知道是魔鬼，笑着说：“调伏和寂静的人们，不能被欲望所迷惑。”说完，魔鬼就消失了。莲花女用厌世的话语发出悲鸣，国王对她说：“天女，应该修行佛法，不应该悲伤。”说了无常和佛法的话语后，莲花女又离开了。这时，忍辱国王派来的五个婆罗门为了平息国内的灾难，乞讨顶髻宝珠。 他说：“砍下并拿走这颗长在头上的宝珠。”话音刚落，大地也震动了。他们用锋利的刀剑砍下了国王的头顶，取走了闪耀着光芒的宝珠。那时，众神为了观看而聚集在空中。国王的身体被鲜血染红，他对周围的众生生起了极大的慈悲，克服了自己的痛苦，并发愿凭借施舍宝珠的功德，救度所有受苦的众生。然后，他自己取下宝珠，交给婆罗门们，他们将宝珠带到忍辱国王的城市，所有的灾难都平息了。那时，婆罗门之子、乔达摩和摩利支等苦行者听到这件事后，从森林里来到那里。莲花女也跟随摩利支本人而去，看到国王变成那样，倒在了地上。
English
It is said that if one begs, there is nothing that is not given. The king sent five Brahmins to beg for the jewel. At this time, King Crown Jewel went to the vicinity of the place of practice located on the top of Mount Malaya. There, the goddess Padma-can, who eats roots and fruits, came to the deserted forest, trembling because the hunter wanted to catch her, and uttering cries of lamentation. After hearing her call out, "Alas, lord of men, Crown Jewel," King Crown Jewel ran over and saw that Padma-can's body was weak and very painful, and the hunter fled. Padma-can also saw the king wandering in the forest, and pain and joy at seeing him arose simultaneously. At that time, a sinful demon appeared in the form of a man and said to the king, "You should not leave this lover in the forest, and you should not give up the throne either." Knowing that it was a demon, the king smiled and said, "Those who are tamed and peaceful cannot be deluded by desire." Having said this, the demon disappeared. When Padma-can uttered cries of lamentation with words of disillusionment, the king said to her, "Goddess, it is proper to practice the Dharma, and it is not proper to grieve." After speaking words of impermanence and Dharma, Padma-can left again. At that time, the five Brahmins sent by King Forbearance begged for the Crown Jewel in order to pacify the calamities in the country. He said, "Cut off and take this jewel that grows on my head." As soon as he said this, the great earth also shook. They cut off the king's crown with sharp swords and took the jewel that shone with light. At that time, the gods gathered in the sky to watch. The king's body was stained with blood, and he generated great compassion for the sentient beings around him, overcame his own suffering, and made the aspiration to liberate all suffering sentient beings through the merit of giving the jewel. Then, he took the jewel himself and gave it to the Brahmins, who took the jewel to the city of King Forbearance, and all the calamities were pacified. At that time, the sons of Bhrigu, Gautama, and the ascetics such as Marici, having heard that such a precious thing had been given, came there from the forest. The goddess Padma-can also followed Marici himself, and seeing the king in that state, fell to the ground.
Tibetan
་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ནམ་མཁའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་གྲགས་པ་བརྗོད་པས་ཕྱོགས་སུ་ཁྱབ་པར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་སྲས་དེ་བློན་པོའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རྒྱལ་པོ་དེའི་དྲུང་དུ་འོང་བ་ན། རྒྱལ་པོའི་ལུས་ཁྲག་གིས་གོས་བཞིན་ས་ལ་འགྱེལ་བ་མཐོང་ནས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཅིང་ཀྱེ་མ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་རང་གི་སྲོག་གཏོང་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མ་རི་ཙེའི་ཐུབ་པས་ཀྱང་མཆི་མ་དང་བཅས་པའི་མིག་གིས་ས་སྐྱོང་དེ་ལ་བལྟས་ནས་ཀྱེ་མ་ཁྱོད་རང་གི་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བར་འདི་ལྟར་ལུས་ཡལ་བར་བོར་བ་འདིས་འབྲས་བུ་ཅི་ ཞིག་བཞེད། སྐྱོ་བའི་རྣམ་འགྱུར་མི་མངའ་བ་ཅི་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་དེས་དུབ་པ་བཟོད་པར་བྱས་ནས་གདོང་གི་ཁྲག་ཕྱིས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཐུབ་པ་བདག་ལ་འདོད་པ་གཞན་མེད་དེ། འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་སྒྲོལ་བར་འདོད་དོ། །སློང་བར་ལུས་བཏང་བ་ལ་མི་དགའ་བ་གང་ཡང་མེད་དེ། ངས་བརྗོད་པ་འདི་བདེན་ན་ང་ཡི་ལུས་འདི་རྣལ་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་མ་ཐག་ཏུ་གཙུག་གི་ནོར་བུ་དང་བཅས་པའི་ལུས་སྔར་བཞིན་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་ཚངས་དང་བརྒྱ་བྱིན་སོགས་ལྷ་རྣམས་དང་། ཐུབ་པའི་དྲང་སྲོང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པར་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་མངོན་པར་བཞེད་པར་མ་གྱུར་ལ། སླར་ཡང་པདྨ་ལྡན་དང་ཐུབ་པས་བསྐུལ་ནས་རྒྱལ་པོའི་སྲས་དང་བཅས་པས་རྒྱལ་པོའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་པར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། དེར་སྔར་གྱི་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལས་འོད་ཟེར་གྱིས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ཀུན་ནས་འགེངས་བཞིན་བྱོན་ནས་གཞན་དོན་དུ་ལུས་གཏོང་བ་སོགས་དཀའ་བ་བྱས་ཀྱིས། ད་ནི་རང་གི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཡུན་རིང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནོན་པ་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་བྱ་མི་འོས་ཞེས་བརྗོད་པས་མི་ཡི་དབང་པོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ངེས་སོ་སྙམ་ནས། ནམ་མཁའི་ལམ་ནས་རང་གི་ཕོ་བྲང་དུ་ཕྱིན་ཏེ། སྲས་དང་བཙུན་མོར་བཅས་པ་སྔར་ལྟར་ལྷན་ཅིག་དགའ་བས་འཁོད་ནས་ཡུན་རིང་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱངས་ཞིང་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ན་ཚོགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བའི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་དགེ་སློང་སྙན་པའི་འོད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏེ། ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་གཟུགས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡེ་ཤེས་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རྒྱལ་པོའི་བུ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀུར་བར་གྱུར་པ་ལ། གཞན་དགེ་སློང་སྟོང་དག་གིས་ཕྲག་དོག་བྱས་ཏེ་ཡིད་འཁྲུག
Chinese
变成了那样。之后，天空中的众神赞颂国王的声誉，使其传遍四方。当时，国王的儿子带着大臣们来到国王那里，看到国王的身体像衣服一样沾满鲜血倒在地上，便发出哀嚎，说道：‘唉呀！为了他人的利益而牺牲自己的生命。’玛丽彩的圣者也含着眼泪看着那位统治者，说道：‘唉呀！你不顾自己的生命，这样舍弃身体，会得到什么果报呢？为何没有悲伤的表情？’国王忍着痛苦，擦去脸上的血，说道：‘圣者，我没有其他的愿望，只想解救轮回的众生。对于布施身体没有丝毫的不悦。如果我说的是真话，愿我的身体恢复如初。’话音刚落，带着顶髻宝珠的身体就恢复如初了。这时，梵天和帝释天等众神，以及所有的圣者都请求他做国王，但他没有答应。之后，莲花和圣者再次劝请，国王的儿子们也请求他登上王位。这时，之前的独觉佛们也从天空中降临，用光芒照亮四方，说道：‘为了他人的利益而舍弃身体，做了这么多的苦行。现在不应该对长期遭受与自己眷属分离痛苦的人们置之不理。’人王也觉得是这样，于是从天空的道路回到了自己的宫殿。与儿子和妃子们像以前一样欢聚一堂，长久地治理国家，广行符合佛法的善行。༈ 另外，在过去的时候，在名为聚之自在的 佛陀的教法中，这位世尊变成了名为悦耳光芒的比丘，成为了宣说甚深空性的法师，以相好、戒律、禅定和智慧等功德而超胜，受到国王的儿子等所有人的尊敬。其他的上千名比丘因此嫉妒，心生烦恼。
English
It became so. Then, the gods of the sky praised the king's fame, causing it to spread in all directions. At that time, the king's son, together with the assembly of ministers, came to the king. Seeing the king's body fallen on the ground, covered in blood like a garment, they cried out in lament, saying, 'Alas! To give up one's life for the sake of others.' The ascetic of Marici also looked at that ruler with tearful eyes and said, 'Alas! You do not consider your own life, but abandon your body in this way. What fruit will you obtain from this? Why do you not have a sorrowful expression?' The king endured the pain, wiped the blood from his face, and said, 'Ascetic, I have no other desire, but only to liberate the sentient beings of samsara. There is no displeasure in giving away my body as alms. If what I say is true, may my body be restored to its original state.' As soon as he spoke, his body, complete with the crest jewel, was restored to its original state. Then, Brahma and Indra, and all the ascetics, requested him to be king, but he did not agree. Later, Padma-laden and the ascetic urged him again, and the king's sons also requested him to ascend the throne. At that time, the former solitary Buddhas also came from the sky, filling all directions with light, and said, 'Having given up your body for the sake of others and done so many austerities, it is not appropriate to be indifferent to those who have long suffered the pain of separation from their own kin.' The king of men also thought that this was so, and so he went from the path of the sky to his own palace. Together with his son and queen, he happily resided as before, and for a long time he ruled the kingdom and performed extensive deeds in accordance with the Dharma. ༈ Furthermore, in the past, in the teachings of the Buddha named Lord of Assemblies, this Bhagavan became a monk named Melodious Light, and became a teacher who spoke of the profound emptiness, surpassing others in qualities such as form, discipline, samadhi, and wisdom, and was revered by all, including the sons of kings. Other thousands of monks became jealous and their minds were disturbed.