Tibetan
པས། སྲིན་པོས་དེ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྟོད་ནས། མི་གཞན་ང་ཡི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་བརྟན་པ་ཉམས་ཤིང་སྐྲག་ནས། ཁྱོད་ནི་དཔའ་མི་འགོང་པས་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་འདྲ་སྙམ་མོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ནས་འབད་ཀྱང་བཅོས་སུ་མི་རུང་བའི་འཆི་བ་ལ་འཇིགས་པས་ཅི་ཞིག་ཕན། གཞན་ཡང་དགེ་བ་མ་བྱས་ཤིང་སྡིག་པ་བགྱིས་པ་རྣམས་འཆི་བའི་ཚེ་རྒྱུ་དེ་ལས་འཇིགས་པ་སྐྱེ་ལ། བདག་ནི་ཡིད་འགྱོད་པར་བྱེད་པའི་སྡིག་པ་བྱས་པ་མི་དྲན་ལ་ཆོས་ལ་གནས་ནས་སྦྱིན་སོགས་བགྱིས་པས་བསམ་པ་བདེ་བས་འཆི་བས་མི་འཇིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་མཆོད་སྦྱིན་བྱའམ་ཟ་བ་གང་འདོད་གྱིས་ཤིག་ ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། སྲིན་པོ་དེ་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ་མིག་མཆི་མས་གང་ཞིང་སྡིག་པའི་སེམས་བརྗེད་པར་གྱུར་ནས་རྒྱལ་བུ་ལ་བལྟ་བཞིན། རྒྱལ་མཆོག་ཁྱོད་ལྟ་བུ་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་སུ་ཞིག་གནོད་པར་བྱེད། ལེགས་པར་སྨྲས་པ་དེ་དག་ཀྱང་བདག་ལ་སྟོན་ཅིག་དང་ཉན་པར་འདོད་དོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་མཐུས་རང་གི་སྤྱོད་པ་ངན་པ་ལའང་ཡིད་གདུང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྲིན་པོ་དེ་ལ་སྔར་དྲང་སྲོང་གི་དམོད་པའི་ལོ་ཡང་ཚང་ཞིང་ཆོས་ལ་གཞུགས་པའི་དུས་སུ་བབ་པས་ཆོས་ལ་འདུན་པར་རིགས་ནས་སྨྲས་པ། འོ་ན་ཆོས་འདོད་པ་ལ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྤྱོད་ལམ་དགོས་པས། རབ་ཏུ་དམའ་བའི་སྟན་ལ་འདུག །དུལ་བའི་དཔལ་ནི་རྣམ་པར་བསྐྱེད། །དགའ་དང་ལྡན་པའི་མིག་གིས་བལྟ། །ཚིག་གི་བདུད་རྩི་འཐུང་པ་བཞིན། །གུས་པ་བསྐྱེད་ཅིང་རྩེ་གཅིག་བཏུད། །རབ་ཏུ་དད་པ་དྲི་མེད་ཡིད། །ནད་པས་སྨན་པའི་ཚིག་ཉན་བཞིན། །རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་དེ་ཆོས་ཉོན་ཅིག །དེ་ནས་སྲིན་པོ་རྐང་བཀྲ་དེས་རྡོ་ལེབ་མཐོན་པོ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་རང་གི་སྟོད་གཡོགས་བཏིང་སྟེ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཞག་ནས། དེའི་གདོང་དུ་བལྟ་བཞིན་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གསུངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གདང་གསལ་བས་སྔར་ཐོས་པའི་ཚིགས་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། དམ་པ་བདག་ལ་ལན་གཅིག་ཙམ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པར་འཕྲད་ཀྱང་རུང་། །འདྲིས་པར་བྱ་བ་མི་དགོས་པར། །རབ་ཏུ་བརྟན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། ། རྐང་བཀྲས་དེ་ཐོས་ནས་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། མགོ་བསྒྱུར་སེ་གོལ་གཏོགས་ནས་མགུ་བར་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡང་གསུངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་པ་སྨྲས་པ། དམ་པ་རྣམས་ནི་སུས་ཀྱང་མི་བསྲིང་ངོ་། །ངུར་བ
Chinese
于是，罗刹赞叹他说：“其他的人一旦落入我的手中，就会失去镇定，惊恐万分。你却如此英勇无畏，仿佛没有死亡的恐惧。”王子说道：“即使竭尽全力，也无法改变无法避免的死亡，恐惧又有何用？再者，那些没有行善却作恶的人，在临终时会因恶业而生恐惧。我却不记得做过任何令人后悔的恶事，安住于佛法，行布施等善行，内心安乐，因此不惧怕死亡。所以，你想要供养我、布施我，还是吃掉我，随你便吧。” 王子说完后，罗刹生起了信心，眼中充满了泪水，忘记了邪恶的念头，注视着王子。他说：“尊贵的王子，像您这样的人，谁会明知故犯地伤害呢？请您也告诉我那些善妙的教言，我渴望聆听。您所说的妙语，使我也为自己恶劣的行为感到痛心。”王子菩萨心想，罗刹受到仙人诅咒的时限已满，也到了可以进入佛法的时候，理应引导他向佛法，于是说道：“既然你渴求佛法，就必须有与之相应的行为。所以，要坐在低矮的座位上，展现调伏的威仪，以喜悦的目光注视，如同饮用甘露般的言辞。生起恭敬，一心一意地敬奉，以纯洁的信心。如同病人听从医生的嘱咐一样，恭敬地听闻佛法。” 之后，罗刹赤足在一方高高的石板上铺上自己的上衣，请菩萨坐在上面，注视着他的脸，说道：“伟大的菩萨，请您开示吧！”菩萨以清晰的嗓音，念诵了之前听过的偈颂：“圣者对我，哪怕只是一次，无论以何种方式相遇，无需刻意亲近，也会变得非常稳固。” 赤足罗刹听后，赞叹道：“太好了！”他摇着头，发出‘瑟勾’的声音，表示欢喜，又对菩萨说：“请您再说一遍！”菩萨念诵了第二句偈颂：“圣者们是谁也无法欺骗的。呜呼！”，
English
Then, the Rakshasa praised him, saying, "Other people, when they fall into my power, lose their composure and are terrified. You, however, are so brave and fearless, it seems you have no fear of death." The prince said, "Even if one strives with utmost effort, what good does it do to fear death, which is inevitable? Furthermore, those who have not done good but have committed evil will experience fear at the time of death because of that. I do not remember having done any evil that I regret, and having abided in the Dharma and performed generosity and other virtuous deeds, my mind is at ease, so I do not fear death. Therefore, do with me as you please, whether you want to offer me gifts, give me alms, or eat me." After the prince spoke, the Rakshasa developed faith, his eyes filled with tears, and he forgot his evil thoughts, gazing at the prince. He said, "Noble prince, who would knowingly harm someone like you? Please also show me those excellent teachings, and I desire to listen. The power of your well-spoken words has made me feel remorse for my own evil deeds." The Bodhisattva prince thought to himself that the Rakshasa's time under the curse of the sage was complete, and the time for him to enter the Dharma had arrived, so he should be guided towards the Dharma. He then said, "Since you desire the Dharma, you must have conduct that is in accordance with it. Therefore, sit on a low seat, cultivate the splendor of gentleness, look with joyful eyes, as if drinking the nectar of words. Generate respect and pay homage with one-pointed devotion, with a pure heart of faith. Just as a sick person listens to the doctor's instructions, listen to the Dharma with reverence." Then, the Rakshasa, Barefoot, spread his upper garment on a high stone slab and placed the Bodhisattva on it. Looking at his face, he said, "Great Bodhisattva, please speak!" The Bodhisattva, with a clear voice, recited the verse he had heard before: "Noble one, even if I meet you only once, in whatever way you wish, without needing to cultivate familiarity, I will become very steadfast." Barefoot Rakshasa, having heard that, said, "Excellent!" He shook his head, making a 'se-gol' sound, expressing joy, and said to the Bodhisattva, "Please say it again!" The Bodhisattva recited the second verse: "The noble ones cannot be deceived by anyone. Alas!"
Tibetan
འི་ཚུལ་གྱིས་དགེ་བ་བསྟེན་པར་བྱ། །དེ་དང་ཉེ་ན་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་རྡུལ། །ཆེད་དུ་མ་བསྒོས་པར་ཡང་གོས་པར་གྱུར། །རྐང་བཀྲས་སྨྲས་པ། དགེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་སྨྲས་པ། །ཁྱོད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཀུན་གྱིས་མཆོད། །ནོར་ཡང་གནས་སུ་ཕྱིན་པར་བཏང་། །འབད་དེ་དོན་གྲུབ་ཐོག་ཏུ་བབ། །དེ་ནས་ཡང་གསུངས་ཤིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས། རྒྱལ་པོའི་ཤིང་རྟ་རིན་ཆེན་གསེར་བརྒྱན་དང་། ལུས་ཀྱང་རྒས་པས་མི་སྡུག་པར་ཡང་འགྱུར། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་རྒས་མི་འགྱུར། །དགེ་བ་རྣམས་ནི་ཡོན་ཏན་རྗེས་ཆགས་བརྟན། །རྐང་བཀྲས་སེ་གོལ་གཏོགས་ཤིང་བདག་ནི་བདུད་རྩིའི་ཆར་པས་ངོམས་པར་བགྱིས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་གསུངས་ཤིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཚིགས་བཅད་བཞི་པ་སྨྲས་པ། ནམ་མཁའ་དང་ནི་ས་གཞིའི་བར་ཡང་རིང་། །རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཚུ་རོལ་འགྲམ་ཡང་རིང་། །ཤར་དང་ནུབ་ཀྱི་རི་ཡི་བར་ཡང་རིང་། །ཕལ་པ་དག་དང་དམ་ཆོས་དེ་བས་རིང་། །དེ་ནས་རྐང་བཀྲ་དེ་རབ་ཏུ་དགའ་ཞིང་གུས་པར་གྱུར་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཚིག་དོན་གསལ་བ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཐོས་པའི་ཡོན་དུ་མཆོད་པའི་ཕྱིར། དམ་པ་བཞི་འབུལ་བར་འཚལ་ན། ཅི་བཞེད་པ་ བསླང་དུ་གསོལ། རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་བདག་ལ་རང་དབང་མེད་པར་མི་རིགས་པར་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་ན་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་ལ་དམ་པ་ཇི་ལྟར་སྦྱིན། བདག་གིས་དམ་པ་སྦྱིན་ཞེས་གནང་བ་བྱིན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་ཡིད་སྦྱིན་པ་ལ་སྤྲོ་བར་མི་འགྱུར་བས་དེ་སྐད་མ་སྨྲ་ཞིག །དེ་ནས་རྐང་བཀྲ་ཅུང་ཟད་ངོ་ཚ་ཞིང་མགོ་སྨད་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་དེ་ལྟར་དོགས་པ་མ་སྐྱེད་ཅིག །བདག་གིས་སྲོག་ཀྱང་བཏང་ནས་དམ་པ་དེ་དག་འབུལ་གྱིས་བཞེས་ཤིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བདེན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལོངས་ལ་སེམས་ཅན་གསོད་པ་སྤོངས། སྐྱེ་བོ་བཙོན་དུ་བཟུང་བ་འདི་རྣམས་མ་ལུས་ཐོངས། །དཔའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་ཤ་ཟ་བ་རབ་ཏུ་སྤོངས། དམ་པའི་ནང་ནས་མཆོག་གྱུར་འདི་བཞི་སྦྱིན་པར་གྱིས། །རྐང་བཀྲས་སྨྲས་པ། དམ་པ་སྔ་མ་གསུམ་ནི་ཁྱོད་ལ་འབུལ། །དམ་པ་བཞི་པ་གཞན་ཞིག་བསླང་དུ་གསོལ། །བདག་ནི་མི་ཤ་མི་ཟ་མི་ནུས་པས། །སྔ་ནས་ཁྱོད་ཉིད་མཁྱེན་པར་མ་གྱུར་ཏམ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་དམ་པ་སྦྱིན་པར་ག་ལ་ནུས་ཞེས་ངས་མ་སྨྲས་སམ། ཁྱོད་མི་ཤ་ཟ་བ་ལ་མ་སྤངས་ན། ཇི་ལྟར་བདེན་པར་སྨྲ་ཞིང་སྲོག་ཆགས་མི་གསོད་པར་བྱེད། དེ་ལྟར་ན་དམ་པ་
Chinese
应当以这样的方式来依止善法。靠近善法，即使不特意沾染，也会沾染上它的功德尘埃。食肉鬼说道：善法已经很好地宣说了，您应当以各种方式供养它，财物也已经送到了该去的地方，努力之后，愿成就降临。之后又说。菩萨说：国王的车辆，用珍贵的黄金装饰，身体也会因为衰老而变得丑陋。但圣者的法却不会衰老。善法是功德的稳固基础。食肉鬼摇动铃铛，我则被甘露的雨水所满足。之后又说。菩萨说了第四个偈颂：天空和大地之间非常遥远，大海的此岸和彼岸也很遥远，东方和西方的山之间的距离也很遥远，凡夫俗子和神圣的佛法之间的距离更加遥远。之后，食肉鬼非常高兴和恭敬，对菩萨说：为了供养您所说的这四个意义清晰的偈颂，我想供养四个圣物，请您随意索取。 王子说：如果你努力让我失去自主权，那么行善就变成了颠倒。你如何能将圣物给予他人呢？即使我允许你给予圣物，你的心也不会乐于布施，所以不要那样说。之后，食肉鬼稍微感到羞愧，低下了头，对菩萨说：请您不要这样怀疑。我愿意献出生命来供养这些圣物，请您接受。菩萨说：享受真实的苦行，放弃杀害众生。释放所有这些被囚禁的人。勇士，你应当彻底放弃吃人肉。请布施这四种圣物中的至高者。食肉鬼说：前三个圣物献给您，请您索取第四个圣物。我不能不吃人肉，难道您之前不知道吗？王子说：我不是说过你不能布施圣物吗？如果你不放弃吃人肉，又怎么能说真话，不杀害生命呢？这样的话，圣物
English
One should cultivate virtue in this way. Approaching virtue, even without intentionally seeking it, one becomes covered in its dust of merit. The Rakshasa said: Virtue has been well spoken, you should offer it in every way. Wealth has also been sent to its proper place, and after striving, may accomplishment descend. Then he spoke again. The Bodhisattva said: The king's chariot, adorned with precious gold, and the body also becomes unsightly due to aging. But the Dharma of the holy ones does not age. Virtues are a stable foundation of qualities. The Rakshasa shook the bells, and I was satisfied by the rain of nectar. Then he spoke again. The Bodhisattva spoke the fourth verse: The distance between the sky and the earth is very long, the distance between the near and far shores of the ocean is also long, the distance between the mountains of the east and west is also long, the distance between ordinary people and the sacred Dharma is even longer. Then, that Rakshasa became very happy and respectful, and said to the Bodhisattva: In order to offer as a reward for hearing these four verses that are clear in meaning, I wish to offer four sacred things, so please ask for whatever you desire. The prince said: If you strive to make me lose my autonomy, then practicing virtue becomes inverted. How can you give sacred things to others? Even if I give permission for you to give sacred things, your mind will not be happy to give, so do not speak like that. Then, the Rakshasa felt a little ashamed and lowered his head, and said to the Bodhisattva: Please do not have such doubts. I will give up my life to offer those sacred things, please accept them. The Bodhisattva said: Enjoy the practice of truth, and abandon killing sentient beings. Release all these people who have been taken prisoner. Hero, you should completely abandon eating human flesh. Please give these four supreme sacred things. The Rakshasa said: I offer the first three sacred things to you, please ask for another fourth sacred thing. I cannot not eat human flesh, didn't you know that from before? The prince said: Didn't I say that you cannot give sacred things? If you do not abandon eating human flesh, how can you speak truthfully and not kill living beings? In that case, sacred things...