Tibetan
ས་སློང་བ་ན་ནོར་བུ་རེ་རེ་ཡང་གསེར་སྲང་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་རི་བ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་སྙེད་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་སོགས་མང་པོ་དེ་སྙེད་བཏང་ནས། སླར་ཁྱིམ་དུ་མ་ཕྱིན་པར་ཡང་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་ཏེ་སྔ་མ་ལས་ཕྱེད་འགྱུར་གྱིས་བཟང་བའི་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་ཅིང་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་འདས་ནས་རང་གི་གྲོང་དུ་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་གཤེད་མས་བཟུང་བའི་མི་གཅིག་མཐོང་ནས་དེ་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར། གཤེད་མའི་མི་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་གསེར་སྲང་བྱེ་བ་རི་བ་རེ་རེ་བྱིན་ཏེ། ཁྱེད་ཅག་གིས་བདག་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་ནས་སླར་མ་འོངས་བར་དུ་མི་འདི་མ་བསད་པར་སྡོད་ཅེས་བྱས་ནས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་མྱུར་བར་སོང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་བདག་གིས་རིན་པོ་ཆེ་བཟང་པོ་དག་གིས་མི་འདིའི་སྲོག་འཇལ་བར་འཚལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། མི་འདི་ནི་ཉེས་པ་ཆེ་བས་བཏང་དུ་མི་རུང་བཙོང་དུ་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ཉོ་འདོད་ན་ཁྱོད་ལ་ནོར་ཅི་བདོག་པ་ང་ལ་བྱིན་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱང་འཆི་བར་ ཁས་ལེན་ན་གདོད་བཏང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་ཚོང་དཔོན་དེ་དགའ་ཞིང་མི་འདིའི་སྐྱབས་བྱས་ནས་བདག་གི་སྨོན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་སོ་སྙམ་དུ། ཁྱིམ་ན་ནོར་ཅི་ཡོད་པ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ནས་ཐོབ་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་ཚད་མེད་པ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མི་འདི་གཏང་དུ་གསོལ། བདག་ལ་ནོར་ཅི་མཆིས་པ་འདིར་མཆིས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ནོར་རྣམས་བླངས་ནས་གཤེད་མ་ལ་བསྒོ་བ། ལེགས་པར་སྙེད་པ་འདི་ཁྲིད་ལ་སོད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལྟར་ཁྲིད་དེ། མཚོན་གདབ་པར་བརྩམས་པ་ལས་དེ་དག་གི་ལག་པ་རེངས་ནས་གདབ་ཏུ་མ་བཏུབ་པ་ན་ངོ་མཚར་བས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་ཐོགས་ནས་བཏེག་སྟེ་གདབ་པར་གཟས་པ་ལས། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ལག་གཉིས་ས་ལ་ལྷུང་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོས་འཆི་བའི་དུས་བྱས་སོ། །དེའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བླུན་པོ་དེ་ནི་ལྷས་བྱིན་ཉིད་དོ། ༈ །ཡང་སྔོན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ན། མཚན་མོ་མུན་ནག་ཏུ་ལམ་སྟོར་ཞིང་གོལ་བ་མགོན་མེད་པ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པའི་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ལམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ལག་པ་གཉིས་སྣུམ་རས་ཀྱིས་དཀྲིས་ཏེ་མེ་སྦར་ནས་མཚན་དེར་འབར་བས་ལམ་བསྟན་པར་བྱས་ཀྱང་། དེ་བསམ་པ་དག་པས་བྱང་ཆུབ་ཚོལ་བའི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་ནམ་ལངས་པ་དང་ལག་པ་སོས་ཏེ་སྔ་མ་ལྟར་གྱུར་པ་ལ། ཚོང་པ་རྣམས་ངོ་མཚར་ཞིང་དད་པར་གྱུར་ཏེ་དྲིན་
Chinese
當他挖掘土地時，他花費了許多價值連城的寶石，每顆寶石都價值超過一百萬金幣，總共有八千萬顆。他沒有立即回家，而是再次出海，獲得了比以前好一半的寶石。八十年過去後，當他進入自己的城市時，他看到一個被劊子手抓住的人，為了拯救這個人，他給了每個劊子手價值一百萬金幣的寶石。他說：「在國王陛下再次召見之前，請不要殺這個人。」然後他迅速去見國王，對國王說：「我願意用這些珍貴的寶石來贖這個人的性命。」國王說：「這個人罪孽深重，不能釋放，也不能出售。如果你真的想買他，就把你所有的財產都給我，並且同意代替他去死，我才會釋放他。」聽到這些話，商人非常高興，心想：「我終於可以保護這個人了，我的願望終於圓滿了。」他把家裡所有的財產，以及從海上獲得的無數寶石都獻給了國王，說：「偉大的國王，請釋放這個人吧！我所有的財產都在這裡了。」國王收下財物後，命令劊子手說：「把這個幸運的傢伙帶走。」劊子手們照做了，當他們準備行刑時，他們的手卻僵住了，無法下手，他們感到非常驚訝，便稟告了國王。國王親自拿起劍，準備砍下去，就在那時，國王的雙手掉在地上，他痛苦地死去。當時那個愚蠢的國王就是提婆達多。༈ །此外，從前有一個外道仙人，他具有神通。在一個漆黑的夜晚，為了給迷路、孤立無援、呼救的五百個商人指路，他用油布纏繞自己的雙手，點燃後照亮道路。由於他純潔的發心和尋求菩提的善行，天亮時他的雙手恢復了原狀。商人們感到驚訝和敬佩，並對他的恩情
English
When he was excavating the land, he spent many invaluable gems, each worth more than a hundred thousand gold coins, totaling eighty million. Without returning home immediately, he went to sea again and obtained gems that were half as good as before. After eighty years, when he entered his own city, he saw a man captured by executioners, and in order to save this man, he gave each of the executioners gems worth one million gold coins. He said, "Until the king summons me again, please do not kill this man." Then he quickly went to see the king and said to the king, "I wish to redeem this man's life with these precious gems." The king said, "This man is guilty of great crimes and cannot be released or sold. If you really want to buy him, give me all your possessions and agree to die in his place, and then I will release him." Hearing these words, the merchant was very happy, thinking, "I can finally protect this man, and my wish is finally fulfilled." He offered all the possessions in his house and the countless gems he had obtained from the sea to the king, saying, "Great king, please release this man! All my possessions are here." After the king took the possessions, he ordered the executioners, "Take this fortunate fellow away." The executioners did as they were told, and when they were about to execute him, their hands froze and they could not strike. They were very surprised and reported to the king. The king himself picked up the sword and prepared to strike, but at that moment, the king's hands fell to the ground, and he died in great pain. The foolish king at that time was Devadatta. ༈ Furthermore, in the past there was a heretical hermit who had clairvoyance. One dark night, in order to guide five hundred merchants who were lost, isolated, and crying for help, he wrapped his hands in oily cloth, lit them, and illuminated the road. Because of his pure intention and the virtuous act of seeking enlightenment, his hands were restored to their original state by dawn. The merchants were amazed and admired him, and were grateful for his kindness.
Tibetan
གསོ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ལ་སེམས་པར་གྱུར་པ་དང་། ༈ །ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་རི་དྭགས་ ཀྱི་ཁྱུ་དཔོན་དུ་གྱུར་པ་ན། རྒྱལ་པོའི་དཔུང་གི་ཚོགས་ཀྱིས་རི་དྭགས་རྣམས་བསྐོར་བར་གྱུར་པ་དང་། དེར་ཆུ་དྲག་པོ་བརྒལ་བར་དཀའ་བ་དེའི་དབུས་སུ་ཞུགས་ནས་རི་དྭགས་རྣམས་ལ་ངའི་རྒྱབ་ཏུ་རྐང་པ་ཞོག་ལ་འགྲམ་དུ་བརྒལ་བར་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་པས།དེའི་རྒྱབ་ཏུ་རི་དྭགས་རྣམས་ཀྱི་རྨིག་པས་བརྫིས་པས་རུས་པའི་བར་དུ་གནད་ཆད་པར་གྱུར་ཀྱང་བརྩོན་པ་མ་བཏང་ལ་ཐམས་ཅད་བརྒལ་བའི་རྗེས་སུ་གང་མ་བརྒལ་བ་ཡོད་སྙམ་དུ་རྒྱབ་ཏུ་བལྟས་པ་དང་། རི་དྭགས་ཀྱི་ཕྲུ་གུ་གཅིག་མ་བརྒལ་བར་མཐོང་ནས། གནད་རྣམས་ཆད་ཅིང་ཚིགས་རྣམས་བྱེ་བའི་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བཞིན་རི་དྭགས་ཀྱི་ཕྲུ་གུ་དེ་རྒྱབ་ཏུ་བཀོལ་ནས་ཆུ་བོ་ལས་བརྒལ་ཏེ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་བསྒྲལ་བའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ཚེའི་དུས་བྱས་སོ། །དེའི་དུས་ཀྱི་རི་དྭགས་རྣམས་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་གྱི་གྱད་རྣམས་དང་། རི་དྭགས་ཕྲུ་གུ་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་ཝཱ་རཱ་ཎ་སིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཞེས་པས་ཆོས་བཞིན་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པ་ན། དེའི་རྟ་ཅང་ཤེས་ཤི་བ་དང་། ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་ཞིག་གིས་རྟ་ཅང་ཤེས་ཤི་བ་ཐོས་ནས་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། ཡང་ན་དཔྱ་བྱིན་ཅིག །ཡང་ན་གྲོང་གི་སྒོར་མ་ཕྱུངས་ཤིག །གཞན་དུ་ན་ངེས་པར་སྐེ་ནས་བཏགས་ལ་འདིར་འཁྲིད་དོ་ཞེས་སྤྲིངས་སོ། །དེས་དཔྱ་ཡང་མ་སྩལ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོར་ཕྱུང་བཞིན་དུ་རྟ་ཅང་ཤེས་བཙལ་བས་རྙེད་ནས་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ་ན། ནགས་སུ་སོང་སྟེ་སླར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་མ་ཕྱིན་པའི་བར་དེར་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་དེས་ཐོས་ནས། དཔུང་བཞིའི་དམག་འོངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་རྟ་ཅང་ཤེས་ལ་ཞོན་ཏེ་དཔུང་བཞི་དང་ལྡན་པས་གཡུལ་བཀྱེ་བ་དང་། རྒྱལ་ཕྲན་གཞན་ཞིག་གིས་རྟ་ཅང་ཤེས་ཀྱི་གློར་མདུང་བསྣུན་ཏེ་རྒྱུ་མ་ལུག་ཅིང་གནད་ཆད་པའི་ཚོར་བ་མྱོང་བཞིན་བསྲན་བཙུགས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཉམ་ང་བར་མདོར་བར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསྐྱལ་ལོ་སྙམ་དུ་བརྟགས་ནས། རྫིང་བུ་ཚངས་ལྡན་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གང་བ་དེའི་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྐང་པ་བཞག་ནས་བརྒལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་རང་ཡུལ་དུ་ཐར་བར་བྱས་ཤིང་རྟ་དེ་ཚེའི་དུས་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ངའི་སྲོག་འབྱིན་པ་ནི་རྟ་ཅང་ཤེས་ཡིན་ན། དེ་ལ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ཕྱེད་སྩལ་དགོས་ཀྱང་དུས་ལས་འདས་ཏེ། མ་འདས་ཀྱང་བྱི
Chinese
为了医治而心怀善意，又，以前世尊是鹿群的首领时，国王军队的队伍包围了鹿群。在那里，进入难以逾越的湍急河流中央，对鹿群说：“把脚放在我的背上，从旁边渡过去。”鹿群踩在他的背上，蹄子踩得他骨头都断裂了，但他没有放弃努力，全部渡过之后，心想还有谁没有渡过，回头一看，看到一只小鹿没有渡过。他感受着骨头断裂、关节脱落的痛苦，背着那只小鹿渡过河流，发愿获得无上菩提，从轮回中解救众生，然后去世了。当时的鹿群是草地城的巨人，那只小鹿是遍行者善现，佛是这么说的。又，以前在瓦拉纳西，名叫梵施的国王依法治理国家。他的马善知去世了。康地的一个小邦国王听到善知马去世的消息后，派使者来说：“要么交税，要么交城市通行费，否则一定用绳子套住脖子，把他带到这里。”他既没有交税，也没有交城市通行费，而是一直寻找善知马，找到后，在春天鲜花盛开的时候，去了森林，在他没有返回城市之前，康地的小邦国王听说了这件事，四军来袭。梵施国王骑着善知马，率领四军迎战。另一个小邦国王用矛刺伤了善知马的肋部，感受着肠子脱落、骨头断裂的痛苦，忍着剧痛，心想一定要在国王陷入危险之前把他送回城市。他踩着长满各种鲜花的梵施池塘的鲜花，渡过池塘，让国王安全返回自己的国家，那匹马就去世了。国王想，我的救命恩人是善知马，应该把一半的王位给他，但已经太晚了。即使没有太晚，也
English
Having a mind of virtue for the sake of healing. Furthermore, in the past, when the Blessed One was the leader of a herd of deer, the king's army surrounded the deer. There, he entered the middle of a raging river that was difficult to cross, and said to the deer, "Put your feet on my back and cross over to the side." The deer trampled on his back, their hooves crushing his bones, but he did not give up his effort. After everyone had crossed, he looked back, thinking, "Who has not crossed?" He saw a fawn that had not crossed. Experiencing the pain of broken bones and dislocated joints, he carried the fawn on his back across the river, made a vow to attain unsurpassed enlightenment, liberate sentient beings from samsara, and then passed away. The deer of that time were the giants of Grass City, and that fawn was the wandering mendicant Sujata, so it was said. Furthermore, in the past, in Varanasi, a king named Brahmadatta ruled the kingdom according to dharma. His horse, Chandaka, died. A minor king of the Kham region heard that Chandaka had died and sent a messenger, saying, "Either pay taxes, or pay the city gate fee, otherwise we will surely tie a rope around his neck and bring him here." He neither paid taxes nor paid the city gate fee, but kept searching for Chandaka. When he found him, in the spring when the flowers were blooming, he went to the forest. Before he returned to the city, the minor king of the Kham region heard about it, and an army of four divisions came. King Brahmadatta rode Chandaka and led the four divisions to battle. Another minor king thrust a spear into Chandaka's ribs. Experiencing the pain of his intestines spilling out and his bones breaking, he endured the pain and thought, "I must get the king back to the city before he is in danger." He stepped on the flowers of the Brahmadatta pond, which was filled with various flowers, crossed the pond, and allowed the king to safely return to his own country, and that horse passed away. The king thought, "My savior is Chandaka, I should give him half of the kingdom, but it is too late. Even if it were not too late,