Tibetan
་ནས་འཆད་པ་ལས་འོས་མི་འདུག་སྟེ་དོན་ལ་གནས་པས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ད་དུང་འདིའི་གོང་འོག་རྣམས་སུ་འདི་དང་རིགས་མཐུན་པར་དགོས་མེད་ཀྱི་དགག་བཞག་དང་། ལུང་དོན་ལ་དྲང་ངེས་སྐབས་མ་ཕྱེད་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྲེལ་བ་ནི་ཆེས་མང་ཡང་དོན་གྱི་སྙིང་པོས་དབེན་ཕྱིར་རྟོག་དཔྱོད་བྱེད་དུ་མི་ལངས་སོ། །གཞུང་ལུགས་ཟབ་མོར་དཔྱད་པའི་བློ་སྟོབས་ཞན། །འཁྱོགས་བཤད་ལྤགས་པའི་གཤོག་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །ཟབ་དོན་གནམ་འཕང་གཅོད་དུ་སྨོན་པ་རྣམས། །དཔྱད་གསུམ་འཕྲང་ལ་གཞལ་ཚེ་རང་མཚང་ངོམས། །ཞེས་བྱས་སོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་དག་གིས་གནོད་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་གཉིས་སྣང་ཡོད་མེད་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེས་ནས་འཆད་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་མོད། གཞུང་ཚིག་བཅོས་མེད་ལྟར་སྔ་རབས་པའི་འཆད་ཚུལ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་འཆད་ཚུལ་ཅིག་ཤོས་དང་གནད་མཐུན་ལ་སོ་སོའི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་བཞེད་པ་སྐྱོན་མེད་རེ་ཡོད་པས་གང་ཡང་རིགས་པ་རྣམ་དག་གིས་སུན་ཕྱུངས་མི་ནུས་པར་མཐོང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་གནད་མཐུན་ན་ཐ་སྙད་དུ་དོན་དམ་རྟོགས་པའི་བློ་ཞིག་སུའི་ལུགས་ལའང་ཡོད་པ་སྨོས་མ་དགོས་ལ། བློ་དེའང་གཉིས་སྣང་མེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པ་སུའི་ལུགས་ལའང་ཡིན་པས་ན་དོན་དམ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་བློ་རང་གི་ཚུལ་ལ་གཞལ་ན་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་བློའི་རྣམ་པ་མེད་པར་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་གང་ཞིག་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཇི་བཞིན་དུ་བསམ་པར་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མིན་པར་གཉིས་སྣང་ནུབ་བཞིན་པའི་བློ་རང་ངོར་ཡང་ཡུལ་དང་བློའི་རྣམ་པ་ཡོད་པར་འདོད་ན་གཉིས་སྣང་མེད་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དོན་ལ་གཉིས་སུ་ཡོད་ཀྱང་དེར་མ་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ན་ནི་དོན་གྱི་གནས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པའི་བློར་མི་འགྱུར་ཏེ་གནས་སྣང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོར་གཉིས་སུ་མེད་པར་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འཁྲུལ་བའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་ལམ་གོམས་སྟོབས་ཀྱིས་ བསལ་ནས་ད་ལྟ་མངོན་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་པར་རིགས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དོན་དམ་ཤེས་བྱ་ཡིན་པ་དང་ཡུལ་ཡིན་པ་སོགས་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་དང་། མཉམ་བཞག་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པའི་དྲ་བ་གང་ཡང་མེད་པར་བརྗོད་བྲལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་དོན་ཟབ་མོ་བསྟན་པ་དེ་དག་སོ་སོའི་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་འཇོག་མ་ཤེས་པར་གསུང་རབ་ཀྱི་གཞུང་ཕྱོགས་གཅིག་ཁོ་ནར་ཞེན་ན། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཡོངས་རྟོག་ན། །བདག་ཉིད་སྙེམས་ཤིང་བློ་ཉམས་འགྱུར། །ལེགས་པར་གསུངས་པའང་སྤངས་པས་ན། །བརླག་འགྱུར་ཆོས་ལ་ཁོང་ཁྲོས་སྒྲིབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡང་ན་དོན་དམ་ཡུལ་མིན་པས་དེ་རྟོགས་བྱ་མིན་ཞིང་གཏན་ལ་འབེབས་སུ་མེད་པར་ཁས་ལེན་པའམ། ཡང་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དོན་ལ་རྟོག་གེའི་བསམ་པས་ཁྱབ་པར་བྱས་ནས་དེ་འདྲའི་ཚུལ་དུ་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བཤད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་གནད་ཐམས་ཅད་ཉམས་པར་བྱེད་ལ། དེས་ནི་ལྟར་སྣང་ཇི་ལྟར་མཛེས་པར་བཤད་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་གྱི་གནད་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་སྲོག་དང་བྲལ་བར་བྱས་པའི་ལུས་ལ་རྒྱན་འདོགས་པ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་ཡང་དག་ པར་ཕན་པར་མི་འགྱུར་བས་ན་ཚུལ་འདི་ལ་བོད་སྔ་ཕྱིའི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པ་ནི་གཉིས་ཏེ་རྣམ་གྲངས་པ་དང་། རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་མོ། །དང་པོ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བློའི་ཡུལ་ཏེ་དེ་ནི་བདེན་སྟོང་གི་ལྡོག་པ་ཙམ་ཡིན་པས་བློའི་བྱེ་བྲག་ཡིད་རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཡུལ་ཙམ་མོ། །དེ་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ཀྱང་དོན་དམ་རྟོགས་པའི་སྒོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མཐུན་པའི་དོན་དམ་མམ་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་ཞེས་གཞུང་རྣམས་སུ་བརྡའ་གདགས་པར་མཛད་དོ། །དེ་འདྲའི་བདེན་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཡ་གྱལ་གྱི་བདེན་སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་གཉིས་པོ་ལྡོག་པ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་ཐ་དད་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་དོན་གྱི་དངོས་པོའི་སྟེང་ན་ཐ་དད་མེད་པ་བཞིན། སྟོང་དང་སྣང་བ་གཉིས་པོ་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་མཐའ་གང་དུའང་མི་གནས་པ་བཅོས་མིན་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་ལ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དམ་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱ་སྟེ། རིམ་ལྔ་ལས། ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་དག །སོ་སོའི་ཆར་ནི་ཤེས་གྱུར་ནས། །གང་དུ་ཡང་དག་འདྲེས་གྱུར་པ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པར་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་བརྗོད་བྲལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེར་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་ གཉིས་ཀྱི་རང་ལྡོག་ནས་ཐ་དད་ན་ཡང་གང་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་དོན་དམ་གྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་འཕགས་པ་རྣམས་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལ་རྣམ་གྲངས་མིན་པ་དང་། གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་བརྗོད་པར་མཛད་དོ། །ཆོས་ཅན་སོ་སོའི་སྟེང་ན་བདེན་གྲུབ་བཅད་ཙམ་གྱི་ལྡོག་ཆ་དེ་དོན་དམ་ཙམ་ཡིན་ཀྱང་དོན་དམ་མཐར་ཐུག་པ་མིན་ཏེ། མེད་དགག་ཙམ་དང་། ལྡོག་པ་ཙམ་དང་། རྟོགས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་དང་། ཉི་ཚེ་བའི་ཆོས་ཙམ་ཡིན་པས་ན། མཐའ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པ་གང་ཞིག །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་མིན་དཔྱད་པ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣམ་གྲངས་མིན་པ་ལ་བརྗོད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་ལ་བརྗོད་དོན་མེད་དེ། རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་ནི་ལས་དང་པོ་པས་སྟོང་ཉིད་ལ་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་སྐབས་སུ་རྟོག་ངོར་བྱས་པ་ཙམ་ལས་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་རྟོག་བྲལ་ལྟ་བུ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་བློ་ལ་ ཁོ་འདྲ་བ་རྒྱུ་བའི་ས་ག་ལ་ཡོད་དེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ཁྲི་ལ་མུ་ཏོ་བ་འདུག་པའི་དབང་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་འཕགས་པ་སློབ་པའི་མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་དེས་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཚེ། དེའི་ངོར་ཆོས་ཅན་བུམ་སོགས་ཀྱང་མི་སྣང་། དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་རྣམ་པར་འཛིན་པའང་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ན་བདེན་མེད་ཅེས་པའི་ལྡོག་པ་དེ་ཡུལ་དུ་བྱེད་དེ། བདེན་མེད་ཅེས་པའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ནི་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་བཅད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིད་ངོར་འཆར་གྱི་སྒྲུབ་པ་རང་དབང་བའི་ཚུལ་དུ་འཆར་བ་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་དང་དགག་བྱ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཡུལ་དུ་ཤར་ན་དོན་དམ་པ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཞན་སྟོང་པ་དག་དགག་པའི་འོས་སུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རྗེས་དཔག་གམ་དོན་དམ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་འདི་ཞེས་རྙེད་པའམ་གཟིགས་སོ་ཞེས་ནན་གྱིས་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་གིས་གཞན་སྟོང་ཇི་ལྟར་བཀག་ཀྱང་རང་གི་ཞེ་ཕུག་གཞན་སྟོང་གིས་དབང་བྱས་པ་མ་ཚོར་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེས་ན་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོག་པ་མེད་པས་དོན་དམ་བདེན་པའི་རང་མཚན་གཟིགས་པ་དེ་ནི་མཐའ་ཀུན་གྱིས་སྟོ
Chinese
從解釋上來說沒有不合適的，因為符合實情。你還在這些的前後文中，對於與此類似的無意義的辯駁，以及對於經文意義不區分直解和隱義，而進行顛倒的解釋非常多，但因為缺乏意義的精髓，所以不值得進行推敲。對於精深理論進行研究的智慧不足，依靠曲解外表的翅膀，那些希望能夠斬斷深奧意義的人，在三種觀察的關口衡量時，會暴露自己的缺點。這樣說了。以上述內容來進行反駁。對於上述所說的那些，將以沒有損害的方式來進行回答。 也就是說，區分二元顯現的有和無的心之對境的差別來進行解釋是沒有過錯的。如果按照不加修改的經文，像古代人的解釋方式那樣，雖然與另一種解釋方式意義相符，但各自的意願和觀點都有沒有過錯的地方，因此我認為任何一方都無法用純粹的道理來駁倒。如果意義相符，那麼在名言中，證悟勝義諦的心，無論誰的宗派中都有，這是不用說的。而且，這個心也具有沒有二元顯現的特點，無論誰的宗派中都是如此，因此，如果以勝義諦現證的心自身的狀態來衡量，則沒有對境的顯現，也沒有與之相關的心之顯現，寂滅一切戲論，難以用名言如實地思考，這就是所要闡述的。如果不是這樣，即使在二元顯現正在消失的心自身中，也認為有對境和心的顯現，那麼又怎麼會沒有二元顯現呢？如果實際上存在二元，只是在那裡沒有顯現而已，那麼就不會成為如實證悟事物本來面目的心，因為存在和顯現不一致。因此，即使一切法本來就安住在不可言說的自性中，無二無別，但由於迷惑的影響而沒有如實證悟，通過修道的力量來消除，現在才能夠現見，應該這樣理解。因此，在所有的經和論中，都是在名言的層面上，說勝義諦是所知和對境等等，以及與無分別的等持智慧如何證悟相一致的能知和所知。
English
There is nothing unsuitable in explaining it, as it is in accordance with reality. You still have many unnecessary refutations similar to this in the preceding and following sections, and many upside-down explanations of the meaning of the scriptures without distinguishing between direct and indirect meanings, but because they lack the essence of meaning, they are not worth scrutinizing. Those who lack the intellectual power to examine profound theories, and rely on the wings of distorted explanations, those who wish to sever profound meanings, will expose their own shortcomings when measured at the pass of the three examinations. Thus it is said. The above is stated to refute. To those words that have been spoken, a response will be given in a way that does not harm. That is to say, there is no fault in explaining by distinguishing the differences between the objects of mind with and without dualistic appearances. Even if one follows the ancient way of explaining according to the unedited words of the scriptures, it is seen that there is a concordance with another way of explaining, and each has their own faultless intentions and views, so I think that neither side can be refuted by pure reason. If the meanings are in accord, then it goes without saying that in conventional terms, there is a mind that realizes ultimate truth in everyone's system. Moreover, since that mind also has the characteristic of being without dualistic appearance in everyone's system, if one measures the mind that directly realizes ultimate truth in its own state, then there is no appearance of an object, nor an appearance of mind related to it, and whatever pacifies all elaborations is difficult to conceive of as it is in conventional terms, and that is what is to be explained. If it is not like that, and one thinks that there are appearances of object and mind even in the mind itself where dualistic appearance is disappearing, then how can there be no dualistic appearance? If there are actually two, but they are not appearing there, then it will not become a mind that realizes the state of affairs as they are, because the existence and appearance are inconsistent. Therefore, even though all phenomena are originally established as being non-dual in the nature of suchness, which is beyond expression, but because of the influence of delusion, they are not realized as such, and by eliminating them through the power of familiarity with the path, they are now directly seen, and that is how it should be understood. Therefore, in all the sutras and treatises, it is said in terms of convention that ultimate truth is the knowable and the object, etc., and the knower and the knowable are in accordance with how the non-conceptual wisdom of meditative equipoise realizes it.
Chinese
对于处所和有处所等等的戏论之网毫无存在，不可言说各自以自证智所应证悟的甚深意义，如果不能如其各自的意旨安立，而仅仅执着于经论的某一方面，如《经庄严论》中所说：“若如言词而遍计，则自负且智慧衰，善说亦因舍弃故，失坏于法忿怒障。”那样，或者承认胜义不是对境，因此不可证悟且无法确定，或者以分别念的思绪遍布不可思议的意义，从而以那种方式宣说戏论寂灭的真如之义，就会使如来语的所有要点都丧失。因此，无论表面上说得多么华丽，由于摧毁了大乘的要点，就像给失去生命的尸体装饰一样，对教法也不会有真实的利益，因此，对于这种方式，应当统一前后藏的智者们的观点。其中，胜义谛有两种，即名言胜义和非名言胜义。第一种是所有情况下都是意识的对境，那仅仅是真和空的反体，因此仅仅是意识的差别，是具有分别念的意识的对境。虽然它不是胜义的定义，但由于它成为证悟胜义的门径，所以在经论中被赋予了相似胜义或名言胜义的名称。像这样，在被划分为二谛的范畴中，真空中和缘起显现这两者，仅仅从反体的角度来看是不同的。然而，就像已作和无常在事物本体上没有差别一样，空性和显现这两者，在本体无别的自性中，不住于任何边，这种不造作的本性状态被称为无别真或二谛双运。如《次第五》中所说：“世俗与胜义，于各自方面，知晓之后，于何处真实混合，彼说为双运。”如是宣说，无别真不可言说，各自以自证智所应证悟的真如，在那里，二谛的本体将变为一体。像那样，二谛虽然在两种真理的自反体上是不同的，但在哪里本体是一体的ེ་在词语中被称为胜义的自性，如经中所说：“现见胜义自性的圣者们”等等。而对于这胜义，又以无异名、究竟实相、胜义谛、空性、真如、正边等多种名称来称呼。在各个法上，仅仅是断除了真实成立的遮遣分，这只是胜义而已，并非究竟胜义。因为这仅仅是否定、仅仅是遮遣、仅仅是证悟的影像、仅仅是暂时的法。因此，不住于一切边的法性，超越了破立的戏论，又是什么呢？不能成为无分别行境的一切法的真如。因此，在辨别是否是心的行境等场合，说的是无异名，而对于有异名的胜义则无话可说。因为有异名的胜义，只是初学者在次第进入空性时，在分别念前所作的假立而已，对于如圣者的等持智慧般，二取灭除的智慧来说， 像它一样的行境在哪里呢？就像转轮王的宝座上不可能有穆托巴一样。如果问这是如何呢？就像圣者学者的无分别等持，以二取灭除的方式现证空性之时，在其面前，法——瓶等也不显现，如果连所破的真实成立的执着都没有，又怎么会以“无真实”的遮遣作为对境呢？因为“无真实”的执着之境，是依赖于所破的真实成立的断除，而在意前显现的，不可能以成立自立的方式显现。如果不是依赖于法和所破而显现为对境，那么就成了胜义以自性成立，因此成了破斥他空者的理由。此外，那些以推理来分析胜义，或者以现量证悟胜义的智慧，信誓旦旦地说找到了或者见到了对境的自性的人，无论如何破斥他空，也只是没有察觉到自己的内心深处已经被他空所控制而已。因此，圣者的无分别智慧见到胜义谛的自相，那是远离一切边的空。
English
Regarding the profound meaning that is free from the web of elaborations such as places and things, and is inexpressible, to be realized individually by one's own self-awareness, if one cannot establish it according to their respective intentions, and clings only to one aspect of the scriptures, as it is said in the Ornament of the Sutras: "If one thoroughly contemplates according to the words, one becomes arrogant and intelligence declines, and because one abandons what is well-spoken, one becomes obscured by anger towards the Dharma." Like that, either one admits that ultimate reality is not an object, therefore it cannot be realized and cannot be determined, or one pervades the inconceivable meaning with the thoughts of conceptualization, and thus explains the meaning of suchness, which is the pacification of elaborations, in such a way that all the key points of the Buddha's teachings are lost. Therefore, no matter how beautiful it may seem to be explained, because it destroys the key points of the Great Vehicle, it is like adorning a corpse that has lost its life, and it will not be of real benefit to the teachings. Therefore, for this approach, the views of the scholars of both earlier and later Tibet should be held as one. Among them, there are two kinds of ultimate truth: conventional ultimate and non-conventional ultimate. The first is the object of consciousness in all cases, and it is only the opposite of truth and emptiness, so it is only a distinction of consciousness, the object of consciousness with conceptual thought. Although it is not the definition of ultimate truth, because it becomes the gateway to realizing ultimate truth, it is given the name of similar ultimate truth or conventional ultimate truth in the scriptures. Like this, in the category divided into the two truths, the two, truth of emptiness and the appearance of dependent arising, are different only from the aspect of opposites. However, just as what is made and impermanence are not different on the essence of things, the two, emptiness and appearance, in the nature of inseparable essence, not abiding in any extreme, that uncreated state of nature is called inseparable truth or the union of the two truths. As it is said in the Five Stages: "Conventional and ultimate, having known in their respective aspects, in what place they are truly mixed, that is said to be union." Thus it is said, the inseparable truth is inexpressible, the suchness to be realized individually by one's own self-awareness, there the essence of the two truths will become one. Like that, although the two truths are different in their self-opposites, but where the essence is one