English
། །The one who destroys the other world. Wise men, for the sake of kingship, Killing, binding, and beating, doing those things is not right. The king said: Young man, know this! You are my only son, beloved and agreeable, without any discord. If I die, I will unwillingly be separated from you. How can I let you leave while I am alive? The young man said: Father, if you allow it, then so be it. If you do not allow it, I will not eat or pay respects. Then, the young man Kashi Delight, from fasting for one day, fasted for two, three, four, five, and six days. At that time, the king said to the young man: Brahmacharya is difficult to practice, living alone in solitude with wild animals, living by what others give. For as long as you live, you must abandon all human games and joys, son, young man, be the crown prince, enjoy desires, and do charity and merit, he said, but the young man said nothing. Then, the king ordered the queen and the ministers to persuade the young man. They also said to the young man as before: You are very young, you only know happiness, you do not know suffering, it is difficult to live in solitude, but the young man said nothing. Then, the king urged, the sons of the ministers and the sons of the attendants who played with the young man, and other young men also said to him as before, but he said nothing. Then, those young men reported to King Brahma-given: May the gods know! What if the young man Kashi Delight dies? To renounce like this, is praised by the wise. If he likes it, he will live, he will be taken care of. If he is not happy there, and returns from the hermits, the son's home is the parents, where else can he go? The king said: Young men, if that is the case, then let it be allowed. Then, those young men said to Kashi Delight, it is allowed like this. Then, the body of the young man Kashi Delight was gradually nourished by the essence, and he came out of Varanasi (Vārāṇasī, modern Varanasi, India) and renounced among the hermits. That's it.
Tibetan
ད་ཅིང་བརྩོན་པས་འདོད་པ་ལས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ཏེ། བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་བྱམས་པ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་རི་དྭགས་གདུག་པ་རྣམས་ཀྱང་བསྟི་གནས་སུ་འདྲིས་པར་གྱུར་ཏེ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པས་དེའི་མིང་བཟོད་པར་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏེ་ འཁོར་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་སོ། །ནམ་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ཤི་ནས་འཐབ་མོ་སྐྱེས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་སྟེ། དེས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་འཇུག་གོ། དྲང་སྲོང་བཟོད་པར་སྨྲ་བས་སྨྲས་པ། མཁན་པོ་བདག་གི་ལུས་ནི་ཁ་ཟས་དང་བཏུང་བས་བསྐྱེད་པས་དགོན་པའི་སྨན་གྱིས་འཚོ་བར་རྔོ་མི་ཐོགས་ཀྱིས་གྲོང་མཐར་གནས་སུ་མཆི་ལགས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། བུ་གྲོང་ངམ་དགོན་པར་གནས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དྲང་སྲོང་རྣམས་ནི་དབང་པོ་རྣམས་སྲུང་བར་བྱེད་ཀྱི་སོང་ལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ཉེ་འཁོར་དུ་ལོ་མའི་སྤྱིལ་བུ་བྱོས་ལ་གནས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས། དེ་ལྟར་མཁན་པོ་ལས་ལུང་ཐོབ་ནས་རིམ་གྱིས་གནས་བཙལ་ཞིང་རྒྱུ་སྟེ་ཕའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ཞི་བའི་ཕྱོགས་ཤིག་ཏུ་གནས་པར་བྱས་སོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་སོ་གའི་དུས་སུ་མེ་ཏོག་གི་ཤིང་རྣམས་རྒྱས་ཤིང་། ངང་པ་དང་ཁུ་བྱུག་ཤང་ཤང་ཏེའུ་སོགས་བྱ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་འབྱིན་པའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེར། རྒྱལ་པོ་འཐབ་མོ་སྐྱེས་བཙུན་མོའི་ཚོགས་དང་བཅས་ཏེ་དོང་བ་ལས། སྐྱེད་ཚལ་དེར་རྒྱལ་པོ་འཐབ་མོ་སྐྱེས་གཉིད་ལོག་པའི་ཚེ། མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལ་དགའ་བའི་བུད་མེད་རྣམས་ཕན་ཚུན་དུ་རྒྱུ་བར་བརྩམས་པ་ལས། ཅི་ཙམ་ན་དྲང་སྲོང་བཟོད་པར་སྨྲ་བ་སྤྱོད་ལམ་ཞིབས་པས་མཐའ་ན་གནས་པ་དེ་མཐོང་ནས་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། དེ་ལ་བསྐོར་ནས་འཁོད་དོ། །དྲང་སྲོང་དེས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ལ་ཆོས་བཤད་པར་བྱས་སོ། །ཅི་ཙམ་ན་རྒྱལ་པོ་གཉིད་ལས་སད་དེ། བཙུན་མོའི་འཁོར་མ་མཐོང་ནས་དེ་ཁྲོས་པས་རལ་ གྲི་བླངས་ཏེ། འཁོར་རྣམས་བཙལ་བ་དང་། དྲང་སྲོང་གི་དྲུང་ན་འཁོད་པ་མཐོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་དེ་ཁྲོས་པ་ཤེས་ནས་བཙུན་མོའི་འཁོར་སྐྲག་སྟེ་བྱེར་རོ། །འཐབ་མོ་སྐྱེས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ནང་རྗེ་ཁྱོད་སུ་ཞིག་ཡིན། བདག་ནི་བཟོད་པར་སྨྲ་བའོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་གཟུགས་མེད་བཞིའི་ཏིང་འཛིན་དང་བསམ་གཏན་བཞི་སོགས་ཐོབ་བམ། དེས་སྨྲས་པ། མ་ཐོབ་བོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཡོན་ཏན་དེ་དག་མ་ཐོབ་ན་ཁྱོད་ཐ་མལ་པ་ཡིན་ཏེ། བུད་མེད་རྣམས་དང
Chinese
现在精进地远离欲望的执着，获得慈爱的禅定，由于对一切众生具有慈爱之心的力量，凶猛的野兽也熟悉了居住的地方，不再造成伤害，因此他的名字被称为“忍辱仙人”，与五百位眷属一同居住。某时，梵施国王去世，将王位传给了斗生，他允许以符合和不符合佛法的方式治理国家。忍辱仙人说：堪布，我的身体是由食物和饮料滋养的，寺院的药物对我没有帮助，所以我想去村边居住。他说：孩子，住在村里或寺院都可以，仙人们守护自己的感官，你去波罗奈（Varanasi）附近做一个树叶的茅屋居住吧。这样从堪布那里得到允许后，逐渐寻找住所，在父亲的花园安静的一侧居住下来。在另一个时候，在索嘎的季节，花树盛开，天鹅和布谷鸟、山雀等鸟类发出鸣叫的花园里，斗生国王与妃嫔们一同游玩，在花园里斗生国王睡着的时候，喜欢花和果实的妇女们开始互相游玩，不久她们看见了行为谨慎、住在边缘的忍辱仙人，以虔诚之心向他顶礼，然后绕着他坐下。那位仙人也为她们说法。不久国王从睡梦中醒来，没有看见妃嫔的眷属，他生气地拿起剑，寻找眷属，看见她们坐在仙人旁边。知道国王生气后，妃嫔的眷属害怕地逃散了。斗生对仙人说：你这内道者是谁？我叫忍辱。国王说：你获得了无色界的四禅定和四禅等吗？他说：没有获得。国王说：你没有获得那些功德，你只是个普通人，和妇女们
English
Now, through diligence, he became detached from attachment to desires. Having attained the Samadhi of Loving-kindness, due to the power of that loving-kindness which possessed affection for all sentient beings, even fierce wild animals became familiar with the dwelling place and caused no harm. Therefore, his name became known as 'The Patient Ascetic,' and he dwelt together with five hundred attendants. At one time, King Brahma-given died and placed Strife-born on the throne. He allowed the kingdom to be ruled by means of Dharma and non-Dharma. The Patient Ascetic said: Abbot, my body is sustained by food and drink, so the monastery's medicine is of no use to me. Therefore, I wish to reside at the edge of the village. He said: Son, whether you reside in the village or the monastery is fine, but ascetics guard their senses. Go and make a hut of leaves near Varanasi and dwell there. Having thus received permission from the Abbot, he gradually sought a dwelling place and wandered until he dwelt in a quiet part of his father's pleasure garden. At another time, in the season of Soga, when the flowering trees were in bloom and the pleasure garden was filled with the sounds of geese, cuckoos, wagtails, and other birds, King Strife-born, together with his retinue of consorts, went to the garden. While King Strife-born was asleep in the garden, the women who delighted in flowers and fruits began to wander about among themselves. After a while, they saw the Patient Ascetic, who lived at the edge of the garden, behaving with careful conduct. With faithful hearts, they prostrated to him and sat around him. The ascetic also taught them the Dharma. After a while, the king awoke from his sleep and, not seeing his retinue of consorts, he became angry and drew his sword. He searched for his retinue and saw them sitting near the ascetic. Knowing that the king was angry, the retinue of consorts became frightened and scattered. Strife-born said to the ascetic: O you insider, who are you? I am the Patient One. The king said: Have you attained the formless four concentrations and the four meditations, and so on? He said: I have not attained them. The king said: If you have not attained those qualities, then you are just an ordinary person, with women.
Tibetan
་དབེན་པ་སྐྱབས་ཡོད་ཀྱི་གནས་ན་འདུག་པ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་སུ་རུང་། རྟག་ཏུ་འདི་ན་གནས་པ་ཁྱོད་ལས་ཅི་བྱེད། དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་བཟོད་བསྒོམ་མོ། །རྒྱལ་པོ་འཐབ་མོ་སྐྱེས་ཀྱིས་རལ་གྲི་ཕྱུངས་ཏེ། ཁྱོད་བཟོད་པ་བསྒོམ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་འཁྲུགས་པ་ལ་བཟོད་མི་བཟོད་སད་དོ་ཞེས་དྲང་སྲོང་གི་ལག་པ་གཉིས་བཅད་དེ། ཁྱོད་སུ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ན། བདག་ནི་བཟོད་པ་ཅན་བཟོད་པར་སྨྲ་བའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཡང་རྐང་པ་བཅད་དེ་དྲིས་པ་ལ་ཡང་བདག་ནི་བཟོད་པར་སྨྲ་བའོ། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་རྣམས་ཀྱང་བཅད་པ་དང་། དྲང་སྲོང་དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གི་ལུས་ལ་ནི། །ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་དུ་གཏུབས་པ་ཡིས། །ལུས་ནི་བྱེ་བ་བརྒྱར་གཏུབས་ཀྱང་། །ས་ལ་གཏོར་ཀྱང་བཟོད་མི་སྤོང་། །གང་ཕྱིར་བདག་ནི་བྱམས་དགེ་བའི། །སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་གོམས་བྱས་པས། །བུ་སྡུག་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་བོ་ལ། །བཟོད་པ་དེ་གཏོང་སྤྲོ་བ་མེད། །ཅེས་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་ པོ་འདི་བུད་མེད་ཀྱི་ཕྱིར་མཚོན་ཐོགས་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བདག་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་རྣམས་གཏུབས་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་བཟོད་ཅིང་ངེས་པར་གྱུར་པའི་དགེ་རྩ་འདིས། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་བཅོམ་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་པ་ན་འདི་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རལ་གྲིས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་རྨེད་ཅིང་ཐོག་མར་དེའི་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེའི་ཚེ་ས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་ཤིང་ཉེ་གནས་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ནམ་མཁར་འཕུར་ཏེ་དེའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ནས་སློབ་དཔོན་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བར་མཐོང་ནས་བཟོད་པའི་སེམས་ཉམས་པར་མ་གྱུར་རམ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། བཟོད་པར་སྨྲ་བས་སེམས་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཚུལ་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བཟོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ལྷ་དེས། རྒྱལ་པོ་ངན་པ་འདིས་དྲང་སྲོང་ཉེས་པ་མེད་པར་གནོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱེད་ན་གནམ་ལྕགས་ཕབ་སྟེ་རྒྱལ་པོ་འདི་འཁོར་དང་བཅས་པ་དེང་ཉིད་དུ་བསད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། གང་གིས་བདག་ལུས་རྐང་པ་ལག་པ་དང་། །སྣ་དང་ཕྲལ་ནས་མ་རུངས་བྱས་གྱུར་ཀྱང་། །དེ་ལའང་སྡིག་པ་ཅུང་ཟད་མི་འདོད་ན། །ཉེས་མེད་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་སྨྲས་ཏེ་གསད་དུ་མ་བཅུག་གོ། དེ་ནས་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེས་ཡམས་ནད་དང་། བྱི་བ་དང་ནེ་ཙོ་རྣམས་བཏང་བས་ཡུལ་དེ་མ་རུངས་པར་གྱུར་ཅིང་ལྷས་ཀྱང་ཆར་མ་ཕབས་པས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་ཤི་
Chinese
独自一人住在有庇护的地方，怎么能相信呢？你总是住在这里，做什么呢？ 仙人说：我修习忍辱。 国王战胜者拔出剑，说：你修习忍辱吗？ 我要试试我对争斗的忍耐力如何。说着，砍断了仙人的两只手。 问：你是谁？ 答：我是有忍耐力，说忍耐的人。 又砍断了他的双脚，问他，还是说：我是说忍耐的人。 这样砍断了他的大小肢体。 那位仙人说： 假如对我的身体， 用芝麻大小的刀切割， 身体即使被切割成百千万份， 即使抛洒在地上，我也不舍弃忍耐。 因为我总是习惯于慈爱的善心， 对于像爱子一样的众生， 我不乐意舍弃忍耐。 这样说完， 国王因为女人而拿起武器，以烦恼的心，一次又一次地切割我的大小肢体。 同样，我以忍耐和坚定的善根， 摧毁自己的烦恼，在证得无上菩提成佛时，用智慧之剑一次又一次地耕耘他，首先断除他的烦恼。 这样发愿。 当时，大地发生六种震动，五百位近侍飞向天空，来到他面前，看到导师如此痛苦，问道：您的忍耐之心没有退失吗？ 说忍耐的人说了心没有改变的道理。 之后，对忍耐者非常欢喜的天神说： 这个恶王如此无缘无故地伤害仙人，我要降下雷电，今天就杀死这个国王和他的眷属。 仙人说： 即使有人把我的身体、手脚 和鼻子割裂，做出残忍的事， 我也不希望他受到丝毫的惩罚， 何况是无辜的众生呢？ 这样说着，没有允许他杀戮。 之后，瓦拉纳西（瓦拉纳西）的神派出了瘟疫、 老鼠和鹦鹉，使那个地方变得残破不堪，天神也不降雨，导致大部分人死亡。
English
How can one believe that someone lives in a secluded, sheltered place? What do you do, always staying here? The hermit said: I practice patience. King Victorious drew his sword and said: You practice patience? I will test how patient I am with strife. Saying this, he cut off both hands of the hermit. He asked: Who are you? He replied: I am the patient one, the one who speaks of patience. Again, he cut off his feet and asked him, and again he said: I am the one who speaks of patience. Thus, he cut off his major and minor limbs. That hermit said: If to my body, With a cut the size of a sesame seed, Even if the body is cut into hundreds of millions of pieces, Even if scattered on the ground, I will not abandon patience. Because I am always accustomed to the loving, virtuous mind, Towards beings like a beloved child, I am not willing to abandon that patience. Having said this, The king, because of a woman, took up weapons and, with an afflicted mind, repeatedly cut off my major and minor limbs. Likewise, with this virtuous root of my patience and determination, May I destroy my own afflictions, and when I awaken to unsurpassed enlightenment, may I till him again and again with the sword of wisdom, first cutting off his afflictions. Thus he made a prayer. At that time, the earth shook in six ways, and five hundred attendants flew into the sky and arrived before him, and seeing the teacher in such suffering, they asked: Has your mind of patience not diminished? The one who speaks of patience spoke of the way his mind had not changed. Then, the god who was delighted with the patient one said: If this evil king harms the innocent hermit in this way, I will send down lightning and kill this king and his retinue today. The hermit said: Even if someone separates my body, legs, hands, And nose, and does cruel things, I do not want even a little sin for him, What need is there to speak of innocent beings? Saying this, he did not allow him to be killed. Then, the god of Varanasi (瓦拉纳西) sent plagues, rats, and parrots, making that place desolate, and the gods did not send rain, causing most people to die.