Tibetan
་དེས་བདག་གིས་ནོར་ཇི་སྙེད་པ་སྩལ་ལ་སྔགས་ཀྱིས་བཟློག་པར་བྱའོ་ཞེས་གླེང་བ་བཞིན། དགྲ་ཟླའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ཕོ་ཉ་བཏང་ནས་ནོར་བྱིན་ཀྱང་ཟློག་པར་མ་བཏུབ་ལ་དམག་འོངས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཉེན་ལྡན་གྱིས་ཕན་ཚུན་རང་རང་གི་རྒྱལ་སྲིད་འདིས་ཆོག་པར་བྱས་ནས་ལྷ་ཅིག་དགའ་བར་མཛད་འཚལ་ལོ། །འཚོ་བ་ཡུན་ཐུང་ལ། ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བས། ཁ་ཟས་གཅིག་དང་། གོས་ཟུང་གཅིག་དང་། མལ་ཆ་གཅིག་དང་། ཆུང་མ་གཅིག་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །མཁས་པ་ནི་ཕ་རོལ་དང་རྩོད་པར་མི་བྱེད་དེ། སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་གསེར་གྱི་རི་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་དེས་ཆོག་མི་ཤེས་པར་རྙེད་པ་ལ་ཆགས་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ། །གྲོགས་པོ་དག་རེ་ཞིག་དགོངས་ལ་རྒོལ་བ་དེ་གཏང་བར་མཛོད་ཅིག །མཁས་པས་ནི་ཆོག་ཤེས་པར་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱས་ཀྱང་ཆགས་པས་ཟིལ་གྱིས་ མནན་པ་དེ་མི་ལྡོག་སྟེ་འོངས་ནས་ཁྱོད་བསད་ན་ནི་ངའི་རྒྱལ་སྲིད་དང་། བདག་བསད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་དུ་འགྱུར་ཞེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་སྟོན་ཏོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་གཉེན་ལྡན་དེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་དང་གང་ལ་ཆགས་པ་དེ་ལས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བས། ཁམས་ཡོད་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཡོ་བྱད་དགོས་ལ། ཁམས་མེད་ན་མི་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བཏང་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་བསྐྱེད་ཅིང་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕ་རོལ་ན་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་ནས་དེའི་བསྟན་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱིས་དུས་ན། ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མཁས་ཤིང་དྲང་བ་མཆོག་དང་ལྡན་པ། རྒྱལ་ཕྲན་དྲུག་ཅུ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་སྲས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་བུ་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་སྦྱིན་ལ་དཔའ་ཞིང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ། །དེར་བློན་པོ་ཁྲོ་ཞིང་གཡོ་སྒྱུ་ཅན་ཉེས་པ་མེད་པར་སྟབས་ལས་གཅོད་པ་དྲུག་ཡོད་པ་དེ་དག་རང་གི་སྐྱོན་གྱིས་རྒྱལ་བུ་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་ཕྲག་དོག་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ནད་ཚབས་ཆེན་པོས་བཏབ་པ་ན། རྒྱལ་བུས་ཡབ་རྒྱལ་པོའི་སྐུ་ཚབས་ཇི་འདྲ་ཞེས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་དྲིས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་ནི་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འདའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྨན་བཟང་པོ་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་བུ་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་བ་དང་། བློན་པོ་དྲུག་པོ་དབེན་པར་བགྲོས་ཏེ། རྒྱལ་ བུ་བ
Chinese
正如他说的那样，他会给我很多财富，并用咒语来阻止。于是派使者给敌对的国王送去财物，但未能阻止，反而引来了军队。之后，坚亲王（国王名）彼此满足于各自的王国，并让神灵感到高兴。生命短暂，终将离世，所以要知道，只需一份食物，一套衣服，一张床，一个妻子就足够了。智者不与他人争辩，即使一个众生拥有一座金山，他也不会满足，反而会增加对获得的贪恋。朋友们，请暂时考虑一下，放弃争斗吧。智者应该培养知足少欲之心，虽然之后达成了一致，但贪恋之心无法抑制，于是来信说，你杀了我，我的王国就归你，我杀了你，你的王国就归我。那时，坚亲王心想，无论在哪个世间，只要有贪恋，就会遭受痛苦，如果有蕴，就需要众生的资具，如果没有蕴，就不需要了。于是放弃了王位，出家修行，修习四梵住，往生梵天世界。༈。又在过去无数不可思议劫之前，有位名叫遍见如来的佛陀降世，在他的教法示现之时，在波罗奈斯（古印度地名，今瓦拉纳西）地方，有一位伟大、聪明、正直、至上的国王，他是统治六十个小国的君主之子，被称为忍辱王子，对布施勇敢，具有伟大的慈悲心。当时，有六个脾气暴躁、狡猾奸诈、无端陷害忠良的大臣，他们因为自己的过失而总是嫉妒王子。那时，国王得了重病，王子问大臣们父王的病情如何，他们说国王不久将去世，因为找不到好药。王子听后非常不高兴，倒在地上。六个大臣私下商议，王子...
English
As he said, he would give me as much wealth as possible and use mantras to ward off. So, messengers were sent to the enemy king with wealth, but they could not ward off and instead brought in the army. After that, King Nyen-den was pleased with each other's kingdoms and made the gods happy. Life is short and will eventually pass away, so know that one meal, one set of clothes, one bed, and one wife are enough. The wise do not argue with others, even if a sentient being has a mountain of gold, he will not be satisfied, but will increase his attachment to what he has gained. Friends, please consider for a moment and give up fighting. The wise should cultivate contentment, and although they later agreed, the desire could not be suppressed, so a letter came saying, if you kill me, my kingdom will be yours, and if I kill you, your kingdom will be mine. At that time, King Nyen-den thought that in whatever realm there is attachment, there will be suffering, and if there are aggregates, the requisites of sentient beings are needed, and if there are no aggregates, they are not needed. So he gave up the throne, went forth and practiced, cultivated the four Brahmaviharas, and was born in the Brahma world. ༈. Also, in the past, countless inconceivable eons ago, a Buddha named Vipashyin appeared in the world, and at the time of the manifestation of his teachings, in the place of Varanasi (ancient Indian place name, now Varanasi), there was a great, wise, upright, and supreme king, the son of the ruler of sixty small kingdoms, who was called Prince Kshanti, brave in giving and possessing great compassion. At that time, there were six ministers who were irritable, cunning, and deceitful, who harmed the innocent, and who were always jealous of the prince because of their own faults. At that time, the king was afflicted with a serious illness, and the prince asked the ministers what the condition of his father the king was, and they said that the king would soon pass away, because no good medicine could be found. The prince was very unhappy and fell to the ground. The six ministers discussed in private, the prince...
Tibetan
ཟོད་པ་འདི་མེད་པར་མ་བྱས་ན། བདག་ཅག་ནམ་ཡང་མི་བདེའོ་ཞེས་སོ། །དེར་གཅིག་གིས་འདི་ལ་ཉེས་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་མེད་པར་བྱ། གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། ཐབས་ཡོད་དོ་ཟེར་ནས། རྒྱལ་བུ་ག་ལ་བར་སོང་ནས་བདག་ཅག་གིས་མཐའ་རྒྱལ་ཕྲན་དྲུག་ཅུའི་ཡུལ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་བརྒྱད་བརྒྱའི་ནང་དུ་རྒྱལ་པོ་འཚོ་བའི་སྨན་བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་བུས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨན་ཅི་དགོས་ནས་མ་རྙེད། བློན་པོ་ན་རེ། སྨན་ནི་ཐོག་མར་བཙས་ནས་ཁྲོ་མི་ཤེས་པ་ཞིག་གི་མིག་འབྲས་དང་རྐང་དགོས་པས་དེ་མ་རྙེད་ན་རྒྱལ་པོ་མི་འཚོའོ། །དེ་ཐོས་པས་རྒྱལ་བུ་མི་དགའ་ཞིང་ཡང་བསམས་ཏེ། བདག་དེ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཡང་བྱ་དཀའོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། ཡབ་རྒྱལ་པོ་བསྙུན་ལས་ཐར་ན་བདག་གི་ལུས་བརྒྱ་སྟོང་བཏང་ཡང་དཀའ་བ་མེད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་ཡུམ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། བདག་གི་ལུས་འདི་རྒྱལ་པོའི་སྨན་དུ་གསོལ་གྱི་གལ་ཏེ་སྲོག་མི་འཚོར་དོགས་པས་ཡུམ་ལ་མཆི་ཕྱག་འཚལ་གྱིས་ཡུམ་མི་དགྱེས་པར་མ་མཛད་ཅིག །དེ་ཐོས་པས་ཡུམ་བརྒྱལ་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ལོ། །དེ་ཆུ་གྲང་མོས་གཏོར་ནས་ཡང་སྨྲས་པ། ཡབ་རྒྱལ་པོ་སྐུ་ཚེ་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པས་དོན་སྐུ་ཚེ་འཚོ་བར་བགྱིའོ། །རྒྱལ་བུ་དེས་བློན་པོ་རྣམས་དང་། རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་དང་། འཁོར་མང་པོ་རྣམས་ལའང་མཆི་ཕྱག་བྱས་ཤིང་། བློན་པོས་རིགས་ངན་པའི་ཤན་པ་ཞིག་བོས་ནས་རྒྱལ་བུའི་རྐང་རུས་བཅག་སྟེ་རྐང་ནི་ཕྱུངས། མིག་འབྲས་གཉིས་ཕྱུངས་པ་སྨན་དང་བརྡུངས་ནས་རྒྱལ་ པོ་ལ་ཕུལ་བས་ནད་སོས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ནད་སོས་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་སྨན་བཟང་པོ་སྲོག་ཐར་བར་བྱེད་པ་ག་ལས་རྙེད། གསོལ་པ་སྨན་འདི་ནི་རྒྱལ་བུ་བཟོད་པས་སྦྱར་བ་ལགས་སོ། །དེ་སྐད་ཐོས་པས་རྒྱལ་པོ་བརྒྱལ་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ནས། རྒྱལ་བུ་བཟོད་པ་ད་ལྟ་ག་རེ་ཞེས་དལ་གྱིས་དྲིས་པ་ལ། ད་ལྟ་ཕྱི་རོལ་ན་ལུས་ཀྱི་སྨན་གསོ་ཞིང་སྲོག་མི་འཚོར་དོགས་སོ། །དེ་སྐད་ཐོས་པས་རྒྱལ་པོ་སྐད་ཕྱུངས་ཤིང་ལུས་ས་ལ་བརྡབས་ནས་ཁོ་བོ་ཁྲེལ་མེད་ཡིན་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་བུའི་ཤ་སྨན་དུ་ཟོས་ཞེས་བུ་ག་ལ་བར་སོང་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་མ་སླེབས་པར་རྒྱལ་བུ་ཡང་ཚེ་འདས་སོ། །རྒྱལ་བློན་བཙུན་མོ་འཁོར་དང་བཅས་པས་བསྐོར་ཞིང་ཡུམ་ཡང་རྒྱལ་བུའི་རོའི་སྟེང་དུ་ལུས་བརྡབ་ཅིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན། དེར་རྒྱལ་པོ་དང་རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱིས་ཙན་དན་གྱི་ཤིང་ལས་བསྲེགས་ཏེ་རུས་པ་རིན་ཆེན་སྣ་བདུ
Chinese
如果不能去除这个嗔恨，我们永远不会快乐。这时，一个人说，如果他没有罪过，怎么能去除呢？另一个人说：有办法。说完，就到王子那里去，说：我们已经在六十个边境小国和八百个城市里寻找能让国王活命的药，但是没有找到。王子问：国王需要什么药，所以没找到？大臣说：药是需要一个生下来就不会生气的人的眼珠和脚，如果找不到这个，国王就活不了。听到这话，王子很不高兴，又想了想，说：我具备这个条件。大臣们说：即使这样，也很难做到啊。王子说：如果父王能从疾病中解脱，即使舍弃我百千个身体，也没有什么难的。然后，王子向母亲磕头，说：我的身体可以作为国王的药，如果担心不能活命，请向母亲磕头，不要让母亲不高兴。听到这话，母亲昏倒在地。用冷水泼醒后，又说：父王不会长寿的，所以要让父王活命。王子向大臣们、小国王们和许多眷属们也磕头。大臣叫来一个出身低贱的屠夫，打断了王子的腿骨，挖出了脚，挖出了两只眼珠，和药一起捣碎，献给国王，国王的病就好了。国王病好后，问大臣们：这么好的药，能救命的，是从哪里找到的？回答说：这药是王子忍辱调制的。听到这话，国王昏倒在地，问道：王子忍辱现在在哪里？缓慢地问道：现在在外面治疗身体的药，担心不能活命。听到这话，国王发出哀号，把身体摔在地上，说：我真是无耻啊，为什么要吃儿子的肉当药呢？说完就往儿子那里跑去。国王还没赶到，王子就去世了。国王、大臣、妃子和眷属们都围着他，母亲也把身体摔在王子的尸体上，哭喊着。于是，国王和各位小国王用檀香木焚烧了尸体，骨灰变成了七宝。
English
If this anger is not removed, we will never be happy. Then, one person said, "If he has no fault, how can it be removed?" Another said, "There is a way." Having said that, they went to the prince and said, "We have searched in sixty border states and eight hundred cities for medicine to keep the king alive, but we have not found it." The prince asked, "What medicine does the king need, so you couldn't find it?" The minister said, "The medicine requires the eyeballs and feet of someone who is born without knowing how to be angry. If that is not found, the king will not live." Hearing this, the prince was unhappy and thought again, and said, "I have that." The ministers said, "Even so, it is difficult to do." The prince said, "If my father can be freed from illness, even if I give up my body hundreds of thousands of times, there is nothing difficult." Then, the prince prostrated to his mother and said, "My body can be offered as medicine for the king. If you are worried that he will not live, please prostrate to my mother and do not make her unhappy." Hearing this, the mother fainted and fell to the ground. After sprinkling her with cold water, she said again, "My father will not live long, so I will make my father live." The prince also prostrated to the ministers, the small kings, and many attendants. The minister called a butcher of low birth, broke the prince's leg bones, dug out his feet, dug out his two eyeballs, pounded them with medicine, and offered them to the king, and the king's illness was cured. After the king recovered from his illness, he asked the ministers, "Where did you find such good medicine that can save lives?" They replied, "This medicine was prepared by Prince Forbearance." Hearing this, the king fainted and fell to the ground, and asked slowly, "Where is Prince Forbearance now?" He was told, "He is now outside treating his body with medicine, worried that he will not live." Hearing this, the king cried out and threw his body on the ground, saying, "I am shameless, why did I eat my son's flesh as medicine?" Having said that, he ran to his son. Before the king arrived, the prince had passed away. The king, ministers, queen, and attendants surrounded him, and the mother also threw her body on the prince's corpse, crying and lamenting. Then, the king and the small kings burned the body with sandalwood, and the bones became seven kinds of jewels.