Tibetan
སྲིན་པོ་མང་པོ་དང་བསྡོངས་ཏེ་འཁོར་གཡོག་ཀྱང་མང་པར་གྱུར་ནས། སྲིན་པོའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་སྲིན་པོ་རྐང་བཀྲ་ལ་བདག་ཅག་ཁྱོད་ཀྱི་འཁོར་དང་གཡོག་ཏུ་གྱུར་ན། བདག་ཅག་ལ་སྟོན་མོ་ཆེན་པོ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་གསོལ་བ་དང་། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གནང་སྟེ། རྒྱལ་བུ་ལྔ་བརྒྱ་བསད་པས་སྟོན་མོ་བྱེད་དོ་ཞེས་བགྲོས་ནས་སོང་སོང་སྟེ་རྒྱལ་པོ་རྣམས་བླངས་པ་བྲག་ཕུག་ཏུ་བཅུག་གོ། བཞི་བརྒྱ་དང་དགུ་བཅུ་རྩ་དགུ་རྙེད་དེ་གཅིག་མ་རྙེད་པ་ལ། བྲག་ཕུག་ན་གནས་པའི་རྒྱལ་བུ་དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ཕོངས་ཏེ་སྐྱབས་མེད་པ་ལ། གལ་ཏེ་རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དེ་འདིར་འོངས་ན་བདག་ཅག་ཐར་སྲིད་ཅེས་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་འོང་བར་སྲིན་པོ་ལ་གསོལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བགྲོས་ཏེ། སྲིན་པོའི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོན་མོ་བྱེད་ན་བདག་ཅག་མིའི་རྒྱལ་པོ་འབའ་ཞིག་གི་སྟོན་མོ་བྱས་པས་སྟོན་མོ་བཟང་པོ་མི་འགྱུར་གྱིས། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་ཞེས་པ་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་ཅན་དེ་རྙེད་ན་གདོད་སྟོན་མོ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། སྲིན་པོས་འདི་ནི་ཅི་དཀའ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ནས། སུ་ཏ་སོ་མ་ལེན་དུ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་དེ་རྒྱལ་ཚབ་བྱེད་ཅིང་རྒྱལ་པོའི་འབྱོར་བ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་བ་དེར། བྲམ་ཟེ་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་ཞིག་འོངས་ནས་རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་ལ། ལེགས་བཤད་ཀྱི་སྐྱེས་ སྦྱིན་ཅིང་ནོར་ཐོབ་པའི་རེ་བས་དེར་འོང་སྟེ། རྒྱལ་བུའི་གཟུགས་བཟང་པོ་ལ་ལྟ་ཞིང་སེམས་ཆགས་བཞིན་འདུག་གོ། བྲམ་ཟེ་དེ་དང་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བྱ་བའི་ལོངས་མེད་པར་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀུན་ཅ་ཅོའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོག་པ་ལ་འདི་ཅི་ཡིན་ལྟོས་ཞེས་རྒྱལ་བུས་མངགས་པ་དང་། དེ་དག་སྐྲག་ནས་རྟབ་བཞིན་དུ་ལྷ་སུ་ད་ཡའི་བུ་རྐང་བཀྲ་ཞེས་པ་སྲིན་པོ་མི་ཟན་དེ་སླེབས་སོ། །དེ་ལ་སྐྲག་ནས་དཔུང་རྣམས་ཀྱང་བྱེར་ན་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བགྱིད། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྐང་བཀྲའི་ངང་ཚུལ་ཤེས་ནས། དེ་ལ་ཕན་པས་གསོ་བར་བསམས་ཏེ། དེ་འདིར་འོངས་ན་བདག་གིས་མགྲོན་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བཙུན་མོའི་འཁོར་ཐམས་ཅད་ངུ་བཞིན་སླར་བཏང་སྟེ། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་རང་ཉིད་ཅ་ཅོ་ཆེན་པོ་སྒྲོག་པ་དེར་སོང་བ་དང་། སྲིན་པོ་རྐང་བཀྲ་འཇིགས་ཤིང་མི་སྡུག་པ་ཕུབ་དང་རལ་གྲི་ཕྱར་བས་དཔུང་གི་ཕྱི་བཞིན་བསྙེགས་པར་མཐོང་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཀ་ཡེ་ཟླ་བ་ནི་ང་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་མི་ཤ་ཟ་བ་ལ་ཞུགས
Chinese
与众多罗刹为伍，眷属侍从也变得众多。罗刹眷属们对罗刹赤脚说：我们成为您的眷属和侍从，请赐予我们盛大的宴会。罗刹赤脚也答应了他们，商议说：杀死五百个王子来举办宴会。于是他们出发，抓走了众国王，囚禁在岩洞里。找到了四百九十九个，还差一个没找到。住在岩洞里的那些王子们互相说道：我们贫困无依，如果具有力量的月亮王子来到这里，我们或许就能得救。于是他们商议说：要祈求罗刹让月亮王子到来。他们说道：罗刹王啊，您如果要举办宴会，仅仅用我们人类国王的血肉来举办宴会，宴会不会变得美好。如果能找到具有大功德的月亮王子，那才能成为盛大的宴会。罗刹说：这有什么难的。说完，便飞向天空，前往苏塔索玛。当时，月亮王子代理国政，带着国王的丰厚财富，前往游乐园。一位善于言辞的婆罗门来到月亮王子面前，为了奉献美言并获得财富，来到了这里。他注视着王子美好的身姿，心中爱慕不已。还没来得及与婆罗门谈论佛法，民众们发出了巨大的喧哗声。王子便命令道：去看看发生了什么事。那些人惊恐地禀报道：拉斯达亚的儿子，名叫赤脚的食人罗刹来了。大家害怕他，军队也溃散了，我们该怎么办？这时，菩萨了解了赤脚的情况，心想：要用利益来医治他。于是说道：如果他来到这里，我就招待他。妃嫔侍从们哭着退了回去。月亮王子亲自前往喧哗声巨大的地方。他看到恐怖丑陋的罗刹赤脚，挥舞着盾牌和宝剑，紧随军队之后。菩萨便呼唤着说道：喂，月亮就是我，你来吃人肉吗？
English
Accompanied by many Rakshasas, his retinue and servants also became numerous. The Rakshasa retinue pleaded with the Rakshasa Red-foot, saying, "Since we have become your retinue and servants, please grant us a grand feast." Red-foot agreed and they discussed, "Let's kill five hundred princes to hold a feast." So they set out, captured the kings, and imprisoned them in a cave. They found four hundred and ninety-nine, but were missing one. The princes dwelling in the cave said to each other, "We are destitute and without refuge. If Prince Moon, who is powerful, were to come here, we might be saved." So they decided, "Let's plead with the Rakshasa to bring Prince Moon." They said, "O Rakshasa King, if you are to hold a feast, merely feasting on the flesh of us human kings will not make the feast grand. If you can find Prince Moon, who possesses great merit, then it will truly become a grand feast." The Rakshasa said, "What difficulty is there in this?" Saying this, he flew into the sky and went to Sutasoma. At that time, Prince Moon was acting as regent, and with the king's great wealth, he went to the pleasure garden. A well-spoken Brahmin came to Prince Moon, hoping to offer eloquent words and gain wealth. He came there, gazing at the prince's beautiful form, his heart filled with admiration. Before there was time to discuss Dharma with the Brahmin, the crowd of people made a great clamorous noise. The prince ordered, "Go and see what is happening." Those people fearfully reported, "The son of Rasudaya, the man-eating Rakshasa named Red-foot, has arrived!" They were afraid of him, and the armies scattered. What should we do? Then, the Bodhisattva understood Red-foot's situation and thought, "I will heal him with benefit." So he said, "If he comes here, I will be his guest." The entire retinue of consorts retreated weeping. Prince Moon himself went to the place of great clamor. He saw the terrifying and hideous Rakshasa Red-foot, brandishing a shield and sword, pursuing after the army. The Bodhisattva called out and said, "Hey, Moon is me! Are you here to eat human flesh?"
Tibetan
་པས་བཀྲེན་ཆོས་ངན་པ་དེས་ཅི་བྱ་སླར་ལོག་སྟེ་ཚུར་ཤོག་ཅེས་སྨྲས་པས། དེ་ཚུར་ལོག་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་གཅིག་པུ་རང་བཞིན་ཞི་བར་མཐོང་ནས། ང་ཡང་ཁྱོད་ཚོལ་དུ་འོང་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་འཛེམ་དོགས་མེད་པར་ཕྲག་པར་ཐོགས་ནས་བྲོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་འདི་རེ་ཞིག་བཅོས་པའི་དུས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་བཏང་སྙོམས་སུ་བསྡད་དོ། །དེར་དེའི་གནས་མི་སྡུག་པ་མི་བསད་པའི་ཀེང་རུས་མང་པོས་གང་ཞིང་ ཁྲག་གིས་གོས་པའི་གནས་སུ་བཞག་སྟེ། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་དེའི་གཟུགས་བཟང་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་མིག་བགྲད་དེ་ལྟ་ཞིང་འདུག་གོ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྲམ་ཟེ་ལེགས་པར་སྨྲ་བའི་སྐྱེས་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་པ་དེས་བདག་འཁྲིད་པ་ཤེས་ནས་རེ་ཐག་ཆད་པར་གྱུར་པས་བདག་གིས་དེའི་རེ་བ་རྫོགས་པར་མ་བྱས་སྙམ་དུ་སེམས་ལ་དྲན་པས་སྙིང་རྗེས་གདུང་བའི་མཆི་མ་ཕྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་བལྟས་ནས་སྲིན་པོ་བགད་དེ། ཁྱོད་ནི་ཡོན་ཏན་མང་པོས་བརྟན་ཞེས་གྲགས་ན། འོན་ཀྱང་ང་ཡི་དབང་དུ་གྱུར་བའི་ཚེ། འདི་ལྟར་མཆི་མ་འབྱིན་པ་འདི། ཁྱོད་སྲོག་གམ་སྡུག་པ་གཞན་ཅི་དྲན་ནས་ངུ་། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་སྲོག་དང་། སྡུག་པ་གཞན་དག་དྲན་ནས་མི་དགའ་བ་མིན་གྱིས། ད་ཅིའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ལེགས་བཤད་ཀྱི་སྐྱེས་ཁྱེར་ནས་བདག་ལས་ནོར་ཐོབ་པའི་རེ་བ་བྱེད་པ་ལ། བདག་ཁྲིད་པས་བྲམ་ཟེ་དེ་རེ་ཐག་ཆད་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་དྲན་ནས་མཆི་མ་འབྱིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་ན་སླར་བཏང་བར་གྱིས་དང་། བདག་བྲམ་ཟེ་དེ་ལས་ལེགས་བཤད་ཀྱང་ཉན། སྦྱིན་པ་ཡང་བྱིན་ནས། སླར་འདིར་མཆིའོ། །སྲིན་པོ་ན་རེ། ཁྱོད་བཏང་ན་ཕྱིར་འོང་དུ་བཏུབ་བམ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བདག་སྐྱེས་ནས་རྫུན་དུ་སྨྲ་མ་མྱོང་བས་དམ་བཅས་པ་འདོར་བ་མི་སྲིད་མོད། འོན་ཀྱང་ཡིད་མི་ཆེས་ན་ང་མ་འོངས་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་བླང་བའི་མཐུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་དུ་ཡང་ང་ཁྱོད་ཀྱི་དྲུང་དུ་བསྙེགས་པ་ཡིན་ནམ། ཞེས་སྨྲས་པས་བཏང་ངོ་། །རྒྱལ་བུ་དེ་ཕྱིར་འོངས་བས་གཤིན་རྗེའི་ ཁ་ལས་ཐར་བ་ལྟར་རང་གི་མི་རྣམས་དགའ་ཞིང་། བྲམ་ཟེ་དེ་བོས་ནས། དེ་ལས་ཚིགས་བཅད་བཞི་མནོས་སོ། །དེར་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ལ་གསེར་སྲང་སྟོང་གི་རིན་ཐང་དུ་ཡང་བརྩིས་ཏེ། གསེར་སྲང་བཞི་སྟོང་དང་། གཞན་ཡང་ཅི་འདོད་པས་མཆོད་པར་བྱས་ཤིང་། དེ་ནས་རྒྱལ་བུའི་ཕས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་གི་ཆེད་དུ་ནོར་དེ་ཙམ་གོད་ཚབས་ཆེ་བར་མཐོང་ནས་ཚིག་འཇམ་པོས། བུ་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ལས་ཅི
Chinese
说：“那个吝啬的恶法该怎么办，再回来吧。”他回来后，看到菩萨独自一人，自性寂静，说：“我也来找你。”于是毫无顾忌地抓住他的肩膀逃走了。菩萨心想：“现在还不是调伏他的时候。”便安然不动地坐着。在那里，他被安置在一个令人厌恶的地方，那里堆满了未被杀害的尸骨，并且被鲜血染红。月亮王子睁大了眼睛，凝视着他那完美无瑕的身体。之后，菩萨心想，当那位带着善说之礼而来的婆罗门得知我被带走后，一定会感到绝望，我没有满足他的期望。想到这里，他因悲伤而流下了眼泪。罗刹看到他，大笑道：“你不是以具足众多功德而闻名吗？然而，当我控制你的时候，像这样流泪，你是因想到你的生命还是其他的痛苦而哭泣？”月亮王子说：“我不是因为想到生命或其他痛苦而不高兴。而是因为现在在花园里，一位婆罗门带着善说的礼物，希望从我这里获得财富，但我被带走，婆罗门会感到绝望，想到这里我才流泪。如果你对我慈悲，就放我回去吧。我将从那位婆罗门那里听取善说，并给予布施，然后我再回来这里。”罗刹说：“你放走了还能回来吗？”国王说：“我生来没有说过谎，所以不可能违背誓言。但是，如果你不相信，即使我将来不来，你也有能力抓住我。以前我也是自己来到你这里的啊。”说完，罗刹就放了他。王子回来后，如同从阎罗王的口中逃脱一般，他的人民都非常高兴。他召来了那位婆罗门，从他那里获得了四个偈颂。在那里，一个偈颂的价值也被估算为一千金币。于是他供养了四千金币，以及其他一切他想要的东西。之后，王子的父亲看到为了区区小事而损失如此巨大的财富，便温和地说：“孩子，善说胜过什么呢？
English
He said, "What is to be done with that miserly evil doctrine? Return here." When he returned, he saw the Bodhisattva alone, his nature peaceful, and said, "I have come to seek you too." Without hesitation, he grabbed his shoulder and fled. The Bodhisattva thought, "Now is not the time to subdue him," and sat indifferently. There, he was placed in a disgusting place filled with many unkilled skeletons and stained with blood. Prince Moon widened his eyes and gazed at his perfect body. Then, the Bodhisattva thought, when the Brahmin who came with the gift of eloquent speech learns that I have been taken away, he will be in despair, and I have not fulfilled his expectations. Thinking this, he shed tears of compassion. The Rakshasa looked at him and laughed, "You are known to be steadfast with many virtues. However, when I have power over you, shedding tears like this, are you crying because you remember your life or some other suffering?" Prince Moon said, "I am not unhappy because I remember life or other sufferings. But because now in the garden, a Brahmin is carrying the gift of eloquent speech, hoping to obtain wealth from me, but I have been taken away, and the Brahmin will be in despair. Thinking of this, I shed tears. If you have compassion for me, release me. I will listen to the eloquent speech from that Brahmin, give alms, and then I will return here." The Rakshasa said, "If I release you, will you be able to return?" The King said, "I have never spoken falsely since birth, so it is impossible to break my vow. However, if you do not believe me, even if I do not come in the future, you have the power to seize me. I came to you myself before." Having said this, the Rakshasa released him. When the prince returned, as if escaping from the mouth of Yama, his people were very happy. He summoned the Brahmin and received four verses from him. There, one verse was also valued at a thousand gold coins. So he offered four thousand gold coins and whatever else he desired. After that, the prince's father, seeing such a great loss of wealth for such a small matter, said gently, "Son, what is better than eloquent speech?