Tibetan
བར་དུ་ཟས་སྐོམ་སྦྱར་བ་དང་། ༈ །ཁྱིམ་བདག་གཟུངས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། རང་སངས་རྒྱས་སྟོང་ལ་མུ་གེའི་ཚེ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་འཚོ་བ་སྦྱར་བ་དང་། ༈ །རྒྱལ་པོ་ཕུར་བུའི་ལྷས་བྲམ་ཟེ་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་ལ་ལོ་ཁྲིའི་བར་དུ་གསེར་གྱི་སྟན་བཏིང་ཞིང་གསེར་གྱི་ སྣོད་ནས་ནད་སོ་སོ་ཞི་བའི་ཁ་ཟས་ཡིད་དང་མཐུན་པས་མཆོད་སྦྱིན་ཆེན་པོ་བྱས་པ་དང་། ཡང་ཀོ་ས་ལིའི་མི་བདག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ་སྔོན་གླ་མིར་གྱུར་པས་ཟན་དྲོན་གཅིག་དགེ་སློང་བཞི་སྡེ་ལ་ཕུལ་བས་ད་ལྟ་རྒྱལ་པོའི་འབྱོར་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་དྲན་ནས་འདི་ནི་སྔོན་གྱི་སྦྱིན་པ་དེའི་མྱུ་གུ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ཚུལ་གྱི་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་ཤིང་སྦྱིན་སོགས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་བྱས་པའི་ཚུལ་སྐྱེས་རབས་སོ་བཞི་པར་གསུངས་སོ། ༈ །གཞོན་ནུ་ནོར་བཟང་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་མིའམ་ཅིའི་བུ་མོ་ཡིད་འཕྲོག་མའི་ཆེད་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོས་མིའམ་ཅིའི་རྒྱལ་པོའི་གནས་སུ་སོང་སྟེ་ཡིད་འཕྲོག་མ་ཕྱིར་བཀུག་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་གཏན་པ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་པ་སོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པའི་རབས་རྣམས་ཚད་མེད་པ་ལས་ཅུང་ཟད་ཅིག་མདོ་སྡེ་ལས་བསྟན་པ་དག་ལས་འདིར་ནི་ཆ་ཤས་ཙམ་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས། ད་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། རང་གི་ལུས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་མེད་ན་ནོར་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་འདི་ནི་བདག་གི་བའི་འདུ་ཤེས་མེད་ཅིང་། དངོས་པོ་འདི་དག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་སྟེ། བདག་འདི་ལ་སྐལ་བ་ཡོད་པ་ཇི་ལྟ་བར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྐལ་བ་ཡོད་དོ་སྙམ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་ཉེ་བར་གྱུར་ཀྱང་བདག་ལ་སྐལ་བ་ཡོད་དོ་མི་སེམས་པར། ལོངས་སྤྱོད་འདི་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིན་པས་བདག་ལ་སྐལ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ཐོབ་ཀྱང་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའང་མེད། ཡོངས་སུ་སྡུད་ཅིང་ལེན་པར་མི་བྱེད་པས་དང་དུ་ལེན་པ་མེད་པ་དང་། སྟོང་པའི་ཆོས་དང་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཆོས་ལ་མོས་པར་བྱེད་ཀྱི། དང་དུ་ལེན་པ་དང་། དངོས་པོའི་ཆོས་དང་གཟོད་ནས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མོས་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་ གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ༈ །ཡང་སྔོན་རྒྱལ་པོ་ཤུད་དོ་ལག་གར་ནི་ཞེས་པ་རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་དབང་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཆར་མི་འབབ་པས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་མུ་གེ་བྱུང་ནས་ཕལ་ཆེར
Chinese
期間施予飲食等。༈。當成為名為「家主持戒者」之時，對千位獨覺佛在饑荒之時施予十二年的生活所需。༈。普爾布天王為八十萬個婆羅門鋪設黃金座墊，並從黃金器皿中取出能平息各種疾病、隨心所欲的食物，舉行盛大的供養。又，當成為憍薩羅國的國王時，回憶起過去身為僕人時，曾以一份熱粥供養四眾僧，如今獲得巨大的國王財富，並說道：「這僅是過去布施的種子。」等偈頌，並行布施等廣大福德之事，此於《本生經》第三十四品中宣說。༈。當轉世為青年善財時，為了夜叉女悅意，以極大精進前往夜叉王處，帶回悅意女，並於十二年間舉行無間斷的供養等，菩薩布施之傳數無量，此處僅是從經部所說中略述少分。又，經中說：「從前菩薩行持時，對自己的身體尚且沒有執著，何況是財物？對於受用的事物，沒有『這是我的』的想法。這些事物與一切眾生共有，我既有分，一切眾生亦有分。」並非心想與佛法相近，自己便有分，而是心想這些受用是一切眾生的，自己沒有任何分。即使獲得與佛法相近之物，也不會對此產生執著，不會完全收集或取用，因此沒有接受，而是喜好空性之法和寂靜之法，不接受事物之法和本來存在之法。如是宣說。༈。又，過去名為國王殊達拿，統治八萬四千小國之時，閻浮提（贍部洲）不降雨，發生十二年的饑荒，幾乎
English
During that time, food and drink were offered. ༈. When one becomes known as 'Householder Who Upholds the Vows,' one offers sustenance for twelve years to a thousand Pratyekabuddhas during a time of famine. ༈. King Pūrlu's deity spread golden mats for eighty thousand Brahmins for a thousand years, and from golden vessels, he offered great offerings of food that pacified various diseases and were in accordance with their wishes. Furthermore, when he became the ruler of Kosala, he remembered that in the past, as a servant, he had offered a single warm porridge to the fourfold Sangha, and now he had obtained great royal wealth. He then spoke verses such as, 'This is merely a sprout of that past generosity,' and performed great meritorious deeds such as giving. This is described in the thirty-fourth chapter of the Jataka tales. ༈. When he became the youth Norzang (Sudhana), for the sake of the Yaksha maiden Yid-phrog-ma (Manohara), he went with great diligence to the abode of the Yaksha king, brought back Yid-phrog-ma, and performed uninterrupted offerings for twelve years. The stories of the Bodhisattva's generosity are immeasurable, but here, only a small portion is mentioned from what is taught in the Sutras. Moreover, in the Sutras, it says: 'In the past, when Bodhisattvas practiced, they had no attachment to their own bodies, let alone wealth. They had no concept of 'This is mine' regarding objects of enjoyment. These things are shared by all sentient beings. Just as I have a share, so do all sentient beings.' They do not think that because they are close to the Dharma of the Buddha, they have a share. Instead, they think that these enjoyments belong to all sentient beings, and they have no share in them. Even if they attain something close to the Dharma of the Buddha, they do not cling to it. They do not completely gather or take it, so they do not accept it. They are devoted to the Dharma of emptiness and the Dharma of peace, but they do not accept the Dharma of things and the Dharma of inherent existence. As it is said. ༈. Again, in the past, when a king named Shuddodhana ruled over eighty-four thousand small kingdoms, there was no rain in Jambudvipa (the continent of Jambu), and there was a famine for twelve years, and almost