Tibetan
ར་ཏེ། འཁོར་བ་མྱང་འདས། ཡོད་པ་མེད་པ་སོགས་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པའི་དོན། །རྒྱལ་ཚབ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གིས་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པར། གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་མེད་པའི། །ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་གནས་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་མེད་ལས་གཉིས་དང་ནི། །ཇི་ལྟར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་། །དབང་པོ་ཡུལ་དང་རྣམ་རིག་དང་། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྣང་མེད་ཕྱིར། །དེས་ན་འདིས་ནི་བརྟག་མེད་པ། །བསྟན་དུ་མེད་པ་གནས་མེད་པ། །སྣང་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་མེད། །གནས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །མཚན་ཉིད་མདོ་བཞིན་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ན། འདི་ནི་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསྟན་པ་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་དང་མཐུན་གྱི། ཁྱེད་ཅག་གི་དབུས་ངོས་བཟུང་བ་ལྟར་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབུས་དང་མེད་དགག་དེ་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ལས་སྣང་མེད་དབུ་མའི་ལམ་ཐོབ་ཚུལ་ནི། བདག་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་མཐར་བྱས་ན་དེ་གཉིས་སུ་མ་ལྷུང་བའི་དབུས་ནི། རྟོག་མེད་དབང་ཤེས་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མེད་པས་བརྟག་པའམ་དཔྱད་དུ་མེད་པ། གཉིས་སྣང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་ཡིད་རྟོག་བཅས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་མེད་པ་ནི་ནང་ཡིད་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་གནས་སམ་རྟེན་མིག་སོགས་དབང་པོ་མེད་པ། གཟུགས་སོགས་ཕྱི་ཡི་ཡུལ་སྣང་བ་མེད་པ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སོགས་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཐུན་མོང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྣང་བ་མེད་ པས་ན། དེ་རྣམས་གང་གིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་ཚུལ་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པའི་དབུས་དེ་ལ་འདི་འདྲའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་མ་ཟད་འདི་དང་དངོས་སུ་འགལ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་གཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་སྤྲོས་བྲལ་དེ་ལྟ་བུ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་དུས་ན་གོང་བཤད་ལྟར་འབྱུང་རུང་གི། ད་ལྟ་གཏན་ལ་ཕབ་རྒྱུའི་སྟོང་ཉིད་དང་། ཕྱིས་སུ་མངོན་སུམ་རྟོགས་ནས་དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་དུས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་གཉིས་ཐ་དད་ན། དེ་འདྲའི་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །གོང་ན་མཐའ་གཉིས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་མེད་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་གོང་བཤད་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྣང་ལ། མེད་དགག་འབའ་ཞིག་པ་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་དགོས་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེའི་ཚེ་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་བདེན་མེད་ཡན་གར་བ་འཛིན་པའི་བློ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་རིགས་ཏེ། དགག་གཞི་ཡང་མ་སྣང་། དགག་བྱ་ཡང་མ་བཟུང་བར། མེད་དགག་ཡན་གར་བ་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པས་འཛིན་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མི་རིགས་ན་དོན་དམ་པར་ཇི་ལྟར་རུང་། དགག་བྱ་བཀག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བློ་ཡུལ་དུ་འཆར་བ་མིན་པར། མི་ལྟོས་པར་རང་རྐྱ་བའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་ན་བདེན་མེད་ལ་བདེན་མེད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པའི་འཐད་པ་ཡང་བསྟན་དུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བརྟག་པའི་དངོས་ལ་མ་རེག་པ། །དེ་ཡི་དངོས་མེད་འཛིན་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དབུས་ཞེས་པ་མཐའ་གང་ལའང་མི་དམིགས་པ་ལ་བརྗོད་ཀྱི་དམིགས་པ་ ཅན་གྱིས་གནས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་འཛིན་དགོས་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་བསྟན་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པ་གཏན་མི་སྲིད་པས། ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་བས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་བས་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། འདོར་ལེན་གྱི་སྨོན་པ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པས་སྨོན་པ་མེད་པར་གསུངས་པའི་མདོ་ཐམས་ཅད་ལོག་པར་བཤད་དགོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན། སྐྱེ་འཕགས་གཉིས་ཀས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཚུལ་གང་ལ་བསམས་ཀྱང་དབུས་ངོས་འཛིན་ཚུལ་དེ་འདྲ་སྒྲུབ་པར་དཀའ་འོ། །དེའི་ཕྱིར་གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་དག་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀས་སོར་བཞག་བྱེད་པ་ནི་དེ་ལྟར་བདེན་ཏེ། སེམས་ཙམ་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མདོ་ནས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ལྟར་འདོད་ན། ཁྱེད་ཅག་དབུ་མའི་རྒྱལ་པོ་ཐལ་འགྱུར་པར་འདོད་པ་དག་གིས་དེ་བས་འདས་ཏེ་སྨྲས་ན་གྲུབ་མཐའ་ལྔ་པའི་ཚུལ་བཟུང་བར་འགྱུར་ཞིང་། ཟླ་བའི་བཞེད་པ་ལྟར་གྱི་འཕགས་པ་སློབ་པའི་མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་ལ་མེད་དགག་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་བསྒྲུབ་དགོས་སོ། །བདག་ཅག་གིས་ལུང་འདིའི་དོན་འདི་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བསྒྲུབས་པས། གྲུབ་མཐའ་ལྔ་པའི་གཡང་ལ་མཆོང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གོ་ལྡོག་ཏུ་སྨྲས་པར་མངོན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར།
Chinese
如是。轮回涅槃，有无等，如是宣说的意义。法王补处十地自在以区分法与法性，无二且不可言说，法性极善安住故。从无显现二，如何显现言说，根、境与识，以及器世间无显现故。因此，此乃不可思议，不可指示，无处所，无显现且无识，名为无处所。无分别智的体性如经中所说。如是说乃善说。此乃无能取所取，无分别智，显示远离戏论的行境，与我等之理相符。而汝等所执著的，如所认定的分别之行境的中观与无遮，是彼之损害对治。能取所取二者无二且不可言说的法性安住于自性中，由此获得无显现中观之道的方式是：若将有我无我二者做到极致，则不堕于二者的中观是：于无分别根识，能取所取二者无显现故，不可思议或观察。对二相显现执著，以有意的分别念不可言说是，内心意的能取所取二者无分别，以及生起识之处或所依眼等根无有，色等外境无显现，眼之识等识无有，成为有情之处的共同器世间无显现，因此，彼等任何也无法区分的如是性成为一味一体的空性中，二相隐没之方式如是宣说。而且，汝所欲求的中观，不仅不具备如此的特点，而且与此直接相违，成为不相容之品，不是吗？因此，通达断绝一切能取所取的无分别智之行境离戏论，于此安住，则于具足一切殊胜的空性中，二相隐没之时，如前所说方可发生。现在需要通达的空性，以及之后现量证得的
English
Thus. The meaning of what is said about samsara and nirvana, existence and non-existence, etc., in the same way. The Regent, the Lord of the Ten Bhumis, in distinguishing between Dharma and Dharmata, is non-dual and inexpressible, because Dharmata dwells perfectly. From non-appearance, two, and how to manifest and express, the senses, objects, and consciousness, and the vessel world are without appearance. Therefore, this is inconceivable, unteachable, without a place, without appearance and without consciousness, called without a place. The nature of non-conceptual wisdom is expressed as in the sutras. It is well said. This is the absence of grasping and being grasped, non-conceptual wisdom, showing the realm of activity free from elaboration, which is in accordance with our system. But the Madhyamaka and negation of what you hold, as the object of conceptual activity as you define it, is the antidote that harms it. The way to attain the path of non-appearing Madhyamaka from the Dharmata, which is non-dual and inexpressible, abiding in its own nature, is: if both self and non-self are taken to the extreme, then the Madhyamaka that does not fall into the two is: in non-conceptual sensory consciousness, the two of grasping and being grasped are without appearance, so it is inconceivable or unobservable. To be attached to the appearance of duality, and to be inexpressible with intentional conceptualization, is that the two of grasping and being grasped of the inner mind are without conceptualization, and the place or basis of the arising of consciousness, such as the eyes and other senses, are absent, the external objects such as forms are without appearance, the consciousness of the eyes and other consciousnesses are absent, and the common vessel world that is the place of beings is without appearance. Therefore, the way in which the two appearances disappear in the emptiness that is the same taste and one body of suchness, which cannot be distinguished by any of them, is explained in this way. Moreover, the Madhyamaka that you desire not only does not have such characteristics, but is also directly opposed to this, and has become an incompatible side, hasn't it? Therefore, having ascertained through hearing and thinking that such a realm of activity free from elaboration of non-conceptual wisdom that is free from all grasping and being grasped, and having placed it in equipoise, then at the time when the two appearances disappear in the emptiness that is endowed with all perfections, it can occur as described above. The emptiness that needs to be ascertained now, and the one that will be directly realized later,
Chinese
如果安住于（禅）定而使二取消失之时的空性二者是不同的，那么这样的确定方式就会颠倒。如果上面所说的两种边见之一，即无遮的空性，能够使二取消失，那么对于它来说，如上所说，名言中存在的一切显现都将不显现，并且仅仅是无遮就必须使二取消失。那样一来，不依赖于所破的真实成立的遮止，如何能生起执着于独立存在的无实有的心呢？因为所破的基础也不显现，所破的本身也没有抓住，那么，无遮的独立存在被无分别的意识所执持，即使在名言中也是不合理的，更何况是在胜义中呢？如果不依赖于所破的遮止，而是以独立自主的方式存在，那么也无法证明以无实有来成立无实有的理性的合理性，正如所说：“没有触及所观察的事物，就不会执持它的无有。”因此，所谓的中观是指不执着于任何边，如果必须执着于有执着者所安住的境，那么无论怎样阐述空性，也绝对不可能超越分别和戏论。因此，所有被认为是见解的都因未见而为空性，所有被认为是相的都因未见而为无相，所有舍取的愿望都因不执着而为无愿，如果这样，所有宣说这些的经典都必须被解释为错误的，所以，无论生者和圣者如何思考证悟空性的方式，都难以成立那样的中观的认识方式。因此，正如上面所说，中观和唯识两派都保持原样是真实的，如果唯识宗也像经典中所说的那样认为无分别的智慧，那么你们这些自认为是中观之王的应成派的人，如果说得更过分，就会采取第五种宗派的观点，并且还必须证明按照月称的观点，圣者学者的无显现的禅定中如何显现无遮。我们如果像这样证明这个经典的意义是无分别智慧的行境，那么指责我们将会跳入第五种宗派的深渊，这显然是完全颠倒的说法。因此。
English
If the emptiness at the time when dualistic appearances subside by abiding in meditative equipoise is different, then such a way of establishing it would be reversed. If the emptiness of one-sided negation, which is shown as two extremes above, can make dualistic appearances subside, then for it, as mentioned above, all appearances that exist in name are non-appearances, and only non-affirming negation must make dualistic appearances subside. At that time, how can the mind that grasps the independent non-existence without relying on the negation of the truly established object to be negated arise? Because the basis of negation is also non-appearing, and the object to be negated is also not grasped, then the independent non-affirming negation being grasped by non-conceptual consciousness is not reasonable even in name, let alone in ultimate reality. If it does not appear in the field of mind relying on the negation of the object to be negated, but exists in an independent way without relying on it, then it will not be possible to show the rationality of proving non-existence with non-existence, as it is said, "Not touching the object of investigation, one does not grasp its non-existence." Therefore, the term "middle way" refers to not being fixated on any extreme, but if one must grasp the object to be dwelt upon by those with fixation, then no matter how emptiness is explained, it is absolutely impossible to transcend conceptualization and elaboration. Therefore, all that is considered as views is emptiness because it is not seen, all that is considered as signs is signlessness because it is not seen, and all wishes of abandoning and taking are wishlessness because they are not fixated upon. If so, all the sutras that explain these must be explained as wrong, so no matter how sentient beings and noble ones think about the way to realize emptiness, it is difficult to establish such a way of recognizing the middle way. Therefore, it is true that both Madhyamikas and Cittamatrins maintain what was said above as it is. If the Cittamatrins also think of non-conceptual wisdom as it is explained in the sutras, then you who consider yourselves to be the kings of Madhyamika Prasangika, if you speak even more excessively, you will be taking the view of the fifth tenet, and you must also prove how non-affirming negation appears in the non-appearing meditative equipoise of noble learners according to Chandrakirti's view. If we prove the meaning of this scripture in this way as the object of non-conceptual wisdom, then the accusation that we will jump into the abyss of the fifth tenet is obviously a completely reversed statement. Therefore.