English
In the realms of meaning, the great scholars and accomplished ones of the past and present agree. If it can be accomplished, the upholders of the doctrine in the snowy land will attain the joy of Dharma free from disputes. This is an intermediate verse. Again, in the polemical text: If the Hearer's Vehicle school clings to the absence of self of the individual and clings to inherent existence, it is too extreme to assert that it falls into two extremes. The Mind-Only school explains the meaning of the profound and limitless sutras and tantras, and in the *Saṃdhinirmocana Sūtra*, it is said that by this path and this practice, one will achieve accomplishment and attain the unsurpassed bliss of Nirvana. It has been said that realizing emptiness and selflessness is the supreme path, and in the chapter on Āyusmat Kāśyapa, it is said that the middle between those two extremes is the Middle Way. All of the Madhyamikas and Yogācāras establish this, but you still say that to go beyond that is to want to jump into the abyss of the fifth extreme. If one cannot abide in the middle of the two extremes, then what is the other extreme besides the middle being both, and neither of the two? It becomes the fault of the absence of a middle as stated by the Madhyamikas. In the *Madhyāntavibhāga*, "Not empty, not non-empty, with existence, with non-existence, with existence," etc., as the Second Omniscient One explained the meaning of the *Prajñāpāramitā Sutra*, it should be explained according to the tenets of the Mind-Only school. In the *Abhisamayālaṃkāra*, "In that, with permanence, etc.," as it is said, the Mind-Only school and the Svātantrika school should also accept that in their respective treatises, they explain the emptiness free from elaboration that is free from all extremes, and they should also acknowledge it. You say that the Svātantrika school only accepts nominal existence, and the Prāsaṅgika school only accepts non-nominal existence. If that is the case, then it is also written that ultimate truth is the door for the former to enter the latter. If it is divided into two in this way, and the former is accepted as the door, is this your school, the unprecedented fifth school? Since the Svātantrika school accepts the latter, you have also acknowledged it by quoting the proof of the *Madhyamakālaṃkāra* that unbornness, etc., is impossible. If one communicates with reason, in the tenets of the Svātantrika school, one can know by examining which emptiness that refutes the extreme of existence established by truth, and the emptiness that is free from the four extremes, is not accepted. Prāsaṅgika
Tibetan
པས་དོན་དམ་གཉིས་སུ་མི་འབྱེད་ཅེས་གསལ་བར་སྨྲས་པ་དེ་ལྟ་ན། དེས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་ཆེན་པོར་འདོད་པར་ཐལ། རྣམ་གྲངས་པར་མི་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ་སླར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་སྔར་ཊཱི་ཀར་དྲངས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། ལན་བརྗོད་པ། ཉན་ཐོས་སྡེ་པས། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འཛིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་ འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དབུ་མ་པས་དཔྱད་ན་མཐའ་གཉིས་སུ་མ་ལྷུང་བ་མ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་དག་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཐའ་བྲལ་ལ་འཇུག་མི་ནུས་པས་རང་ལམ་གྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་དང་། བདག་དེས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་དང་། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སོགས་བདེན་བཞི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གི་འཛིན་པ་དང་དམིགས་པ་ཅན་ཡིན་པར་བདག་ཅག་གིས་འདོད་ལ་ཁྱེད་ཅག་ལྟར་ན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་དག་ཀྱང་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ལ་གནས་པའི་དབུ་མ་པར་ཡང་འདོད་རིགས་ལ། ཉན་ཐོས་པ་དག་གིས་སྟོང་ཉིད་རྫོགས་པར་རྟོགས་པར་འདོད་པ་ལྟར་ན་ནི་དབུ་མ་པར་སྨོས་མ་དགོས་སོ། །རྣམ་རིག་པས་སྟོང་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལམ་དེས་གྲུབ་པ་དང་། བདེ་བ་བླ་ན་མེད་པའི་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་དེ་འདྲའི་སྟོང་བདག་མེད་འོད་སྲུང་གི་ལེའུ་ལས། མཐའ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་དབུ་སེམས་ཀུན་གྱིས་སོར་བཞག་བྱེད་པ་དང་། མཁས་པ་ཕལ་མོ་ཆེས་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་སུ་བཤད་པའི་དབུས་མཐའི་གཞུང་ལས་གསུངས་པ་དང་། མདོ་རྒྱན་ལས། ཡོད་མིན་སོགས་གསུངས་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་མོད། གཞུང་དེ་དག་གིས་ཁྱེད་ཅག་ལྟར་དབུས་ཞེས་པ་ཀ་བ་གཉིས་བསྒྲིག་གི་བར་མཚམས་ལྟ་བུ་དམིགས་པ་ཅན་ཞིག་ལ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་ངོས་མ་བཟུང་སྟེ། དབུས་མི་དམིགས་པར་གསུངས་པ་ནི། དཀོན་བརྩེགས་འོད་སྲུང་གི་ལེའུ་ལས། འོད་སྲུང་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །མཐའ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། དཔྱད་དུ་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། རྟེན་མ་ཡིན་པ། སྣང་བ་མེད་པ། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ། གནས་མེད་པ་སྟེ། འོད་སྲུང་། འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ། བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །མཐའ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔྱད་དུ་མེད་པ་སོགས་གོང་ལྟར་འགྲས་སྦྱ
Chinese
如果像这样清楚地说，不区分胜义和世俗，那么，这会推出，他认为在胜义上未成立的、远离四边的空性大空性。因为他不认为是名言谛。不能这样认为，因为就像以前的注释中引用的“不再存在”一样。对于说“因为”的说法，回答如下：小乘部派认为，仅仅执着于人无我，除此之外的其他法都认为是自性存在的。虽然这被中观应成派观察时，并非没有堕入两边，但他们无法进入大乘的离边，因此我们认为，他们自己的道是人无我，以及以我执着于法空，以及无常、痛苦等四谛十六行相的执着和所缘。如果像你们一样，认为执着于人无我和自性存在也属于安住于二者之间的中观派，那也是可以的。如果像小乘部派那样，认为他们圆满证悟了空性，那就更不用说中观派了。如理智派所说，通过证悟空性和无我的道，能够成就和获得无上安乐的涅槃，就像《善护经》中所说的那样，像这样的空性和无我，“二者的中间是什么”等等，就像这样，一切中观和唯识都保持原样，并且大多数智者都根据唯识宗解释的《中边分别论》中所说的那样，以及《经庄严论》中所说“非有”等等，确实如此。但是，这些论典并没有像你们一样，将“中间”视为像两根柱子之间的间隔一样，作为可以执着的对境，而是说不执着于中间。如《宝积经·善护经》中所说：“善护，常恒叫做一边，无常叫做二边。这两个边的中间是什么，那是不可思议的，不可指示的，无所依的，无显现的，无分别的，无处所的。善护，这叫做中道，是如实证悟诸法。”同样地，“我叫做一边，无我叫做二边。这两个边的中间是什么，那是不可思议的”等等，如上文一样类推。
English
If it is said clearly that the two, ultimate and conventional, are not distinguished, then it follows that he considers the great emptiness that is not established in the ultimate sense and is free from the four extremes. Because he does not consider it to be nominal. It is not possible to think so, because it is said that 'even non-existence is no more' as quoted in the previous commentary. In response to the saying 'because', the answer is: The Hearer's school holds only to the selflessness of the person, and other phenomena besides that are held to exist by their own nature. Although this is not free from falling into two extremes when examined by the Madhyamikas, they cannot enter the freedom from extremes of the Great Vehicle, so we believe that their own path is the selflessness of the person, and that self clings to the emptiness of phenomena, and the sixteen aspects of the four truths such as impermanence and suffering are objects of clinging and focus. If, like you, it is thought that clinging to the selflessness of the person and existence by nature also belongs to the Madhyamikas who abide in the middle of the two, that is also reasonable. If, like the Hearers, it is thought that they have fully realized emptiness, then there is no need to mention the Madhyamikas. As the Mind-Only school says, by the path of realizing emptiness and selflessness, it is said that accomplishment and the attainment of unsurpassed bliss of Nirvana are attained, as in the chapter of Good Protection, such emptiness and selflessness, 'What is the middle of the two extremes' etc., like this, all Madhyamikas and Mind-Only keep it as it is, and most scholars say that it is said in the treatise on distinguishing the middle and the extremes explained in the Mind-Only system, and in the Ornament of Sutras, 'non-existence' etc., is indeed so. However, these texts do not, like you, regard the 'middle' as a place to abide in, like the space between two pillars, as an object of focus, but say that the middle is not focused on. As it is said in the chapter of Good Protection in the Jewel Heap Sutra: 'Good Protection, permanence is called one extreme, impermanence is called two extremes. What is the middle of these two extremes, that is inconceivable, unteachable, without support, without appearance, without discrimination, without place. Good Protection, this is called the Middle Way, which is the true realization of all phenomena.' Similarly, 'I is called one extreme, selflessness is called two extremes. What is the middle of these two extremes, that is inconceivable' etc., infer as above.