Tibetan
སྒྲ་དང་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང་། དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་མི་མངའ་བ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་གཉིས་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་འཆར་བའི་གོ་ཚུལ་ཞིག་བྱ་མ་ཤེས་པར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དོན་དམ་པ་སྒྲ་བློའི་ཡུལ་ལས་མ་འདས་པར་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་འབའ་ཞིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་འདི་ནི། ཚད་མ་མདོར། གང་ཞིག་རྟོག་གེའི་ལམ་ལས་ཆོས་ཉིད་དུ་ཁྲིད་ན། །ཐུབ་པའི་བསྟན་ལས་ཆེར་བསྲིང་ཉམས་པར་བྱས་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་ཀྱང་། དོན་དམ་པ་རྟོག་གེའི་ཡུལ་མིན་པར་གསུངས་པའི་དོན་ལས་བཟློག་སྟེ་སྨྲས་པ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཟབ་མོའི་དོན་བསླད་པ་ལས་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་མཐོང་ནས་དེ་ལྟར་འབད་པ་རྩོམ། འོན་ཀྱང་བདེན་མེད་མེད་དགག་གི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ན་དམིགས་པའི་གནས་ཅི་ཡང་མི་རྙེད་པས་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ནས་བྲེད་ཤ་འཐོན་པའི་རྣམ་འགྱུར་གྱིས་བདེན་མེད་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཕྱོགས་འགོག་པ་ལ་ཞུགས་ནས་སྟོང་ཉིད་དམིགས་པ་ཅན་དུ་ནན་ཏན་དུ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཀུན་སློང་གིས་སྤྲོས་བྲལ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲ་བློའི་ཡུལ་མིན་པའི་ལུང་དང་རིགས་པ་ཁས་བླང་གང་བཀོད་པ་ཕྱོགས་སྔར་བྱས་ནས། སྒྲ་བློའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ལུང་དང་རིགས་པ་དང་ཕ་རོལ་གྱི་ཁས་ལེན་གནོད་བྱེད་དུ་བཀོད་ནས་འགལ་བ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་ཀྱང་སུན་འབྱིན་ལྟར་སྣང་ལས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འདའ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞིག་ཏུ་ནི་འགྲུབ་པ་མི་སྲིད་ལ། སྒྲ་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དམིགས་མེད་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དོན་རྟོགས་པ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་དོན་དམ་བདེན་པ་རྟོགས་ཞེས་ཕྱོགས་སྔ་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་ཅིང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་དོན་སོ་སོར་བཤད་དུ་ཡོད་ཅིང་དོན་འགལ་མེད་དུ་ སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཡང་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བདེན་གཉིས་འགལ་འདུར་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀླན་ཀ་བརྗོད་པ་ལ་དོན་དམ་སྒོ་ཅན་དང་། ཀུན་རྫོབ་སྒོ་ཅན་གྱི་ལན་འདེབས་ཚུལ་གསུངས་པ་ལྟར་འདི་ལའང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། སུན་འབྱིན་དེ་དག་གིས་སྔ་རབས་པའི་ལུགས་ལ་བ་སྤུའི་རྩེ་མོ་གཡོ་བ་ཙམ་དུ་དོན་གྱི་གནོད་པ་བྱེད་མི་ནུས་ལ། དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་པོ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་འགལ་འདུར་མཐོང་བའི་བློ་ཡི་འབྲས་རྟགས་ངོམས་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལན་གཅིག་པོ་འདི་ཁོ་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་འོག་ཏུ་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་གྱིས་ལན་བསྟན་པ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། བློ་དམན་དག་གིས་རྟོགས་དཀའ་བའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་ཐད་དུ་ལན་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་རྩོད་ཡིག་ཏུ། སྟོང་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲ་རྟོག་མེད་པར་ཐལ། དེ་མིང་དང་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་ཐལ། ཊཱི་ཀར། རྒྱལ་བའི་མཐུ་དང་རང་གི་སྔོན་གོམས་ལས། །གཞན་དུ། ཞེས་དང་། དངོས་སྟོབས་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་མཁས་པའི་ལམ། །མཐོང་ཚེ་ཞེས་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་བློས་མཐོང་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། གྱ་གྱུའི་ལམ་གྱིས་བདེ་བར་འགྲོ་བའི་ཡིད། །ལོག་རྟོག་གཅོང་རོང་འདམ་རྫབ་ཉུལ་བས་ངལ། །འཁོར་འདས་རྟེན་འབྱུང་ཉམ་ངའི་མཐར་གཟིགས་པའི། །ཆོས་སྤྱན་ཡངས་པའི་དྲན་དབང་འདི་ལ་ལྟོས། །ཞེས་བསྐུལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། ལན་བརྗོད་པ། སྨྲ་བ་འདི་དང་འོག་ཏུ་སེམས་དང་ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དེ་ནི་བརྟག་དཔྱད་མི་བཟོད་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་དེར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་སྨྲས་པ་འདི་གཉིས་རིགས་པའི་འགྲོ་ཡུལ་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་བསྡུས་ན་མིང་དང་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པ་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ པ་ཡིན་ན་དེས་སྟོང་ཉིད་མི་རྟོགས་པར་ཁས་བླངས་ན་སྟོང་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲ་རྟོག་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྒལ་བ་ཡིན་ལ། འདིའི་དོན་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། རྟོག་བཏགས་དང་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་དེ་འདྲའི་ཡུལ་ཅན་དེས་སྟོང་ཉིད་མི་རྟོགས་ཞེས་བཤད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཡུལ་ལ་དཔྱད་ན་ཇི་སྲིད་དམིགས་པ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་དོན་དམ་དངོས་མ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་སྒྲས་བརྗོད་པ་དང་བློས་འདི་ཞེས་དམིགས་སུ་ཡོད་པ་ཇི་སྲིད་དུ་ཡུལ་དེ་ལ་བརྟག་ན་དཔྱད་བཟོད་མེད་པས་སུན་ཕྱུང་ནུས་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་ན་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་དེར་ཐལ་ཏེ། དཔྱད་མི་བཟོད་པ་དང་རང་མཚན་མ་གྲུབ་པ་དང་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྟོང་ཉིད་ཅེས་པ་བདེན་མེད་མེད་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་ལ་བསམ་ན་ཤིན་ཏུ་ཡང་འདོད་པ་གྲུབ་སྟེ་དེ་ལྟར་འདོད་ཅེས་ལན་འདེབས་ལ། རྟགས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རིགས་པས་གྲུབ་པ་བཞིན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁས་བླངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་ནི་སྟོང་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཙམ་ཡིན་
Chinese
显示声音和心识的对境不是它，以及显示不具有一切所缘的戏论，是各自自证智慧的对境，如果不能理解这二者无违、意义一致的道理，却在任何情况下都认为胜义谛没有超出声音和心识的对境，仅仅在思辨的行境中成立，这在《量经》中说：如果有人从思辨的道路将（他人）引入法性，那就是大大地损减了能仁的教法。而且理自在法称也说，胜义谛不是思辨的对境，如果有人说了与此相反的话，那么他歪曲了佛陀甚深教言的意义，这样做有什么必要呢？然而，如果离开了无实无遮的戏论，就什么所缘的处所也找不到，因此非常害怕，现出惊恐的表情，开始遮破无实离戏的宗派，以想要努力成立空性是有所缘的动机，那些想要离戏的人，首先将所有提出的声音和心识不是对境的教证和理证作为前置，然后将声音和心识是对境的教证和理证，以及对方的承诺作为损害，无论如何成立相违，也始终不会超出似能成立的范围，因为胜义谛的真理不可能成立为有所缘的行境，而超出声音和心识的行境，成为各自自证行境的无所缘离戏之义，被称为在名言中证悟了胜义谛，前置派的人们是这样认为的。这二者的密意可以分别解说，而且有成立意义无违的正确理路。因此，对于那些认为二谛相违的人所说的责难，就像过去所说的以胜义门和世俗门来回答一样，这里也是同样的。这些似能成立的辩驳，对于前辈的宗派来说，连汗毛尖端都无法触动，不能造成任何意义上的损害，而且这样说的人，只不过是炫耀自己将佛经的意义看成是相违的智慧的果实而已。因此，仅仅这一个回答，就足以概括你下面所说的一切。
English
Showing that sound and mind are not the objects of it, and showing that it does not possess the elaboration of all objects, but is the object of individual self-awareness wisdom, if one does not know how to make these two appear as non-contradictory and of one meaning, but in all cases considers the ultimate truth as not exceeding the object of sound and mind, and only establishes it in the realm of speculation, this is what the Pramana Sutra says: If someone leads (others) into Dharma nature from the path of speculation, then he has greatly diminished the teachings of the Sage. Moreover, the Lord of Reasoning, Dharmakirti, also said that the ultimate truth is not the object of speculation, and if someone says the opposite of this, then he has distorted the meaning of the Buddha's profound teachings, what is the need to do so? However, if one is separated from the elaboration of unreal negation, then one cannot find any object of focus, so one is very afraid of this, and shows a terrified expression, and begins to refute the school of unreal non-elaboration, with the motivation of wanting to diligently establish emptiness as having an object of focus, those who want non-elaboration, first take all the scriptures and reasonings that state that sound and mind are not the object as a preliminary, and then take the scriptures and reasonings that state that sound and mind are the object, and the opponent's commitment as a harm, no matter how they establish contradiction, they will never exceed the appearance of being able to establish, because it is impossible to establish the truth of the ultimate truth as an object of focus, and exceeding the object of sound and mind, becoming the meaning of non-object and non-elaboration that has become the object of individual self-awareness, is called realizing the ultimate truth in conventional terms, the former proponents think so. The meaning of these two can be explained separately, and there is a correct reasoning to establish that the meaning is non-contradictory. Therefore, for those who think that the two truths are contradictory, the criticisms they make are like the way of answering with the ultimate door and the conventional door as mentioned in the past, and this is the same here. These seemingly able to establish refutations cannot harm the meaning of the previous school, even to the extent of shaking the tip of a hair, and the person who says so is only showing off the fruit of his wisdom that sees the meaning of the scriptures as contradictory. Therefore, this one answer alone is enough to encompass everything you say below.
Chinese
虽然已经作了回答，但因为资质低下者难以理解，所以将在各自的方面稍微作答。又在辩论书中说：进入空性的声音没有分别念，因为那是名和分别念所安立的缘故。因此，它没有自己的自性。又，它是有证悟的，因为《 टीका 》中说：依仗佛陀的加持和自己的先前串习。另外，通过实力的理智途径，当看到贤者的道路时，因为承诺通过依赖理由的智慧来看到。用弯曲的道路轻松行走的意，因错误的分别念、深渊、泥潭的徘徊而疲惫。请看这双广阔的法眼，它能看到轮回、涅槃、缘起的尽头。这样劝勉道。回答说：这个说法和下面所说的成为心和语的行境的法，是承诺不能被考察的。如果那样，空性也会变成那样，因为没有自性的缘故等等。这两个说法是理智的同一行境，如果总结要点，就是如果是名和分别念所安立的，并且没有自己的自性，如果承诺因此不能证悟空性，那么进入空性的声音就会变成没有分别念。这驳斥说。这其中的意思是并非如此，虽然一切法都是分别念所安立的，并且没有自己的自性，但如果不存在分别安立和自性成立，那么具有这样所缘的就不会证悟空性，这并不是这样说的。如果考察所缘，那么只要有执着，就说明不是真正的胜义谛。如果用语言表达，或者用智慧指定为“这个”，只要对那个所缘进行考察，就不能被考察，因此能够驳倒，因为是这个意思，如果那样，空性也会变成那样，因为不能被考察，没有自己的自性，并且仅仅是被分别念所安立的缘故吗？如果这样问。如果认为空性是指无有真实的、无遮遣的空性，那么就非常符合所愿，因为是这样认为的，这样回答。并且，就像理由成立一样，你也同样承诺了。因此，名言胜义谛仅仅是进入空性的门。
English
Although an answer has already been given, I will offer a slight response in each area because it is difficult for those of lesser intellect to understand. Furthermore, in the debate text, it is stated: 'The sound that enters into emptiness is without conceptualization, because it is merely designated by name and conceptualization.' Therefore, it does not exist by its own characteristics. Also, it is asserted that there is realization, as stated in the Ṭīkā: 'Through the power of the Victorious One and one's own prior habits. Furthermore, when the path of the wise is seen through the means of factual strength and reasoning, it is said that one acknowledges seeing it through the mind that relies on reasons.' It is said: 'The mind that easily travels on a crooked path is wearied by wandering through wrong thoughts, ravines, and muddy swamps. Look at this vast Dharma-eye, which sees the end of samsara, nirvana, and dependent origination!' Thus, it is urged. In response, it is stated: 'This statement and the Dharma that becomes the object of mind and speech below are acknowledged as being unable to withstand scrutiny. If that is the case, emptiness would also become like that, because it is without inherent existence,' and so on. These two statements have the same scope of reasoning. To summarize the point, if something is merely designated by name and conceptualization and does not exist by its own characteristics, then if one acknowledges that emptiness cannot be realized, the sound that enters into emptiness would become without conceptualization. This is the refutation. The meaning of this is not so. Although all phenomena are merely designated by conceptualization and do not exist by their own characteristics, it is not said that if there is no designation by conceptualization and no establishment by self-nature, then one with such an object would not realize emptiness. If one examines the object, as long as there is clinging, it is said that it is not the ultimate truth. If it is expressed in words or designated as 'this' by the mind, as long as one examines that object, it cannot be scrutinized, and therefore it can be refuted, because that is the meaning. If that is the case, emptiness would also become like that, because it cannot be scrutinized, does not have its own characteristics, and is merely designated by conceptualization? If one asks in this way, if one considers emptiness to be the emptiness of non-reality and non-negation, then it is very much in accordance with what is desired, because that is what is thought, this is the answer. And you have also acknowledged that the sign is established by reason in the same way. Therefore, the conventional ultimate truth is merely a gateway to entering emptiness.