Tibetan
་བ་མེད་ན་སྔ་མ་ཁོ་ན་བསྐྱར་ཟློས་མ་བྱས་པ་ཙམ་ ཞིག་གིས་སྐྱོན་ཅི་ལ་འགོ། །ཁྱེད་ཅག་གི་ལུགས་ཀྱི་འཆད་ཚུལ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱ་གཞུང་སོ་སོའི་འཐད་ཕྱོགས་བཟུང་བའི་འཆད་ཚུལ་དུ་མ་ཡོད་ཀྱི་དགེ་ལྷ་དང་ཤེར་འབྱུང་ཁོ་ནའི་བསྐྱར་ཟློས་སུ་མ་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་རྩོད་ལན་འདིར་ལུང་སྔ་མ་དྲངས་པའི་དོན་བཤད་པར་འདོད་ནས། སེམས་ཙམ་དུ་སྟེ་སེམས་ལྡན་དུ་ཞེན་པའི་འབྲས་བུའི་རྨོངས་པ་ང་རྒྱལ་བཟློག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་བྱ་བའི་རྨོངས་པའང་རྨོངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བཟློག་པར་མི་ནུས་པ་ཞེས་བཀོད་པ་ལྟར། སེམས་ལྡན་དུ་ཞེན་པ་འབྲས་བུའི་རྨོངས་པ་ཡིན་པ་དང་། བྱ་བའི་རྨོངས་པའང་རྨོངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མི་བཟློག་ཅེས་འདོད་ན། འོག་ཏུ་ཐོབ་བྱར་ཞེན་པ་བཀག་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོགས་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་པའི་བདུད་སྡིག་ཅན་བཙུན་པའི་གཟུགས་སུ་འོང་ཞེས་པའི་སྐྱོན་དེ་ཁྱེད་རང་གིས་ཀྱང་རང་སྨྲས་རང་གི་ཁུར་དུ་ལེན་དགོས་པས་ཚིག་སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་ཟད་དོ། །འདི་སྐབས། །དབེན་པ་རི་དྭགས་ཚོགས་ལ་ཅི་ཡང་རུང་། །མཁས་པའི་ཁྱུ་འཁྲིགས་ཆོས་ཀྱི་ཚོང་བརྡལ་དུ། །ཞེས་སོགས་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་ལྟར། མཁས་པའི་ཁྱུ་འཁྲིགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོང་བརྡལ་ནས་འོང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་གཟུགས་བརྒལ་བརྟག་གི་ཡིག་འཕྲིན་མཐོང་བས་ཡ་མཚན་སྙམ་མོ། །ཡང་ཊཱི་ཀར། བཏགས་ཙམ་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་སོ་སྐྱེའི་ངོར་མི་སྣང་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ལ་ཞེས་པའི་ལ་སྒྲ་དང་ར་སྒྲ་རྣམ་དབྱེ་གཉིས་པ་ཡིན་དགོས་པས་ལས་ཀྱི་སྒྲ་ལྷག་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡང་སོ་སྐྱེའི་ངོར་མི་སྣང་བའི་རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པས་དེ་གཉིས་མི་མཚུངས་པར་བསྒྲུབ་པའི་དམ་བཅའ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འདྲ་བར་སྦྱར་ན་སྔ་ཕྱི་འགལ་ཏེ་ཞེས་སོགས་ཟེར་ བ་འདི་གྱ་ཚོམ་གྱི་བརྒལ་བརྟགས་འབའ་ཞིག་སྟེ། སྣང་བ་ལ་ཞེས་པའི་ལ་སྒྲ་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད་པའི་རྟེན་གནས་ཀྱི་སྒྲ་ཡིན་ལ། སོ་སྐྱེའི་ངོར་ཞེས་པ་གང་གི་ངོར་མི་སྣང་བར་བསྒྲུབ་པའི་གཞི་ཐ་དད་པས་ན་ལས་ཀྱི་སྒྲ་ཅི་ལ་ལྷག རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་སོ་སྐྱེའི་ངོར་སྣང་དུ་མེད་པར་རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ཀྱང་། སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པས། རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་དང་། སོ་སྐྱེའི་ངོར་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་ཀྱང་གྲུབ་པར་སྣང་བ་གཉིས་འདྲ་བར་བཞེད་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཚིག་འདི་བདེན་གཉིས་དཔྱོད་པའི་རིགས་པ་ལ་མཁས་པའི་གསུང་གི་ཁྱད་ཆོས་ཞིག་ལོས་ཡིན་སྙམ་མོ། །ཡང་ཁོང་ན་རེ། སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་སེམས་དང་བློ་ཟད་པས་དེས་བཞག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་ནུབ་པར་མང་དུ་བཤད་ལ། མཐར་ཐུག་གི་མཁྱེན་གཉིས་ཞེས་ཀྱང་བྲིས་པ། ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་པོས། ལྗོངས་འདིར་འགལ་འདུ་མང་བྲིས་ཁུར་ཆེ་ཡང་། ལེགས་བཤད་སྐད་དུ་བྲག་ཆ་ལྟར་སྒྲོགས་བྱེད། །ཅེས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་བརྗོད་པ། གཟུང་འཛིན་ཅན་གྱི་སེམས་དང་བློ་འགག་པར་གསུངས་པ་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་ལས་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ལོག་ཀྱང་གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པས་མཁྱེན་གཉིས་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་ཕྱོགས་རེའི་མིག་ཅན་དག་གིས་ཕྱོགས་རེའི་ཁས་ལེན་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ཟབ་མོའི་དོན་འགལ་འདུར་མཐོང་བ་རང་གི་བློ་སྐྱོན་དུ་ཟད་དོ། །ཡང་ཁོང་ན་རེ། བདག་མེད་བསྒོམས་ནས་སྤོང་ཟེར་བའང་འགལ་ཏེ། མ་ཡིན་པར་བཀག་ཀྱང་དངོས་མཐའ་ཙམ་དང་། དངོས་མེད་དུ་བཟུང་ན་ཡང་མཐར་ལྷུང་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཞིག་པ་དགོས་ཞེས་བྲིས་པས། ལྟ་མགུར་དུ། རིག་འཛིན་ཞིག་པོ་ རྣམས་བཟང་ཞེན་མི་དགོས། །ཞེས་པའི་རང་མདོག་བསྟན་ཞིང་ལུགས་མེད་ཕུག་རྡུགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འཆའ་བར་ཟད་དོ། །ཞེས་ཟེར། དེ་ལ་ལན་སྨྲས་པ། མཉམ་བཞག་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་གཞལ་བའི་སྐབས་སུ་འཛིན་སྟངས་མཐའ་དག་ཞིག་པར་བཤད་པ་ནི་བདེན་ཡང་། རྗེས་ཀྱི་ངེས་ངོར་འཛིན་སྟངས་ཐམས་ཅད་ཅི་ཡང་མི་རུང་ཞེས་གླུ་བརྒྱ་ངག་གཅིག་བྱེད་མཁན་གྱི་ཕྱོགས་སྔ་སྨྲ་བ་སུ་ཡང་མེད་བཞིན། ཕྱོགས་སྔའི་ནམ་མ་ལངས་པར། དགག་གཞག་གི་ཉི་མ་འཆར་བ་ཞེས་པའི་དཔེར་སོང་ངོ་། །ཡང་ཁོ་ན་རེ། ཊཱི་ཀར། བདག་ཏུ་འཛིན་པའམ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ནི་བདག་ཡོད་དུ་བཟུང་བའི་རྨོངས་པས་འཕེལ་བར་བྱེད་དེ། ཞེས་དང་། རྨོངས་པ་མེད་ན་བདག་ཏུ་མི་འཛིན། བདག་འཛིན་མེད་ན་འཁོར་བར་མི་སྐྱེ་ཞེས་ཟེར་བར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། སྔ་མ་མེད་ན་ཕྱི་མ་མེད་པའི་འབྲེལ་པ་འདི་བདག་གཅིག་འབྲེལ་ལམ། དེ་བྱུང་འབྲེལ་གང་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་བདག་འཛིན་དེ་མེད་ན་བདག་ཡོད་དུ་བཟུང་བའི་རྨོངས་པ་དེ་ཡང་མེད་ཅེས་མཚུངས་ཤིང་། གང་འཕེལ་བ་དང་གང་གིས་འཕེལ་བའི་ཁྱད་པར་ཆུ་ཤིང་གི་སྙིང་པོར་སོན་ནོ། །རྨོངས་པ་དེའམ
Chinese
如果没有，仅仅是不重复之前的内容，又有什么用呢？你们的论述方式也有很多是站在各自的印度论典的立场上的，不一定只是对德天和谢炯的重复。另外，你想解释我在这篇辩论答复中引用之前论典的意义，就像你写的那样：“执着于唯心，即执着于有心，无法阻止果的愚痴和傲慢，因为行为的愚痴也是愚痴，所以无法阻止痛苦的根源。”如果你认为执着于有心是果的愚痴，并且因为行为的愚痴也是愚痴，所以无法阻止痛苦的根源，那么，下面禁止执着于所获得之物，就会出现阻止菩提心等所有方便之相的恶魔以僧人的形象出现的过失，这个过失你们自己也必须承担，这完全是直接指出了前后矛盾。此时，就像“寂静之处，随处都是动物的聚集地，贤士聚集，是佛法的市场”等中间偈颂的意义一样，看到从贤士聚集的佛法市场中出现的智慧的本质，即辩论的信件，感到惊讶。还有，在注释中，“仅仅是名言的缘起显现，没有能证明凡夫不能见到的理由”中的“ལ་”和“ར་”两个词必须是第二格，因为宾语的词多余了。如果那样，也没有能证明自性成立在凡夫面前不能显现的理证，因此，为了证明这两者不相同，誓言就失败了。如果连接成不相同，前后就矛盾了等等，这些都只是肤浅的辩论。显现的“ལ་”字是安立能立的所依之处的词，而“凡夫面前”是证明在谁面前不显现的基础不同，所以宾语的词怎么会多余呢？虽然没有能证明自性成立在凡夫面前不显现的理证，但是有能证明不像显现那样成立的理由。因此，缘起的显现，以及虽然自性不成立，但在凡夫面前却显现为成立的这两种
English
If not, what's the point of simply not repeating the previous content? Your ways of arguing also have many that take the position of various Indian treatises, and it's not necessarily just a repetition of Deva and Sherjung. Also, you want to explain the meaning of quoting the previous treatise in this debate response, just like you wrote: "Attachment to mind-only, that is, attachment to having a mind, cannot prevent the ignorance and arrogance of the result, because the ignorance of action is also ignorance, so it cannot prevent the root of suffering." If you think that attachment to having a mind is the ignorance of the result, and because the ignorance of action is also ignorance, so it cannot prevent the root of suffering, then, below, prohibiting attachment to what is to be obtained will lead to the fault of a sinful demon who prevents all aspects of the means, such as the mind of enlightenment, appearing in the form of a monk, and you yourself must bear this fault, which is completely directly pointing out the contradiction between the previous and the later. At this time, just like the meaning of the intermediate verses such as "A solitary place, anywhere is a gathering place for animals, a gathering of the wise, is a marketplace of Dharma," I am surprised to see the essence of wisdom that comes from the Dharma market where the wise gather, that is, the letter of debate. Also, in the commentary, "The mere appearance of dependent arising, there is no reason to prove that ordinary people cannot see it," the words "ལ་" and "ར་" must be the second case, because the object word is superfluous. If so, there is also no logical proof that self-established cannot appear in front of ordinary people, therefore, in order to prove that these two are not the same, the vow fails. If connected as not the same, the previous and the later contradict, etc., these are just superficial debates. The word "ལ་" in appearance is the word of the basis of establishing the establisher, and "in front of ordinary people" is the basis for proving in front of whom it does not appear is different, so how can the object word be superfluous? Although there is no logical proof that self-established does not appear in front of ordinary people, there is a reason to prove that it is not established like appearance. Therefore, the appearance of dependent arising, and the two that although self-nature is not established, it appears as established in front of ordinary people
Chinese
您认为这就像是精通以二谛理进行辨析的智者之语的特点吗？他又说，成佛之时，心和智都已耗尽，因此由它们所产生的世俗显现也多被说成是消失了。还写了“究竟二智”。全知语王（衮钦·俄哇南嘉）说：“此地谬误多著负担重，然善说之声如雷鸣。”仅仅如此而已，对于此番言论，我回应道：说执取能取所取的有境之心和智断灭，这在如来和伟大论师们的论典中是广为人知的。即使心已止息，但由于存在无有能取所取的智慧，因此具有二智。否则，那些只见一面的盲人，以片面的观点，会将如来甚深经典的意义视为矛盾，这不过是他们自己的智慧缺陷罢了。他又说，说修习无我之后就能断除，这也是矛盾的，因为即使否定了非有，也只是落入有边；如果执着于无有，也会堕入边见。他承认了宗（rtsa），并写道必须破除对破立的执着。在道歌中，显现了“瑜伽士破瓦者，无需执着好恶”的本色，这不过是树立了一种不合逻辑、空洞无物的宗派罢了。他这样说。对此，我回答说：在等持无分别智的境界中，衡量不可思议的胜义谛时，说一切执着都应破除，这是真实的。然而，在后得的确定中，没有任何一方先发言者会说一切执着都一概不行，却像百舌鸟一样众口一词。这就像一个比喻，在正方黎明之前，反方的太阳就升起了。他又说，在 टीका（梵文注释）中，“执着于我，或认为‘我是’的傲慢，是由执着于有我的愚痴所增长的。”并且说：“没有愚痴就不会执着于我，没有我执就不会轮回。”对此需要考察，没有前者就没有后者的这种关系，是同一本体的关系，还是由此产生的关系？如果像是前者，那么没有我执，也就没有执着于有我的愚痴，两者是相同的。而什么增长以及由什么增长的区别，就像是水树的精华一样。那个愚痴吗？
English
Do you think this is like a characteristic of the speech of a wise person who is skilled in analyzing the two truths with reasoning? He also said, when one becomes a Buddha, the mind and intellect are exhausted, so it is often said that the conventional appearances produced by them also disappear. He also wrote "ultimate two wisdoms." Kunchen Ngawang Namgyal said, "In this land, many contradictions are written, and the burden is heavy, but the sound of good speech resounds like thunder." That's all, in response to this statement, I said: It is well known from the treatises of the Tathagatas and the great charioteers that the mind and intellect with grasping and apprehending cease. Even if the mind ceases, there are two wisdoms because there is wisdom without grasping and apprehending. Otherwise, those one-eyed people, with their one-sided views, will see the meaning of the profound scriptures of the Tathagatas as contradictory, which is just a defect of their own intelligence. He also said that it is contradictory to say that one abandons after meditating on selflessness, because even if one negates non-existence, one only falls into the extreme of existence; if one clings to non-existence, one will also fall into an extreme view. He admitted the thesis and wrote that the clinging to negation and affirmation must be destroyed. In the Dohas, the true colors of "Yogis who destroy, do not need to cling to good and bad" are revealed, which is just establishing an illogical and empty sect. He said that. In response, I said: It is true that in the state of equanimity and non-conceptual wisdom, when measuring the ultimate truth that is beyond enumeration, it is said that all clinging should be destroyed. However, in the subsequent ascertainment, no proponent would say that all clinging is absolutely unacceptable, like a hundred tongues singing the same tune. It is like a metaphor that the sun of the opposition rises before the dawn of the proponent. He also said that in the Ṭīkā (Sanskrit commentary), "Clinging to self, or the arrogance of thinking 'I am,' is increased by the ignorance of clinging to a self." And he said, "Without ignorance, one would not cling to self; without self-clinging, one would not be reborn in samsara." This needs to be examined, is this relationship of the absence of the former and the absence of the latter a relationship of the same entity, or a relationship of arising from it? If it is like the former, then without self-clinging, there would also be no ignorance of clinging to a self, the two are the same. And the difference between what increases and what increases by is like the essence of a water tree. That ignorance?