English
The untimely heavy rain killed many birds and wild animals, and they wondered if the man would die, but asked how he didn't die. Then the man explained what had happened. Those people said, "Show us the cave where the bear is." The man said, "I won't go into the forest again." Those people promised to give him two-thirds of the bear's meat after it was killed. The man pointed out the cave where the bear lived. They set fire to the cave, and the bear, in panic and pain, died without regret or anger, contemplating the power of karma. They gave that two-thirds share of the meat to the lazy man who didn't help. Just as he was about to take it, both hands fell to the ground. Then other hunters also gave up their shares and dug a pit. There were amazing people there, and a king named Pure Giving (also translated as: Giving Purity) also went there. They took the bear's skin and said to the monks in a temple. There was an abbot Arhat there, who said, "This is not a bear, but a Bodhisattva of the Good Aeon, and should be venerated." The king and his retinue piled up fragrant wood, burned the bear's corpse, and built a stupa in that place, decorated with umbrellas and other ornaments, and made seasonal offerings. Therefore, all the actions done for it led to rebirth in higher realms. ༈ Furthermore, a poor woodcutter went into the forest to cut firewood. In that great forest, a Bodhisattva who had taken birth as a bear lived. The man was harassed by a tiger and accidentally climbed the tree where the bear lived. He was even more frightened when he saw the bear, but the bear took the man into its arms and treated him with kindness. The tiger, craving food, said to the bear, "Hey, great being, these black-headed people are ungrateful. Throw this one down, and I'll eat him and leave." Most other people would be kind to those who come seeking refuge, let alone Bodhisattvas, so the bear said, "This one has come to me for refuge, I will not abandon him." The tiger, craving flesh and blood, stayed there for a long time. The bear said, "I'm tired, you stay on the branch for a while, I need to rest." Because of fatigue, he fell asleep. The tiger said to the man:
Tibetan
་པ། མི་ཁྱོད་ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་འདིར་འདུག །འོ་ན་དོམ་མར་བོར་ཅིག་དང་ཟོས་ལ་འགྲོའོ། །དེ་ནས་ཁྱོད་ཅི་བདེར་སོངས་ཤིག །སྙིང་རྗེ་མེད་པ་དེས་བསམས་པ། བདག་ཇི་སྲིད་འདིར་འདུག་པ་ལས་འདི་དོར་བ་ལེགས་སྙམ་དུ་དོམ་དེ་ཤིང་ཁ་ནས་བོར་བ་དང་། དོམ་དེས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མིན་ཚིག་དེས་ཀྱཻ་ཅི་སེམས་ངན་བསྟེན་གྲོགས་ཞེས་སྨྲས་བཞིན་ལྟུང་ནས་སྟག་གིས་བསད་དོ། །མི་དེས་དེ་ཐོས་ནས་འདིས་བདག་ལ་ཅི་ཞིག་བགོ་བཤའ་འདོད་དེ་འདི་སྐད་སྨྲས་སོ་སྙམ་དུ་དེ་ཆགས་པས་བླ་བར་གྱུར་ཏེ། སེམས་འཁྲུགས་ཤིང་སྨྱོས་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཁྱམས་བཞིན་ཀྱེ་མིན་སོགས་གོང་ལྟར་ཁ་ནས་འདོན་ཏོ། །དེ་གཉེན་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲིད་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྨྲ་ཞིང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་འབྱུང་པོའི་དཔྱད་བྱ་བའི་སྔགས་འཛིན་པ་དང་། དགེ་སློང་དང་བྲམ་ཟེ་དང་མཛའ་བཤེས་རྣམས་ལ་དྲིས་ན། དེ་རྣམས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྨྲ་ཞིང་དཔྱད་བྱར་མ་ཤེས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་དང་ཧ་ཅང་མི་རིང་བའི་ནགས་ཤིག་ན། དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་ལྔ་ལྡན་ཞིག་གནས་པའི་དྲུང་དུ་མི་དེ་གཉེན་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲིད་དེ་སོང་ནས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་པ་དང་། དྲང་སྲོང་དེས་སྨྲས་པ། སེམས་ཅན་འདི་ནི་སྡིག་པ་བྱེད་པ་སྟེ་རང་བཞིན་ངན་པ་འདིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕན་འདོགས་པ་སྟག་གི་མདུན་དུ་བོར་ཏེ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་ནི་འདི་ལ་ཆོས་བཤད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ན། འདིས་དེ་སྟག་ལ་བོར་བ་ན་མྱ་མྱོ་ཁྱེར་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་ལས་ཡི་གེ་རེ་རེ་དྲན་པ་ནི། ཀྱེ་མིན་སོགས་གོང་ལྟར་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ སྨྲས་སོ། །དྲང་སྲོང་དེའི་སློབ་མ་ཞིག་གིས་མཁན་པོ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས་པ་གསུངས་ཤིག །དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་ཀྱེ་ཧུད་འཇིག་རྟེན་འདིར། །ཆོས་མ་མིན་པ་མི་བཟོད་དོ། །ཚོགས་པར་མི་དབྱུང་མི་རྣམས་ལ། །གྲོགས་པོ་གསོད་པར་བྱེད་པ་ཡོད། །གྲོགས་གསོད་གནས་སྐབས་གང་དུ་ཡང་། །བདེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྟན་ལ་མ་ཡིན་ལམ་དུ་མིན། །འདུག་མིན་འཆག་པ་ལ་ཡང་མིན། །དེ་ལྟར་སྙིང་ནི་རྗེ་རྗེ་སྐད། །འདི་ལ་ཚིག་ཏུ་སྨྲས་པ་གང་། །དེས་ནི་སེམས་ཅན་བློ་ངན་པོ། །ཇི་ལྟར་ཁན་ད་འབར་བཞིན་བསྲེག། ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་ལས་བྱས་པ། །དེས་ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ། །སྡུག་བསྔལ་རེག་པའི་ཚོར་བ་ནི། །སིམ་པ་མ་ཡིན་མྱོང་བར་འགྱུར། །ཐ་ཤལ་བས་ཀྱང་ཐ་ཤལ་ཁྱོད། །ངུ་འབོད་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པར། །ཀྱི་ཧུད་ཀྱི་ཧུད་ཅེས་སྒྲོག་པའི། །སྡུག་བསྔལ་ངན་པ་
Chinese
པ། 你这人要在这里待多久？不如把熊扔下去让它吃了走吧。然后你就可以安心离开了。那个没有慈悲心的人心想：与其我一直待在这里，不如把这熊扔下去。想着就把熊从树上扔了下去。那熊说道：唉，恶语之人啊，你为何要亲近恶友呢？说着就掉了下去，被老虎杀死了。那人听到后心想：这家伙想要分给我什么好处，才这么说呢？因为执着于此，他变得疯狂了。心烦意乱，精神错乱，到处游荡，嘴里像上面一样念叨着：唉，恶语之人啊等等。即使亲戚们把他带走，他还是那样说。那些亲戚们就请来念诵驱鬼咒语的人，还去问了僧侣、婆罗门和朋友们。但他们说法各异，也不知道该怎么办。当时，在离波罗奈斯（Varanasi）不远的一片森林里，住着一位具有五种神通的仙人。那人的亲戚们就把他带到仙人那里，说了事情的经过。仙人说道：这个有情是造恶业的人，这个恶性之人把能带来利益的菩萨扔到老虎面前。那位大士心想：我应该为他说法。当他把菩萨扔给老虎时，菩萨带着悲悯之心，回忆起十个偈颂中的每一个字，就是：唉，恶语之人啊等等，就是这样说的。仙人的一个弟子问道：上师，那些偈颂是怎样的呢？仙人说道：唉呀唉呀，可叹这世间！不合佛法之事令人无法忍受。不要让人们聚集在一起，因为有人会杀害朋友。杀害朋友的人无论在何时何地，都不会感到安乐。不在座位上，不在路上，不在坐着，也不在行走时。像这样，内心发出悲鸣的声音，无论对他说什么话，他都会像火焰一样焚烧那些恶劣的有情。做了极其令人无法忍受的恶业，那会让你在来世感受到痛苦的触感，不会感到平静。你这比下等人还下等的人啊，哭喊着发出极其难听的声音，唉哟唉哟地叫喊着，真是恶劣的痛苦啊。
English
pa. How long will you stay here? Why not throw the bear down and let it eat you and leave? Then you can leave in peace. The one without compassion thought: Rather than staying here, it would be better to throw this bear down. Thinking this, he threw the bear from the tree. The bear said: Alas, you of evil speech, why do you associate with evil friends? Saying this, it fell down and was killed by the tiger. The man heard this and thought: What benefit does this fellow want to share with me that he speaks like this? Because he was attached to this, he became deranged. His mind disturbed and crazed, he wandered everywhere, uttering from his mouth, "Alas, you of evil speech," and so on, as before. Even when his relatives led him away, he spoke in the same way. Those relatives then brought in mantra holders to perform exorcisms, and they asked monks, Brahmins, and friends. But they all spoke differently and did not know what to do. At that time, in a forest not far from Varanasi, there lived a hermit with five kinds of clairvoyance. The man's relatives led him to the hermit and told him what had happened. The hermit said: This sentient being is a sinner, this evil-natured one threw the benefit-bringing Bodhisattva in front of the tiger. That great being thought: I should teach him the Dharma. When he threw the Bodhisattva to the tiger, the Bodhisattva, with compassion, remembered each word from the ten verses, which was: "Alas, you of evil speech," and so on, that is what he said. A disciple of the hermit asked: Teacher, what are those verses like? The hermit said: Alas, alas, alas, woe is this world! Things that are not Dharma are unbearable. Do not let people gather together, for there are those who kill friends. One who kills a friend will not be happy at any time or place. Not on a seat, not on a path, not sitting, nor walking. Like this, the heart cries out in sorrow, whatever words are spoken to him, he burns those evil-minded sentient beings like a fire. Having done extremely unbearable deeds, that will make you feel the touch of suffering in the next world, you will not feel peace. You, more base than the base, crying out with an extremely unpleasant voice, shouting "Alas, alas," is a terrible suffering.
Tibetan
ཆེན་པོ་འཐོབ། །མི་དགེའི་ལས་ཅན་གཏུམ་དེ་ལ། །དེ་ཡིས་ཅི་ཞིག་བྱས་གྱུར་ན། །ཚོགས་པར་མི་དབྱུང་མི་རྣམས་ལས། །གྲོགས་པོ་གསོད་པར་བྱེད་པ་ཡོད། །ཆོས་འཇིག་བྱེད་པ་མི་བཟོད་པའི། །སེམས་ནི་སྡིག་པ་ཡིན་པར་ཤེས། །ཁྱོད་ཀྱིས་དོམ་ལ་སྡིག་པ་དང་། །སྟག་ལ་གང་བྱས་དྲན་པར་གྱིས། །བློ་ངན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བུར། །གྲོགས་ལ་བྱ་བ་མི་ཤེས་ཏེ། །གསོད་པར་བྱེད་པས་གསོད་འཐོབ་ལ། །ཤ་འཁོན་ཅན་གྱིས་འཁོན་རྣམས་མཐོང་། །སྟག་གི་འཇིགས་ཆེན་བྱུང་བ་ན། །ཁྱོད་ནི་ཡུན་རིང་བསྟེན་བྱས་ཤིང་། །ཉལ་བ་ན་ཡང་ཁྱོད་བསྲུངས་ན། །ཁྱོད་ ཀྱིས་དེ་ནི་མ་བསྲུངས་སོ། །གྲོགས་མཁུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་ཆེར། །ཆོས་སྨྲ་བ་རྣམས་རྗོད་བྱེད་དོ། །བློ་ངན་ལུས་ནི་ཞིག་གྱུར་ནས། །དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །དོམ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དང་། མི་དེ་ནི་ལྷས་བྱིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུད་འགྲོར་སྐྱེས་པ་འཆི་བའི་ཉམ་ང་བ་ཐོབ་པའི་སྐབས་ན་ཡང་ཆོས་བསྟན་པའི་རྣམ་འཕྲུལ་འདི་ལྟ་བུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལམ་དང་ལམ་མིན་གསལ་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཤེས་ནས་གུས་པར་བྱའོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་གྱི་རིང་ལ། མི་ཞིག་ནགས་སུ་ཤིང་ཐུར་སོང་བ་སེང་གེས་བདས་ནས་སུལ་ཁུང་དུ་ལྷུང་ལ། སེང་གེས་ཀྱང་དེ་བསྙེགས་པས་ཁུང་དེར་ལྷུང་ཞིང་། ཡང་སྦྲུལ་གྱིས་སྐྲག་ནས་བྱི་བ་ཞིག་བྲོས་པ་དེ་བཟའ་བའི་ཕྱིར་ཁྲས་དེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཁུང་དེར་མཉམ་དུ་ལྷུང་བ་ན། དེ་དག་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་གནོད་སེམས་ཀྱིས་བསད་པར་འདོད་པའི་ཚེ། སེང་གེ་ན་རེ། ཁྱོད་ཐམས་ཅད་ཁོ་བོས་ཐུབ་པ་ཡིན་མོད ། བདག་ཅག་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་ཐོས་པས་འདི་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་གནོད་པའི་དུས་མ་ཡིན་པས་འཁོད་ཅིག །དེར་སྟེས་དབང་གིས་རྔོན་པར་གྱུར་པ་ཞིག་གིས་ཕྱོགས་དེ་དག་ཏུ་ཕྱིན་ཏེ། སུལ་ཁུང་དེར་བལྟས་པ་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྟབ་པའི་ཚིག་གིས་སྐྱབས་མཛོད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། རྔོན་པ་དེས་ཐོག་མར་སེང་གེ་བཏོན་པས་རྔོན་པ་དེའི་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ ནས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དྲིན་གཟོ་བར་བྱ་སྟེ། འོན་ཀྱང་འདི་ན་མི་མགོ་ནག་པོ་གནས་པ་འདི་ནི་བྱས་པ་ཆུད་གསོན་པ་ཡིན་པས་མ་དབྱུངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་སོང་ངོ་། །ཇི་ཙམ་ན་རྔོན་པ་དེས་དེ་ཐམས་ཅད་རིམ་གྱིས་ཕྱུང་ངོ་། །དུས་གཞན་སེང་གེས་རི་དྭགས་བ
Chinese
大果报。作非善业暴恶者，彼作何事成此果？不从众人之中除，有杀朋友之事也。坏法不能忍受之，当知其心乃罪恶。汝对熊所作罪恶，以及对虎所作当忆念。恶慧汝如何，不知对友当如何行，以杀而得杀，怀恨者见诸恨。虎之大怖出现时，汝曾长久侍奉之，睡眠时亦汝守护，汝却未守护之。友欺是大罪，说法者皆如是说。恶慧之身坏灭后，将生于诸地狱中。如是说。彼熊即是佛陀薄伽梵，彼人即是提婆达多，如是说。菩提萨埵转生为旁生，于获得死亡怖畏之时，亦能示现如是之法，令诸有情了知道与非道，何况成佛后说法耶？如是知其功德后，当恭敬之。༈ 又于往昔，于国王梵施之时，一人入林取木，为狮子所逐而堕入坑中，狮子亦逐之而堕入彼坑。又蛇为鼠所惊而逃，猎鹰逐之欲食，一切皆由业力共同堕入彼坑中。彼等欲以害心互相残杀之时，狮子言：汝等一切我皆能胜。然我等闻不堪忍之痛苦，此非互相残害之时，当安住。尔时，适逢一猎人前往彼方，见彼坑，彼等以惊慌之语祈求救护，猎人先救出狮子，狮子触及猎人之足 而说：我当报答汝之恩德，然此处有黑头之人居住，此乃恩将仇报者，勿救出。如是说已而去。不久，猎人依次救出彼等一切。他时，狮子
English
Great fruit is obtained. What did that cruel one, who does non-virtuous deeds, do to cause this? He does not exclude people from the assembly, he has the act of killing friends. Knowing that the mind that cannot tolerate the destruction of the Dharma is sinful. Remember the sins you committed against the bear, and what you did to the tiger. How is it that you, with your evil mind, do not know how to treat a friend? By killing, one obtains killing, and the vengeful see all grudges. When the great fear of the tiger arose, you served him for a long time, and even when he was sleeping, you protected him, but you did not protect him. Deceiving a friend is a great offense, so say those who speak the Dharma. After the body of the evil-minded is destroyed, he will be born in all the hells. Thus he spoke. That bear was the Buddha Bhagavan himself, and that man was Devadatta himself, so it is said. Even when a Bodhisattva is born as an animal and experiences the fear of death, he can still show such Dharma, making the path and non-path clear to all sentient beings. What need is there to mention the teaching of the Dharma after becoming a Buddha? Having known his qualities in this way, one should respect him. ༈ Again, in the past, during the time of King Brahma-dana, a man went into the forest to get wood and was chased by a lion and fell into a pit. The lion also chased him and fell into the pit. Also, a snake was frightened by a mouse and fled, and a hawk chased it to eat it. All of them fell into the pit together due to the power of karma. When they wanted to kill each other with harmful intentions, the lion said: I can defeat all of you. However, having heard unbearable suffering, this is not the time to harm each other, so stay put. At that time, a hunter happened to go to that area and looked into the pit. They cried out in panic, "Protect us!" The hunter first pulled out the lion, and the lion touched the hunter's foot saying: "I will repay your kindness, but there is a black-headed man living here, who is ungrateful, do not save him." Having said this, he left. Soon, the hunter gradually pulled them all out. Another time, the lion