Chinese
因此，它会变成仅仅是被概念所安立的。如果认为不是这样，因为自续派的观点承认境由自相成立，而应成派在名言中也不接受由自相成立，这个差别是众所周知的。如果是这样，那也是可以的。自续派在着重阐释名言谛的时候，认为胜义谛仅仅是真相空性。以承认名言量成立的要点，与随教唯识派的定解相符而进行确立。应成派在着重阐释离一切承认的名言谛的时候，在以胜义谛的观察为基础的情况下，在名言中也不希望由自相成立，而是将一切显现都与离戏无缘、无所缘的等持圣境相符而进行确立。那些道理如同以前的圣者们的口诀一样，已经在其他地方稍微讲过，所以这里不再赘述。将名言谛和非名言谛的胜义谛分为两种，在自续派的论典等印度大论典中很清楚。非名言谛是远离一切承认的胜义谛，显现为圣者的等持之境。名言谛显现为随教唯识派的定解，前者是智慧的行境，后者是识的行境，中观派们也各自根据自己的智慧而采取各种不同的修行方式。像这样，将名言谛和自相派这两者与俱生和后得结合起来，这里有理解的重大关键，如果理解了这个，也能理解见解的执着是否正确的关键。宗喀巴大师也将这种方式写在给热达瓦的纸条等中，所以请在那里查看。这里所说的由自相成立，在因明学中，将具有作用的事物称为自相；在俱舍论等中，将火的热性等所诠释的体性称为自相；中观派将法自己的体性或自性或体性，任何一个通过胜义谛的观察能够成立的，称为由自相成立，有这三种术语用法。但是，无论成立与否，需要观察的自相
English
Therefore, it becomes merely established by conception. If it is thought not to be so, because the Svatantrika's view accepts that objects are established by their own characteristics, while the Prasangika does not accept that they are established by their own characteristics even in conventional truth, this difference is well known. If it is so, that is also acceptable. When the Svatantrika emphasizes and explains conventional truth, they consider ultimate truth to be merely the emptiness of truth. By acknowledging the key point that conventional truth is established by valid cognition, they establish it in accordance with the definitive understanding of the followers of scripture. When the Prasangika emphasizes and explains the great Madhyamaka that is free from all acknowledgments of conventional truth, they do not wish for things to be established by their own characteristics even in conventional truth, based on the basis of ultimate truth analysis. Instead, they establish all appearances in accordance with the practice of the noble samadhi, which is free from elaboration and without objectification. These reasons, like the instructions of the previous holy ones, have already been slightly explained elsewhere, so I will not elaborate on them here. The distinction between conventional truth and ultimate truth, which is not conventional, is clear in the Svatantrika's treatises and other great Indian treatises. Non-conventional truth, the ultimate truth that is free from all acknowledgments, appears as the object of the noble samadhi. Conventional truth appears as the definitive understanding of the followers of scripture. The former is the object of wisdom, and the latter is the object of consciousness. The Madhyamikas also adopt various different ways of practice according to their own intelligence. In this way, combining these two, conventional truth and the characteristic school, with simultaneous and subsequent [cognition], there is a great key to understanding here. If you understand this, you can also understand the key to whether the clinging to views is correct or not. Je Tsongkhapa also wrote about this method in the notes he gave to Redawa, so please look there. Here, the term "established by its own characteristics" is used in logic to refer to things that are capable of performing a function as their own characteristic. In the Abhidharma and other texts, the nature of what is expressed, such as the heat of fire, is called its own characteristic. The Madhyamikas refer to whatever is the own nature, self, or characteristic of a dharma that can be established through ultimate truth analysis as being established by its own characteristics. There are these three ways of using the term. However, regardless of whether it is established or not, the own characteristic that needs to be examined
Tibetan
ན་ནི་ཆོས་དེའི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་དུ་མེད་པས་གནད་མཐུན་ཏེ། རང་རྒྱུད་པས་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པར་བཞེད་པ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་ཆོས་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བརྡ་སྦྱར་བ་ཙམ་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་བཙོ་སྲེག་གི་དོན་བྱེད་པའི་མེ་དེ་དམར་འབར་བ་དང་ཚ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་དེ་ལ་མཚན་མཚོན་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ཕྱེ་བར་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེའི་ངོ་བོ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་ལ། མཚན་མཚོན་ཕྱེ་ན་མེ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་ཚ་ཞིང་སྲེག་པ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལས་འོས་མེད་པས་དེ་དག་གནད་གཅིག་ཏུ་སོང་བ་ལས་དོན་གྱི་སྟེང་ན་ཁྱད་པར་མེད་ཚུལ་འདི་གོ་བ་གལ་ཆེའོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པར་རང་མཚན་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་གྲུབ་ལ་དེ་གཉིས་གཅིག་གིས་གཅིག་སུན་མི་འབྱིན་པར་བདེན་གཉིས་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་གཞི་གཅིག་ལ་ལྡན་པར་སྨྲ་བ་རང་རྒྱུད་པའི་འདོད་པའོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའམ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་དེ་ནི་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་པ་ཙམ་མིན་པར་ཡུལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ལ་བརྗོད་ཅིང་དེ་ལྟར་གྲུབ་ན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཡུལ་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་རྙེད་ནའང་དེ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་མོད། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ངོར་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པ་ནི་རང་རྒྱུད་པས་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་ལ་ལེན་ན་དབུ་མ་པར་མི་རུང་ཞིང་ཐར་པའི་ལམ་ཡང་དེ་ལ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ངོར་ཡུལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་སྣང་ཡང་དེས་ཡུལ་དེ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་ཐ་སྙད་ཚད་མས་གྲུབ་པ་འཐད་དགོས་ལ། དེ་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ངོར་ཡང་མ་གྲུབ་ན་གང་དུའང་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་གང་ཡང་རུང་སྟེ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ངོ་བོའམ་དེའི་མཚན་ཉིད་དམ་སྡོད་ལུགས་ཐུན་མོང་མིན་པ་མེའི་ཚ་བ་དང་ཆུའི་གཤེར་བ་སོགས་ལྟ་བུ་དེ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་ན་ངོ་བོའམ་རང་མཚན་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། དཔྱད་བཟོད་མེད་ཀྱང་སྣང་བ་བསླུ་མེད་ནི་ཐ་སྙད་དུ་གྲུབ་ཚུལ་ལོ། །དེས་ན་དོན་དམ་དཔྱོད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ལག་རྗེས་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཆར་ཏེ་དབུ་མ་པ་ཡིན་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་སྨྲ་དགོས་པར་ཡང་ཡང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་དབུ་མ་པ་ཀུན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་རྗེས་ཀྱི་ངེས་པའི་སྐྱེ་ཚུལ་ཡིན་གྱི་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཐ་སྙད་འཇོག་ཚུལ་ཐུན་མོང་མིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ
Chinese
因為它與該法的本質沒有任何不同，所以是相符的。自續派認為事物由自相成立，這也只是在名言上將詞語加於該法的本質上而已。例如，在名言中，具有燃燒作用的火，成立為具有紅色火焰和熱的性質，對於它，在沒有區分標誌和所標誌等形態的情況下，僅就其顯現的本質方面，稱之為自性。如果區分標誌和所標誌，那麼火的意義就是熱和燃燒，除此之外沒有其他的自性可言，因此這些都歸結為一個要點，但在事物本身上沒有差別，理解這一點非常重要。因此，即使在勝義諦上自相不成立，但在名言上是成立的，而且這兩者互不矛盾，將二諦分開，並說它們存在於一個基礎上，這是自續派的觀點。 如果有人認為，由自相成立或由自性成立，並非僅僅是分別念的假立，而是指事物由其自身的本質成立，如果這樣成立，那麼必然會變成真實成立。如果在勝義諦的觀察中，能找到事物自身成立的微塵，那它就會變成真實成立。但在勝義諦的觀察面前，自續派也不會承認事物由自身成立，如果承認，那就不能成為中觀派，而且解脫之道也不存在於此。在名言觀察的面前，事物似乎由其自身的本質成立，但這怎麼會使事物變成真實成立呢？必須由名言量成立才行。如果它在名言觀察者的面前也不成立，那麼在任何地方都不會成立。因此，任何法，無論是其顯現的本質、其性質，還是其獨特的存在方式，比如火的熱性和水的濕性等，如果在勝義諦的觀察中能夠經得起觀察，那麼其本質或自相就在勝義諦上成立。如果經不起觀察，但顯現不欺騙，那就是在名言中成立的方式。因此，在勝義諦觀察先行之後，一切法都只顯現為分別念的假立，因此，如果是中觀派，就必須反覆宣說一切法僅僅是假立的。因此，這是一切中觀派對名言之法的後得定的生起方式，而不是應成派獨有的名言安立方式。
English
Since it is no different from the essence of that dharma, it is consistent. The Svatantrika school asserts that things are established by their own characteristics, but this is merely applying terms to the essence of that dharma in conventional terms. For example, in conventional terms, the fire that performs the function of burning is established as having the characteristics of red flames and heat. Without distinguishing the aspects of sign and signified, it is called its own essence merely from the aspect of its appearance. If sign and signified are distinguished, then the meaning of fire is heat and burning, and there is no other own-characteristic other than that. Therefore, these all come down to one key point, but there is no difference in the things themselves. It is important to understand this. Therefore, even if own-characteristics are not established in ultimate truth, they are established in conventional truth, and these two do not contradict each other. To separate the two truths and say that they exist on one basis is the view of the Svatantrika school. If someone thinks that being established by own-characteristics or being established by its own essence is not merely an imputation by conceptual thought, but refers to things being established by their own essence, and if it is established in this way, then it will definitely become truly established. If, during the investigation of ultimate truth, even a particle of something established from its own side is found, then it will become truly established. However, the Svatantrika school does not accept that things are established from their own side in the face of ultimate truth investigation. If they did, they could not be Madhyamikas, and there would be no path to liberation. In the face of conventional truth investigation, things appear to be established by their own essence, but how could this make things truly established? It must be validly established by conventional valid cognition. If it is not established even in the face of the conventional truth investigator, then it will not be established anywhere. Therefore, any dharma, whether it is its appearing essence, its characteristic, or its unique way of existing, such as the heat of fire and the moisture of water, if it can withstand investigation by ultimate truth investigation, then its essence or own-characteristic will be established in ultimate truth. If it cannot withstand investigation, but its appearance is not deceptive, then that is how it is established in conventional truth. Therefore, after the investigation of ultimate truth has preceded, all dharmas appear to be merely imputed by conceptual thought. Therefore, if one is a Madhyamika, one must repeatedly say that all dharmas are merely imputed. Therefore, this is how the subsequent ascertainment arises for all Madhyamikas regarding conventional dharmas, and it is not the unique way of establishing conventional truth for the Prasangikas.